Τα διλήμματα του ΣΥΝ

Σήφης Πολυμίλης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-12-10

Είναι δεδομένο ότι το συνέδριο του Συνασπισμού δεν συμπίπτει με την ευτυχέστερη στιγμή της ιστορίας του. Η εκλογή του νέου προέδρου του μάλιστα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα προσθέσει νέους πονοκεφάλους στα μέλη και τα στελέχη του. Κι αυτό, γιατί είναι σαφές εδώ και πολύ καιρό ότι στο εσωτερικό του ΣΥΝ συγκρούονται δύο αντιλήψεις, δύο στρατηγικές, κατ’ αρχήν για την πορεία του κόμματος και δευτερευόντως για το μέλλον της Αριστεράς.

*** Με αφετηρία την πολιτική συμμαχιών του ΣΥΝ -συνεργασία με το ΚΚΕ ή με το ΠΑΣΟΚ- έχουν διαμορφωθεί εδώ και καιρό δύο τουλάχιστον τάσεις που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο, όποια και αν επικρατήσει, να οδηγηθούν σε μια νέα δημιουργική σύνθεση. Είναι γεγονός επίσης ότι ο χώρος της ανανεωτικής Αριστεράς, όπως πάλαι ποτέ ονομαζόταν, έχει χάσει εδώ και καιρό τον αιρετικό του λόγο. Η ένταξη στον ΣΥΝ ενός σημαντικού τμήματος πρώην στελεχών του ΚΚΕ έγειρε την πλάστιγγα των εσωτερικών ισορροπιών προς την πλευρά της κομμουνιστικής ορθοδοξίας. Ετσι, δεκαπέντε χρόνια μετά την πλήρη κατάρρευση του υπαρκτού, η ελληνική Αριστερά μοιάζει να μην έχει καταλάβει ότι δεν κατέρρευσε απλώς ένας ολόκληρος κόσμος, αλλά ότι η ιδεολογία της και τα πρότυπα εξουσίας της έχουν υποστεί μια συντριπτική ήττα.

*** Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφούσα, όπως φαίνεται, τάση σήμερα του ΣΥΝ, που στηρίζει την εκλογή Αλαβάνου, εξακολουθεί να ομνύει σε μια ενότητα της Αριστεράς, χωρίς να αισθάνεται αφ’ ενός την ανάγκη της παραμικρής αυτοκριτικής και χωρίς αφ’ ετέρου να προσδιορίζει ποια είναι επιτέλους η Αριστερά που θέλει και κυρίως τι κοινωνία θέλει να διαμορφώσει. Εντάξει η αμφισβήτηση και ο ριζοσπαστισμός, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να επιλέξουν. Ή θα είναι ένα κίνημα διαμαρτυρίας, που δεν προσβλέπει στην άσκηση εξουσίας, ή θα είναι ένα κόμμα που ενδιαφέρεται να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή, μέσα από τους υπάρχοντες θεσμούς προτείνοντας και αναλαμβάνοντας ευθύνες και όχι απλώς καταγγέλλοντας τα κακώς κείμενα. Αλλωστε από τη στιγμή που υπάρχει το ΚΚΕ σε ρόλο γενικού εισαγγελέα, δεν καταλαβαίνω γιατί χρειάζεται ένα ακόμα κόμμα που θα παίζει υποβοηθητικό καταγγελτικό ρόλο...

Άρθρα/ Πολιτική

Χρήστος Μαχαίρας

Το μπλοκ του «όχι» και τα σύνδρομα της Κεντροαριστεράς

Χρήστος Μαχαίρας, 2026-10-15

Στην πιο παράδοξη «συγκατοίκηση» των τελευταίων ετών, η...

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός: Η ελληνική εξωτερική πολιτική στη σκιά του τραμπισμού

Κώστας Χλωμούδης, 2026-10-12

Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές...

Αντώνης Λιάκος

Ο Εθνικισμός της θυματοποίησης

Αντώνης Λιάκος, 2026-10-11

Πώς θα αντιμετωπίσουμε την αντιτουρκική ψύχωση πάνω στην...

Ο Τραμπ με χιτώνα

Παύλος Τσίμας, 2026-10-10

Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο...

Νίκος Μπίστης

Για ένα καλώδιο γυμνό,για μια Γκιλφόϊλ

Νίκος Μπίστης, 2026-10-09

Σε ένα μήνα ουδείς θα θυμάται – πλην ίσως του αρχαιόπληκτου...

Θόδωρος Τσίκας

Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου δεν είναι αυτοσκοπός

Θόδωρος Τσίκας, 2026-10-07

Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου κινδυνεύει να μετατραπεί από...

Κλεισμένη στο γυάλινο πύργο

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, 2026-10-06

Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος...

Κώστας Καλλίτσης

Η κουλτούρα των 120 δόσεων

Κώστας Καλλίτσης, 2026-10-04

Σε ποιόν οφείλεται η γενικευμένη, οριζόντια ρύθμιση χρεών...

Αλέξης Χαρίτσης

Οι συμμαχίες δεν είναι αριθμητική αλλά όρος για την πολιτική αλλαγή

Αλέξης Χαρίτσης, 2026-10-03

...Η εμφάνιση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα αναδιαμόρφωσε τους...

Σταθερότητα- αλλά πώς;

Παύλος Τσίμας, 2026-10-03

Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο...

Σωτήρης Βαλντέν

Αντίο στα «ήρεμα νερά»;

Σωτήρης Βαλντέν, 2026-10-01

Μετά από τρία χρόνια «ήρεμων νερών» κατά τα οποία χάθηκε...

Η αλκοόλη της εξουσίας

Παντελής Μπουκάλας, 2026-09-29

Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και...

▲
×
×