Μονοκομματικές ή κυβερνήσεις συνεργασίας;

Πώς τα κατάφερε ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του να βουλιάξουν σε μια πρωτοβουλία που τη σχεδίαζαν ως περίπατο και έφθασαν να προκαλέσουν τη κυβερνητική κρίση ; Η ΕΡΤ λόγω της κακοδιοίκησης, των πελατειακών διορισμών, ακόμη και λόγω του μηνιαίου τέλους που εισπράττεται μέσω ΔΕΗ δεν προβλέπονταν να συγκεντρώνει συμπάθειες.Το κεντρικό χαρακτηριστικό των ενεργειών του Αντ. Σαμαρά ήταν (και είναι) η μονοκομματική αντίληψη για τη κυβέρνηση. Από τη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, την απόφαση των δύο υπουργών για τη κατάργηση της ΕΡΤ, τις δημόσιες επιθέσεις και τις διαρροές έως και τις δικαστικές μάχες στο ΣΤΕ. Όλα έγιναν είτε ερήμην είτε και εναντίον της ΔΗΜΑΡ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Δεν νομίζω ότι κανείς μπορεί να αμφισβητήσει αυτή τη περιγραφή.Επειδή οι Φ. Κουβέλης και Β. Βενιζέλος δεν είναι αντίπαλοι υποψήφιοι πρωθυπουργοί – ο μείζων αντίπαλος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ – παραμένει δυσεξήγητη η μεθόδευση των επιθέσεων από το Μαξίμου αυτές τις δυό βδομάδες. Η διεκδίκηση μονοκομματικού χαρακτήρα για τη κυβέρνηση – από κυβέρνηση τρικομματικής συνεργασίας – έγινε εξόχως επιθετικά και εκβιαστικά. Οδηγώντας σε αδιέξοδο.Πρέπει να δεχθούμε ότι κατάργηση της ΕΡΤ δεν ήταν ιδέα της τρόικας. Όμως η εκβιαστική τακτική του πρωθυπουργού έναντι των κυβερνητικών του εταίρων μοιάζει πολύ με την εκβιαστική τακτική που ακολουθήθηκε από τους δανειστές της χώρας. Στη τακτική Σαμαρά για την ΕΡΤ μπορούμε να διακρίνουμε τη γοητεία, την έλξη της εκβιαστικής τακτικής. Και τη υποκατάσταση της ανάγκης ενός μεταρρυθμιστικού σχεδίου για τη ΕΡΤ, τη δημόσια ραδιοτηλεόραση από συνθήματα για τη μείωση του προσωπικού.Βεβαίως, η εκδοχή ψήφου ανοχής σε μια κυβέρνηση κοινοβουλευτικής μειοψηφίας δεν είναι έξω από τα ενδεχόμενα. Αλλά δεν είναι σαφές ότι αυτό το σχήμα είναι κοινή βούληση των τριών κομμάτων. Υπάρχουν όμως και άλλες κυβερνητικές εκδοχές. Κυβέρνηση μόνον ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που μπορεί να προκύψει μέσα από μια διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης. Ακόμη και νέα τρικομματική κυβέρνηση ύστερα από νέες διαπραγματεύσεις – αν και αυτή η εκδοχή δε φαίνεται πιθανή.Η ρήξη στη κυβέρνηση με δεδομένους τους συσχετισμούς στη Βουλή προμηνύει εκλογές, όχι τον Ιούλιο αλλά μέσα σε λίγους μήνες. Είναι πολύ δύσκολο να έχει τα αναγκαία περιθώρια κινήσεων μια κυβέρνηση με οριακή, εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, εμφανώς με τόσο στενό εύρος. Όμως δεν υπάρχει σταθερότητα ερήμην της βούλησης των ψηφοφόρων ή τουλάχιστον με την ανοχή τους. Και αυτό θα πρέπει να το ζυγίσουν όσοι υπερασπιστές της σταθερότητας δεν υπολογίζουν τις προυποθέσεις της πολιτικής σταθερότητας.Οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι ένα πρόσκαιρο ατύχημα, ένα αναγκαστικό σκαλοπάτι προς μια αυτοδυναμία, όπως δείχνει να πιστεύει η ηγεσία της ΝΔ και είναι μαθημένος ο κόσμος των κομματικών στελεχών; Ή είναι ο μόνος τρόπος ύπαρξης πραγματικών πλειοψηφιών στις σημερινές συνθήκες κρίσης και αμφισβήτησης; Όλοι – και η αντιπολίτευση - πρέπει να διαλέξουν καθαρά και με βάση αυτή την επιλογή να πράξουν._