Το στοίχημα

Την Κυριακή των Βαΐων ψηφίστηκε στη Βουλή το υποχρεωτικό πολυνομοσχέδιο, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την εκταμίευση των εκκρεμών δόσεων, των 2,8 δις και 6 δις ευρώ, τα οποία η χώρα μας έχει απόλυτη ανάγκη.

Ως διαδικασία και πρακτική, η μέθοδος του κατεπείγοντος έχει γίνει ένα με την πολιτική ζωή των τριών τελευταίων χρόνων. Συνεχίζεται να εκφράζεται με τον πιο εύγλωττο τρόπο η αδυναμία, πρώτα και κύρια της κυβέρνησης εθνικής ευθύνης αλλά και του κρατικού μηχανισμού, να μπορούν να λειτουργούν με πρόγραμμα και συντεταγμένα, προκειμένου να προωθούν και υλοποιούν δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει, με δοσμένο χρονοδιάγραμμα. Θα αποτελέσει ποιοτικό άλμα ολκής το να μην υπάρξει στον εναπομείναντα χρόνο εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-16 η καταφυγή σε πολυνομοσχέδια της τελευταίας κυριολεκτικά ώρας και ακόμη περισσότερο η …ένταξη όλων των διατάξεων σε ένα άρθρο!

Παρόλα αυτά, επί της ουσίας, πρέπει οπωσδήποτε να επισημάνουμε ότι το πολυνομοσχέδιο αυτό ήταν το πρώτο μετά τη συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης που δεν είχε την παραμικρή αναφορά σε περικοπές μισθών, συντάξεων και επιδομάτων. Αντιθέτως περιελάμβανε μικρές μειώσεις… αλλά μειώσεις επιβαρύνσεων των πολιτών από το «χαράτσι» της ΔΕΗ , ανακούφισης και απαλλαγής από αυτά τα βάρη σε μακροχρόνια ανέργους και σε συμπολίτες μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, προγράμματα για μερική ανάσχεση της ανεργίας καθώς σειρά βελτιωτικών διατάξεων για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης αλλά και των φορολογικών και εισπρακτικών μηχανισμών. Στα δύο πεδία δηλαδή όπου με την καταπολέμηση των αδυναμιών, δυσλειτουργιών αναποτελεσματικότητας θα μετρηθεί η κυβέρνηση που στηρίζει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

Βεβαίως η ύφεση για έκτο χρόνο, η ανεργία με το εφιαλτικό νούμερο των 1.350.000 συνανθρώπων, οι μισθοί, συντάξεις και επιδόματα σε δραματικά χαμηλά επίπεδα, τα συνεχιζόμενα αθρόα λουκέτα στα μαγαζιά αποτελούν μια ζοφερή πραγματικότητα. Διαμορφώνουν, εξ αντικειμένου ένα πολιτικό και κοινωνικό τοπίο όπου ο αντιπολιτευτικός λόγος είναι απολύτως εύκολος και η καταγγελία ανέξοδη.

Εδώ ακριβώς εμείς, ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, απευθυνόμαστε όχι στο θυμικό αλλά στο νου, τη σκέψη και τη θύμηση των συμπολιτών μας για να υπογραμμίσουμε ότι: Πριν ακριβώς ένα χρόνο παραμονές των πρώτων εκλογών βρισκόμασταν στο … «βοήθα Παναγιά!» Η πτώχευση και η χρεοκοπία ήταν προ των πυλών.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά, με την ανάληψη των ευθυνών της τρικομματικής κυβέρνησης και την απόφαση υψηλότατου ρίσκου από τη ΔΗΜΑΡ για τη συγκρότηση της, με τις σταθερές επιλογές για παραμονή στην ευρωζώνη και το Ευρώ και τις μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, μπορούμε ως χώρα να μιλάμε και σχεδιάζουμε μέτρα για τη σταθεροποίηση και τη βελτίωση της καθημερινότητας, πέρα από τα μακροοικονομικά μεγέθη. Και αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό!

Το στοίχημα αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να το κερδίσουμε.