Σύντομες παρατηρήσεις για την τωρινή συγκυρία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Βασίλης Μπογιατζής, Δημοσιευμένο: 2010-10-09

Όταν το περασμένο καλοκαίρι ο Τομέας Παιδείας της Δημοκρατικής Αριστεράς εξέδιδε την ανακοίνωση (http://www.ananeotiki.gr/el/readText.asp?textID=4951), η οποία αφορούσε στην ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης των προβλημάτων του Δημόσιου Σχολείου, ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία του, προκλήθηκε σάλος. Εντούτοις, ο καλόπιστος αναγνώστης της μπορεί να τη χρησιμοποιήσει ως κριτήριο, προκειμένου να αποτιμήσει τα συμβαίνοντα στον χώρο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ένα μόλις μήνα μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Είναι σαφές, λοιπόν, ότι ο προγραμματισμός του Υπουργείου έχει αποτύχει σε μεγάλο βαθμό. Εξακολουθούν να υπάρχουν πάμπολλα σχολεία στα οποία δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμη καθηγητές πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων, ενώ δεν υπάρχουν και τα βιβλία αρκετών μαθημάτων. Οι αποσπάσεις –αυτές που θα σταματούσαν, εφόσον πραγματοποιούνταν με πελατειακά κριτήρια, προκειμένου να βρίσκονται οι εκπαιδευτικοί στις τάξεις– συνεχίζονται κανονικά. Πλήθος εκπαιδευτικών, από την άλλη πλευρά, που ακολουθεί τη νομιμότητα, βρίσκεται στη διάθεση των κατά τόπους διευθύνσεων, εξαρτώμενοι από τη «διάθεση» κάθε γραφειοκράτη ο οποίος δεν γνωρίζει τις ανάγκες των σχολείων της περιοχής του. Βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη φάσεις προσλήψεων αναπληρωτών, ενώ οι Διευθύνσεις λειτουργούν ασυνάρτητα: ποιος φταίει, είναι ευθύνη του Υπουργείου να το διευκρινίσει. Έτσι, μπορεί η αύξηση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα – φετίχ των επικριτών της καλοκαιρινής ανακοίνωσης– παρά την ενδημική πια καταστροφολογία, να πραγματοποιήθηκε μόνο σε λίγα σχολεία, διατηρήθηκαν όμως, όλα τα παγιωμένα ως παράδοση χαρακτηριστικά κάθε σχολικού έτους: το παιχνίδι των αδιαφανών τοποθετήσεων, της δημιουργίας οργανικών θέσεων και εν συνεχεία αποσπάσεων, των μετακινήσεων/μη μετακινήσεων κλπ. Α, και η ποιοτική βελτίωση του μαθήματος, λόγω του χαμηλού αριθμού μαθητών σε κάθε τάξη.

Πώς μπορεί να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση; Νομίζω ότι τώρα που υπάρχει το εργαλείο της απογραφής, παρέχεται και η ευκαιρία διεκδίκησης ενός ριζοσπαστικού ορθολογισμού: να παρουσιάσει το Υπουργείο πόσοι εκπαιδευτικοί υπηρετούν στο σχολείο, πόσοι σε υπουργείο/διευθύνσεις, πόσοι είναι αποσπασμένοι σε ΑΕΙ/ΤΕΙ, πόσοι σε άσχετες με την εκπαίδευση υπηρεσίες και οργανισμούς. Να ξεκαθαρίσει πόσους και γιατί θα διατηρήσει εκτός σχολείου. Ως αποτέλεσμα, να πραγματοποιήσει μια πλήρη καταγραφή των κενών που υπάρχουν, αυτά να κηρυχθούν οργανικά και να πραγματοποιηθούν μέσω ΑΣΕΠ οι προσλήψεις που απαιτούνται. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό είτε για τους αυτοχαρακτηριζόμενους ως εκσυγχρονιστές είτε για τον υπάρχοντα συνδικαλισμό. Αλλιώς, θα ανακυκλώνεται η προαναφερθείσα κατάσταση που θα εντείνει την πελατειοκρατία και την κατάρρευση του δημόσιου σχολείου.

Το Υπουργείο δείχνει να ταλαντεύεται ανάμεσα στον χυδαίο οικονομισμό και τον εξίσου χυδαίο λαϊκισμό. Από τη μία πλευρά, τα προγράμματα Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης και Ενισχυτικής Διδασκαλίας δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη και στις απομακρυσμένες περιοχές: οι κοινωνικές ανισότητες επιδεινώνονται, καθιστώντας δυσβάστακτο για πολλές οικογένειες το κόστος της εκπαίδευσης. Τα κροκοδείλια δάκρυα του επίσημου συνδικαλισμού στέρεψαν γρήγορα: όση ήταν η εκτίμηση που έτρεφαν στους θεσμούς αυτούς όταν λειτουργούσαν, τόση ήταν και η αντίδραση τώρα που de facto καταργήθηκαν. Άσε που τώρα δεν μπορείς να πάρεις και μόρια προϋπηρεσίας από την υπηρεσία εκεί προκειμένου να παρακαμφθεί ο ΑΣΕΠ. Από την άλλη πλευρά, το Υπουργείο δεν τολμά να θίξει τα όρια απουσιών. Πέρα από το γεγονός ότι η προσαύξηση των ορίων απουσιών κατά 30% πέρυσι, λόγω -δήθεν- της γρίπης, ενέτεινε ένα κλίμα διάλυσης διαμορφώνοντας σχολική χρονιά 5,5 μηνών, χωρίς την παραμικρή συνδικαλιστική αντίδραση, χρειάζεται να δούμε τι συμβαίνει και με τα τωρινά: στο Γυμνάσιο πρόκειται για 50 δικαιολογημένες και 64 αδικαιολόγητες απουσίες. Αδυνατώ να συλλάβω σε ποια παιδαγωγική αρχή υπακούει η πρόβλεψη χαρίσματος τόσων αδικαιολόγητων απουσιών σε παιδιά Γυμνασίου. Στο Λύκειο, όπου ισχύει το αντίστροφο, οι 114 απουσίες μετατρέπονται, ιδίως στη Γ΄Λυκείου, σε 150-170. Πώς; Υπάρχει διάταξη που "επιτρέπει" υπέρβαση του ορίου, εφόσον ο βαθμός είναι υψηλότερος, αν δεν κάνω λάθος, του 16. Επειδή κάθε λύκειο πριμοδοτεί βαθμολογικά τους μαθητές του λόγω του εξεταστικού, η πλειοψηφία έχει αυτό τον βαθμό, οπότε οι απουσίες ρυθμίζονται αφού πρώτα κατατεθούν τα σχετικά ιατρικά δικαιολογητικά. Αν δε, ληφθεί υπόψη ότι ορισμένες απουσίες δεν καταγράφονται καν, τότε μιλάμε για όριο που de facto πιάνει τις +180 και έτσι μπορεί κανείς άνετα να ερμηνεύσει το φαινόμενο των μαζικών απουσιών μετά το Πάσχα στο Λύκειο. Πρόκειται, παρεμπιπτόντως, για την ίδια περίοδο που τα φροντιστήρια κάνουν πρωινά μαθήματα. ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ με τη χαρωπή συναίνεση πολλών εργαζομένων σε αυτό...

Κι ενώ συνέβαιναν όλα αυτά, δύο ακόμη εξελίξεις ήρθαν να προστεθούν σε αυτή την αλλοπρόσαλλη κατάσταση: από τη μία οι καταλήψεις, προκειμένου να παγιωθούν ως «κεκτημένα» όλα τα προαναφερόμενα. Σε αντίθεση με τη χαζοχαρούμενη ρητορική που βλέπει σε αυτές το δέσιμο του επαναστατικού ατσαλιού κολακεύοντας τον πολλές φορές τυφλό εθνικιστικό, χουλιγκανικό και εκφοβιστικό χαρακτήρα τους με ανεδαφικά τσιτάτα, πρέπει να πούμε ρητά ότι αποτελούν τριβή στη λούφα και πρακτική εκπαίδευση στην κοινωνική ασυδοσία. εμπεδώνουν τη διάχυτη αντίληψη πως οτιδήποτε Δημόσιο –πόσο μάλλον το Σχολείο– αποτελεί πεδίο καταστροφής, υποτίμησης, εξευτελισμού: δεν είναι ανάγκη να επισημάνω ποιοι θίγονται πρωτίστως από αυτή την κατάσταση και ποιοι βέβαια, επωφελούνται: ας μην ξεχνάμε ότι κατά τη διάρκειά τους φροντιστήρια και ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν απρόσκοπτα, ενδυναμώνοντας περαιτέρω το κύρος τους τη στιγμή που το δημόσιο σχολείο αυτο-καταργείται και απαξιώνεται. Από την άλλη, ήρθαν οι ανακοινώσεις για το "Νέο Λύκειο" και το σύστημα πρόσβασης σε ΑΕΙ/ΤΕΙ. Όσο φιλόδοξες και αν είναι οι προθέσεις, λυπάμαι που το λέω, σχολείο κλειστό, κατεστραμμένο υπολειτουργούν και δυσλειτουργικό, ενώ τα φροντιστήρια λειτουργούν στην εντέλεια, δεν μπορεί παρά να παραδοθεί στο χάος και να αποδιοργανωθεί. Βέβαια, είναι κι ο κακός ο νεοφιλελευθερισμός, οπότε…

Θέματα επικαιρότητας: Παιδεία

Διονύσης-Χαράλαμπος Καλαματιανός

Ιδιωτικά πανεπιστήμια: Εξυπηρέτηση συμφερόντων σε βάρος των κοινωνικών αναγκών

Διονύσης-Χαράλαμπος Καλαματιανός, 2024-03-03

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ολοκληρώσει ένα ακόμα ιδεοληπτικό...

Περισσότερα
Γιώργος Σταθάκης

Η μάχη της ΝΔ για την ίδρυση ιδιωτικής Πανεπιστημιακής «παιδείας»

Γιώργος Σταθάκης, 2023-08-28

Η συζήτηση περί ιδιωτικών πανεπιστημίων έχει πολύ ποταπά...

Περισσότερα
Γιώργος Γιαννουλόπουλος

Το δικαίωμα στην παιδεία

Γιώργος Γιαννουλόπουλος, 2022-06-25

Πριν από δύο εβδομάδες και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα...

Περισσότερα

Ένα αυταρχικό σχέδιο νόμου για τα Πανεπιστήμια

Γρηγόριος Π. Καλφέλης, 2022-06-04

Ο πρωθυπουργός έβαλε στη Βουλή ένα αξιακό δίλημμα: Είναι...

Περισσότερα
Παναγιώτης Νούτσος

Πανεπιστημιακοί στον «τόπο» τους…

Παναγιώτης Νούτσος, 2021-10-05

Τι συνεπάγεται η ασκούμενη από τη Νέα Δημοκρατία πολιτική...

Περισσότερα

Κενά Δημοτικού

Άννα Δαμιανίδη, 2021-09-21

Τα δίδυμα της γειτόνισσας πήγαν φέτος νηπιαγωγείο κι εκείνη...

Περισσότερα
Ηλίας Κικίλιας

Μια επένδυση για τα παιδιά

Ηλίας Κικίλιας, 2021-09-20

Οι επιπτώσεις της πανδημίας στην εκπαίδευση ήταν σχεδόν...

Περισσότερα
Γιάννης Σπιλάνης

Πολιτεία, κοινωνία και εκπαιδευτική κοινότητα σε σύγχυση

Γιάννης Σπιλάνης, 2021-09-19

Κάθε χρόνο, η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εισαγωγικών...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Υπαρξιακό δίλημμα

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-15

Μέχρι την επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ τις πρώτες πρωινές...

Θόδωρος Τσίκας

Ιράν-Ισραήλ: Γόητρο, προσχήματα και ισορροπίες

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-14

Είναι γνωστό ότι το καθεστώς των φανατικών μουλάδων του...

Το δίλημμα της Τεχεράνης

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-08

H ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα άβολο...

Πώς απαντούν στην Ακροδεξιά τα άλλα κόμματα

Ξένια Κουναλάκη, 2024-04-04

Aπό την εποχή της ανόδου της Χρυσής Αυγής τα συστημικά κόμματα...

Η ατιμωρησία των ελίτ

Τάσος Παππάς, 2024-04-01

Αντιγράφω από τη στήλη «ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ» στις Νησίδες της «Εφημερίδας...

Το νέο τουρκικό παζλ

Βαγγέλης Αρεταίος, 2024-04-01

Η «έκπληξη του CHP», όπως λένε από χθες το βράδυ Τούρκοι αναλυτές,...

Θόδωρος Τσίκας

Τουρκία: διαμαρτυρία για οικονομία και φθορά εξουσίας

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-01

Ακόμα μια φορά, η οικονομία έπαιξε ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις....

Διονύσης Τεμπονέρας

Άνθρακες ο θησαυρός της αύξησης του κατώτατου μισθού

Διονύσης Τεμπονέρας, 2024-03-28

Ανακοινώνεται στο υπουργικό συμβούλιο η αύξηση του κατώτατου...

Κουράστηκαν να λιβανίζουν

Τάσος Παππάς, 2024-03-26

Οταν τα μέσα ενημέρωσης όλων των κατηγοριών είναι ιμάντες...

Κώστας Καλλίτσης

Η κυριαρχία της Ν.Δ

Κώστας Καλλίτσης, 2024-03-23

Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ; Μια πρόχειρη απάντηση θα ήταν...

Μερικές σκέψεις για τον «νέο κύκλο» του ΣΥΡΙΖΑ

Θανάσης Καρτερός, 2024-03-17

Για να πούμε την αλήθεια, δεν είναι εύκολο να συνηθίσει...

Πανηγυρίζοντας επί των ερειπίων του ΕΣΥ

Παντελής Μπουκάλας, 2024-03-17

Σημείο πρώτο: Με τις λέξεις μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε:...

×
×