«Αγανακτισμένοι», Πάγκαλος και δημοκρατία

Εντύπωση προκάλεσε τη νύχτα της Τρίτης, τότε που η νέα κυβέρνηση λάμβανε εντός του κοινοβουλίου ψήφο εμπιστοσύνης, η στοχευόμενη «αμνησία» του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θεόδωρου Πάγκαλου, αναφερόμενος στην περίοδο εφαρμογής της δημοκρατίας στην Ελλάδα, το 1981. Ήταν μια αναφορά, μια ελλειμματική ιστορική αναδρομή, που αποσκοπούσε να ερεθίσει την μείζονα αντιπολίτευση και να την αποπροσανατολίσει. Χαλκεύοντας τον σημαντικότερο κοινοβουλευτικό διάλογο. Αντιδρώντας η αξιωματική αντιπολίτευση, με κίνηση «νηπιακής» συμπεριφοράς, αποχώρησε από το Κοινοβούλιο. Την ώρα που οι καταστάσεις απαιτούσαν δυναμική αντιπολίτευση με επιχειρήματα και πύρινο λόγο, διάλεξε την φυγή.

Η φραστική εριστικότητα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, εκτός από φτηνό εντυπωσιασμό, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την πρόθεση ανάπτυξης αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση, σε μια εποχή που η κυβέρνηση ζητά την συναίνεσή της για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Πολλές φορές, το βαρόμετρο της δημοκρατικής ταυτότητας χρησιμοποιείται από τους πολιτικούς σε χρόνο ακατάλληλο. Συγκρίνουν το παρελθόν με το παρόν. Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι είναι δημοκρατικότεροι από τους προηγούμενους. Να εκμεταλλευτούν καταστάσεις, προκειμένου να επηρεάσουν τους πάντες.

Στο πέρασμα του χρόνου, η δημοκρατία έχει θρυμματιστεί πολλές φορές στη χώρα μας. Θρυμματίζεται και με κάθε μορφής ενέργεια που αντίκεινται στους θεσμούς της. Δεν τολμώ να σκεφθώ ότι και η χρεοκοπία οφείλεται σε κακή χρήση των θεσμών λειτουργίας της δημοκρατίας.

Όταν λοιπόν, αναφερόμαστε στη πρώτη γνήσια έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας της χώρας μας, χρειάζεται προσοχή και κυρίως μεγάλο σεβασμό. Χιλιάδες Έλληνες έχουν θυσιαστεί για να υπάρξει δημοκρατία σε αυτή τη χώρα. Ας σταματήσουν τακτικές που οδηγούν σε λάθος πολιτικές συμπεριφορές. Δεν βοηθούν, δεν αναβαθμίζουν το επίπεδο του κοινοβουλευτικού διαλόγου και δυναμιτίζουν το κλίμα. Πόσο μάλλον, την ώρα που οι παλάμες πολλών από τους «αγανακτισμένους» πολίτες που διαμαρτύρονταν ήταν ανοιχτές και στραμμένες προς τη Βουλή, τον «Ναό της Δημοκρατίας». Οι Έλληνες αντιδρούν σε λανθάνουσες καταστάσεις, έστω και με καθυστέρηση.

Είναι η ώρα, οι πολιτικοί να μας πείσουν ότι μπορούν να εγγυηθούν την ομαλή λειτουργία των θεσμών και την διεύρυνσή τους προς το καλύτερο.

Η σημερινή κατάσταση απαιτεί να προχωρήσουμε δημοκρατικά, όλοι μαζί, χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις και με παρερμηνείες της Ιστορίας, που μόνο οπισθοδρόμηση και απαξίωση του πολιτικού συστήματος προσφέρουν. Τη σκέψη μας πρέπει να την οδηγεί η βαριά κληρονομιά αυτής της χώρας. Η δημοκρατία είναι το ιδανικό πολίτευμα, με τις πολλές ατέλειες. Ας την προστατεύσουμε…