Θαλάσσια πάρκα: νέες διαφορές πάνω στην παλιά εκκρεμότητα

Θόδωρος Τσίκας, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2026-08-22

Θόδωρος Τσίκας
Θόδωρος Τσίκας

Η ανακήρυξη από την Τουρκία δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Τα όρια των πάρκων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, σε διεθνή ύδατα όπου δεν έχει υπάρξει συμφωνημένη οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Η Αθήνα ορθώς επισημαίνει ότι μια μονομερής τουρκική πράξη δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα στις περιοχές αυτές

Πέρυσι, η Ελλάδα προχώρησε στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, εκπληρώνοντας ευρωπαϊκή υποχρέωση. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία, όμως, δεν υποδεικνύει στα κράτη-μέλη μέχρι πού θα επεκτείνουν τον σχεδιασμό τους. Η Ελλάδα είχε δικαίωμα να τον εφαρμόσει στα χωρικά ύδατά της, καθώς και σε διεθνή ύδατα αλλά μόνο στις περιοχές όπου έχουν συμφωνηθεί οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών με γειτονικά κράτη. Τέτοιες είναι το Ιόνιο, μετά τη συμφωνία με την Ιταλία, και τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου, μετά τη μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο.

Ο ελληνικός σχεδιασμός περιέλαβε, δυστυχώς, και περιοχές διεθνών υδάτων πέραν αυτών των περιοχών, αποτυπώνοντας μονομερώς την ελληνική αντίληψη για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στις μη οριοθετημένες περιοχές. Η κίνηση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά και από την Αίγυπτο. Η Τουρκία παρουσίασε δικό της χάρτη και τώρα περνά από τον χάρτη στην κανονιστική πράξη, ανακηρύσσοντας θαλάσσια πάρκα σε περιοχές που περιλαμβάνονται στη δική της αντίληψη για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες.

Τα θαλάσσια πάρκα δεν είναι Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, ούτε συνιστούν από μόνα τους οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας. Αποτελούν, πρωτίστως, εργαλείο περιβαλλοντικής προστασίας. Όταν, όμως, επιχειρείται να εφαρμοστούν σε περιοχές πέραν των χωρικών υδάτων και σε θαλάσσιες ζώνες που δεν έχουν οριοθετηθεί μεταξύ γειτονικών κρατών, αποκτούν αναπόφευκτα και γεωπολιτική σημασία. Η διαφορά είναι ότι σε επόμενη φάση, όταν η Ελλάδα ανακήρυξε τα δικά της θαλάσσια πάρκα το 2025, αυτά -σωστά- περιορίστηκαν στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Η Τουρκία, αντιθέτως, επιχειρεί τώρα να εφαρμόσει το δικό της καθεστώς σε περιοχές πέραν των χωρικών υδάτων της, όπου υπάρχουν αμφισβητούμενες και μη οριοθετημένες θαλάσσιες ζώνες.

Η Άγκυρα ασφαλώς δεν αποκτά δικαιώματα, επειδή τα αποτυπώνει σε έναν χάρτη ή τα εντάσσει σε ένα θαλάσσιο πάρκο. Το ίδιο, όμως, ισχύει και αντίστροφα: η Αθήνα δεν λύνει τις εκκρεμότητες αποτυπώνοντας στον δικό της χάρτη τη μαξιμαλιστική θέση της. Η αποτύπωση μιας θέσης δεν είναι οριοθέτηση. Κάπως έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: ο ένας χάρτης προκαλεί τον άλλο, η μία μονομερής ενέργεια οδηγεί στην επόμενη και οι θαλάσσιες περιοχές που παραμένουν χωρίς συμφωνημένη οριοθέτηση μετατρέπονται σταδιακά σε πεδίο διαρκούς ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.

Η Ελλάδα διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να αξιοποιεί πλήρως το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεν πρέπει, όμως, να καλλιεργείται η ψευδαίσθηση ότι η Ε.Ε. θα λύσει για λογαριασμό μας μια διμερή διαφορά οριοθέτησης με την Τουρκία. Η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών δεν μπορεί να γίνει μονομερώς. Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας απαιτεί συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερόμενων παράκτιων κρατών και αν η συμφωνία δεν καταστεί δυνατή, υπάρχει η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι ποιος θα σχεδιάσει τον επόμενο χάρτη ή ποιος θα ανακηρύξει το επόμενο θαλάσσιο πάρκο. Είναι αν Ελλάδα και Τουρκία θα συνεχίσουν να προσθέτουν νέες διαφορές σε μια παλιά εκκρεμότητα ή θα επιχειρήσουν να λύσουν την ίδια την εκκρεμότητα. Όσο δεν αποφασίζουμε να αντιμετωπίσουμε την αφετηριακή ελληνοτουρκική διαφορά, θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε καινούργιες. Περιβαλλοντικές ζώνες, ενεργειακές έρευνες, αλιεία, καλώδια, υποδομές και επιστημονικές δραστηριότητες στα διεθνή ύδατα μπορούν κάθε φορά να αποτελούν την επόμενη αφορμή αντιπαράθεσης. Και έτσι τα «ήρεμα νερά» θα εξαρτώνται κάθε φορά από το αν θα αποφευχθεί η επόμενη αφορμή, αντί να στηρίζονται στην επίλυση της αιτίας.

Θέματα επικαιρότητας: Ελληνοτουρκικά

Σωτήρης Βαλντέν

Αντίο στα «ήρεμα νερά»;

Σωτήρης Βαλντέν, 2026-10-01

Μετά από τρία χρόνια «ήρεμων νερών» κατά τα οποία χάθηκε...

Περισσότερα
Χρήστος Ροζάκης

Τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας προσκρούουν διττά στο Διεθνές Δίκαιο

Χρήστος Ροζάκης, 2026-08-26

Η πρόσφατη ενέργεια της Τουρκίας να εκδώσει Προεδρικά Διατάγματα...

Περισσότερα
Θόδωρος Τσίκας

Θαλάσσια πάρκα: νέες διαφορές πάνω στην παλιά εκκρεμότητα

Θόδωρος Τσίκας, 2026-08-22

Η ανακήρυξη από την Τουρκία δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων»...

Περισσότερα

Να σοβαρευτούμε

Αλέξης Παπαχελάς, 2025-05-14

Τα μεγέθη και οι συμμετρίες έχουν αλλάξει στην περιοχή...

Περισσότερα

Ουσιαστικές δεσμεύσεις και ηθικές υποχρεώσεις

Αλέξης Παπαχελάς, 2025-02-02

Μας θύμωσε το γεγονός ότι η Γαλλία σκέπτεται σοβαρά να πουλήσει...

Περισσότερα
Σωτήρης Βαλντέν

Πού έχει δίκιο ο Αντώνης Σαμαράς

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-12-16

Ακούγοντας την τελευταία ομιλία του Αντώνη Σαμαρά (12/12),...

Περισσότερα
Σωτήρης Βαλντέν

Όχι στο ”πατριωτικό Μέτωπο”

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-12-01

Κάθε μέρα που περνά, τα «ήρεμα νερά» στις ελληνοτουρκικές...

Περισσότερα
Χρήστος Ροζάκης

Ανατρέχοντας στο παρελθόν των ελληνοτουρκικών

Χρήστος Ροζάκης, 2024-11-23

Οι ομάδες του «πατριωτικού μετώπου» έχουν οργιάσει με μια...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Δημήτρης Χατζησωκράτης

ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΝΕΑ ”ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ”

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2026-11-14

Το «Πολυ­τε­χνείο» δεν ανή­κει στους δη­μιουρ­γούς του....

Κώστας Καλλίτσης

Τα δύσκολα στους επόμενους

Κώστας Καλλίτσης, 2026-11-15

Το 2025 ένας στους δύο αδυνατούσε να αντιμετωπίσει μια απρόβλεπτη...

Βαγγέλης Καραμανωλάκης

25/10/26.Πολιτικός σεισμός στη Σερβία: Το κίνημα των φοιτητών «έριξε» τον Βούτσιτς

Βαγγέλης Καραμανωλάκης, 2026-11-01

Είναι νωρίς ακόμη για να ξέρουμε τι θα σημάνει για τη Σερβία...

25/10/26 Η ιστορική επιστροφή του Λούλα,

Όλιβερ Στούενκελ, 2026-10-26

...Από τότε που η Βραζιλία υιοθέτησε το εκλογικό σύστημα...

Χρήστος Μαχαίρας

Το μπλοκ του «όχι» και τα σύνδρομα της Κεντροαριστεράς

Χρήστος Μαχαίρας, 2026-10-15

Στην πιο παράδοξη «συγκατοίκηση» των τελευταίων ετών, η...

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός: Η ελληνική εξωτερική πολιτική στη σκιά του τραμπισμού

Κώστας Χλωμούδης, 2026-10-12

Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές...

Αντώνης Λιάκος

Ο Εθνικισμός της θυματοποίησης

Αντώνης Λιάκος, 2026-10-11

Πώς θα αντιμετωπίσουμε την αντιτουρκική ψύχωση πάνω στην...

Ο Τραμπ με χιτώνα

Παύλος Τσίμας, 2026-10-10

Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο...

Νίκος Μπίστης

Για ένα καλώδιο γυμνό,για μια Γκιλφόϊλ

Νίκος Μπίστης, 2026-10-09

Σε ένα μήνα ουδείς θα θυμάται – πλην ίσως του αρχαιόπληκτου...

Θόδωρος Τσίκας

Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου δεν είναι αυτοσκοπός

Θόδωρος Τσίκας, 2026-10-07

Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου κινδυνεύει να μετατραπεί από...

Κλεισμένη στο γυάλινο πύργο

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, 2026-10-06

Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος...

Κώστας Καλλίτσης

Η κουλτούρα των 120 δόσεων

Κώστας Καλλίτσης, 2026-10-04

Σε ποιόν οφείλεται η γενικευμένη, οριζόντια ρύθμιση χρεών...

▲
×
×