Τα διλήμματα του ΣΥΝ

Σήφης Πολυμίλης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-12-10

Είναι δεδομένο ότι το συνέδριο του Συνασπισμού δεν συμπίπτει με την ευτυχέστερη στιγμή της ιστορίας του. Η εκλογή του νέου προέδρου του μάλιστα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα προσθέσει νέους πονοκεφάλους στα μέλη και τα στελέχη του. Κι αυτό, γιατί είναι σαφές εδώ και πολύ καιρό ότι στο εσωτερικό του ΣΥΝ συγκρούονται δύο αντιλήψεις, δύο στρατηγικές, κατ’ αρχήν για την πορεία του κόμματος και δευτερευόντως για το μέλλον της Αριστεράς.

*** Με αφετηρία την πολιτική συμμαχιών του ΣΥΝ -συνεργασία με το ΚΚΕ ή με το ΠΑΣΟΚ- έχουν διαμορφωθεί εδώ και καιρό δύο τουλάχιστον τάσεις που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο, όποια και αν επικρατήσει, να οδηγηθούν σε μια νέα δημιουργική σύνθεση. Είναι γεγονός επίσης ότι ο χώρος της ανανεωτικής Αριστεράς, όπως πάλαι ποτέ ονομαζόταν, έχει χάσει εδώ και καιρό τον αιρετικό του λόγο. Η ένταξη στον ΣΥΝ ενός σημαντικού τμήματος πρώην στελεχών του ΚΚΕ έγειρε την πλάστιγγα των εσωτερικών ισορροπιών προς την πλευρά της κομμουνιστικής ορθοδοξίας. Ετσι, δεκαπέντε χρόνια μετά την πλήρη κατάρρευση του υπαρκτού, η ελληνική Αριστερά μοιάζει να μην έχει καταλάβει ότι δεν κατέρρευσε απλώς ένας ολόκληρος κόσμος, αλλά ότι η ιδεολογία της και τα πρότυπα εξουσίας της έχουν υποστεί μια συντριπτική ήττα.

*** Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφούσα, όπως φαίνεται, τάση σήμερα του ΣΥΝ, που στηρίζει την εκλογή Αλαβάνου, εξακολουθεί να ομνύει σε μια ενότητα της Αριστεράς, χωρίς να αισθάνεται αφ’ ενός την ανάγκη της παραμικρής αυτοκριτικής και χωρίς αφ’ ετέρου να προσδιορίζει ποια είναι επιτέλους η Αριστερά που θέλει και κυρίως τι κοινωνία θέλει να διαμορφώσει. Εντάξει η αμφισβήτηση και ο ριζοσπαστισμός, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να επιλέξουν. Ή θα είναι ένα κίνημα διαμαρτυρίας, που δεν προσβλέπει στην άσκηση εξουσίας, ή θα είναι ένα κόμμα που ενδιαφέρεται να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή, μέσα από τους υπάρχοντες θεσμούς προτείνοντας και αναλαμβάνοντας ευθύνες και όχι απλώς καταγγέλλοντας τα κακώς κείμενα. Αλλωστε από τη στιγμή που υπάρχει το ΚΚΕ σε ρόλο γενικού εισαγγελέα, δεν καταλαβαίνω γιατί χρειάζεται ένα ακόμα κόμμα που θα παίζει υποβοηθητικό καταγγελτικό ρόλο...

Άρθρα/ Πολιτική

Βαγγέλης Καραμανωλάκης

Από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής στο σήμερα

Βαγγέλης Καραμανωλάκης, 2026-02-22

Η στάση τους μπορεί ακόμη να εμπνέει, να δείχνει δρόμους...

Με την ψυχρή γλώσσα της Ρεαλπολιτίκ – γιατί πού χώρος για άλλες;

Λουκάς Τσούκαλης, 2026-03-04

Με την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν, άνοιξε και...

Τα τρία κρίσιμα σημεία

Σωτήρης Ρούσσος, 2026-03-02

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η επίθεση του Ισραήλ και...

Θόδωρος Τσίκας

Η κατάρρευση της διπλωματίας

Θόδωρος Τσίκας, 2026-03-02

Η απόφαση των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ, σε σύμπραξη με την ισραηλινή...

Ο φόβος του μπούμερανγκ

Γιώργος Καπόπουλος, 2026-02-28

Μπορούν οι βομβαρδισμοί, είτε σε επιλεγμένους στόχους είτε...

Η «εργαλειοποίηση» του Κυπριακού

Κυριάκος Πιερίδης, 2026-02-28

Εδώ και εβδομάδες ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης...

Φοίβος Δεληβοριάς

Πρέπει να πάμε ώς τη δίκη ενωμένοι

Φοίβος Δεληβοριάς, 2026-02-28

Τα Τέμπη είναι ακόμα μια ευκαιρία –η τελευταία μας– να...

Έγκλημα κατά της δημοκρατίας και της εθνικής ασφάλειας

Γιάννης Φ. Ιωαννίδης, 2026-02-27

Πριν από δύο χρόνια, στην ίδια φιλόξενη εφημερίδα («ΤΑ ΝΕΑ,...

Σωτήρης Βαλντέν

Αρχηγισμός στην αριστερά, Τσίπρας και Καρτερός

Σωτήρης Βαλντέν, 2026-02-23

Εδώ και λίγο καιρό ο Θανάσης Καρτερός (ΘΚ), με καθημερινά...

Δυο θητείες για την ηγεσία της Τραπέζης της Ελλάδος

Γιάννης Δραγασάκης, 2026-02-22

Στην Ελλάδα, 8 στους 10 πολίτες θεωρούν ότι υφίσταται κρίση...

Δημήτρης Λιάκος

Συνταγματική αναθεώρηση και οικονομία

Δημήτρης Λιάκος, 2026-02-15

ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ που χαρακτηρίζεται από την αλληλουχία πολλαπλών...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Η ώρα της υπέρβασης: Ενότητα, συστράτευση και ανασύνθεση

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2026-02-15

Η χώρα μας σήμερα διανύει τον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης...

×
×