Σε καθεστώς πραγματικής κηδεμονίας τίθεται πλέον από τις 16 Φεβρουαρίου η Ελλάδα, με περιορισμένα περιθώρια να διαμορφώνει αυτόνομη οικονομική πολιτική εφεξής. Αυτό προκύπτει από τα σχέδια αποφάσεων που έχει ετοιμάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το Συμβούλιο Ecofin, τα οποία είχε τη δυνατότητα να διαβάσει η «Αυγή». Και εξηγεί πιθανώς τη δραματική στροφή του πρωθυπουργού την Τρίτη, να αναγγείλει μέτρα που ακύρωναν δικές του δεσμεύσεις και διαδικασίες διαλόγου.

Σε τι καλείται να συμμορφωθεί η Ελλάδα
Τα κείμενα της Επιτροπής που θα τεθούν στο τραπέζι του Ecofin στις 16 Φεβρουαρίου

Πηγαίνοντας προς το Συνέδριο και θέλοντας να συμβάλλω στην αυτοκριτική του χώρου, όπως ζήτησε και ο πρόεδρος, θα προσπαθήσω να σταθώ κριτικά και αυτοκριτικά στην ιστορία μας. Αν και οπαδοί του ιστορικού υλισμού, μελετητές της Ιστορίας, αναλυτές και κατήγοροι, φιλόδοξοι επιδιορθωτές και ανατροπείς, με επιμέλεια συντηρούμε και αναπτύσσουμε εντός μας το μεταπολεμικό «γερμανικό σύνδρομο». Για κάθε πρόβλημα του παρελθόντος ποτέ δεν φταίγαμε ουσιαστικά και εμείς, δεν συμμετείχαμε αδελφέ, έγινε κυρίως ενάντια σε μας, χωρίς εμάς.

"Αντίσταση" στα κυβερνητικά μέτρα και “μπλοκάρισμά” τους είναι η γραμμή των αριστερών κομμάτων. Όσο κι αν φαίνεται σε πολλούς εύλογη μια τέτοια γραμμή, είναι η ενδεδειγμένη; Ας μην μας σαγηνεύουν οι θεωρίες του “αριστερού μονόδρομου”, όπως και κάθε άλλου μονόδρομου. Ότι δήθεν δεν μπορούμε να έχουμε άλλη επιλογή. Ας σκεφτούμε : Τι είδους συσπείρωση μπορεί να επιτύχει - αν επιτύχει - η επιλογή “μπλοκαρίσματος” του συνόλου των κυβερνητικών μέτρων; Τον “κοινό αγώνα” των δυνάμεων της φοροδιαφυγής με τις δυνάμεις της εργασίας; Τον αγώνα των αριστερών δυνάμεων για τη διατήρηση του προνομιακού καθεστώτος φορολόγησης του κεφαλαίου;

Στην Ελλάδα, πολλά από τα «καλά» της που προβάλλουμε, είναι πολύ συχνά, αποτέλεσμα καθυστέρησης και όχι επιλογής. Δεν «επιλέξαμε» την βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία όχι για λόγους οικολογικής ευαισθησίας αλλά γιατί δεν φτάσαμε στο επίπεδο αυτό και έτσι δεν μας χτύπησε ιδιαίτερα η νόσος με τα κοτόπουλα ή τις τρελές αγελάδες. Δεν είχαμε μεγάλη βιομηχανική ρύπανση, όχι επειδή εφαρμόσαμε αντιρρυπαντικά μέτρα, αλλά γιατί δεν «καταφέραμε» να αναπτύξουμε τη –βαριά- βιομηχανία. Αυτό συνέβη και σε πολλούς άλλους τομείς, αλλά η χαμηλή ανάπτυξη της βιομηχανίας μας προστάτευσε από πολλά δεινά στο περιβάλλον.

Ας ξεκινήσω από τις κοινές παραδοχές. Ο πολιτικός μου χώρος, της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς πρόσφατα (6/12/09) επαναδιατύπωσε πάγια και επικαιροποιημένα, σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, αιτήματά του.
Οι κλιματικές αλλαγές έχουν ολέθριες συνέπειες για εκατομμύρια ανθρώπους. Η ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων του πλανήτη απειλεί το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, η λειψυδρία το 20%, ενώ 1,8 δις ανθρώπων θα αντιμετωπίσουν συνθήκες απόλυτης έλλειψης νερού έως το 2025. Η πείνα πλήττει 37 χώρες: πάνω από 2 δις ανθρώπων απειλούνται με φυσική εξόντωση.
Άρα το πρόβλημα επιβάλλεται να λυθεί. Η άνοδος της θερμοκρασίας δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 2oC.

Καθώς περιμένουμε σήμερα να δημοσιευθεί η γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ελληνικό Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, τρία πράγματα μπορούμε να θεωρούμε δεδομένα: Πρώτον, ότι το Πρόγραμμα γίνεται αποδεκτό («φιλόδοξο αλλά ρεαλιστικό» το χαρακτήριζε προχθές ο επίτροπος Χοακίν Αλμούνια), η θετική αυτή γνώμη συνοδεύεται όμως από προτάσεις πρόσθετων μέτρων και σφικτό χρονοδιάγραμμα στενής παρακολούθησης από τις κοινοτικές αρχές ώστε να διασφαλιστεί η εφαρμογή του.

Πριν είκοσι χρόνια αγωνιστές και αγωνίστριες που προέρχονταν από τα ανανεωτικά εγχειρήματα της κομμουνιστικής αριστεράς αλλά και από το χώρο της ευρύτερης δημοκρατικής αριστεράς συναντηθήκαμε σε μια σημαντική προσπάθεια.
Ιδρύσαμε τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, μια κατά τη γνώμη μου τομή, έναν σταθμό που φαινόταν να ανοίγει νέους ελπιδοφόρους δρόμους. Μιλήσαμε για επιλογή αδιαπραγμάτευτη, επιλογή μακράς πνοής. Το εγχείρημα ήταν δύσκολο, πρωτότυπο και ελκυστικό. Το επιχειρήσαμε και η ζωή μας δικαίωσε. Είκοσι χρόνια μετά, ο ΣΥΝ αντέχει ακόμα.

...Το μόνο που απομένει από όλη αυτή την ιστορία του Συνεδρίου, είναι η προσπάθεια του Προέδρου για ενίσχυση της εσωκομματικής μικροεξουσίας του.
Το ναι στο Συνέδριο είναι συμπόρευση με αυτή τη στόχευση του Προέδρου. Όλα τα άλλα είναι «φρου-φρου και αρώματα».
...Και γιατί θέλει να ενισχύσει την εξουσία του στον ΣΥΝ ο Αλέξης; Για να αντιμετωπίσει τον «μεγάλο αντίπαλο» στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλέκο Αλαβάνο.

...Η Αριστερά τί φταίει για όλα αυτά τα παιχνίδια εσωκομματικής μικροεξουσίας;

...Νομίζω ότι, αν βάλουμε το εμείς πάνω από το εγώ, όπως δεν κάνει δυστυχώς ο προηγούμενος Πρόεδρος του κόμματός μας, τότε μπορούμε και τον Συνασπισμό να βγάλουμε από αυτή την κρίση και να διαψεύσουμε απολύτως κατανοητούς φόβους και ανησυχίες που εκφράστηκαν από κορυφαία στελέχη του κόμματος, ανεξαρτήτως τάσεων, και να ανακτήσουμε ένα νέο πολιτικό συμβόλαιο μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, με όσες πολιτικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ ειλικρινά θέλουν να προχωρήσουν μαζί μας σε μια πολιτική συμμαχία, χωρίς να μας βλέπουν εχθρικά και ανταγωνιστικά.

...Εμείς, ως Ανανεωτική Πτέρυγα, ένα ζήτημα θέτουμε προς διευθέτηση. Τις σχέσεις ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, και τον ανακαθορισμό τους ή την απεμπλοκή μας από την περιπέτεια αυτήν. Και αυτό θα μπορούσε να λυθεί και με ένα δημοψήφισμα ή γιατί όχι και σε ένα Διαρκές Συνέδριο(συγκαλείται για ένα θέμα και μόνο). Ο Πρόεδρος του ΣΥΝ όμως, αντί να εντοπίσει τα προβλήματα σε αυτές τις σχέσεις, επέλεξε να θέσει τη διαχωριστική γραμμή εντός του ΣΥΝ. Αυτό είναι το διχαστικό και το επικίνδυνο!
Εμείς, την πολιτική γραμμή, με την οποία διαφωνούμε, γνωρίζουμε ότι υπάρχει δεδομένη πλειοψηφία που την στηρίζει. Την ηγεσία, εξάλλου, δεν την αμφισβητούμε. Άρα γιατί η προσφυγή σε Έκτακτο Συνέδριο με όλους αυτούς τους κινδύνους;

Οι αποδόσεις ρεκόρ των ελληνικών ομολόγων, προϊόν έντονων κερδοσκοπικών πιέσεων, υποχώρησαν κάπως προχθές Παρασκευή, μετά τις υποστηρικτικές δηλώσεις για την Ελλάδα πολλών Ευρωπαίων παραγόντων. Σε απανωτές συνεντεύξεις του από το Νταβός, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου διαβεβαίωνε μεγάλα διεθνή μέσα για τη βούληση της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει άμεσα τη δημοσιονομική κρίση της χώρας. Τις επόμενες μέρες θα αποσαφηνισθεί σε ποια μέτρα θα μεταφραστεί η κυβερνητική αποφασιστικότητα.

Καθώς δυναμώνει ο ωμός διεθνής οικονομικός εκβιασμός του ελληνικού δημοσίου και εκδηλώνεται μεγάλη δυσκολία - τουλάχιστον - από την ελληνική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την κατάσταση, οι αριστερές δυνάμεις βρίσκονται σε μεγάλα διλήμματα και δεν μπορούν παρά να διαλέξουν.

Η μεγάλη κερδοσκοπική επίθεση που δέχεται το δημόσιο ταμείο -χωρίς προηγούμενο για τη χώρα μας-, η ανοχή της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, προφανώς στη συνείδηση όλων δικαιώνουν τις θεμελιώδεις κριτικές της αριστεράς για τη φύση του κεφαλαίου, ιδιαίτερα του διεθνούς τοκογλυφικού, και τη δύναμή του απέναντι στις πολιτικές εξουσίες.

Δέχτηκα με ανακούφιση την ανακοίνωση του πρωθυπουργού να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση, επιδιώκοντας την “υπέρβαση του άκρατου συγκεντρωτισμού του ελληνικού κράτους” και με εργαλείο τη “νέα αρχιτεκτονική στην αυτοδιοίκηση και την αποκεντρωμένη διοίκηση”. Η πρωτοβουλία βαφτίστηκε “πρόγραμμα Καλλικράτης” και αναγγέλθηκε ότι οι εκλογές του Νοέμβρη 2010 θα γίνουν με τη νέα δομή, με σκοπό να εναρμονιστεί η χώρα “στο θεσμικό κεκτημένο του νομικού και πολιτικού πολιτισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης των Κρατών και των Περιφερειών”.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα από το κείμενο συμβολής της Ανανεωτικής Πτέρυγας ενόψει της Συνδιάσκεψης της οργάνωσης Θεσσαλονίκης. Στο απόσπασμα που επιλέχθηκε εκτιμάται η κατάσταση της σχέσης ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ και προτείνονται βασικοί άξονες για την πολιτική και οργανωτική ανάταξη του ΣΥΝ. Η επιλογή και παρουσίαση έγινε από τον Σάκη Παπαθανασίου .

Η προσφυγή σε έκτακτο συνέδριο γίνεται όταν αμφισβητείται η πολιτική γραμμή ή η ηγεσία του κόμματος. Στον ΣΥΝ δεν ισχύει τίποτε από τα δύο. Τόσο οι αποφάσεις του συνεδρίου όσο και η ηγεσία δεν αμφισβητούνται από κανέναν. Διαφωνίες υπάρχουν και είναι θεμιτές. Αμφισβήτηση όχι.

Η κρίση στο χώρο μας προήλθε από την αμφισβήτηση του ρόλου του ΣΥΝ στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ, από τις υπόλοιπες συνιστώσες, και του προέδρου του, από τον Αλ. Αλαβάνο. Τα προβλήματα αυτά δεν επιλύονται με εσωκομματικές διαδικασίες του ΣΥΝ.

Σήμερα η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ συζητά για 4η ή για 5η (έχασα το μέτρημα) φορά την επαναλαμβανόμενη πρόταση του προέδρου (πόσο υποτιμά τον εαυτό του με τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις να του γίνει το «χατίρι») για την σύγκληση εκτάκτου συνεδρίου.

Αναρωτιέμαι ποια είναι εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συγκυρίας, εκείνες οι έκτακτες καταστάσεις που ωθούν έναν πρόεδρο να ζητά με ιδιαίτερη ένταση την σύγκληση εκτάκτου συνεδρίου.

Yπάρχει μιά διάχυτη εκτίμηση σε συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ: ότι η επιτυχία των Οικολόγων-Πράσινων στις ευρωεκλογές, καθώς και η μερική επιτυχία στις εθνικές εκλογές οφείλεται στο ότι «η αστική πολιτική» συνέβαλε στην «προβολή και στην πριμοδότιση των Πράσινων ως ένα εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο...». Αυτή η εκτίμηση τροφοδοτεί και ενισχύει την αντίσταση διαφόρων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις διαδικασίες συγκρίσεων και συγκλίσεων, σε διάφορα θέματα, μεταξύ ΣΥΝ και Οικολόγων-Πρασίνων.

Η κυβέρνηση επιμένει να εμφανίζει τους πανεπιστημιακούς μεταξύ των «υψηλόμισθων» δημοσίων λειτουργών με χαριστικές παροχές, οι οποίες θα περικοπούν στο πλαίσιο της προσπάθειας αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης.
Η αντιμετώπιση της κρίσης απαιτεί θυσίες, αλλά αυτές πρέπει να είναι κατανεμημένες δίκαια. Την τελευταία δεκαετία οι πανεπιστημιακοί υπέστησαν σημαντική μείωση των αποδοχών τους (κατά τουλάχιστον 10% σε πραγματικές τιμές).

Εκεί που το κόστος δανεισμού της Ελλάδας κάθε μέρα ανέβαινε- θα μας φτάσει στον γκρεμό; ανησυχούσαν όλο και πιο πολλοί- και ενώ στον διεθνή Τύπο απαξιωτικά σχόλια και κακόβουλα σενάρια έδιναν και έπαιρναν, ήρθε η επιτυχία της Δευτέρας για να δείξει ότι δεν είναι υποχρεωτικό να πάνε όλα προς το χειρότερο. Η υπερκάλυψη του στόχου για το πρώτο ομόλογο που εκδίδει φέτος το Ελληνικό Δημόσιο από πενταπλάσιες προσφορές ήταν επί πολλές ώρες πρώτη είδηση στις ιστοσελίδες μεγάλων οικονομικών εφημερίδων, όπως των Financial Τimes με τίτλο«Συρροή επενδυτών στην ελληνική έκδοση», ή της Ηandelsblatt με τίτλο «Οι αγορές δηλώνουν εμπιστοσύνη στην Ελλάδα».

Θα θυμάστε από τα παραμύθια της παιδικής μας ηλικίας τη “μάχη με τον δράκο”, όπου το “παλληκαράκι” στο τέλος νικάει και κερδίζει το κορίτσι της καρδιάς του.
Εκεί με παραπέμπει συνειρμικά το σύνθημα “Να αλλάξει σελίδα η Θεσσαλονίκη”.
Γιατί, όμως, –αντίθετα με το happy end των παραμυθιών- εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα στην πόλη μας νικάνε οι “δράκοι”;
Το πράγμα βοά. Καμμιά πολιτική δύναμη της δημοτικής αντιπολίτευσης δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ πραγματικά «για το κορίτσι». Η ζωή, δυστυχώς, δεν είναι παραμύθι. Τα κομματικώς χρισμένα «παλληκαράκια» χάνουν το ένα μετά το άλλο τη μάχη. Ο δράκος της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης νικάει κατά κράτος, το «κορίτσι» μένει στο ράφι.

Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, μιλώντας στο ρ/θμό ΚΑΝΑΛΙ 1, Πειραιά(εκπομπή Β. Σκουρή, Γρ. Τζοβάρα) μεταξύ άλλων τόνισε:

...Ακόμα και αν υπάρχει η διάγνωση ότι η πλειοψηφία των μελών προκρίνει Έκτακτο Συνέδριο, η ηγεσία του κόμματος οφείλει να έχει την ικανότητα να προβλέπει που μπορεί να οδηγήσει τώρα ένα Συνέδριο. Τι μπορεί να λύσει αλλά και τι φυγόκεντρες τάσεις μπορεί να πυροδοτήσει. Η ηγεσία, με παρρησία, ακόμη και κόντρα σε μια αίσθηση και προσμονή λύσεων οφείλει να παρέμβει. Μια ηγεσία, που χαϊδεύει αυτιά και προσανατολίζει την αγωνία των μελών του κόμματος σε λάθος στόχο, δεν ανταποκρίνεται στο ρόλο της! Σε τελευταία ανάλυση δεν θα πρέπει να αναρωτηθεί ο Πρόεδρος γιατί η πλειοψηφία της Π. Γραμματείας, με όλα τα ιστορικά στελέχη της, είναι αντίθετη με το Συνέδριο τώρα;

Μιλώντας σήμερα στο ρ/σ της ΝΕΤ (Ε. Μπαλτατζή) ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας Δ. Παπαδημούλης, αναφερόμενος στις τελευταίες εξελίξεις στον ΣΥΝ, δήλωσε μεταξύ άλλων, τα εξής:

... Ενημερώθηκα με καθυστέρηση για το κλίμα που δημιουργήθηκε χθες στην συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας. Δεν συμμερίζομαι την οξύτητα και τη φόρτιση που αναπτύσσεται μέσα στα ηγετικά όργανα του κόμματος για τον χρόνο διεξαγωγής του Συνεδρίου. Πιστεύω ότι αυτό που προέχει είναι η ουσία και όχι η διαδικασία.

Σε ό,τι αφορά το χρόνο διεξαγωγής του Συνεδρίου, θα τοποθετηθώ το Σάββατο στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή, αφού σταθμίσω με σύνεση και ψυχραιμία όλα τα δεδομένα.

Αγαπητοί σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, συναγωνιστές και συνοδοιπόροι, δεξιοί αναθεωρητές, σταλινικοί, τροτσκιστές, μαοϊκοί, αριστεροί σοσιαλδημοκράτες, κενροαριστεροί, αντιευρωπαϊστές και τσιράκια του Μάαστριχτ, αναρχοαυτόνομοι και λικβινταριστές, ρεβιζιονιστές και κομμουνιστοχριστιανοί, οπορτουνιστές και δογματίλες, ξεστρατισμένοι κνίτες και συντεταγμένοι αντιφρονούντες, σκύθες και ιλλυροί, πελασγοί και ακαρνάνες, πομάκοι και ρουμανόβλαχοι, λακέδες και λακεδαιμόνιοι, πασοκιστές και αντίχριστοι, χειροπράκτες και διανοούμενοι, μακεδόνες και γυφτοσκοπιανοί, εξαρχειώτες και εξαρχειωμένοι, αντιλόπες και στρουθοκάμηλοι, μπετοναρμέδες και ρεμπετασκέρηδες.

Η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ εκφράζει την πλήρη διαφωνία της με τη μεθοδολογία με την οποία η ηγεσία του ΣΥΝ οδηγεί το κόμμα σε έκτακτο συνέδριο.

Μέσα σε 6 μήνες για 4η φορά, ο πρόεδρος του ΣΥΝ, αδιαφορώντας για την πολιτική συγκυρία, πιέζει το κόμμα για μια εσωστρεφή πορεία, χωρίς πολιτικό σχέδιο και με μοναδική στόχευση εσωκομματικές διευθετήσεις. Είναι προφανές ότι με εκβιαστικές διαδικασίες, ψιθυρολογίες και συκοφαντικές επιθέσεις οδηγείται ο ΣΥΝ σε ένα συνέδριο με ορατό τον κίνδυνο να κινηθούν «όλοι εναντίον όλων».

Προτείνεται Έκτακτο Συνέδριο για να χαραχτούν διαχωριστικές γραμμές μέσα στο κόμμα και να παρθούν αποφάσεις επιστροφής σε περιόδους όπου κάθε διαφορετική φωνή ήταν ένοχη και έπρεπε να εξοστρακιστεί.

Η ταυτότητα του μετανάστη βρίσκεται σε κρίση με συνέπεια να γίνεται σχεδόν αδύνατη η κοινωνική του ένταξη. Η αρνητική ή αντιφατική αυτο-εικόνα χειροτερεύει από τα μηνύματα που στέλνουν διάφοροι πολιτικοί. Ετσι δημιουργούνται ακούσιες/κατ’ επιβολή μειονότητες ως ενδο-αποικίες, αλλά και «εσωτερικοί εχθροί», που πρέπει να «θυσιάζονται» -μέσω του ιδεολογικού εμποτισμού και της παραπληροφόρησης για το κοινό καλό.

Δεν επιλέγω να σιγήσουν οι απόψεις της σύγχρονης Αριστεράς. Δεν θα επιστρέψουμε στη σιωπή που επέβαλαν άλλες εποχές της Αριστεράς. Μέσα από τη συλλογικότητα του κόμματός μου, χωρίς καμμιά διάθεση στείρας αντιπαράθεσης και ανώφελου καταγγελτισμού, καταθέτω ιδέες και θέσεις, που, κατά τη γνώμη μου μπορούν, στο βαθμό που θα γίνονται δεκτές, να αναδείξουν την Αριστερά σε σημαντική πολιτική δύναμη που όχι μόνον θα αντιστέκεται, αλλά και θα συσπειρώνει, θα κινητοποιεί, θα εκφράζει την κοινωνία και θα ανακαθορίζει τους συσχετισμούς της στη διεκδίκηση και αναζήτηση λύσεων των μεγάλων προβλημάτων που την καθηλώνουν και την τεμαχίζουν.

Η χώρα μας χαρακτηρίζεται από ένα συγκεντρωτικό πολιτικό-διοικητικό σύστημα, μέσα από το οποίο οι θεσμοί της τοπικής αυτοδιοίκησης ασκούν περιορισμένο ρόλο στις δημόσιες υποθέσεις.
Είναι, επομένως, αναγκαία η ριζική μεταρρύθμιση του πολιτικού μας συστήματος με νέους θεσμούς, για την ενίσχυση της δημοκρατίας, της περιφερειακής συγκρότησης, της ανάπτυξης σε νέα πεδία κοινωνικής δραστηριότητας, της συμμετοχής των πολιτών στην ασκούμενη πολιτική.

Προάγγελος νέας επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας στο αμέσως επόμενο διάστημα ήταν η εβδομάδα που πέρασε. Η εκτίναξη του spread των κρατικών ομολόγων απειλεί την ικανότητα δανεισμού της χώρας εφόσον συνεχιστεί, και πάντως προοιωνίζεται αυξημένο κόστος χρηματοδότησης και για τις τράπεζες, που με τη σειρά τους θα δανείζουν ακόμα πιο δύσκολα και ακριβά επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Τούτη τη στιγμή η κυβέρνηση αδυνατεί να επιδράσει στο ολοένα δυσμενέστερο διεθνές κλίμα που βαραίνει στις εγχώριες εξελίξεις. Το ερώτημα είναι πώς θα αλλάξει η εικόνα μέχρι τον Απρίλιο.

Στη χώρα εξελίσσεται μια δυναμική διείσδυση των ρατσιστικών απόψεων και νοοτροπιών, με αιχμή την ιθαγένεια των παιδιών που γεννιούνται στην Ελλάδα και το δικαίωμα ψήφου των μεταναστών.

Μάχη ευρύτερων επιπτώσεων και διαστάσεων γύρω από το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια - Τι κάνουν οι αριστερές δυνάμεις; - Δυστυχώς, άλλες είναι οι προτεραιότητες της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θεωρώ τους «23» τόσο αφελείς να πιστεύουν ότι η κίνησή τους θα είχε άμεση απάντηση διαφορετική από αυτή που, ομοφώνως, η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε. Αξιώνοντας την «αποπομπή» του Φ.Κουβέλη, και κυρίως επιμένοντας, και επανερχόμενοι σε αυτήν και μετά την «απόρριψη», προφανώς δεν θεωρούν ότι ο Φ. Κουβέλης θα πάψει να έχει βαρύνοντα δημόσιο λόγο, είτε ως Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος είτε ως βουλευτής. Στοχεύουν, ευθέως το σύνολο της «Ανανεωτικής Πτέρυγας» και παρωθούν την ασυμβατότητα της παρουσίας τους στον ΣΥΝ.

Στη Θεσσαλονίκη η «αγία τριάδα» Παπαγεωργόπουλου – Ψωμιάδη – Άνθιμου προσωποποιεί και κορυφώνει τον υπερσυντηρητισμό, τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία, την πολύπλευρη έκπτωση αξιών και την εγκαθίδρυση διεφθαρμένων λειτουργιών. Γι΄ αυτό η εκλογική μας τακτική πρέπει απαραίτητα να συμπεριλαμβάνει και τον πολιτικό στόχο της κατανίκησης αυτών των δυνάμεων.
Το κόμμα μας οφείλει, υπερβαίνοντας τη μέχρι τώρα στάση κομματικής καταγραφής, να ανταποκριθεί στο χρόνιο αίτημα για αλλαγή που εκφράζεται από πολίτες ευρέος κοινωνικοπολιτικού φάσματος.

Ανδριανάκης Μενέλαος, Ανδριόπουλος Χρήστος, Θερμού Κική, Κατερινόπουλος Χαράλαμπος, Κλάδος Κωστής, Κουρουνιώτης Χρήστος, Μοχιανάκης Κωστής, Παπαδάκης Χριστόφορος, Παπαδάκης Νικόλας, Παξινού – Βαφειάδου Ειρήνη, Παξινός Κοσμάς, Παρασύρης Αντώνης, Σταματάκης Μανόλης, Σφακιανάκη Μαρία, Τσατσάκης Μιλτιάδης, Χελιδώνης Αντώνης

Το παρακάτω κείμενο – κοινή δήλωση 16 μελών του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της Οργάνωσης Ηρακλείου κατατέθηκε στην παγκρήτια σύσκεψη του Κόμματος, που πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο στις 23.01.2010, παρουσία του προέδρου σ. Αλέξη Τσίπρα.

Όλοι γνωρίζουν ότι ο ΣYN αντιπροσωπεύει το 85% - 90% της πολιτικής επιρροής του ΣYPIZA. Aυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση μηδενισμό του ρόλου των υπόλοιπων συνιστωσών του ΣYPIZA. Όσοι όμως πιστεύουν ότι με την καλλιέργεια αντιΣYNασπισμικού κλίματος, μπορεί να προκύψει μία καλύτερη πορεία για τον ΣYPIZA, κάνουν σοβαρό λάθος. Δεν πλήττουν μόνο τον Συνασπισμό. Πλήττουν τις αρχές και τις αξίες με τις οποίες έχουμε συνδιαμορφώσει αυτή την πολιτική συμμαχία, την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣYPIZA και κατ’ επέκταση και την ίδια τη λειτουργία του ΣYPIZA.

Πριν 20 χρόνια, αγωνιστές και αγωνίστριες που προέρχονταν από τα ανανεωτικά εγχειρήματα της κομμουνιστικής Αριστεράς αλλά και από το χώρο της ευρύτερης δημοκρατικής Αριστεράς, συναντηθήκαμε σε μια σημαντική προσπάθεια.

Ιδρύσαμε τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, μια κατά τη γνώμη μου τομή, έναν σταθμό που φαινόταν να ανοίγει νέους ελπιδοφόρους δρόμους.

Σε συνθήκες κατάρρευσης ενός ολόκληρου συστήματος ιδεών και αξιών, εκτιμήσαμε ότι ο κύκλος του (τριτοδιεθνιστικού) κομμουνιστικού κινήματος έκλεισε οριστικά και ότι η υπαρκτή σοσιαλδημοκρατία έχει χάσει την παραδοσιακή μεταρρυθμιστική της πνοή.

Οι 22 «παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ» απέκτησαν βήμα για να κάνουν δηλώσεις χάρη στην απήχηση των αριστερών, ανανεωτικών ιδεών και τη δημοφιλία του Φώτη Κουβέλη καθώς και άλλων στελεχών του ΣΥΝ. Με μεγάλη έκπληξη είδα την εμπλοκή του έμπειρου Μανώλη Γλέζου σ’ αυτή τη θλιβερή ιστορία. Η επίθεσή τους μας υπενθυμίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας παρακμιακός χώρος αριστερισμού και συγκρούσεων. Το αίτημα να σιωπήσουν οι ιδέες της σύγχρονης ανανεωτικής Αριστεράς βαθαίνει τον αυτοκαταστροφικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ. Η απεμπλοκή του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία τομή σήμερα για να αποκατασταθούν ανοιχτά, μπροστά στον λαό, οι αρχές, οι αξίες και η δημοκρατική λειτουργία που αρμόζει στην ανανεωτική Αριστερά.

Η επίθεση κατά του Φ. Κουβέλη -αγαπημένου συντρόφου και ηγετικής φυσιογνωμίας της Αριστεράς, με μακρόχρονους κοινωνικούς και δημοκρατικούς αγώνες- με τη δικαιολογία ότι υποστήριξε την επανεκλογή του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, και πρότεινε την ευρύτερη δημοκρατική συνεργασία κομμάτων στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, αποτελεί ευθεία βολή κατά του αναφαίρετου δικαιώματος της ελευθερίας στη διαμόρφωση και στην έκφραση γνώμης. Τέτοιες πρακτικές, που έχουν στο παρελθόν αποκρουστεί, αποσκοπούν τελικά να πλήξουν και τον ίδιο τον ΣΥΝ, καθώς και τη δημοκρατική του λειτουργία μέσα στην Αριστερά και μέσα στη χώρα.

Και να λοιπόν που ξεχείλισε ο δημοκρατικός εαυτός των περισσοτέρων από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, παρέα με αυτόν (τον δημοκρατικό εαυτό) κάποιων τάσεων από την πλευρά του ΣΥΝ (πχ Πιλάλης)

Ξεχείλισε λοιπόν το απόλυτα πλουραλιστικό και δημοκρατικό απόθεμα τους, ακριβώς επειδή δεν ανέχονται άλλο πια να υπάρχουν σκέψεις, φωνές, απόψεις, ιδέες και δημοκρατικός τρόπος λειτουργίας.

Έτσι λοιπόν τα προβλήματα της διαφορετικότητας, της άλλης άποψης προτείνουν να τα «επιλύσουμε» με την παλιά και δοκιμασμένη από τους περισσότερους συνταγή. Ποια είναι η συνταγή; Η γνωστή προτροπή για παραίτηση, δηλαδή η ουσιαστική καθαίρεση.

Εκτός από τις Βρυξέλλες, το Πρόγραμμα Σταθερότητας να συζητηθεί και εδώ Της Ελίζας Παπαδάκη 14695062Αφότου έγινε έκδηλη η υπερχρέωση της Ελλάδας τους τελευταίους μήνες και αναδείχθηκε σε μείζον θέμα από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, έχουμε διαβάσει και μεγάλες ανοησίες: όπως τον Αμερικανό οικονομολόγο που συνιστούσε τις προάλλες να φύγουμε από την ευρωζώνη και πρόβαλλε ως παράδειγμα την Αργεντινή του 2002, όπου φάνηκε να αγνοεί παντελώς τη διαφορά ανάμεσα στο κλείδωμα μιας ισοτιμίας με το δολάριο με πολιτική απόφαση κάποιας μεμονωμένης χώρας, και τη δική μας νομισματική ένωση στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμών της.

Ο Γρηγόρης Ψαριανός, βουλευτής Β΄Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε:

Η πρόταση αυτή είναι σε εντελώς λάθος κατεύθυνση . Η πρόθεση των εμπνευστών είναι να προκαλέσουν σοβαρά έως και βαθειά ρήγματα στον ΣΥΝ.
Η στάση του Φώτη Κουβέλη είναι πολύ συγκεκριμένη και γνωστή . Η επιλογή να είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ήταν ομόφωνη. Υπάρχουν εξωθεσμικά κέντρα που προσπαθούν να συγκροτηθούν και να λειτουργήσουν. Αυτό δεν πρέπει να γίνει. Κανείς από αυτούς που ζητούν την παραίτηση του Φ. Κουβέλη δεν είναι εκλεγμένος από κανένα και πουθενά

Ο Θανάσης Λεβέντης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αττικής και Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής προέβη στην παρακάτω δήλωση:

Ο Βουλευτής έχει, κατά το Σύνταγμα, πλήρη ελευθερία να διατυπώσει και να υποστηρίξει τις απόψεις του. Για ορισμένους νοσταλγούς άλλων εποχών η ελευθερία της άποψης θεωρείται απαγορευμένος καρπός που επισύρει την έκπτωση και την εκπαραθύρωση από τον Παράδεισο. Η Αριστερά έχει ταλανιστεί από παρόμοιες πρακτικές και, δυστυχώς, φαίνεται ότι η αποτοξίνωση από παρόμοια δηλητήρια δεν έχει ακόμα επιτελεσθεί και δεν έχει φτάσει σε όλα τα παρακλάδια της.

Έλεος σύντροφοι! Το να απαιτείτε τον αποκεφαλισμό του κοσμήματος της Αριστεράς και της πολιτικής ζωής, του κατεξοχήν Κοινοβουλευτικού, του Φώτη του Κουβέλη, δείχνει ότι “μωραίνει Κύριος…”

Ο Νίκος Τσούκαλης, βουλευτής Αχαΐας έκανε την παρακάτω δήλωση:

Η ενέργεια αυτή στρέφεται ευθέως κατά του ΣΥΝ , της Κ.Ο. και του ΣΥΡΙΖΑ.
Είμαι βέβαιος ότι η Κ.Ο. καλύπτει με την απόλυτη εμπιστοσύνη της τον Φώτη Κουβέλη.

Ο Δ. Παπαδημούλης, βουλευτής Β΄Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ, έκανε την παρακάτω δήλωση:

Πρόκειται για μια ενέργεια μονομερή και διχαστική. Κρίνει όχι μόνο τον Φώτη Κουβέλη, τις ιδέες του και την αγωνιστική του διαδρομή στην ανανεωτική αριστερά, αλλά και τον ΣΥΝ και την ενότητά του.

Αντιστρατεύεται ευθέως τις ομόφωνες αποφάσεις και τις συλλογικές λειτουργίες της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.

Η συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να δώσει άμεση και σαφή απάντηση αρχών και ευθύνης σε αυτή την απαράδεκτη μεθόδευση.

Με αφορμή την ανοίκεια επίθεση των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στον Φώτη Κουβέλη και Σπύρο Λυκούδη ο Στ. Μπαγεώργος έκανε την παρακάτω δήλωση:

"το κείμενο που υπογράφουν μέλη της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια προκλητική ενέργεια κατά του ΣΥΝ. Είναι ένα ακόμη επεισόδιο στην άνευ όρων αντιπαράθεση την οποία επιδιώκουν οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Να ξέρουν ότι βαδίζουν σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι. Θα ήταν προτιμότερο να δηλώσουν ευθέως ότι επιθυμούν τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ".

Το πλήρες κείμενο  της δήλωσης και οι υπογραφές των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ

Όταν οι πολέμιοι του νομοσχεδίου για τους μετανάστες επιδιώκουν να αγνοήσουν ή να αποφύγουν το κεντρικό ερώτημα αυτής της υπόθεσης που συνδέεται με τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, πετάνε τη μνημειώδη μπαρούφα για «τους μετέχοντες της ημετέρας (ελληνικής) παιδείας». Φαίνεται πως η συμμετοχή στην ελληνική παιδεία είναι απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση για να αποκτήσει ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ, που μεγάλωσε και πήγε σχολείο εδώ, την ελληνική ιθαγένεια.

Κάθε πολιτικό κόμμα δικαιούται προφανώς να καταθέτει τη δική του πρόταση ως προς το πρόσωπο που θεωρεί πιο κατάλληλο για το ύπατο αξίωμα της χώρας. Έτσι και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αφού απέρριψε την άποψη Κουβέλη, αρνούμενος οποιαδήποτε συνεννόηση και συναίνεση για την επανεκλογή του σημερινού Προέδρου, Κ. Παπούλια, δηλώνει ότι θα προτείνει κάποιο δικό του ιστορικό στέλεχος.
Η άρνηση στήριξης της υποψηφιότητας Παπούλια και η κατάθεση άλλης υποψηφιότητας πραγματοποιείται για «να μη δημιουργηθεί εικόνα συναίνεσης του ΣΥΡΙΖΑ … για τις εφαρμοζόμενες πολιτικές της κυβέρνησης» (Δ. Στρατούλης, Κανάλι 1, 05/01/10)...

«Μακάρι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να έφερνε πιο πολλά θετικά μέτρα», δηλώνει στην «Ε» ο Δημήτρης Παπαδημούλης, καταγράφοντας όσα έχουν εξαγγελθεί για τους μετανάστες, το περιβάλλον και μέτρα για θέματα διαφάνειας.
"Αν κάτι χαρακτηρίζει αυτές τις 100 ημέρες, είναι η βαθμιαία εγκατάλειψη βασικών προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα στην οικονομική και κοινωνική πολιτική"
Υπενθυμίζει ότι ο πολιτικός σχηματισμός έχει δεσμευθεί για «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση» και στέλνει μήνυμα σ’ όσα από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ «καλλιεργούν αντιΣΥΝασπισμικό κλίμα». «Κάνουν λάθος εάν νομίζουν ότι μπορεί να προκύψει μια καλύτερη πορεία για τον ΣΥΡΙΖΑ».

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι η Αριστερά στη γωνία ούτε ο πολιτικός χώρος του «όχι» σε όλα, λέει ο Σπύρος Λυκούδης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιπολιτεύεται το κόμμα του. Συμφωνεί με την πρόταση Κουβέλη για στήριξη της υποψηφιότητας Παπούλια και λέει για τη συζήτηση περί εκτάκτου Συνεδρίου πως έχει καταντήσει «γαϊτανάκι». Όσο για την Ανανεωτική Πτέρυγα τονίζει ότι είναι συνιδιοκτήτρια στον ΣΥΝ, επομένως δεν εγκαταλείπει το σπίτι...

Η κυβερνητική επιχείρηση προβολής γύρω από το ορόσημο των 100 ημερών κατέρρευσε. Το έργο είναι λίγο, οι ταλαντεύσεις πολλές. Αλλά η περίοδος χάριτος για την κυβέρνηση δεν έληξε, ούτε η λαϊκή στήριξη επί του παρόντος αποσύρεται.

Η εξέλιξη είναι δικαιολογημένη. Υπάρχουν οι ταλαντεύσεις που προέρχονται από τις αντιφάσεις της πολιτικής φυσιογνωμίας του ΠΑΣΟΚ και τον πολυσυλλεκτικό του χαρακτήρα. Αυτή τη φορά καθοριστικό ρόλο έπαιξε, παίζει και θα παίζει η αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης.

"Αν για οποιονδήποτε λόγο τα έσοδα του προϋπολογισμού είναι μικρότερα από τα προβλεπόμενα, οι δαπάνες θα μειωθούν κατά το αντίστοιχο ποσό ώστε να μην υπονομευτεί η επίτευξη του συνολικού στόχου για το έλλειμμα".
Με τη σαφή αυτή δέσμευση στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που απέστειλε προχθές στις Βρυξέλλες, η κυβέρνηση επιχείρησε να παρακάμψει τις ενστάσεις των τεχνοκρατών της Επιτροπής, αλλά και πολλών αναλυτών των λεγόμενων «αγορών», ότι οι στόχοι της για την αύξηση των εσόδων είναι πολύ φιλόδοξοι (διάβαζε: μη ρεαλιστικοί) και ότι δεν περικόπτει αρκετά τις δαπάνες.

Δυο πρωτιές κέρδισε η Κίνα με την έλευση του σωτήριου έτους 2010: Έγινε η μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων του πλανήτη και παγκόσμια πρωταθλήτρια στις εξαγωγές. Το 2009 η Κίνα εξήγαγε προϊόντα αξίας 840 δισεκατομμυρίων δολαρίων στον υπόλοιπο κόσμο και προσπέρασε την μέχρι πρότινος πρωταθλήτρια Γερμανία, που …περιορίστηκε στα 816 δισ. Τα εργοστάσια μεταξύ του ποταμού Γιανγκ Τσε και της στέπας της εσωτερικής Μογγολίας συνέχισαν παρά την κρίση να παράγουν μαζικά για τις ξένες αγορές, τον περασμένο Δεκέμβριο, μάλιστα, οι κινεζικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 17% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.

Αν και ο Πλούταρχος δίνει σημαντικότερο ρόλο στον Καλλικράτη στα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του χρυσού αιώνα του Περικλέους, στη σύγχρονη αυτοδιοικητική ιστοριογραφία της χώρας το σχέδιο «Καλλικράτης» χρειάζεται επειγόντως τη συνδρομή ενός σχεδίου «Ικτίνος».

Η απάντηση στην αναγκαία Διοικητική Μεταρρύθμιση της χώρας με αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση, δίνεται και πάλι από κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δυστυχώς με έναν αναντίστοιχο ως προς τις ανάγκες τρόπο. Είναι απορίας άξιον γιατί ενώ υπάρχουν σχεδόν ομόφωνες αποφάσεις, πλην εκλογικού νόμου, από τα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης ΚΕΔΚΕ και ΕΝΑΕ, η κυβέρνηση 100 μέρες μετά καταθέτει μια έκθεση ιδεών

Αρκετά χρόνια μετά τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ Ι ένας λαμπρός αρχιτέκτονας της Αρχαίας Αθήνας, έρχεται να σηματοδοτήσει την αρχιτεκτονική της νέας διοικητικής διάρθρωσης της χώρας, ενισχύοντας, καθώς φαίνεται, την αυτοδιοικητική και αποκεντρωτική δομή του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους.

Με τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, το πάγιο αίτημα της σύγχρονης, δημοκρατικής και ανανεωτικής αριστεράς γίνεται πράξη.

Η χώρα αποκτά αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση και η τοπική αυτοδιοίκηση συγκροτείται πλέον από ισχυρές μονάδες με σοβαρή διοικητική, θεματική, και ελπίζω οικονομική οντότητα και αυτοτέλεια.

Ο Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ μιλώντας στο Ρ/Σ FLASH, (δημ. κ. Κύρτσος, Σταματόπουλος), μεταξύ άλλων είπε:

...Όσοι έχουν πλουτίσει, όσοι έχουν διαμορφώσει εισοδήματα, τα οποία όλον αυτό τον καιρό παρέμειναν στο φορολογικό απυρόβλητο, αυτοί κατ΄ εξοχήν πρέπει να είναι εκείνοι οι οποίοι θα καταβάλουν για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η απουσία των ελεγκτικών μηχανισμών και η αποδομημένη δημόσια διοίκηση κι ένα φορολογικό σύστημα το οποίο τώρα, σε κατάσταση κρίσης, επιχειρείται να δομηθεί, είναι αρνητικά στοιχεία για τη σύλληψη μιας φορολογητέας ύλης που χρόνια ολόκληρα διαφεύγει.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η συνέντευξη του Ε. Μπερλινγκουέρ. Λόγω έλλειψης χώρου, έχουν αφαιρεθεί οι ερωτήσεις του Ε. Σκάλφαρι. Έγινε προσπάθεια το κείμενο να έχει τη λογική του συνέχεια, χωρίς παρεμβάσεις αλλαγών και με ελάχιστες αφαιρέσεις, που αφορούσαν θέματα δευτερεύοντα σε σχέση με τα κυρίαρχα, που είναι: η ηθική διάσταση της κρίσης της πολιτικής, η austerità ( = αυστηρότητα, εγκράτεια: επιλογή του συν.) στη διαχείρηση των πόρων και η αναγκαιότητα για μια διαφορετική ανάπτυξη.

Αυτή η θεματολογία και προβληματική έχει σχέση και με τη συζήτηση που γίνεται -και δεν γίνεται – στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και στη χώρα μας. Μερικά από τα προβλήματα που ο Μπερλινγκουέρ προφητικά αντίκρυσε εδώ και τριάντα σχεδόν χρόνια σήμερα έχουν αποκτήσει μια τεράστια ένταση και αποδεικτικότητα.

Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης,  μιλώντας στο Κανάλι 1 του Πειραιά(εκπομπή Μ. Ζαφειριάδου), μεταξύ άλλων τόνισε:

«Κατώτερη των προσδοκιών και των περιστάσεων αποδεικνύεται η κυβερνητική πρακτική και το έργο των πρώτων 100 ημερών. Πολύ πίσω από τις προσδοκίες που έχουν επενδυθεί από μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού.

Πέρα από μεγάλες εξαγγελίες προθέσεων υπήρξαν μικρές παρεμβάσεις και έργα.

Για να μην ασχοληθούμε με την οικονομική πολιτική και τα μέτρα και τις παλινωδίες που είναι καθημερινά στην αιχμή, σε ένα άλλο τομέα, ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για μας στο περιβάλλον και την οικολογία, αναδεικνύεται τι ακριβώς συμβαίνει, πόσο απροετοίμαστο και πόσο αντιφατικό εμφανίζεται το κυβερνόν κόμμα.

Από τις πιο εντυπωσιακές διεθνείς οικονομικές ειδήσεις στις αρχές αυτού του έτους: Πουλώντας στον υπόλοιπο κόσμο προϊόντα αξίας πάνω από 1,2 τρισ. δολάρια, η Κίνα φαίνεται το 2009 ότι ξεπέρασε τη Γερμανία και αναδείχθηκε πρώτη εξαγωγική δύναμη («φαίνεται», όσο δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί τα γερμανικά στοιχεία για 1,17 τρισ., όμως ο Τύπος εκεί το προεξοφλεί). Άντεξε καλύτερα στην κρίση που συρρίκνωσε το παγκόσμιο εμπόριο και ταυτόχρονα ήταν το 2009 η μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων, υποσκελίζοντας εδώ τις ΗΠΑ: με μιαν αύξηση 54%, πέρυσι οι Κινέζοι αγόρασαν 13,6 εκατομμύρια καινούργια αυτοκίνητα.

Όταν το σπίτι σου καίγεται δεν έχεις το χρόνο να αναζητήσεις την αιτία. Δίνεις μάχη με τις φλόγες με ό,τι μέσα διαθέτεις, ειδοποιείς το συντομότερο δυνατό την Πυροσβεστική και προσπαθείς να σώσεις οτιδήποτε αν σώζεται. Πρώτα οι άνθρωποι και οι ζωντανοί οργανισμοί και μετά τα υπόλοιπα, όσο πολύτιμα κι αν είναι. Όταν η φωτιά τεθεί υπό έλεγχο ή τέλος πάντων ολοκληρώσει το καταστροφικό της έργο έρχεται η στιγμή της αναζήτησης ευθυνών. Ή της παραδειγματικής τιμωρίας των ενόχων. Κάτι τέτοιο προσπάθησε να πει προχθές ο ιστορικός ηγέτης της Ανανεωτικής Αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος στο δείπνο εργασίας

Εν όψει της σύγκλισης του Θεματικού Συνεδρίου Αυτοδιοίκησης, που έχει αποφασιστεί η οργάνωσή του από το κόμμα μας, η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ του ΣΥΝ συγκάλεσε την Κυριακή (10/01/10) στην Αθήνα, ευρεία Αυτοδιοικητική Σύσκεψη με την παρουσία δημάρχων, δημοτικών και νομαρχιακών συμβούλων, επικεφαλής δημοτικών κινήσεων για την επεξεργασία και διαμόρφωση των απόψεών της, οι οποίες επιδιώκει να συμβάλλουν στο συλλογικό προβληματισμό του ΣΥΝ και του ευρύτερου χώρου.

Οι θέσεις και οι κατευθύνσεις στις οποίες κατέληξε η σύσκεψη:

1. Η Ανανεωτική Αριστερά έχει με σταθερότητα υποστηρίξει και αγωνιστεί για την προώθηση στη χώρα μας μιας μεγάλης διοικητικής και αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης, που θα περιλαμβάνει ισχυρές αιρετές περιφέρειες και λιγότερους και ισχυρότερους δήμους.

Πολλά σενάρια κυκλοφορούν, αλλά ουσιαστικά παραμένουμε σε άγνοια ως προς τα συγκεκριμένα μέτρα με τα οποία θα επιδιωχθεί η δραστική μείωση του δημοσίου ελλείμματος, κατά 4 μονάδες του ΑΕΠ φέτος και κατά άλλες 6 μονάδες μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Ακόμα διερευνώνται και παζαρεύονται από τον αρμόδιο υπουργό Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Όμως απόλυτα σαφές έγινε πλέον, μετά και την ψυχρολουσία από τους κοινοτικούς στην Αθήνα, ότι θα είναι επώδυνα. Ότι θα σημάνουν δηλαδή συμπίεση εισοδήματος για ευρείες κατηγορίες του πληθυσμού.

Η πρώτη δεκαετία της τρίτης χιλιετίας (για τον χριστιανικό κόσμο φυσικά) αποτελεί πλέον παρελθόν. Πολλά είναι τα γεγονότα που μπορούν να θεωρηθούν ως hotspots της δεκαετίας. Από τα πλέον σημαντικά είναι αυτό της αποτυχίας της διάσκεψης για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη. Η αποτυχία- απροθυμία των ισχυρών του κόσμου να συμφωνήσουν για ένα πρόβλημα που διαρκώς διογκώνεται και πλήττει την πραγματική οικονομία και την καθημερινότητα δισεκατομμυρίων πολιτών σ’ όλο τον πλανήτη, με προτεραιότητα τους πιο φτωχούς και αδύνατους δείχνει ότι τα συμφέροντα και οι ελίτ που κυριαρχούν διεθνώς δεν είναι διατεθειμένες να προχωρήσουν στις αναγκαίες πολιτικές πρωτοβουλίες και δεσμεύσεις