Δεν μάθαμε τίποτα;
Άμος Οζ, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2006-12-19
Ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ Άσαντ, έχει επανειλημμένως προτείνει ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ. Την τελευταία φορά πρόσθεσε πως δεν θέτει προϋποθέσεις - δεν ζητεί καν να υποσχεθεί εκ των προτέρων το Ισραήλ να επιστρέψει τα Υψώματα του Γκολάν. Η απάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού ήταν απίστευτη. Δεν μπορούμε, λέει ο Εχούντ Ολμέρτ, να ενεργήσουμε ενάντια στον φίλο μας, τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος δεν έχει συμφέρον να υπάρξει διακανονισμός μεταξύ Ισραήλ και Συρίας. Το Ισραήλ λοιπόν αρνείται να σφίξει το χέρι που τείνει η Συρία.
Υπήρξαν εποχές, όταν ακόμα το Ισραήλ συμπεριφερόταν σαν ανεξάρτητη χώρα και όχι σαν πελάτης των ΗΠΑ, που η αξίωση άμεσων, άνευ όρων συνομιλιών με τις αραβικές χώρες ήταν η καρδιά της ισραηλινής πολιτικής στη Μέση Ανατολή. Όχι πια.
Σήμερα, απαντώντας στο συριακό άνοιγμα, το Ισραήλ παρουσιάζει μία λίστα προϋποθέσεων. Η Συρία πρέπει να απελάσει την ηγεσία της Χαμάς, να σπάσει τους δεσμούς της με τη Χεζμπολάχ, να πάψει να παρενοχλεί τους συμμάχους μας Αμερικανούς στο Ιράκ, να τερματίσει τη συμμαχία της με το Ιράν, να πάψει να συσσωρεύει στρατεύματα στο μέτωπο των Υψωμάτων του Γκολάν. Πρέπει να τα κάνει όλα αυτά προτού ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις.
Μα, αν η Συρία ικανοποιούσε όλους αυτούς τους όρους, το Ισραήλ δεν θα είχε λόγο να διαπραγματευτεί μαζί της το μέλλον των Υψωμάτων του Γκολάν. Ακόμα πιο παράλογος είναι ο τρόπος με τον οποίο δικαιολογεί το Ισραήλ την περιφρονητική απόρριψη της συριακής πρότασης: δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε με τη Συρία διότι αυτό θα έφερνε τον Μπους σε δύσκολη θέση στη συζήτηση που διεξάγεται στις ΗΠΑ για την πολιτική στη Μέση Ανατολή.
Γιατί εμπλέκει εαυτόν το Ισραήλ στην αντιδικία ιεράκων και περιστερών στις ΗΠΑ; Γιατί πρέπει να βάλει στην άκρη το δικό του ύψιστο εθνικό συμφέρον - την ειρήνη με όλους τους γείτονές του - μην τυχόν και χαλάσουν οι σχέσεις του με μια ξένη κυβέρνηση; Είναι η πρώτη φορά που Ισραηλινός πρωθυπουργός αναγνωρίζει, και μάλιστα με υπερηφάνεια, ότι μια ισραηλινή εθνική απόφαση τεράστιας σημασίας έχει τοποθετηθεί σε ξένα χέρια.
Παραμονές του Πολέμου του Γιομ Κιπούρ, ο πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ της Αιγύπτου πρότεινε στο Ισραήλ ειρήνη σε αντάλλαγμα για την επιστροφή του Σινά. Για λόγους παρόμοιους με εκείνους που επικαλείται σήμερα η κυβέρνηση Ολμέρτ, η ανίκανη κυβέρνηση της Γκόλντα Μεΐρ αγνόησε την προσφορά. Στον πόλεμο που ακολούθησε, σκοτώθηκαν 2.700 Ισραηλινοί στρατιώτες• χιλιάδες άλλοι τραυματίστηκαν. Μετά τον πόλεμο, το Ισραήλ δέχθηκε από τον Σαντάτ την ίδια πρόταση: ειρήνη αντί εδαφών.
Δεν μάθαμε λοιπόν τίποτα;
Το σχόλιο του διάσημου Ισραηλινού συγγραφέα Άμος Οζ δημοσιεύεται στην Ελλάδα κατ’ αποκλειστικότητα από «ΤΑ ΝΕΑ».
Υπήρξαν εποχές, όταν ακόμα το Ισραήλ συμπεριφερόταν σαν ανεξάρτητη χώρα και όχι σαν πελάτης των ΗΠΑ, που η αξίωση άμεσων, άνευ όρων συνομιλιών με τις αραβικές χώρες ήταν η καρδιά της ισραηλινής πολιτικής στη Μέση Ανατολή. Όχι πια.
Σήμερα, απαντώντας στο συριακό άνοιγμα, το Ισραήλ παρουσιάζει μία λίστα προϋποθέσεων. Η Συρία πρέπει να απελάσει την ηγεσία της Χαμάς, να σπάσει τους δεσμούς της με τη Χεζμπολάχ, να πάψει να παρενοχλεί τους συμμάχους μας Αμερικανούς στο Ιράκ, να τερματίσει τη συμμαχία της με το Ιράν, να πάψει να συσσωρεύει στρατεύματα στο μέτωπο των Υψωμάτων του Γκολάν. Πρέπει να τα κάνει όλα αυτά προτού ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις.
Μα, αν η Συρία ικανοποιούσε όλους αυτούς τους όρους, το Ισραήλ δεν θα είχε λόγο να διαπραγματευτεί μαζί της το μέλλον των Υψωμάτων του Γκολάν. Ακόμα πιο παράλογος είναι ο τρόπος με τον οποίο δικαιολογεί το Ισραήλ την περιφρονητική απόρριψη της συριακής πρότασης: δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε με τη Συρία διότι αυτό θα έφερνε τον Μπους σε δύσκολη θέση στη συζήτηση που διεξάγεται στις ΗΠΑ για την πολιτική στη Μέση Ανατολή.
Γιατί εμπλέκει εαυτόν το Ισραήλ στην αντιδικία ιεράκων και περιστερών στις ΗΠΑ; Γιατί πρέπει να βάλει στην άκρη το δικό του ύψιστο εθνικό συμφέρον - την ειρήνη με όλους τους γείτονές του - μην τυχόν και χαλάσουν οι σχέσεις του με μια ξένη κυβέρνηση; Είναι η πρώτη φορά που Ισραηλινός πρωθυπουργός αναγνωρίζει, και μάλιστα με υπερηφάνεια, ότι μια ισραηλινή εθνική απόφαση τεράστιας σημασίας έχει τοποθετηθεί σε ξένα χέρια.
Παραμονές του Πολέμου του Γιομ Κιπούρ, ο πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ της Αιγύπτου πρότεινε στο Ισραήλ ειρήνη σε αντάλλαγμα για την επιστροφή του Σινά. Για λόγους παρόμοιους με εκείνους που επικαλείται σήμερα η κυβέρνηση Ολμέρτ, η ανίκανη κυβέρνηση της Γκόλντα Μεΐρ αγνόησε την προσφορά. Στον πόλεμο που ακολούθησε, σκοτώθηκαν 2.700 Ισραηλινοί στρατιώτες• χιλιάδες άλλοι τραυματίστηκαν. Μετά τον πόλεμο, το Ισραήλ δέχθηκε από τον Σαντάτ την ίδια πρόταση: ειρήνη αντί εδαφών.
Δεν μάθαμε λοιπόν τίποτα;
Το σχόλιο του διάσημου Ισραηλινού συγγραφέα Άμος Οζ δημοσιεύεται στην Ελλάδα κατ’ αποκλειστικότητα από «ΤΑ ΝΕΑ».
