Ν. Tσούκαλης: Κατεδαφίζετε οτιδήποτε έχει μείνει όρθιο

Η ΔΗΜΑΡ καταψηφίζει το πολυνομοσχέδιο(Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, Ενιαίο Μισθολόγιο – Βαθμολόγιο, Εργασιακή Εφεδρεία

13/10/2011

Ως ΔΗΜΑΡ είμαστε αναφανδόν κατά του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, γιατί θεωρούμε ότι θα πετύχει εντελώς τα αντίθετα από αυτά τα οποία επιδιώκει.

Πρώτη διαπίστωση. Σε μια χώρα χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς οι συνθήκες εργασίας τείνουν να αποκτήσουν συνθήκες ανθρωποφαγίας και κοινωνικού αυτοματισμού. Είναι τραγικό μια κυβέρνηση να θέλει να θεσμοθετήσει ακριβώς αυτό το πλαίσιο.

Δεύτερη διαπίστωση, για όσους από εμάς ζούμε στην περιφέρεια, γνωρίζουμε την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη δημόσια διοίκηση. Οι υπηρεσίες είναι φαντάσματα με άδεια γραφεία, με υπαλλήλους οι οποίοι έχουν καταρρακωμένο το ηθικό και δεν έχουν διάθεση να δουλέψουν. Το ερώτημα είναι το εξής: Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα που πρέπει η δημόσια διοίκηση να αποτελέσει το μοχλό ανασυγκρότησης αυτής της χώρας, είναι σε θέση να ανταποκριθεί με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Η δική μας εκτίμηση είναι ότι θα δεχθούν ένα επιπλέον πλήγμα και ουσιαστικά δεν θα έχουμε το εργαλείο, προκειμένου να ανταποκριθούμε σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα.

Τρίτον, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιτείνει την ύφεση σε τραγικό βαθμό. Επειδή πολλοί από μας υπερασπιστήκαμε την απόφαση της 21ης Ιουλίου ως προς το haircut του 21%, εάν η χώρα είχε 0 ύφεση τα τρία τελευταία χρόνια, θα είχε κερδίσει 28 μονάδες από το Α.Ε.Π.. Γι’ αυτό θα έπρεπε όλη η προσπάθεια της κυβέρνησης να στοχεύσει την ύφεση, αλλά δεν έχει κάνει τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Βεβαίως, με μια μελαγχολία αναπολούμε και βλέπουμε την Ιρλανδία αυτή τη στιγμή που ίσως τον Μάρτιο, σύμφωνα με δηλώσεις του Πρωθυπουργού, να αποχαιρετίσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Γιατί;

Αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση «Βασικός γνώμονας για την Κυβέρνηση είναι να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας, οι περιουσίες, το εισόδημα και οι προοπτικές των αυριανών πολιτών». Η αιτιολογική έκθεση, ήδη, έχει ξεγράψει την τύχη των σημερινών πολιτών. Ξέρετε, εάν την έχετε ξεγράψει σαν Κυβέρνηση τουλάχιστον βγείτε ειλικρινά και πείτε ότι αυτή η γενιά έχει χαθεί και τουλάχιστον ας κάνουμε κάτι για τα παιδιά μας. Αλλά για να κάνουμε κάτι για τα παιδιά μας θα πρέπει να δώσετε και κάποια σημεία προς αυτήν την κατεύθυνση. Κάτι το οποίο δεν κάνετε.

Θα αναφερθώ και σε κάτι άλλο για να καταφανεί σε τι σημείο βρίσκεται η χώρα αυτή τη στιγμή. Αναφέρεται στην επόμενη σελίδα της αιτιολογικής έκθεσης: «Αυτή την περίοδο αποτελεί εθνικό στόχο η προστασία της χώρας δημοσιονομικά και χρηματοοικονομικά προκειμένου να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για ένα πρότυπο ανάπτυξης».

Αλήθεια, σας εμπόδισε το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο ώστε από το 2009, που ανέλαβε η κυβέρνηση, να αποκτήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα πρότυπο ανάπτυξης; Αλήθεια, τώρα θα ψάξουμε το πρότυπο ανάπτυξης;

Τελειώνοντας με μια άλλη χαρακτηριστική η αναφορά για να φανεί το κατά πόσο το συγκεκριμένο νομοσχέδιο μόνο τομή δεν αποτελεί. Αναφέρεται στην σελίδα 12 της αιτιολογικής έκθεσης ότι «Κατά τη δεύτερη φάση 2012- 2013 προβλέπεται η διαδικασία αξιολόγησης της διάρθρωσης των αρμοδιοτήτων και του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών». Δηλαδή, έχουμε βάλει το κάρο μπροστά από τα άλογα ενώ θα έπρεπε να αποκτήσουμε αυτό το πλαίσιο, τα δύο τελευταία χρόνια, κι από κει και πέρα να συζητήσουμε για την ανασυγκρότηση, συζητάμε, αξιολογούμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και μετά θα δούμε τις βασικές προϋποθέσεις και προδιαγραφές προκειμένου να αποκτήσουμε βιώσιμη δημόσια διοίκηση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφέρομαι στο τελευταίο, εκπληκτικό της αιτιολογικής έκθεσης. Θα μπορούσε να είναι σύνθημα έξω από κάθε δημόσια υπηρεσία, λέει, με στόμφο «Η εφεδρεία δεν οδηγεί στην αβεβαιότητα της ανεργίας αλλά στη σιγουριά της συνταξιοδότησης». Αυτό τουλάχιστον πρέπει να αφαιρεθεί. Εάν ήταν εδώ ο κ. Κουτρουμάνης θα έπρεπε πειστικά να μας απαντήσει. Εάν ένας ιδιώτης απέλυε κάποιον εργαζόμενο και του έλεγε ότι θα σου καταβάλω τμηματικά την αποζημίωση, εάν θα είχε τύχει σε οποιοδήποτε δικαστήριο να κηρυχθεί άκυρη η απόλυση του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση εδώ νομοθετείτε και αυτό σημαίνει θα σάλπισμα, μήνυμα προς όλους τους ιδιώτες, κάντε ακριβώς το ίδιο.

Γι’ αυτό ακριβώς κατεδαφίζετε οτιδήποτε έχει μείνει όρθιο και οποιαδήποτε προσπάθεια χωρίς κοινωνία όρθια, χωρίς πολίτες οι οποίοι να πάρουν πάνω τους την υπόθεση της ανασυγκρότησης και χωρίς, βεβαίως, μια κυβέρνηση η οποία να δίνει όραμα, μεταρρυθμιστικό στην κοινωνία, τίποτα δεν μπορεί να γίνει σε αυτό τον τόπο.

Αποσάθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων 

 Μετά τις χαρακτηριστικές τοποθετήσεις και αποστροφές των ομιλιών τόσο του κ. Βενιζέλου όσο και του κ. Κουτρουμάνη, θα ήθελα να απευθυνθώ στους παριστάμενους Υπουργούς και να τους υπενθυμίσω κάτι: Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να εμπεδώσει η Κυβέρνηση ότι, παρόλη την κρίση, παρόλα τα δεινά που περνά ο τόπος, εξακολουθούμε να είμαστε μέλη της Ε.Ε. και μάλιστα του σκληρού πυρήνα. Θα ήθελα σας παρακαλώ πολύ αυτά, αφού τα εμπεδώσετε, να τα μεταφέρετε και στους συνομιλητές μας - και αναφέρομαι στην τρόικα. Εξακολουθεί η ομπρέλα του κοινοτικού κεκτημένου να περιλαμβάνει και τη χώρα μας, εξακολουθεί το κεκτημένο αυτό να αναφέρεται σε μια χώρα που έχει ακόμα νομικό πολιτισμό, έχει Σύνταγμα, έχει νόμους, έχει θεσμοθετημένα όργανα, σας παρακαλώ πολύ, όχι τόσο πολύ απροκάλυπτα σε αυτή την Αίθουσα να μας λέτε «μας το ζήτησαν και ελάτε να το επικυρώσετε».

 

Δεύτερον, θα ήθελα να επεκτείνω τη σκέψη του κ. Ντόλιου. Δεν αδικείται, κύριε Ρέππα, απλώς η συγκεκριμένη ρύθμιση για τη δημόσια διοίκηση. Απευθύνομαι σε εσάς, ως μέλος της Κυβέρνησης όχι ως καινούργιο Υπουργό Δημόσιας Διοίκησης, αδικείται συνολικά η προσπάθεια αναμόρφωσης της δημόσιας διοίκησης. Έχει μείνει σε εκκρεμότητα, δυστυχώς, από τη συζήτηση του νόμου 3812 από το Δεκέμβριο του 2009 - και αξίζει τον κόπο κάποιος να ανατρέξει στα πρακτικά εκείνης της συζήτησης - και ξαφνικά η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., βαλτώνει, δεν κάνει τίποτα για το πρωταρχικό πρόβλημα της χώρας που είναι η δημόσια διοίκηση και ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε την ειλικρινή - εγώ θεωρώ, κύριε Ρέππα - δήλωσή σας, όσον αφορά στο ενιαίο μισθολόγιο ότι δεν παραλάβατε ούτε προσχέδιο νόμου. Ένα τμήμα της Αριστεράς σας κατηγορεί βαρύτατα γιατί αμελήσατε, εγκληματήσατε στην πορεία των μεταρρυθμίσεων και αυτό ακριβώς πληρώνει η χώρα. Η χώρα πληρώνει αυτή την καθυστέρησή σας.

 

Θα καταθέσουμε αναλυτικό υπόμνημα σχετικά με τις τροπολογίες, όμως, πρέπει να πω το εξής: Στο άρθρο 4 παράγραφος 2, εξαιρείτε, σύμφωνα με τον νόμο 3205/03, εκτός των άλλων, και τα Σώματα Ασφαλείας. Όμως, φαντάζομαι εκ παραδρομής, δεν έχετε περιλάβει στα Σώματα Ασφαλείας τους εξωτερικούς φρουρούς των φυλακών. Ουαί και αλίμονο εάν εξαιρεθούν αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ακριβώς το ίδια αντικείμενο με τα Σώματα Ασφαλείας. Η πρόταση, λοιπόν, είναι να περιληφθεί και το προεδρικό διάταγμα 215/2006, που αναφέρεται στους φρουρούς. Είναι προφανής αδικία και θεωρώ ότι εκ παραδρομής δεν το έχετε συμπεριλάβει.

 

Όσον αφορά στην ΜΟΔ, κύριε Κουτρουμάνη, πέραν των επιχειρημάτων του κ. Μπούρα, θέλω να πω το εξής χαρακτηριστικό: Εκτός των άλλων, υπάρχει μεγάλη ζημιά και του δημοσίου. Για να γλιτώσετε 25 € από δημόσια δαπάνη, ουσιαστικά, χάνονται για τα ασφαλιστικά ταμεία 700 € ανά εργαζόμενο, γιατί καταβάλλουν 700 ευρώ σε ασφαλιστικές εισφορές και σε φόρο μισθωτών υπηρεσιών. Αυτά χάνονται για μια δαπάνη που δεν επιβαρύνει το δημόσιο.

 

Σχετικά με την κινητικότητα και το άρθρο 5, ταυτιζόμαστε απολύτως με την πρόταση της Ένωσης Αποφοίτων Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχουν δικλίδες και γεωγραφικές και λειτουργικές. Το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης δεν ήταν απλώς και μόνο η δυσλειτουργία, αλλά ότι δεν υπήρχε διαδικασία και θεσμός μετατάξεων. Εσείς πήγατε στο άλλο άκρο.

 

Παράγραφος 2. Για όσους πήραν σύνταξη ισχύουν οι διατάξεις του νόμου 3205/2003. Όσοι πήραν από 1/7/2011 ή θα πάρουν μέχρι 31/10/2011, ισχύουν οι διατάξεις του παραπάνω νόμου σε συνδυασμό με τις διατάξεις του ν. 3986/2011 περί αναστολής προαγωγών. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής ισχύουν μέχρι 31/12/2013. Ερώτημα: Εάν κάποιος υπάλληλος φύγει με σύνταξη το 2012 ή το 2013 με αίτησή του, θα ισχύσουν οι ίδιες διατάξεις ή αυτές αφορούν μόνο τους υπαλλήλους που βγαίνουν σε προσυνταξιοδοτικό στάδιο - εφεδρεία; Πρέπει να διευκρινιστεί.

 

 Άρθρο 2, παράγραφος 6. Το εφάπαξ μειώνεται για αυτούς που συνταξιοδοτήθηκαν από 1/1/2011, κατά 20% από το ταμείο περίθαλψης δημοσίων υπαλλήλων. Το εφάπαξ μειώνεται, όμως και για αυτούς που έφυγαν από 1/1/2010 μέχρι 31/10/2010 με 20%, αντί για 15%, εφόσον δεν έχει εκδοθεί η σχετική απόφαση χορήγησης. Ερώτημα: Σε όσους έχει εκδοθεί η σχετική απόφαση χορήγησης, η μείωση θα είναι 15%; Και εάν ναι, αυτό είναι δίκαιο;

 

 Άρθρο 5. Οι υπάλληλοι της κεντρικής ή αποκεντρωμένης διοίκησης, ανά δύο χρόνια θα κρίνονται για μετακινήσεις σε άλλες θέσεις και όπου υπάρχουν κενά. Ο υπάλληλος πώς θα εξασφαλίζεται, αφού δεν συμμετέχει στη λήψη απόφασης, με αίτηση του ή τη σύμφωνη γνώμη του στην επιλογή μετακίνησης του; Θα υπάρξει και εδώ ασφαλιστική δικλίδα;

 

 Υπάρχουν και κάποια άρθρα τα οποία τα θεωρούμε θετικά. Θα αναφερθούμε ποια ψηφίζουμε.

 

Όσον αφορά τη μείωση επιδομάτων ευθύνης κατά 75%, άρθρο 18 παράγραφος 1, στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και τους ΟΤΑ, συμπεριλαμβάνει μόνο τους ΟΤΑ πρώτου βαθμού και όχι δεύτερου βαθμού. Δεν διευκρινίζεται. Οι άλλοι είναι προϊστάμενοι δεύτερης κατηγορίας; Επίσης, όσον αφορά το άρθρο 19 για τα ΚΕΣ, για τους πολλούς υπαλλήλους και για τα ΚΕΛΣ για τους οικονομικούς υπαλλήλους, μήπως ένα παράθυρο. Μήπως πρέπει να το ξαναδούμε;

 

Όσον αφορά το άρθρο 34 για την εργασιακή εφεδρεία, τοποθετήθηκα και αναφέρθηκα στον κ. Κουτρουμάνη –δεν ήταν παρών- και έθεσα το ερώτημα, αν ένας ιδιώτης πει στον εργαζόμενό του πριν τη σύνταξη ότι «θα σου καταβάλω τμηματικά την αποζημίωση σε ένα χρόνο, σε δύο χρόνια και τα λοιπά», ισχύει σύμφωνα με το εργατικό δίκαιο; Ουσιαστικά, δηλαδή, σαλπίζετε –αυτό είπα και χθες- στέλνετε μήνυμα στους ιδιώτες «κάντε και εσείς το ίδιο». Ουσιαστικά θα γενικεύσετε αυτό το σύστημα και λογικό είναι, αφού ισχύει στο δημόσιο, γιατί να μην ισχύει και στον ιδιωτικό και στον ιδιωτικό τομέα. Ιδού άλλη μία αποσάθρωση εργασιακών δικαιωμάτων.

 

Θέμα επικαιρότητας:
Οικονομική κρίση

Σύνολο: 955 Κείμενα

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι