Πονηριές

Ο άνθρωπος θα σκέφτηκε ως εξής. Η σκληρή στάση στο Μεταναστευτικό πουλάει, το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, η κυβέρνηση σαρώνει. Εγώ, πάλι, δεν είμαι και στα καλύτερά μου, στον ανασχηματισμό δεν με βλέπω καλά. Ας πετάξω λοιπόν ένα πυροτέχνημα, μπας κι επωφεληθώ κι εγώ από τη γενικότερη σκλήρυνση.

Αυτή είναι η μία εκδοχή. Γιατί υπάρχει και το άλλο ενδεχόμενο. Οταν ο Νότης Μηταράκης ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση κόβει επιδόματα, φιλοξενίες και παροχές στους αναγνωρισμένους πρόσφυγες για να μην αποτελεί πια η Ελλάδα θελκτικό περιορισμό, να μην κατάλαβε τι είπε. Ή τι ψήφισε η κυβέρνησή του.

Να το ξεδιαλύνουμε. Οι παροχές σε σίτιση και στέγαση προβλέπονται από την ΕΕ, δίνονται από τον Ερυθρό Σταυρό και την Υπατη Αρμοστεία και αφορούν τους αιτούντες άσυλο. Οταν κάποιος αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας, μπορεί να ενταχθεί σε προγράμματα ενσωμάτωσης όπως το Helios του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, έχει τα ίδια κοινωνικά δικαιώματα με τους ημεδαπούς, αλλά πρέπει να φεύγει από τις δομές (με εξαίρεση τους ασυνόδευτους ανηλίκους), ώστε να απελευθερώνεται χώρος για τους καινούργιους.

Επί της προηγούμενης κυβέρνησης, αυτό είχε ατονήσει και πολλοί αναγνωρισμένοι πρόσφυγες παρέμεναν στα διαμερίσματα και εξακολουθούσαν να λαμβάνουν παροχές που δεν δικαιούντο. Με βάση την τροπολογία που ψηφίστηκε τώρα, οι δικαιούχοι θα πρέπει να αποχωρούν από τις δομές εντός 30 ημερών από την επίδοση σε αυτούς της απόφασης αναγνώρισης. Σωστό, με δεδομένη την πίεση από τις ροές. Το κράτος, από την πλευρά του, θα πρέπει όμως να μεριμνά για την έκδοση διαβατηρίου σε εύλογο χρονικό διάστημα (και όχι σε 18 μήνες, όπως καταγγέλλεται ότι γίνεται σήμερα), ώστε οι άνθρωποι αυτοί να πάνε στην ευχή του Θεού. Ετσι κι αλλιώς, από την αρχή δεν ήθελαν να παραμείνουν στην Ελλάδα.

Είναι φανερό λοιπόν ότι το μέτρο αυτό δεν δρα αποτρεπτικά, όπως το εμφάνισε πονηρά ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής. Αποκαθιστά την τάξη στην αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, δεν αποθαρρύνει εκείνους που θέλουν να ζητήσουν άσυλο στην Ευρώπη. Τίποτα απʼ όσα ανακοινώνει μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν μπορεί άλλωστε να λειτουργήσει σε αυτή την κατεύθυνση. Για να πάψουν να ζητούν άσυλο οι Σύροι ή οι Αφγανοί, πρέπει να αισθανθούν ασφαλείς στις πατρίδες τους.

Καλού-κακού, πάντως, ο Μηταράκης φρόντισε να ενταχθεί εγκαίρως και στο στρατόπεδο εκείνων που υποστηρίζουν τη δημιουργία κλειστών δομών σε ξερονήσια. Και πάλι θα σκέφτηκε ότι είναι άδικο να ανεβαίνει η δημοτικότητα μόνο του Πέτσα και του Γεραπετρίτη, οι οποίοι στις σχετικές δημοσιογραφικές ερωτήσεις «δεν αποκλείουν τίποτα». Το πιθανότερο είναι ότι αυτή η δαιμόνια ιδέα δεν θα προχωρήσει: είναι μη πρακτική, είναι δύσκολη, είναι ακριβή και - last, but not least - είναι παράνομη. Δεν είναι κρίμα όμως να χαθεί η δημοσκοπική της δυναμική;