Η Ελλάδα διασύρεται διεθνώς
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2018-11-04
Προωθώντας το ατομικό τους συμφέρον, πετυχαίνουν να διασύρουν την Ελλάδα. Ο έως πρόσφατα αντιπρόεδρος της Jumbo σκέφτηκε να προμηθευτεί POS από ελληνικές τράπεζες (από Εθνική και Eurobank), να τα στείλει στην Κίνα και να σπάει τα capital controls για λογαριασμό Κινέζων που ήθελαν να αγοράσουν ακίνητα στην Ελλάδα, δίνοντάς τους τη δυνατότητα πολλαπλών μικρών συναλλαγών-μαϊμού. Το βρήκε έξυπνο, το έκανε πράξη. Οι τράπεζες δεν είχαν –λένε– καταλάβει. Οταν κινεζικές και ευρωπαϊκές Αρχές τις πίεσαν να καταλάβουν, η μία σταμάτησε, η άλλη (που εσχάτως ανέδειξε τον επικεφαλής της διεύθυνσης του Compliance σε μέλος του Δ.Σ. της…) συνέχισε να συνεργεί σε αυτήν την «πρωτότυπη» μέθοδο άντλησης ξένων ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων. Μέχρι την ώρα της αποκάλυψης.
Αυτά, όταν οι τράπεζες ζητούν νέα κεφάλαια (οσονούπω, από τον Ελληνα πολίτη), είναι, εκτός των άλλων, και προκλητικά. Αλλά δεν είναι τα μόνα.
Ενα από τα πολυδιαφημισμένα «διαμάντια» των ελληνικών επιχειρήσεων αποδείχθηκε ότι ήταν κάρβουνο, με εικονικό τζίρο, εικονικά καταστήματα, πλαστά εταιρικά στοιχεία και άδεια τα δήθεν γεμάτα ταμεία. Η πολυτελής συσκευασία Folli Follie περιείχε αισχρές τεχνικές απάτης και εξαπάτησης των επενδυτών, αντάξιες ενός Μπέρναρντ Μάντοφ. Δεν τις ανίχνευσαν ούτε κάποια ελληνική εποπτική αρχή ούτε οι τράπεζες – που παρείχαν τα δάνεια που συγκάλυπταν την πολυετή λεηλασία της επιχείρησης. Τις αποκάλυψε ένα αμερικανικό ιδιωτικό fund, το QCM. Το οποίο έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε αποκαλύψεις και για άλλη εισηγμένη στο Χρηματιστήριο ελληνική εταιρεία, τον επόμενο μήνα, τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου.
Η Ελλάδα διασύρεται διεθνώς. Η χώρα τυλίγεται σε ένα τοξικό νέφος, με τη δηλητηριώδη φημολογία γύρω από όσα είτε έγιναν είτε γίνονται σε ελληνικές τράπεζες, με την επαναφορά των σχολίων περί των «νταβατζήδων» που διαφεντεύουν τη χώρα μας και τις αγορές της, με την ευθεία διατύπωση κατηγοριών για καταχρήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων, που κάνουν τον γύρο του κόσμου μέσα από τα δίκτυα των διεθνών μέσων ενημέρωσης και των αγορών. Υπονομεύεται η προσπάθεια της Ελλάδας να βγει στις αγορές, να προσελκύσει κεφάλαια για επενδύσεις, με κάθε σκάνδαλο τα διεθνή κεφάλαια λαμβάνουν αποστάσεις και τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται κατά μερικούς πόντους. Γίνεται διστακτικός ο ξένος επενδυτής, που σκέφτεται ότι (όπως παλιά…) πρέπει να περάσει από διάφορους πάγκους για να κάνει δουλειά στην Ελλάδα. Γίνεται επιφυλακτικός ο ξένος δανειστής να πάρει το ρίσκο μιας τέτοιας χώρας, με αποτέλεσμα να αυξάνει το επιτόκιο που ζητάει (και) από μια καλή, υγιή ελληνική επιχείρηση.
Το πιο τραυματικό από όλα: η Ελλάδα γονάτισε από την κρίση. Η διαφθορά αποδεικνύεται εξόχως ανθεκτική. Τη βοηθάει και το γεγονός πως διαθέτει –εκτός από πακτωλό αργυρίων– και τη δέουσα ευελιξία.
Αυτά, όταν οι τράπεζες ζητούν νέα κεφάλαια (οσονούπω, από τον Ελληνα πολίτη), είναι, εκτός των άλλων, και προκλητικά. Αλλά δεν είναι τα μόνα.
Ενα από τα πολυδιαφημισμένα «διαμάντια» των ελληνικών επιχειρήσεων αποδείχθηκε ότι ήταν κάρβουνο, με εικονικό τζίρο, εικονικά καταστήματα, πλαστά εταιρικά στοιχεία και άδεια τα δήθεν γεμάτα ταμεία. Η πολυτελής συσκευασία Folli Follie περιείχε αισχρές τεχνικές απάτης και εξαπάτησης των επενδυτών, αντάξιες ενός Μπέρναρντ Μάντοφ. Δεν τις ανίχνευσαν ούτε κάποια ελληνική εποπτική αρχή ούτε οι τράπεζες – που παρείχαν τα δάνεια που συγκάλυπταν την πολυετή λεηλασία της επιχείρησης. Τις αποκάλυψε ένα αμερικανικό ιδιωτικό fund, το QCM. Το οποίο έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε αποκαλύψεις και για άλλη εισηγμένη στο Χρηματιστήριο ελληνική εταιρεία, τον επόμενο μήνα, τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου.
Η Ελλάδα διασύρεται διεθνώς. Η χώρα τυλίγεται σε ένα τοξικό νέφος, με τη δηλητηριώδη φημολογία γύρω από όσα είτε έγιναν είτε γίνονται σε ελληνικές τράπεζες, με την επαναφορά των σχολίων περί των «νταβατζήδων» που διαφεντεύουν τη χώρα μας και τις αγορές της, με την ευθεία διατύπωση κατηγοριών για καταχρήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων, που κάνουν τον γύρο του κόσμου μέσα από τα δίκτυα των διεθνών μέσων ενημέρωσης και των αγορών. Υπονομεύεται η προσπάθεια της Ελλάδας να βγει στις αγορές, να προσελκύσει κεφάλαια για επενδύσεις, με κάθε σκάνδαλο τα διεθνή κεφάλαια λαμβάνουν αποστάσεις και τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται κατά μερικούς πόντους. Γίνεται διστακτικός ο ξένος επενδυτής, που σκέφτεται ότι (όπως παλιά…) πρέπει να περάσει από διάφορους πάγκους για να κάνει δουλειά στην Ελλάδα. Γίνεται επιφυλακτικός ο ξένος δανειστής να πάρει το ρίσκο μιας τέτοιας χώρας, με αποτέλεσμα να αυξάνει το επιτόκιο που ζητάει (και) από μια καλή, υγιή ελληνική επιχείρηση.
Το πιο τραυματικό από όλα: η Ελλάδα γονάτισε από την κρίση. Η διαφθορά αποδεικνύεται εξόχως ανθεκτική. Τη βοηθάει και το γεγονός πως διαθέτει –εκτός από πακτωλό αργυρίων– και τη δέουσα ευελιξία.
