Η μακρόχρονη πορεία της πολιτικής συνεργασίας και της ιδεολογικής ώσμωσης της Αριστεράς με την Πολιτική Οικολογία στην ελληνική πολιτική ζωή, αποτυπώνεται σήμερα στον ΣΥΝ της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας. Έναν πολιτικό φορέα που με την πρακτική του αλλά και με την ιδεολογική του ταυτότητα, όπως αυτή σκιαγραφήθηκε στο πρόσφατο προγραμματικό συνέδριο, αποτελεί το μοναδικό πολιτικό χώρο στην Ελλάδα με οικο-αριστερή φυσιογνωμία.
Εν όψει των κρίσιμων επερχόμενων εθνικών εκλογών, ο ΣΥΝ για μια ακόμη φορά βρίσκεται απέναντι στη ζωτική πρόκληση της εξασφάλισης της κοινοβουλευτικής παρουσίας στη νέα βουλή.
Πριν από 6 χρόνια, κόντρα στη «εθνική» εκστρατεία ανάληψης των Ολυμπιακών Αγώνων από την Αθήνα, υπήρξαμε αρκετοί/ές, που επισημαίναμε ότι η νέα μεγάλη ιδέα , θα είχε ένα τρομακτικό κόστος για την χώρα . Εντελώς αναντίστοιχο με τις δυνατότητες και προτεραιότητές μας, πέραν των περιφερειακών ανισοτήτων που θα οξύνονταν αντί να αμβλυνθούν και των πολλαπλών περιβαλλοντικών προβλημάτων, που θα συσσωρεύονταν στην Αττική.
Η Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), παιδί της οποίας είναι το ευρώ, περιείχε εκ γενετής και εξακολουθεί να περιέχει εντός της μιαν εκρηκτική αντίφαση. Ενώ δηλαδή θεσμοθετούσε το κοινό νόμισμα και έδινε την ενιαία εξουσία για τη διαχείριση του σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό θεσμό (την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα-ΕΚΤ), από την άλλη μεριά δεν προέβλεπε ενιαία οικονομική πολιτική και ενιαίο ευρωπαϊκό όργανο για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της. Γι αυτό εξάλλου συχνά χαρακτηρίστηκε ως…ΝΕ (νομισματική ένωση) αφού το Ο (οικονομική) ουσιαστικά δεν υπάρχει...
Η αριστερά μπροστά στις νέες κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις
ananeotiki.gr, Δημοσιευμένο: 2003-09-01
Επαναφέρουμε στην επικαιρότητα το μόνο κείμενο-πλατφόρμα που έχει επεξεργαστεί ο «Χώρος Διαλόγου».
Το κέιμενο αυτό δόθηκε στην δημοσιότητα πριν από ένα χρόνο.
Κρίνουμε ιδιαιτέρως σκόπιμο να το αναδείξουμε ακόμη περισσότερο από την ιστοσελίδα της "Α. Σ." μια και δυνάμεις του Χ.Δ. το θεωρούν ως μια "καλή βάση για συζήτηση"για την επεξεργασία της ...ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗΣ του εκκολαπτόμενου εκλογικού σχήματος συνεργασίας του ΣΥΝ με τις δυνάμεις του Χώρου Διαλόγου"
Όπως θα καταλάβουν αμέσως όσοι και όσες αναγνώσουν το κείμενο η διαφωνία μας, ως "Α.Σ.", είναι πλήρης.
Αρκεί και μόνο να αναφερθεί ότι σε ένα κείμενο 1700λέξεων για την ανάπτυξη των κοινών αγώνων των εργαζομένων και των κινημάτων, ο κατ’ εξοχήν χώρος δράσης μας, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται μία –ναι, μόνο μία- φορά και μάλιστα σε παρένθεση προκειμένου να στηλιτευτούν οι αποφάσεις των υπουργών Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης! Ούτε κάν ...ως λάκκος, έστω, των λεόντων... όπου θα αναπτυχθεί η ταξική πάλη!
Είναι προφανές ότι το σωστό σύνθημα «οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη» δεν αρκεί κατ’ ουδένα τρόπο να διαμορφώσει σοβαρή πολιτική πλατφόρμα και πρόγραμμα δράσης...
Το κείμενο – θέσεις διαλόγου έχει και μια άλλη ιδιαίτερη πολιτική αξία και πολιτική διαπαιδαγωγητική λειτουργία. Αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα των τελευταίων ετών στον χώρο της αριστεράς για το πως μια πολιτική δύναμη( εν προκειμένω ο ΣΥΝ) δεν πρέπει -στο όνομα γενικώς της ενότητας- να απεμπολεί την πολιτική της φυσιογνωμία προκειμένου να συσπειρώσει γύρο της ετερόκλητες δυνάμεις...
Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ, Διαβάσαμε με ιδιαίτερη προσοχή το πλήρες πακέτο που παρουσιάσατε πρόσφατα για την προσπάθεια σύγκλισης της Ελλάδας με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Αγαθή η προσπάθεια και εύλογος ο στόχος. Σταθήκαμε με προσοχή στα λίγα που αναφέρετε σχετικά με τα περιβαλλοντικά πράγματα και, ειλικρινά, χάσαμε το κέφι μας με τα όσα καταγράφονται στο πόνημά σας. Η "βιωσιμότητα της ανάπτυξης" την οποία επικαλείστε, στις λίγες σελίδες που αναφέρεστε στο περιβάλλον, δε φαίνεται δυστυχώς να διαπερνά ως φιλοσοφία το υπόλοιπο πολυσέλιδο κείμενό σας. Η περιγραφή της υπάρχουσας κατάστασης στρογγυλεύει, μάλλον άκομψα, τα πράγματα, εστιάζει μυωπικά σε ελάχιστα θέματα και δεν υπόσχεται ριζικές αλλαγές που θα μας έκαναν να αναθαρρήσουμε πως, ναι από δω και μπρος κάτι μπορεί να αλλάξει, κάποια άλλη ατραπό μπορούμε να διαβούμε στο μακρύ ταξίδι για ένα βιώσιμο μέλλον.
- και η αντισύνοδος του Ελληνικού Κοινωνικού ΦΟΡΟΥΜ
ananeotiki.gr, Δημοσιευμένο: 2003-06-20
H E.E των Συνθηκών μετατρέπεται σε Ε.Ε. του Συντάγματος - Άτολμο το τελικό κείμενο. Στις αποφάσεις του Τάμπερε παρέμεινε η μεταναστευτική πολιτική.
Παρά την πρωτοφανή επιχείρηση εκφοβισμού, πρωτίστως των κατοίκων της Θεσσαλονίκης, την αστυνομοκρατία, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές και διαδηλώτριες όλων των γενεών έδωσαν το «παρών» σε όλες τις κινητοποιήσεις του τριημέρου, στην αντιρατσιστική διαδήλωση της Πέμπτης, στις συζητήσεις στις συναυλίες και, πάνω απ’ όλα, στη διεθνή διαδήλωση του Σαββάτου στη Θεσσαλονίκη.
Ωστόσο αναδείχτηκαν σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία και τη δράση του ΕΚΦ που πρέπει να αναλυθούν και αντιμετωπιστούν από το ίδιο για να προστατεύσει την ύπαρξή του και την προοπτική του.
Τα προβλήματα αυτά έχουν σχέση με την ευκρίνεια των στόχων και των αιτημάτων της αντισυνόδου, την μή ξεκάθαρη οριοθέτηση με τους μπάχαλους, την παρέμβαση και εικόνα του ΕΚΦ στα ΜΜΕ, την μη αποφυγή των πρακτικών κομματικών περιχαρακώσεων και μετατροπή του σε ομοσπονδία πολιτικών οργανώσεων.
Το γεγονός ότι σε όλα τα ΜΜΕ -και όχι μόνο τα ελληνικά-, ταυτόχρονα με τις αναφορές τους στις εργασίες της Συνόδου Κορυφής της Θεσσαλονίκης, γίνεται αντίστοιχη μνεία και για τις "αντι-Συνόδους" που πραγματοποιούν τα κοινωνικά κινήματα και τα συνδικάτα αποτελεί από μόνο του μια νέα πραγματικότητα στην πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Είμαστε μπροστά στην κορύφωση των κινητοποιήσεων για την ελληνική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Aυτές τις ημέρες στη σύνοδο κορυφής στη Θεσσαλονίκη θα γίνει μια πολύ κρίσιμη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.
Η προεδρία της ΕΕ, όπως ισχύει σήμερα, δεν κυβερνά ούτε καν διοικεί τις κοινοτικές υποθέσεις. Συντονίζει, μεσολαβεί, προωθεί θέματα όπου υπάρχει σχετική συναίνεση, προτείνει συμβιβασμούς. Όλα αυτά αφήνουν περιθώρια δημιουργικής συμβολής, αλλά δεν χρειάζονται υπερβολές. Γιατί όποιος διεκδικεί αποκλειστικά για την προεδρία "του" τα όποια θετικά έγιναν στη διάρκεια της, χρεώνεται υποχρεωτικά και τα όποια αρνητικά !
Την Πέμπτη 29 Μαϊου 2003 με την ευκαιρία του Προγραμματικού Συνεδρίου του ΣΥΝ πραγματοποίθηκε η Παννελλαδική Σύσκεψη της Α.Σ. στο ξενοδοχείο ΕΣΠΕΡΙΑ. Από την Σύσκεψη μεταξύ των άλλων αναδείχθηκε και το Συντονιστικό της τάσης.
Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες διεθνών επίσημων συναντήσεων που έχουν ως κοινό σημείο να δίνουν αφορμή και ευκαιρία για μεγάλες εξίσου και περισσότερο πολυεθνικές συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και διεκδίκησης πολιτών και οργανώσεων ή κινημάτων.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
