Πάνω από 500 μέλη του ΣΥΝ και ανένταχτοι στην κατάμεστη αίθουσα
Δημοσιευμένο: 2005-11-14
Με εξαιρετική επιτυχία, σε μια κατάμεστη αίθουσα όπου το συναίσθημα και η απόφαση για ενεργό δράση και συμμετοχή για τη στήριξη των ιδεών της ανανεωτικής αριστεράς ξεχύλιζε, πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση με ομιλητή τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Θέμα ήταν «οι τελευταίες εξελίξεις στον Συνασπισμό» και η επόμενη μέρα.
Μ. Παπαγιαννάκης: Εμείς, ας ανοίξουμε ξανά και ξανά το διάλογο για την πολιτική, για τις θέσεις που θέλουμε να προωθήσουμε στην κοινωνία και την πολιτική.
Σπ. Λυκούδης: Να αναζητήσει το κόμμα στο σύνολό του, ασφαλέστερους και αποτελεσματικότερους δρόμους συνεννόησης. Με βαθειές τομές αν χρειαστεί».
Μ. Σαμπατακάκης: Είναι απόλυτα αναγκαίος ο συντονισμός αυτών που βρίσκονται στην παράδοση των ιδεών της ανανεωτικής αριστεράς και αισθάνονται ότι συμμετέχουν στο μεγάλο εγχείρημα της ευρωπαϊκής αριστεράς.
Θ. Μαργαρίτης: Δεν μπορεί το κόμμα μας μέσα από διάφορα προσχήματα να επανέλθει στον ιστορικό κύκλο της αναζήτησης της «χαμένης ενότητας» της κομμουνιστικής αριστεράς.
Στ. Μπαγεώργος: Η στιγμή δεν επιτρέπει την πολυτέλεια για «μικρομάγαζα» και «προσωπικές στρατηγικές», αντίθετα επιβάλλει την ανάγκη για τη συγκρότηση ενός ενιαίου ρεύματος ιδεών
Δημήτρης Χατζησωκράτης: Εφεξής γίνεται επιτακτικό να ανιχνευθεί ένα νέο μοντέλο λειτουργίας του ΣΥΝ.
Ολόκληρη η ομιλία του Μ. Παπαγιαννάκη, αποσπάσματα από παρεμβάσεις
Ήξερα ότι οι Βρετανοί έχουν περίεργες παρομοιώσεις, αλλά δεν είχα ακούσει: "είναι σαν θετικίστρια γάτα ανάμεσα σε συγχισμένα κοτόπουλα" Μου φάνηκε ωστόσο κατάλληλογια τη θέση που κατέχει σήμερα ο "Μπλερισμός" σε σχέσει με την εν συγχύσει διατελούσα Γερμανική, Γαλλική και Ιταλική Αριστερά
Όταν ο πρόεδρος του ΣΥΝ στην Πολιτική Γραμματεία πριν οκτώ μήνες "αιφνιδίαζε", τους περισσότερους ευχάριστα, με την πρόταση του Μιχ. Παπαγιαννάκη στη θέση του υποψήφιου δήμαρχου Αθήνας, κάποιους εντός και εκτός Συνασπισμού "στενοχωρούσε" . Όχι μόνο φίλους και συντρόφους από τους "στρατηγικούς συμμάχους" του ΣΥΡΙΖΑ και τους "ιδεολογικά ορθόδοξους" του κόμματος αλλά και τους επίσης φίλους και υπό την ευρεία έννοια, συντρόφους
Οσα συμβαίνουν σήμερα στη Γαλλία δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την τρομοκρατία και τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, όπως ακούστηκε από ορισμένες πλευρές, ούτε βεβαίως με κάποιο οργανωμένο κίνημα που επιχειρεί την αποσταθεροποίηση και τη βίαιη ανατροπή του συστήματος.
Έπρεπε να επιβληθούν μέτρα του πολέμου της Αλγερίας, μέτρα που επικρίθηκαν εντός και εκτός Γαλλίας, αλλά επικροτήθηκαν από το 73% των Γάλλων, για να πέσει η βία που ξέσπασε στα παρισινά προάστια και ξαπλώθηκε σε άλλες γαλλικές πόλεις και μετά στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Κυβερνήσεις απέτρεπαν τους πολίτες τους να ταξιδεύσουν στο Παρίσι, ενώ ο Ρομάνο Πρόντι δήλωνε ότι είναι θέμα χρόνου η εμφάνιση παρόμοιων φαινομένων και στην Ιταλία.
Προοίμιο: Ζήτω η ενότητα της Αριστεράς! Ζήτω η ανανεωτική και μη κουκουέδικη Αριστερά! Ζήτω η συνεργασία με ριζοσπαστικές δυνάμεις! Ζήτω ο Συνασπισμός της οικολογίας! Ζήτω ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός! Κάτω η ευρωλαγνεία! Κάτω η εξουσία! Κάτω στον Πειραιά στα Καμίνια...
Και τώρα, αφού έκανα ό,τι μπορούσα για να μην εκληφθεί η άποψή μου ως κακοπροαίρετη προπαγάνδα της μιας ή της άλλη τάσης του Συνασπισμού, έχουμε και λέμε: ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Συνασπισμός μόλις πριν από δυόμισι χρόνια, με το προγραμματικό του συνέδριο εξέπεμψε ένα ελπιδοφόρο μήνυμα προς την κοινωνία, με την προσπάθεια για ένα ουσιαστικό άνοιγμα στις ιδέες και τον κόσμο της πολιτικής οικολογίας. Μια ομάδα ανθρώπων, που έχουμε εργασθεί επί πολλά χρόνια στο δημόσιο χώρο της οικολογίας, ενταχθήκαμε από τότε και υποστηρίξαμε, με τη συμμετοχή μας στις κομματικές διαδικασίες του ΣΥΝ αυτό το τολμηρό εγχείρημα, όλο το προηγούμενο διάστημα.
Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ μιλώντας στο Ραδιοσταθμό ALFA και στην εκπομπή των Βασ. Σκουρή και Βασ. Χιώτη και απαντώντας στην ερώτηση «αν στον ΣΥΝ έχει ραγίσει πλέον το γυαλί» τόνισε:
«Ας μη δραματοποιούμε περισσότερο τα πράγματα.
Σίγουρα υπάρχει πρόβλημα συνοχής αυτή τη στιγμή στο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ.
Η πλειοψηφία οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες και να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες και να λάβει «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης» που να μπορούν να εγγυηθούν την ενότητα του κόμματος. Αν λειτουργήσει με τη λογική ότι, όσα συνέβησαν την τελευταία περίοδο με την υπόθεση της υποψηφιότητας στο δήμο της Αθήνας αποτελούν επεισόδιο που έχει λήξει τότε θα έχουν κάνει ένα ακόμη σοβαρό λάθος στην πολιτική διεύθυνση του πολυτασικού ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.»
Μ. Παπαγιαννάκης: Με την απόφασή της αυτή η ΚΠΕ τελείωσε τις εργασίες της
Με πρόταση του Αλ. Αλαβάνου η ΚΠΕ απέρριψε την πρόταση της Νομαρχιακής Α΄Αθήνας για υποψήφιο δήμαρχο Αθήνας τον Μ. Παπαγιαννάκη.
Με 66 ψήφους υπέρ 33 ψήφους κατά και 2 λευκά υιοθέτηση την πρόταση του προέδρου, που ζήτησε την μή επικύρωση θεωρώντας ότι υπάρχει πολιτικό σκεπτικό που δεν καλύπτεται από την πρόταση της Νομαρχιακής.
Ο Μ. Παπαγιαννάκης υπογράμμισε ότι «με την απόφασή της αυτή η ΚΠΕ τελείωσε τις εργασίες της»
Ο Αλ. Αλαβάνος ζήτησε εν συνεχεία να τεθεί σε ψηφοφορία η πρόταση για την υποφιότητα Αλ. Τσίπρα.
Στην παραπέρα διαδικασία των ψηφοφοριών αρνήθηκε να συμμετάσχει η μειοψηφία. Η πρόταση του προέδρου του ΣΥΝ τελικώς υπερψηφίστηκε.
Λεωνίδας Κύρκος, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-11-06
Μερικά φαινόμενα στον ΣΥΝ γεμίζουν σκεπτικισμό αφοσιωμένους φίλους και
οπαδούς. Το αποτέλεσμα είναι πως χάθηκε ο ενθουσιασμός, η φλόγα πως
επιχειρούσαμε κάτι καινούργιο, κάτι φρέσκο, κάτι που ενέπνεε στο να ενταχθείς
στην προσπάθεια αδιαφορώντας για τις προσπάθειες και τις θυσίες που
συνεπάγονταν. Πολλοί αναρωτιούνται: αξίζει τον κόπο να αναλωνόμαστε σε μια
προσπάθεια χωρίς καμία προοπτική, εκτός του να συντηρήσουμε ένα μίζερο μικρό
ποσοστό που κι αυτό είναι έξω από το "παιχνίδι" και νάχουμε μια ελάχιστη βάση να
στηλιτεύσουμε τον δικομματισμό, τη φτώχεια, την ανεργία, την εξάρτηση και όλα τα
κακά του σύγχρονου καπιταλισμού;
Σπύρος Λυκούδης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-11-06
Πρέπει να μιλήσουμε με σοβαρότητα και ειλικρίνεια για τα ζητήματα που έχουν τεθεί ανοιχτά και καθαρά στο κόμμα μας με αφορμή την υποψηφιότητα για το Δήμο της Αθήνας. Χωρίς φανατισμούς, αλλά και χωρίς φόβους και υπεκφυγές.
Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Συνέντευξη στον Ανδρέα ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-11-06
-Δεν είμαι μαριονέτα για να αποσύρω την υποψηφιότητά μου
-Δεν θα βοηθήσει το δημοψήφισμα για τη δημοτική υποψηφιότητα της Αθήνας
-Να ειπωθούν δημόσια οι πολιτικοί λόγοι της διαφωνίας με την υποψηφιότητά μου
Από τη στιγμή που δεν υπάρχει άλλη πρόταση από τη Νομαρχιακή Επιτροπή (εκτός αυτής του Μιχ. Παπαγιαννάκη), έστω και μειοψηφική, πρέπει η ΚΠΕ να ζητήσει νέα πρόταση από τη Ν.Ε., υποστηρίζει ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, υπογραμμίζοντας ότι, σε περίπτωση που συμβεί κάτι άλλο, τότε θα ανοίγονται δρόμοι για την παραβίαση του καταστατικού.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
Η πρόσφατη συνέντευξη του επικεφαλής της Anthropic, αλλά και η συμμετοχή των τριών πολύ μεγάλων εταιρειών Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), εκτός της εταιρείας του Ιλον Μασκ, στη συνάντηση της G7, προσφέρονται για γενικότερα συμπεράσματα. Μας δείχνουν πόσο οι ηγέτες των επτά πιο αναπτυγμένων οικονομιών του πλανήτη, χωρίς την Κίνα και τη Ρωσία, αλλά και στελέχη από το εσωτερικό της πιο προηγμένης εταιρείας ΤΝ του πλανήτη, αντιλαμβάνονται ότι η ΤΝ δεν είναι πια ένα ακόμη ψηφιακό προϊόν. Είναι υποδομή ισχύος.
Με εξαιρετική επιτυχία, σε μια κατάμεστη αίθουσα όπου το συναίσθημα και η απόφαση για ενεργό δράση και συμμετοχή για τη στήριξη των ιδεών της ανανεωτικής αριστεράς ξεχύλιζε, πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση με ομιλητή τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Θέμα ήταν «οι τελευταίες εξελίξεις στον Συνασπισμό» και η επόμενη μέρα. 
Μ. Παπαγιαννάκης: Εμείς, ας ανοίξουμε ξανά και ξανά το διάλογο για την πολιτική, για τις θέσεις που θέλουμε να προωθήσουμε στην κοινωνία και την πολιτική.
