Απαραίτητη η ενωμένη πορεία του χώρου της Κεντροαριστεράς!

Δειλά και με μικρά, αργά βήματα προχωρούν οι εξελίξεις στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Σ΄ όλο της το φάσμα, στη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ -ΔΗΜΑΡ, στο Ποτάμι και στον χώρο των ανένταχτων, ο διάλογος είναι ζωηρός για την αναζήτηση κοινού τόπου σύγκλισης όλων των πλευρών, όμως δεν έχει ακόμη βρεθεί το μίνιμουμ πλαίσιο στο οποίο θα μπορέσουν να χωρέσουν όλοι. Μέχρι στιγμής το μοναδικό σημείο στο οποίο όλοι συμπίπτουν είναι ότι η πολυδιάσπαση δεν ωφελεί κανένα και, συνεπώς, είναι απαραίτητη η ενωμένη πορεία του χώρου. Φάνηκε καθαρά στην εκδήλωση που διοργάνωσε την Τετάρτη το βράδυ η ΔΗΜΑΡ για τη Σοσιαλδημοκρατία και την Ανανεωτική Αριστερά ότι αυτό ήταν το σημείο σύμπτωσης όλων των συμμετεχόντων. Επρόκειτο για μια προσπάθεια να «ξεκολλήσουν» τα πράγματα από την στασιμότητα που περιήλθαν το τελευταίο δίμηνο.

Ωστόσο, παραμένουν κυρίαρχα στοιχεία προβληματισμού και διαφωνιών.

Πρώτον και το κυριότερο η μορφή, το κέλυφος, που θα πάρει μια ενδεχόμενη συνεργασία. Το εάν, δηλαδή, θα είναι συμπαράταξη κομμάτων, δηλαδή ένα είδος Συνασπισμού της Κεντροαριστεράς. Στην περίπτωση αυτή τα σημερινά κόμματα θα κρατήσουν την αυτονομία τους, τα ηγετικά τους όργανα και τις εσωτερικές τους λειτουργίες ή θα ξεκινήσουν ευρύτερες διαδικασίες για την ίδρυση νέου κόμματος στο οποίο θα ενταχθούν το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, το Ποτάμι , οι ανένταχτες προσωπικότητες κ.α., όπως έχει προτείνει εδώ και μήνες η Άννα Διαμαντοπούλου. Στη περίπτωση αυτή θα εκλεγεί νέα ηγεσία και θα διατυπωθεί κοινή προγραμματική πρόταση. «Θα πρόκειται» υποστήριξε ο Φίλιππος Σαχινίδης, στην εκδήλωση της Τετάρτης, για μια διαδικασία όπως στο Επινέ της Γαλλίας, το 1971, όπου οι διάσπαρτες σοσιαλιστικές κινήσεις συνενώθηκαν υπό τον Μιτεράν και αναδείχθηκαν σε κυβερνητική παράταξη τις επόμενες δεκαετίες.

Δεύτερον, για το ενδεχόμενο κυβερνητικής σύμπραξης με τον ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον το επιβάλλουν οι πολιτικές εξελίξεις διαμορφώνεται, ως κοινή συνισταμένη όλων των πλευρών, η άποψη ότι θα τεθούν αυστηροί πολιτικοί και προγραμματικοί όροι, οι οποίοι για εθνική πολιτική συμφωνία με κοινωνική αποδοχή και θα αφορούν και σε πρόσωπα.

Εν τούτοις, καταγράφονται επιφυλάξεις και αντιρρήσεις μπροστά στο ενδεχόμενο να κατηγορηθεί κυρίως το ΠΑΣΟΚ για κυβερνητισμό, αλλά και για το κόστος που θα κληθεί εκ νέου να καταβάλλει η Κεντροαριστερά.

Στο ΠΑΣΟΚ, ισχυρή είναι η άποψη σε βουλευτές και ηγετικά στελέχη ότι δεν πρόκειται να αναστείλει τη λειτουργία του εντασσόμενο σ΄ άλλο κομματικό φορέα και μόνο σ΄ ένα συμμαχικό σχήμα, όπως το σημερινό της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, μπορεί να μετέχει. Καταγράφονται, όμως, και απόψεις ότι ο ορίζοντας της εκλογικής απήχησης του είναι περιορισμένος και θα πρέπει να αναζητήσει την υπέρβαση του σ΄ άλλο κομματικό φορέα. Η Φώφη Γεννηματά τηρεί στάση ισορροπίας καθώς θεωρεί ότι χρειάζονται προσεκτικά και σταθερά βήματα με κοινωνική αποδοχή.

Η ΔΗΜΑΡ είναι πιο ανοιχτή και προτείνει επιτάχυνση των διεργασιών για να προχωρήσουν τα πράγματα, τάσσεται, όπως είπε στην ίδια εκδήλωση το ηγετικό της στέλεχος Θόδωρος Μαργαρίτης, σε πρώτη φάση υπέρ ενός ομοσπονδιακού τύπου κόμματος με προοπτική να μετεξελιχθεί σε ενιαίο φορέα.

Στο Ποτάμι, ο Σταύρος Θεοδωράκης και σημαντική μερίδα στελεχών του δεν αποδέχονται στην παρούσα φάση την συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Αρκετοί, όμως, βουλευτές και στελέχη που έφυγαν από τη ΔΗΜΑΡ, υπό τον Σπύρο Λυκούδη, θεωρούν ότι είναι προτεραιότητα η απόπειρα συνεννόησης με τις υπόλοιπες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Το ζήτημα απασχολεί έντονα τον προσυνεδριακό διάλογο του κόμματος και μέχρι το συνέδριο του Φεβρουαρίου θα έχει αποκρυσταλλωθεί η θέση του Ποταμιού.

Ενώπιον αυτών των αμφιθυμιών δραστήριες προσωπικότητες που τοποθετούνται στην Κεντροαριστερά (Άννα Διαμαντοπούλου), με συνεχείς συζητήσεις με όλες τις πλευρές προσπαθούν να διαμορφώσουν κοινό πεδίο για συνεννόηση, καθώς διαπιστώνεται ότι είναι περισσότερα αυτά που τους ενώνουν απ’ αυτά που τους χωρίζουν.

Το έθεσε απλουστευτικά μεν, αλλά εύστοχα ο καθηγητής Παναγιώτης Ιωακειμίδης από τις σοσιαλδημοκρατικές κινήσεις στην προχθεσινή εκδήλωση.«Απ’ όσα άκουσα φαίνεται να συμπίπτουμε σχεδόν σ΄ όλα . Γιατί τότε δεν συμφωνούμε»;