Η εαρινή σύναξη της Κεντροαριστεράς

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε με μεγάλη αγωνία το σήριαλ της σκληρής διαπραγμάτευσης και το κλείσιμο της αξιολόγησης από την Κυβέρνηση με τους θεσμούς. Είναι φανερό ότι η καθυστέρηση που γίνεται στα παραπάνω επιτείνει την ύφεση της πραγματικής οικονομίας και βαθαίνει ακόμα περισσότερο την κρίση με αποτέλεσμα κάθε μέρα που περνάει ο λογαριασμός να μεγαλώνει. Η Κυβέρνηση είτε από αδυναμία είτε από ιδεολογική επιμονή δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα και δημιουργεί ένα παρόμοιο σκηνικό ρήξης με το καλοκαίρι του 2015.

Οι πολίτες παρακολουθούν με έντονη δυσφορία, όπως καταγράφεται και στη τελευταία δημοσκόπηση της pulse, αδυνατώντας να αισιοδοξούν για το μέλλον. Μεγαλώνει το ποσοστό εκείνων που αναζητούν μια εναλλακτική λύση που να σταθεροποιεί την πολιτική κατάσταση και να ανοίγει δρόμους διεξόδου για την ανάκαμψη της οικονομίας. Η ανεργία σαρώνει την κοινωνία και λειτουργεί ως μια μακροχρόνια ασθένεια που κατατρώγει τις σάρκες της κοινωνικής ηρεμίας και δυναμιτίζει τις όποιες ελπίδες υπάρχουν για μέτρα με κοινωνική δικαιοσύνη.

Απέναντι σε αυτή τη ρευστότητα γίνεται φανερό πως η αναζήτηση μιας διαφορετικής ενναλακτικής πολιτικής πρότασης είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Η τελευταία εξέλιξη στο χώρο της Κεντροαριστεράς με τη συγκρότηση της επιτροπής Διαλόγου και θέσεων από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι σηματοδοτεί την επιθυμία του χώρου να συνεννοηθεί και να προχωρήσει σε μια συμμαχία που θα οδηγήσει στο μέλλον στην ενιαία πολιτική έκφραση.

Η εαρινή αυτή σύναξη του χώρου της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ανανεωτικής Αριστεράς και του Προοδευτικού Κέντρου πρέπει να ολοκληρωθεί σύντομα για να δώσει στους πολίτες την αισιόδοξη εικόνα της «άλλης αριστερής λύσης». Μιας λύσης που θα αντιστοιχεί σε ένα πραγματικά προοδευτικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας σε σύντομο διάστημα στηριγμένο στον Δημοκρατικό διάλογο , την Κοινωνική δικαιοσύνη και τον οικονομικό πραγματισμό. Η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία πρέπει να πρωταγωνιστήσει σε ένα Πανευρωπαϊκό σχέδιο αλλαγής της σημερινής λιτότητας και ύφεσης και να δώσει το δικό της αντιπαραθετικό στη Κεντροδεξιά σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Σε αυτή την προσπάθεια οι εγχώριες Σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις απαιτείται να συνεννοηθούν και να καταλήξουν σύντομα στον οδικό χάρτη για τη δημιουργία του Ελληνικού Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος ως τη μόνη σοβαρή Ευρωπαϊκή αριστερή πρόταση.