Μερικές σκέψεις με αφορμή την πρόταση Τσίπρα για το Καταστατικό

Πριν πω την άποψή μου, θα ήθελα να υπογραμμίσω προκαταρκτικά ότι η συζήτηση αυτή, που είναι πολύ σημαντική, θα πρέπει να γίνει με όρους νηφαλιότητας και όχι με όρους ανταγωνισμού. Πόσο μάλλον με όρους πανηγυρισμών των νικητών. Ούτε βεβαίως ως νίκη της καινοτομίας απέναντι στους «κομματικούς θεματοφύλακες». Τούτων δοθέντων, ξεκαθαρίζω ότι τοποθετούμαι θετικά υπέρ των προτάσεων του προέδρου και της Επιτροπής Καταστατικού, υπό προϋποθέσεις. Γιατί;

Α) Η πρόταση εκλογής του προέδρου και ειδικότερα της Κ.Ε. από το σύνολο των μελών του κόμματος, πράγματι είναι μια καινοτόμα κίνηση που αποβλέπει σε μια μεγάλης εσωκομματικής κλίμακας δημοκρατική συμμετοχή όλων των μελών. Φυσικά η διαδικασία αυτή θα γίνει μετά την ολοκλήρωση του συνεδρίου, που θα ψηφίσει τα κείμενα και τις πολιτικές αποφάσεις και θα εγκρίνει επίσης τις υποψηφιότητες για τη νέα Κεντρική Επιτροπή. Οπως καταλαβαίνουμε, πέραν από την άμβλυνση της επιρροής των τάσεων-μηχανισμών, είναι πολύ σημαντικό ότι θα προκύψει μια πολύ μεγάλη ζύμωση και κινητοποίηση των μελών, με στόχο την εκλογή προσώπων με συγκεκριμένη προσωπικότητα και συγκεκριμένα πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Και αυτό βεβαίως εξαρτάται από την πολιτική και τεχνική προετοιμασία που θα υπάρξει στο διάστημα από το συνέδριο μέχρι την ημερομηνία της εκλογής.

Δεν έχω αυταπάτες ότι αυτό που γινόταν με τα «χαρτάκια» των υποψηφίων στους διαδρόμους των προηγούμενων συνεδρίων δεν θα επιδιωχθεί να απλωθεί σε όλο το κόμμα και μάλιστα με διακίνηση νόμιμων καταλόγων υποψηφίων των τάσεων με δημόσιο τρόπο. Ομως είναι άλλη η αποτελεσματικότητά τους σε έναν σχετικά περιορισμένο αριθμό μελών του συνεδρίου και άλλο στο σώμα κάποιων δεκάδων χιλιάδων μελών στις κάλπες των οργανώσεων. Θεωρώ φυσικά αυτονόητη τη μειωμένη σταυροδοσία έως 30%, όπως το έχουμε καθιερώσει σε όλες τις εκλογές με ενιαίο ψηφοδέλτιο.

Β) Η διαδικασία επανασύστασης της Επιτροπής Δεοντολογίας, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την αρμοδιότητα κρίσης ενστάσεων των Οργανώσεων Μελών απέναντι σε αιτήσεις εγγραφής νέων μελών είναι σημαντική, αρκεί να είναι προκαθορισμένα τα χαρακτηριστικά αποδοχής ή όχι των ενδεχόμενων ενστάσεων (εχθρικές πολιτικά και ιδεολογικά συμπεριφορές, πράξεις του κοινού ποινικού δικαίου κ.λπ.). Θεωρώ προφανές ότι σε περίπτωση ενστάσεων, αναστέλλονται οι εγγραφές των συγκεκριμένων μελών έως την οριστική απόφαση της Επιτροπής.

Γ) Η λειτουργία του isyriza, εκτός από την εγγραφή νέων μελών, μπορεί και πρέπει να πάρει πολύ ευρύτερες διαστάσεις. Προτείνω να λειτουργήσει ως μια μόνιμη διαδραστική πλατφόρμα διαρκούς διαβούλευσης μελών και φίλων του κόμματος, στην οποία θα κατατίθενται προτάσεις, απόψεις, γνώμες για σημαντικά θέματα που μας απασχολούν. Οι απόψεις αυτές θα καταγράφονται και θα απαντώνται από τα τμήματα, την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τα καθοδηγητικά όργανα του Κόμματος. Ετσι ο isyriza, θα αποκτήσει πραγματική οντότητα βήματος πολιτικής διαβούλευσης και συμμετοχής ευρείας κλίμακας. Προφανώς η ψηφιακή αυτή διαδικασία με την ενίσχυση της συμμετοχικότητας, θα βοηθήσει σημαντικά στην αύξηση εγγραφής των μελών.

Δ) Η καθιέρωση θητειών σε βουλευτές - ευρωβουλευτές αποτελεί μια προωθημένη και καινοτόμα απόφαση, που να θυμίσω ότι είχε ψηφιστεί και σε παλαιότερο Καταστατικό και δεν εφαρμόστηκε. Το κρίσιμο σε αυτή τη φάση είναι από πότε θα εφαρμοστεί. Θα εφαρμοστεί για τους ήδη εκλεγμένους άμεσα ή θα υπάρξει μεταβατική περίοδος; Επίσης δεν νομίζω ότι μπορεί να εφαρμόζεται για τον εκάστοτε πρόεδρο.

Κλείνοντας, θέλω να πω ότι σε μια περίοδο απαξίωσης του πολιτικού και κομματικού σκηνικού, οι προτάσεις αυτές συμβάλλουν στην αναζωογόνηση της ελπίδας ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και στο κομματικό κατεστημένο. Ομως για να υπάρξει προοπτική και να μπορέσει η Αριστερά και το κόμμα μας να εμπνεύσει ξανά, απαιτείται πλάι στην αριθμητική αύξηση να υπάρχει και μια στιβαρή και συλλογική λειτουργία του κόμματος από την κορυφή έως τη βάση, που θα διασφαλίζει τόσο τη συμμετοχή όσο και την αποτελεσματικότητα στη δράση.

Σε αυτή τη λογική πρέπει να ενισχυθούν οι Οργανώσεις Μελών στις πόλεις, τα χωριά, τους χώρους δουλειάς κ.λπ., ως το κόμμα στον χώρο τους. Μόνο έτσι θα διαμορφωθούν στελέχη στην αυτοδιοίκηση, στις επαγγελματικές οργανώσεις, στα συνδικάτα κ.λπ. Με αυτές τις προϋποθέσεις, ναι στη διεύρυνση και στο ψηφιακό κόμμα, ναι στις συλλογικές λειτουργίες και στις καταστατικές αρχές, ναι σε ένα κόμμα συλλογικό διανοούμενο, οργανωτή του πολιτικού και κοινωνικού μετασχηματισμού!