Αρθογράφος: Γιάννης Παπαθεοδώρου - Σελίδα: 1

Σπασμένα τζάμια

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 06/11/2017

Ο Αμίρ, ο 11χρονος μαθητής από το Αφγανιστάν, παρέλασε πρόσφατα στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να κρατήσει τη σημαία, όπως όρισε η σχετική κλήρωση για το σημαιοφόρο στο σχολείο του. Παρέλασε κρατώντας απλώς μια πινακίδα του σχολείου και, λίγες μέρες μετά, δέχθηκε επίθεση με πέτρες και μπουκάλια στα τζάμια των παραθύρων του σπιτιού του. «Πέταξαν πέτρες και δύο μπουκάλια στο δωμάτιο όπου κοιμάμαι. Φοβήθηκα πάρα πολύ, και εγώ και η οικογένειά μου. Ήταν περίπου πέντε άτομα και φώναζαν όταν επιτέθηκαν στο σπίτι μας», είπε ο Αμίρ.

Χορεύοντας με το διάβολο

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 23/10/2017

Το πρόσφατο ταξίδι του πρωθυπουργού στην Αμερική έκρυβε πολλές εκπλήξεις: μια ακατανόητη παροιμία για την καμήλα και την ουρά της («we have already eaten the camel and now we have the queue»), μια συμφωνία για τη συντήρηση των F16 και μια «αγιογραφία» του Ντόναλντ Τραμπ. «Διαπίστωσα από τη συνάντησή μας με τον Αμερικανό Πρόεδρο», είπε ο πρωθυπουργός, «ότι μπορεί ο τρόπος που προσεγγίζει τα πράγματα ο πρόεδρος να μοιάζει διαβολικός, όμως, γίνεται τελικά για καλό»).[1] Για την παροιμία, δεν χρειάζεται να πει κανείς πολλά. Ήδη κάνει τη δική της σατιρική καριέρα στο Διαδίκτυο.

Φύλο και φτερό

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 09/10/2017

Το πρόσφατο νομοσχέδιο για τη «διόρθωση» της ταυτότητας φύλου έφερε στο προσκήνιο, για άλλη μια φορά, την «πολιτική τερατογένεση» της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μετά το «κοινοβουλευτικό μπλόκο» της αντιπολίτευσης για τα νομοσχέδια που χρησιμοποιεί á la carte η κυβέρνηση ψάχνοντας κάθε φορά για βολικούς συμμάχους στη Βουλή, ο ΣΥΡΙΖΑ επιστράτευσε την κυνική τακτική της «έντιμης» συναλλαγής με τον ψεκασμένο ακροδεξιό εταίρο του. Δεν πάει άλλωστε πολύς καιρός από τότε που ο πρωθυπουργός κάλυψε πλήρως τον κ. Καμμένο για τις τηλεφωνικές συνομιλίες του με λαθρεμπόρους ποινικούς κρατούμενους

Παλιοί δαίμονες

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 25/09/2017

Χτες, για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα ακροδεξιό κόμμα μπήκε στη γερμανική Βουλή όχι μόνο με αξιώσεις αντιπολίτευσης αλλά με μια γενικευμένη ψήφο οργής και αντίδρασης «εναντίον όλων». Μένει να μάθουμε από τις σχετικές αναλύσεις των ειδικών αν ο ακροδεξιός λόγος —και πολύ περισσότερο ο ακροδεξιός εξτρεμισμός— έχει τις ρίζες του σε κοινωνικές μεταβολές που σχετίζονται άμεσα με τη συγκυρία (π.χ. μεταναστευτικό, ανασφάλεια, ανεπαρκείς κοινωνικές δομές, κ.λπ.) ή αν αντανακλά βαθύτερες διεργασίες που είχαν ήδη συμβεί σε τοπικό – περιφερειακό επίπεδο και τώρα αποτυπώνονται και στο εθνικό επίπεδο

Κληρονομιές και διαθήκες

Γιάννης Παπαθεοδώρου, 27/08/2017

Ανάμεσα στα άλλα που επικαλέστηκε ο υπουργός κ. Σταύρος Κοντονής για τη μη συμμετοχή της Γενικής Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, στο συνέδριο που διοργανώνει η Εσθονική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ στο Ταλίν («Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα») ήταν και η «Άνοιξη της Πράγας». Αν θέλει κανείς να θυμηθεί τη σημασία της, δεν έχει παρά να ανατρέξει στο κλασικό Αστείο του Μίλαν Κούντερα. Όταν εκδόθηκε το μυθιστόρημα στη Γαλλία, λίγες εβδομάδες μετά την στρατιωτική εισβολή των Σοβιετικών στην Πράγα, τα λόγια του συντρόφου Αραγκόν δεν άφηναν πολλά περιθώρια παρερμηνείας: η σοβιετική «ομαλοποίηση» ήταν μια καταστροφή∙ η χώρα έμοιαζε με μια θλιβερή «Μπιάφρα του πνεύματος».

ΜΟΥΣΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑΡΟΥ

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 19/07/2017

Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν χρειάζεται υπεράσπιση – πόσο μάλλον όταν η χυδαία επίθεση για τον δήθεν «αμοράλ της κλοπής τραγουδιών» έρχεται από τον γραφικό κ. Καρανίκα, μερικές μέρες μετά την επιτυχημένη συναυλία του Σαββόπουλου στο Καλλιμάρμαρο. Η μακρά του διαδρομή στο ελληνικό τραγούδι και η πλατιά του απήχηση σε ένα ευρύτατο ακροατήριο, (που ευτυχώς δεν επιλέγει τραγούδια με βάση το τι ψήφισε στο δημοψήφισμα-παρωδία του 2015), είναι εύγλωττες ενδείξεις για το συμβολικό κεφάλαιο της καλλιτεχνικής του πορείας. Δεν είναι τυχαίο πως η μουσική και οι στίχοι του ήδη μελετώνται στα Πανεπιστήμια, ενώ η συνομιλία του με τους άλλους ευρωπαίους και αμερικάνους «τροβαδούρους» της εποχής του έχει διευρύνει τον συγκριτικό πολιτισμικό ορίζοντα της ελληνικής μουσικής μέσα στη «μακρά δεκαετία του ‘60»

Μάτια βουρκωμένα

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 03/07/2017

Την περασμένη βδομάδα οι ρέκτες της ποίησης είχαν την τύχη να διαβάσουν μια ακόμη μαντινάδα του ποιητή–υπουργού κ. Πολάκη, με θέμα την επίθεση στη Δικαιοσύνη, που προστατεύει δήθεν τον «κάθε νταβατζή».[1] Στην απάντησή του, το ΣΤΕ έκανε λόγο για την «αστοιχείωτη κριτική» της κυβέρνησης, ενώ ο πρωθυπουργός έσπευσε, για ακόμη μια φορά, να καλύψει τον υπουργό του, λέγοντας ότι «εμείς οι αστοιχείωτοι καταφέρνουμε και ξεπερνάμε πολλές φορές, ακόμα και θεσμικά εμπόδια, αυτών που έχουν ιδιαίτερη στοιχείωση∙ και να μας στήνουν τέτοια εμπόδια, θα τα ξεπερνάμε».

Κακές παρέες

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 28/06/2017

Στην πρόσφατη συνέντευξή του, ο πρωθυπουργός θυμήθηκε ξανά την περίφημη «προοδευτική διακυβέρνηση», ρίχνοντας κλεφτές ματιές προς τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. «Θα χαιρόμασταν ειλικρινά», είπε ο πρωθυπουργός, «αν (το ΠΑΣΟΚ) έβρισκε ξανά τον προοδευτικό του προσανατολισμό, αλλά και το κουράγιο να ανοίξει έναν ειλικρινή και χωρίς προκαταλήψεις διάλογο με την κυβερνώσα Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, για την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης μετά το τέλος των μνημονίων. Εμείς, πάντως, θα είμαστε εκεί. Αλλά νομίζω ότι έχει πολύ σοβαρά προβλήματα να λύσει για να φτάσει μέχρι εκεί». Στη διατύπωση αυτή υπάρχουν τρία λάθη.

Κοπέλες από το Δίστομο

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 13/06/2017

Εδώ και καιρό, με κεντρικούς πρωταγωνιστές αρκετά (νυν και πρώην) σημαίνοντα στελέχη της (νυν και πρώην) Ριζοσπαστικής Αριστεράς, η δημόσια σφαίρα έχει εισέλθει σε μια μάλλον γκροτέσκα φάση επικοινωνίας. Τα πρόσφατα γεγονότα στο Δίστομο, με πρωταγωνιστή την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον κ. Μανώλη Γλέζο[1], επιβεβαιώνουν δυστυχώς ότι η παρωδία «αντιστασιακής ταυτότητας» που στήθηκε στα χρόνια της μεγάλης «αυταπάτης» και του σύντομου «αντι-μνημονιακού αγώνα», απειλεί πλέον την ίδια την ιστορική μνήμη αλλά και την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Μέρα Μαγιού

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 29/05/2017

Στις 29 Μαΐου 2008, πέθανε ο Άγγελος Ελεφάντης. Στις 26 Μαϊου 2009, πέθανε ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Στη συγχρονική —και μάλλον επιλεκτική— μνήμη πολλών παλαιών συντρόφων και φίλων, ο πρώτος συνδέθηκε εξακολουθητικά με την ύστατη έκκληση του για οργάνωση των αριστερών πολιτών «στο κόμμα που μας έλαχε», ενώ ο δεύτερος με τη δήλωση πως θα «κλείσει τελευταίος την πόρτα» στον παλαιό ΣΥΝ. Και οι δύο δηλώσεις είναι υπαρκτές, και βέβαια διατυπωμένες μέσα σε συγκεκριμένα ιστορικά και πολιτικά συμφραζόμενα. Η ιδιοτελής χρήση τους, η μονότονη επανάληψη τους, καθώς και η ενίοτε προεκλογική εργαλειοποίησή τους κολάκεψαν τη διανοητική τεμπελιά της «ριζοσπαστικής αριστεράς», ενώ ταυτόχρονα προσέφεραν το τέλειο πολιτικό άλλοθι σε κάποιους / κάποιες

Λαϊκή απογευματινή

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 22/05/2017

Το «Μνημόνιο 3plus» ψηφίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με μια «λαϊκή απογευματινή» παράσταση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, προκειμένου να αποφευχθεί η αναμέτρηση με την τηλεθέαση του Survivor. Ο αρμόδιος υπουργός μάλιστα, με τη χιουμοριστική αλλά μάλλον κυνική ομολογία, αποτύπωσε το μέγεθος της απαξίωσης της κοινοβουλευτικής συζήτησης: «Μίλησε ο πρωθυπουργός μίλησε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν χρειάζεται να έχουμε εντάσεις τώρα. Έτσι και αλλιώς μόνοι μας είμαστε αυτή την ώρα αφού οι 9 στους 10 Ελληνες τώρα βλέπουν Survivor».

Η Μαριάν και η Μαρίν

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 08/05/2017

Η εμβληματική νίκη του Μακρόν στη Γαλλία έσωσε την τιμή της Γαλλικής δημοκρατίας, ενώ ταυτόχρονα γεννάει ελπίδες για μια διαφορετική ευρωπαϊκή προοπτική, με επίκεντρο την «προοδευτική πολιτική». Αναμφισβήτητα, η εκλογή του αποτελεί ένα εξαιρετικό νέο, μετά μάλιστα από τον ισχυρό κλονισμό της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα. Ωστόσο, τα κεντρικά προβλήματα στοιχειώνουν απειλητικά τον ορίζοντα. Ο ευρωσκεπτικισμός (αριστερόστροφος και δεξιόστροφος) «ήρθε για να μείνει», ακριβώς επειδή το δόγμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας δοκιμάζεται διαρκώς από ένα αυξανόμενο λογαριασμό κρατικών χρεών και ανελαστικών προγραμμάτων λιτότητας.

Σύνολο καταγραφών: 142

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι