Ο αντιευρωπαϊσμός είναι επικίνδυνος
Άννα Φραγκουδάκη, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2009-05-29
ΕΝΑ ΑΠΟ τα πιο αντιευρωπαϊκά κόμματα στην Ελλάδα είναι το ΚΚΕ, στο όνομα «του λαού». Θα μπορούσε να γράψει κανείς μακρύ κατάλογο υποθέσεων για το τι θα συνέβαινε στον λαό αν δεν ανήκαμε στην ευρωζώνη.
Η θέση του ΚΚΕ δεν είναι κριτική στην Ε.Ε. Συνοψίζεται στη φράση: Η Ε.Ε. δεν είναι Ένωση των λαών αλλά του κεφαλαίου και των μονοπωλίων. Αυτό δεν έχει πολιτική λογική. Γιατί να μη γίνει ισχυρή η Ένωση των λαών, γιατί να μην παλέψουμε για την Ευρώπη των λαών; Σάμπως η κυριαρχία των μονοπωλίων και του κεφαλαίου υπάρχει μόνο στην Ε.Ε. και όχι παντού στον κόσμο;
Επίσης είναι θέση βαθιά συντηρητική. Δεν είναι «αριστερή», με την παραδοσιακή έννοια τουλάχιστον, δεν είναι υπέρ των οικονομικά πιο αδύναμων, χωρίς εκπαίδευση και προνόμια στρωμάτων.
Το πολύ χειρότερο είναι τελείως καινούργιο. Από το 1968 είχαμε στην Ελλάδα ένα κόμμα, κομμάτι της παλιάς κομμουνιστικής Αριστεράς, υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της μάχης για την Ευρώπη των λαών. Και ξάφνου στη δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει μια υποψήφια που σε ερωτήσεις των «ΝΕΩΝ» (28.4.09) δηλώνει: «Έξω από την Ε.Ε.»!
Στην ερώτηση: «Θα επιβίωνε η Ελλάδα εκτός ευρωζώνης;» απαντάει: «Γιατί τώρα επιβιώνει; Θα μπορούσε να υπάρξει και σε άλλο πλαίσιο διεθνών και περιφερειακών σχέσεων». Το ευφυολόγημα αποφεύγει την απάντηση στο ισχυρό επιχείρημα ότι θα ήταν πολύ χειρότερα. Η φράση «σε άλλο πλαίσιο» ανοίγει ένα τεράστιο θέμα κινδύνων. Ποιο «άλλο» διεθνές πλαίσιο; Των ΗΠΑ; Της Κίνας; Της Ρωσίας; Και ποιο «περιφερειακό»; Τους Αφρικανούς; Το Ιράν; Ή μήπως τους μουσουλμάνους σε ιερό πόλεμο με τη Δύση;
Πέρα από τα αδιέξοδα και τους κινδύνους από εύκολες ρητορείες, το τραγικό φαινόμενο είναι ότι σήμερα οι πολίτες καλούνται στο όνομα της Αριστεράς όχι πια μόνο από το ΚΚΕ να ψηφίσουν ευρωβουλευτές που θέλουν την Ελλάδα «έξω από την Ε.Ε.». Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα επηρεάσει την ψήφο όσων παρά την παγκόσμια ιδεολογική κρίση εξακολουθούν να κλίνουν προς τα αριστερά.
Η θέση του ΚΚΕ δεν είναι κριτική στην Ε.Ε. Συνοψίζεται στη φράση: Η Ε.Ε. δεν είναι Ένωση των λαών αλλά του κεφαλαίου και των μονοπωλίων. Αυτό δεν έχει πολιτική λογική. Γιατί να μη γίνει ισχυρή η Ένωση των λαών, γιατί να μην παλέψουμε για την Ευρώπη των λαών; Σάμπως η κυριαρχία των μονοπωλίων και του κεφαλαίου υπάρχει μόνο στην Ε.Ε. και όχι παντού στον κόσμο;
Επίσης είναι θέση βαθιά συντηρητική. Δεν είναι «αριστερή», με την παραδοσιακή έννοια τουλάχιστον, δεν είναι υπέρ των οικονομικά πιο αδύναμων, χωρίς εκπαίδευση και προνόμια στρωμάτων.
Το πολύ χειρότερο είναι τελείως καινούργιο. Από το 1968 είχαμε στην Ελλάδα ένα κόμμα, κομμάτι της παλιάς κομμουνιστικής Αριστεράς, υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της μάχης για την Ευρώπη των λαών. Και ξάφνου στη δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει μια υποψήφια που σε ερωτήσεις των «ΝΕΩΝ» (28.4.09) δηλώνει: «Έξω από την Ε.Ε.»!
Στην ερώτηση: «Θα επιβίωνε η Ελλάδα εκτός ευρωζώνης;» απαντάει: «Γιατί τώρα επιβιώνει; Θα μπορούσε να υπάρξει και σε άλλο πλαίσιο διεθνών και περιφερειακών σχέσεων». Το ευφυολόγημα αποφεύγει την απάντηση στο ισχυρό επιχείρημα ότι θα ήταν πολύ χειρότερα. Η φράση «σε άλλο πλαίσιο» ανοίγει ένα τεράστιο θέμα κινδύνων. Ποιο «άλλο» διεθνές πλαίσιο; Των ΗΠΑ; Της Κίνας; Της Ρωσίας; Και ποιο «περιφερειακό»; Τους Αφρικανούς; Το Ιράν; Ή μήπως τους μουσουλμάνους σε ιερό πόλεμο με τη Δύση;
Πέρα από τα αδιέξοδα και τους κινδύνους από εύκολες ρητορείες, το τραγικό φαινόμενο είναι ότι σήμερα οι πολίτες καλούνται στο όνομα της Αριστεράς όχι πια μόνο από το ΚΚΕ να ψηφίσουν ευρωβουλευτές που θέλουν την Ελλάδα «έξω από την Ε.Ε.». Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα επηρεάσει την ψήφο όσων παρά την παγκόσμια ιδεολογική κρίση εξακολουθούν να κλίνουν προς τα αριστερά.
