Η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και δεν μπορεί να εντάσσεται απλώς σε ένα τακτικό σχεδιασμό της οποιαδήποτε κυβέρνησης.
Εξηγούμαι: Ο πρωθυπουργός της χώρας οφείλει να δώσει πειστικές εξηγήσεις για το τι ακριβώς στοχεύει να κάνει στον καταστατικό χάρτη της χώρας πέντε χρόνια μετά την συναινετική (δεν μπορούσε να γίνει και διαφορετικά) αναθεώρηση 100 διατάξεων το 2001.
Στάθης Λουκάς, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2006-01-08
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη σημερινή "ενεργειακή" ένταση μεταξύ της ρωσικής εταιρείας ενέργειας Gazprom και της ουκρανικής κυβέρνησης, που λίγο έλειψε να μετατρέψει την "έρπουσα ενεργειακή κρίση" σε ενεργειακή χιονοστιβάδα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την Ευρώπη, σωστό είναι να αναφερθούν ορισμένα στοιχεία για την Gazprom.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2006-01-08
Η οικονομική ανάκαμψη, που χρόνια τώρα αναμένεται στην Ευρώπη, φαίνεται επί τέλους πιθανό να πραγματοποιηθεί φέτος. Η θετική κατεύθυνση, που ξεκίνησε το καλοκαίρι, επιβεβαιώνεται και το Δεκέμβριο στους δείκτες οικονομικού κλίματος που δημοσίευσε την Πέμπτη η Επιτροπή.
Προς μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή, αναπτυξιακή στρατηγική – Εναλλακτικές προτάσεις
Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2006-01-08
Ως μια εναλλακτική λύση στη συνέχιση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ε.Ε. προτείνουμε μια νέα δημοκρατική προσπάθεια που διευρύνει την προοπτική για την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση
H ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ (E.E.), παρά τα εσωτερικά της προβλήματα και τις διχογνωμίες, εμφανίζεται και πάλι ως ιδιαίτερα γενναιόδωρη προς την Ελλάδα, αφού για τη νέα περίοδο προϋπολογισμού (2007-2013) θα χορηγήσει στη χώρα, από τα διαρθρωτικά ταμεία, με τη μορφή των μεταβιβάσεων, το σημαντικό ποσό των 20,1 δισ. ευρώ.
Τι φέρνει το 2006 για την ελληνική οικονομία; Στα πρωτοχρονιάτικα αφιερώματα των μεγάλων εφημερίδων δέσποζε η αισιοδοξία των τραπεζιτών, δικαιολογημένη αν λάβουμε υπόψη το ρεκόρ των κερδών που πραγματοποίησαν πέρυσι, τη συνεχή ανοδική πορεία του Χρηματιστηρίου, τις προοπτικές περαιτέρω αποκρατικοποιήσεων, την καλπάζουσα άνοδο των δανείων των νοικοκυριών.
Έχουν γραφτεί πολλά για την κακή εικόνα του κόμματος εξ’ αιτίας της Αθήνας. Έχουν κατατεθεί πολλές και διαφορετικές απόψεις, δημόσια, κατ’ ιδίαν, σε παρέες και σε οργανώσεις. Είναι γνωστά τα επιχειρήματα για "ανανέωση" και νέες επιλογές, ενότητα στη διαφορετικότητα και δικαίωμα στη δημόσια εκπροσώπηση όλων των ψυχών του κόμματος.
Τα τρία μεγάλα σε δημοσιότητα και επιπτώσεις γεγονότα του 2005 - η τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο, ο τυφώνας Κατρίνα και το «όχι» στο ευρωπαϊκό Σύνταγμα - δίνουν το μέτρο μιας χρονιάς γενικής υποχώρησης της δημοκρατίας, περιορισμού των ελευθεριών και, στη χώρα μας, αποκαθήλωσης των ψευδαισθήσεων για δυναμική αλλαγή.
Το «ουφ» ανακούφισης μετά τη βρετανική προεδρία μπορεί και να μην είναι τόσο βαθύ. Η διάδοχος Αυστρία, που αναλαμβάνει από αύριο, δεν έχει δώσει, μέχρι σήμερα στην πορεία της στην Ευρώπη, σημάδια ότι μπορεί να επιτύχει θαύματα.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-12-31
Δεν βλέπουμε ούτε ελπιδοφόρες επενδύσεις ούτε προοπτικές πολλών νέων και καλών θέσεων εργασίας. Στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπου η Ελλάδα θα είχε συγκριτικό πλεονέκτημα, ακόμα μόνο λόγια ακούμε.
Παρά τη θετική χημεία που δημιουργεί η πρόσφατη συμφωνία για τον προϋπολογισμό ("δημοσιονομικές προοπτικές") της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) για την επόμενη επταετία ( 2007-2013), η Ε.Ε. εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθιά κρίση.
Ο τίτλος του άρθρου είναι μια φράση του Φρανσουά Μιτεράν από μια συνέντευξή του στην εφημερίδα «La Republica» στις 26 Μαΐου του 1994. Είχε επισημάνει με δραματικό τρόπο την εισβολή των νέων τεχνολογιών στην πολιτική επικοινωνία μετά την άνοδο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην εξουσία. Τόνιζε πως η σύμφυση της επιχειρηματικής λογικής με τα μέσα επικοινωνίας αποτελεί «...έναν κίνδυνο σοβαρής παραμόρφωσης της δημοκρατίας. Εφτασε η στιγμή να πούμε: Προσοχή κίνδυνος!».
Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών.
ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ «ΤΑΡΑΧΕΣ» (emeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων.
Η Δύση φοβάται. Αναλυτές και διπλωμάτες φοβούνται την άνοδο της Κίνας, οι επιχειρηματίες τις απρόσμενες και ίσως παράλογες μεταβολές στην οικονομία, οι πνευματικές ελίτ το νέο τοπίο αφήγησης του πραγματικού (social media, κυριαρχία της εικόνας κ.λπ.), οι πολιτικοί τα ξεσπάσματα του λαού.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
