Εξέφρασε πολλές γενιές και εποχές
Θανάσης Καλαφάτης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-05-31
O Μιχάλης Παπαγιαννάκης είναι εκφραστής όχι μόνο μιας γενιάς και εποχής, αλλά, αέναα νέος και ανήσυχος, με την συνεχή συμμετοχή του στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας έγινε εκφραστής πολλαπλών γενεών και εποχών και προσέφερε θετικό και ανεκτίμητο έργο στην χώρα και την ελληνική αριστερά.
Αυτός ο αντιδογματικός αριστερός και αντικομφορμιστής πολίτης, ο πολιτικός του μετρημένου και ορθού λόγου, βγαίνει μέσα από την μήτρα των κοινωνικών και πολιτιστικών αγώνων της δεκαετίας του ʼ60, έχοντας ήδη βιώσει όλη την οδυνηρή εμπειρία της εμφυλιακής και μετεμφυλιακής Ελλάδας.
Ο Μιχάλης συμμετείχε σε όλους τους αγώνες σαν φοιτητής της Νεολαίας της ΕΔΑ. Άνθρωπος που δεν χωρούσε σε στενά κομματικά πλαίσια, συμμετείχε κυρίως στο συνδικαλιστικό φοιτητικό κίνημα στα πανεπιστήμια και διακρίθηκε προωθώντας την δημιουργία πλατιών ενωτικών σχημάτων για την ανατροπή της ΕΚΟΦ και την προώθηση αυτόνομων φοιτητικών φορέων.
Το πέρασμά του από τη Νομική Σχολή, σαν συνδικαλιστή και νέου επιστήμονα, από την Πανσπουδαστική και την ΕΦΕΕ, σφράγισαν τον αγωνιστικό του χαρακτήρα και τον προικοδότησαν με ανεκτίμητες και αδιαπραγμάτευτες αξίες, προσθέτοντας ποιότητα και κύρος στις πολιτιστικές και πολιτικές αυτές συσπειρώσεις, με τις δημιουργικές του προτάσεις και τις επιστημονικές επεξεργασίες.
Η συμβολή του ιδιαίτερα στην πανελλαδική συγκρότηση της συνδικαλιστικής οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος είναι τεράστια, ανάλογη της μεγάλης πίκρας που αργότερα εξεδήλωνε για την σημερινή κατάσταση της φοιτητικής συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Στην Νομική Σχολή υπήρξε από τους πρωτεργάτες της πολιτιστικής και επιστημονικής άνοιξης που εγκαινίασε ο σύλλογος φοιτητών Νομικής η «Θέμιδα» και στην «Πανσπουδαστική» αποφασιστικός ήταν ο ρόλος του στην διαμόρφωση του νέου χαρακτήρα της, με τις αξιόλογες συνεργασίες του και την προαγωγή της σʼ ένα συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο φοιτητικό και μαθητικό κίνημα, την περίοδο του 15%.
Η καθημερινή και πρωταγωνιστική του παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες την περίοδο ’60-’63 τον ανέδειξε δίκαια σε εμβληματική μορφή του νεολαιίστικου κινήματος την δεκαετία του ʼ60 και πολυταλαντούχο εκφραστή της μεγάλης αυτής «στιγμής».
Αυτός ο αντιδογματικός αριστερός και αντικομφορμιστής πολίτης, ο πολιτικός του μετρημένου και ορθού λόγου, βγαίνει μέσα από την μήτρα των κοινωνικών και πολιτιστικών αγώνων της δεκαετίας του ʼ60, έχοντας ήδη βιώσει όλη την οδυνηρή εμπειρία της εμφυλιακής και μετεμφυλιακής Ελλάδας.
Ο Μιχάλης συμμετείχε σε όλους τους αγώνες σαν φοιτητής της Νεολαίας της ΕΔΑ. Άνθρωπος που δεν χωρούσε σε στενά κομματικά πλαίσια, συμμετείχε κυρίως στο συνδικαλιστικό φοιτητικό κίνημα στα πανεπιστήμια και διακρίθηκε προωθώντας την δημιουργία πλατιών ενωτικών σχημάτων για την ανατροπή της ΕΚΟΦ και την προώθηση αυτόνομων φοιτητικών φορέων.
Το πέρασμά του από τη Νομική Σχολή, σαν συνδικαλιστή και νέου επιστήμονα, από την Πανσπουδαστική και την ΕΦΕΕ, σφράγισαν τον αγωνιστικό του χαρακτήρα και τον προικοδότησαν με ανεκτίμητες και αδιαπραγμάτευτες αξίες, προσθέτοντας ποιότητα και κύρος στις πολιτιστικές και πολιτικές αυτές συσπειρώσεις, με τις δημιουργικές του προτάσεις και τις επιστημονικές επεξεργασίες.
Η συμβολή του ιδιαίτερα στην πανελλαδική συγκρότηση της συνδικαλιστικής οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος είναι τεράστια, ανάλογη της μεγάλης πίκρας που αργότερα εξεδήλωνε για την σημερινή κατάσταση της φοιτητικής συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Στην Νομική Σχολή υπήρξε από τους πρωτεργάτες της πολιτιστικής και επιστημονικής άνοιξης που εγκαινίασε ο σύλλογος φοιτητών Νομικής η «Θέμιδα» και στην «Πανσπουδαστική» αποφασιστικός ήταν ο ρόλος του στην διαμόρφωση του νέου χαρακτήρα της, με τις αξιόλογες συνεργασίες του και την προαγωγή της σʼ ένα συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο φοιτητικό και μαθητικό κίνημα, την περίοδο του 15%.
Η καθημερινή και πρωταγωνιστική του παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες την περίοδο ’60-’63 τον ανέδειξε δίκαια σε εμβληματική μορφή του νεολαιίστικου κινήματος την δεκαετία του ʼ60 και πολυταλαντούχο εκφραστή της μεγάλης αυτής «στιγμής».
