Έχω την εντύπωση πως, μετά και την επιλογή του ελληνικού λαού στις δεύτερες εκλογές, έχει υπάρξει μια διαφορετική θεώρηση σε ατομικό επίπεδο για την κατάσταση της χώρας, τις πρωτόγνωρες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και τον πανευρωπαϊκό χαρακτήρα του προβλήματος και της αναγκαίας λύσης του. Αυτό θα προσδιορίσει στην πρώτη αυτή περίοδο –μέχρι τα τέλη του χρόνου- μια συλλογική στάση αναμονής. Για να δούμε που πάει και η ΕΕ!
Όχι ότι είναι ικανοποιημένοι. Ποιος ή ποια μπορεί να δέχεται να του κόβονται τα πενιχρά του έσοδα…
Ευελπιστώ ότι έτσι εξ αντικειμένου θα υπάρξει η πίστωση χρόνου.
Αν καταφέρει η κυβέρνηση εθνικής ευθύνης να προωθήσει τόσο στον τομέα της αύξησης των εσόδων όσο και στην αναπτυξιακή διαδικασία κάποια χειροπιαστά αποτελέσματα τότε δεν θα έχουμε επανάληψη της προηγούμενης χρονιάς…

Αυτό που θεωρητικά διαφοροποίησε το σύνολο των κομμάτων της σημερινής συγκυβέρνησης από το παλαιό καθεστώς της μονόπλευρης λιτότητας και του ατελέσφορου Μνημονίου ήταν η διαβεβαίωση ότι η νέα περίοδος θα έχει όλα τα πρόσημα της ανάπτυξης.
Ολοι τότε φανταστήκαμε ότι το πρώτο μέλημα της νέας κυβέρνησης θα ήταν η άμεση δρομολόγηση των μέτρων που θα υλοποιούσαν την παραπάνω υπόσχεση. Οτι, δηλαδή, το σύνολο σχεδόν των υπουργών θα έσκυβε πάνω στους τομείς που συνθέτουν το υπόβαθρο της ανάπτυξης και που καταφέρνουν να επιβιώνουν εις πείσμα των καιρών(τουρισμός, γεωργία, ενέργεια, ναυτιλία, πράσινη επιχειρηματικότητα, υπηρεσίες υψηλής τεχνολογίας κ.λπ.)

Θα προστατέψουμε τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους. Και η καλύτερη προστασία για τους οικονομικά ασθενέστερους είναι η παραμονή της χώρας στο ευρώ . Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή μας. Γιατί αν η χώρα επιστρέψει στην δραχμή αυτοί πρωτίστως και κυρίως θα υποφέρουν. Οι οικονομικά ισχυροί θα βρουν τον τρόπο να τα καταφέρουν. Απορώ που αυτή την απλή αλήθεια δεν τη καταλαβαίνουν άνθρωποι που μιλάνε στο όνομα της Αριστεράς και όλο και πιο ανοικτά ερωτοτροπούν με την επιστροφή στη δραχμή.

...Έστω και την ύστατη ώρα, για την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, της συναλλαγής, της παράνομης προσοδοθηρίας, η πολιτεία οφείλει να προχωρήσει με τόλμη, μαζί με την κοινωνία και τα ώριμα στελέχη της διοίκησης, σε μείζονες δομικές μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης, σε ρηξικέλευθες τομές με ανθρώπινο πρόσωπο και σεβασμό στο κοινωνικό κράτος, με ορθολογική στόχευση και γοργούς ρυθμούς. Δεν διεκδικώ τον τίτλο της «Κασσάνδρας» αλλά όλα δεν φαίνεται να υπάρχει συνολικός σχεδιασμός του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Αυτά που κουβεντιάζονται είναι «μέτρα» . ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ και ΜΕΤΡΗΣΙΜΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.

Σκεφτόμουν λοιπόν επίμονα το προφανές: Ότι τη χώρα δεν θα τη σώσουν τα τεχνοκρατικά οικονομικά μέτρα, οι παροχές της ΕΕ, τα «κουρέματα» του χρέους κ.ο.κ., αν δεν το θελήσει η ίδια η κοινωνία.
Και βεβαίως απελπιζόμουν (κυριολεκτώ). Διότι, συνειδητοποιώντας ότι κάθε κοινωνία είναι προϊόν της ιστορίας της, αναστοχαζόμουν πάνω σ’ αυτήν, εστιαζόμενος στην ιδρυτική μας πράξη, δηλαδή στη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους.
Πρόβαλε λοιπόν ως καθοριστική συνθήκη η εξ αρχής λυσσώδης αντίδραση στην εισαγωγή σύγχρονων θεσμών, με αιχμές τους «φυλάρχους» της Μάνης Μαυρομιχάληδες και την Ύδρα.

Η αναδιαπραγμάτευση του προγράμματος προσαρμογής πρέπει να υπηρετήσει το στόχο της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Οποιαδήποτε πρόταση διατήρησης των παθογενειών που έφεραν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας συνιστά κάλεσμα για άλμα στο κενό. Αντίθετα, όρος εκ των ων ουκ άνευ για την εξυγίανση είναι η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών.
Το πρόγραμμα προσαρμογής αποδεικνύεται ότι δεν επιτυγχάνει τις στοχεύσεις του. Η ανάγκη για ριζική τροποποίησή του είναι αδήριτη, όμως οι πολιτικοί συσχετισμοί στην ΕΕ δε μας διευκολύνουν. Η εμμονή στο ίδιο μίγμα πολιτικής και η προσωρινή διακοπή της χρηματοδότησης από την τρόικα κάνει πραγματικό τον κίνδυνο διολίσθησης της χώρας σε χρεοκοπία.

Η άλλοτε Γενική Γραμματεία Δασών, στην οποία ανήκε και η ευθύνη της δασοπυρόσβεσης, εποπτεύονταν πολιτικά από το τ. Υπουργείο Γεωργίας. Σε πρώτη φάση, αφαιρέθηκε η αρμοδιότητα αυτή από τη ΓΓ Δασών και δόθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, με το σκεπτικό ότι ήταν καλύτερα οργανωμένη -και ήταν. Όμως, το δάσος δεν είναι ένα "αντικείμενο" προς κατάσβεση, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός, του οποίου η "ζωή" είναι αντικείμενο της δασολογικής επιστήμης, κυρίως. Η γνώση αυτή, είναι κρίσιμος παράγοντας και για την οργάνωση της δασοπυρόσβεσης.

Στη φάση που βρισκόμαστε, η χώρα εγκυμονεί τη μεταρρύθμισή της. Συντηρητικές δυνάμεις της Δεξιάς και της Αριστεράς πασχίζουν να εμποδίσουν τη γέννηση του καινούργιου, ενώ εκσυγχρονιστικές δυνάμεις της Δεξιάς και της Αριστεράς πασχίζουν για το αντίθετο. Η έκβαση αυτής της μάχης, θα καθορίσει εν πολλοίς και την τύχη της χώρας. Αν υπερισχύσουν οι δυνάμεις της συντήρησης, η χώρα θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το Ευρώ, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευημερία των πολιτών της, αλλά και τη συνοχή της Ευρωζώνης.

Επειδή, οργιάζουν τα σενάρια και η μετρολογία, θεωρώ υποχρέωσή μας πλέον να αναδείξουμε βασικά σημεία τα οποία επιμένουμε ότι δεν πρέπει να ξεπεραστούν. Εξηγούμαι: η αύξηση από τα 65 στα 67 του ορίου συνταξιοδότησης, οι περικοπές στις συντάξεις του ΟΓΑ, η μείωση του ΕΚΑΣ, οι μειώσεις στις συντάξεις από 1400 ευρώ και κάτω, η μείωση των δώρων των δημοσίων υπαλλήλων, η κατάργηση ειδικής παροχής μητρότητας, η αύξηση κατά 20% των εισιτηρίων στους συγκοινωνιακούς φορείς. Και βεβαίως η καταφυγή με οποιονδήποτε τρόπο στην εφεδρεία, που εντελώς ξαφνικά, προέκυψε τη βδομάδα αυτή.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης

Ξέρετε τι είναι η χιονόμπαλα; Είναι ένα από τα στοιχεία εκείνα που χαρακτηρίζουν το παιγνίδι στο χιόνι. Σίγουρα οι εμπνευστές του δομημένου προϊόντος snowball είχαν δυνατή την αίσθηση του χιούμορ. Όσοι αγόρασαν το επενδυτικό αυτό προϊόν ζουν έναν επενδυτικό χειμώνα. Μεταξύ αυτών και η ΑΤΕ των κυρίων Μηλιάκου και Πανταλάκη. Ο πρώτος το αγόρασε. Ο δεύτερος το κράτησε και πλήρωνε και 47.000 λίρες την εβδομάδα σε ένα δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο. Πάλι το Λονδίνο μπροστά μας...

...Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος, όπως ήμουν σταθερά από την πρώτη στιγμή που είχε τεθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση το ζήτημα της εργασιακής εφεδρείας. Όχι μόνο δεν δημιουργεί κανένα όφελος οικονομικό για τη χώρα και τα δημοσιονομικά της, αντίθετα διώχνει στην ανεργία κι άλλους συμπολίτες μας και δεν είναι δυνατόν να προστίθενται στο μεγάλο αριθμό ανέργων κι άλλοι άνεργοι . Πέραν του γεγονότος, επαναλαμβάνω, αποδείχτηκε ότι στο μέτρο που εφαρμόστηκε η εργασιακή εφεδρεία ήταν ένα φιάσκο. Δεν είναι δυνατόν να συμφωνήσω με ένα φιάσκο.

Είχαμε μια διεξοδική συζήτηση αναφορικά με τις αποκρατικοποιήσεις. Ουσιαστικά επρόκειτο για μια ενημερωτική διαδικασία.
Εκείνο το οποίο επιλέγεται είναι η όποια αποκρατικοποίηση θα πρέπει να εξασφαλίζει την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, θέσεις εργασίας, ουσιαστικές επενδύσεις και, προφανώς, με όρους και κανόνες νομιμότητας και διεθνούς διαφάνειας.