Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 31/08/2014

Oσο πυκνώνουν οι ενδείξεις της μεγάλης αστοχίας της ασκούμενης ευρωπαϊκής πολιτικής σε σχέση με τις διακηρυγμένες επιδιώξεις της, τόσο πληθαίνουν κι οι αναφορές στο παράλληλο σύμπαν των «success stories». Το φαινόμενο κάθε άλλο παρά είναι παράδοξο. Αντιθέτως, είναι κατανοητό, πολιτικά εύλογο, μέσα στους κανόνες του παιχνιδιού. Οταν η έντονη αμφισβήτηση της πολιτικής της «λιτότητας μέσα στην ύφεση» διευρύνεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο, δεν μένει περιορισμένη σε λίγες μικρές χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας αλλά εισβάλλει στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης περνώντας τα τείχη του Παρισιού και της Ρώμης, η καταφυγή Σόιμπλε σε εικονικές «success stories» είναι αναμενόμενη.

 
Γιάννης Κακουλίδης, real.gr, 01/09/2014

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ της Δημοκρατικής Αριστεράς, όπως κατεγράφη στις Ευρωεκλογές (1,2%) δεν την απομάκρυνε από το ενδιαφέρον της κοινωνίας γι’ αυτήν. Ακόμα και το πολιτικό σύστημα την περιλαμβάνει στους σχεδιασμούς του, καθώς πολλά σενάρια τη θέλουν κεντρικό πρόσωπο του «αφηγήματός» τους. Η ΔΗΜΑΡ διαλύεται, η ΔΗΜΑΡ απορροφάται, η ΔΗΜΑΡ συνασπίζεται, η ΔΗΜΑΡ συνεταιρίζεται και μια σειρά από πιθανολογούμενες εξελίξεις (δημιουργία νέων κομμάτων κ.λπ.) που περιγράφουν τη ΔΗΜΑΡ ως το απαραίτητο «αξεσουάρ» για το πολιτικό αύριο της χώρας. Με δεδομένο το γεγονός ότι η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ (που συγκυβερνούν), γνωρίζοντας ότι μόνον η εκλογή του νέου Προέδρου από την παρούσα Βουλή θα αποτρέψει τις εθνικές εκλογές, σχεδιάζουν επί χάρτου και ανιχνεύουν πρόσωπα, προθέσεις και πιθανότητες.

 
Δημήτρης Χατζησωκράτης, Συνέντευξη στην Αγγ. Σπανού, Freesunday, 30/08/2014

...Στην πολιτική οι ανάγκες καθορίζουν και τις επιλογές. Την ώρα που η πιο λογική προσέγγιση στο θέμα προεδρία της δημοκρατίας είναι ότι αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί στην ώρα του, έρχεται στην επικαιρότητα το ζήτημα από την κυβερνητική πλευρά- χωρίς και να αναλαμβάνει την ευθύνη της ανακίνησής του- με κίνδυνο και να το «κάψει». Και αυτό γιατί, λίγο πριν από τη συνάντηση των Παρισίων, κρίνεται από τα κυβερνητικά επιτελεία ότι προέχει, ως εντελώς απαραίτητη, μια «ένεση» ενίσχυσης της πολιτικής σταθερότητας της Ελλάδας και η διασφάλιση ενός βάθους χρόνου διακυβέρνησης. Η τρέχουσα διαπραγμάτευση για τις εξελίξεις στην ύστερη μνημονιακή και μεταμνημονιακή Ελλάδα έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας όταν και οι εταίροι μπορούν να πιστέψουν ότι ο «σκόπελος» της προεδρίας μπορεί να παρακαμφθεί.

 
Αθηνά Γκόρου, badiera.gr, 28/08/2014

Ενόψει της νέας διαπραγμάτευσης με την τρόικα στο Παρίσι, η εκτός πραγματικότητας φράση του πρωθυπουργού « η οικονομία πηγαίνει ράλι», προκαλεί τους Έλληνες πολίτες που υφίστανται τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και χειμάζονται από τα επώδυνα υφεσιακά μέτρα.

Με ένα στα τέσσερα νοικοκυριά στο όριο της φτώχειας, μαζική ανεργία, υπερφορολόγηση, έκρηξη χρεών και πολιτικές που στραγγαλίζουν την οικονομία, η αμετροέπεια των πρωθυπουργικών δηλώσεων δείχνει ότι η συγκυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται ούτε την οδυνηρή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, εξ αιτίας των πολιτικών της, ούτε καν τη σημασία της επερχόμενης συνάντησης για τα επόμενα κεφάλαια του ελληνικού προγράμματος και το μέλλον του τόπου.

 
Ο Φώτης Κουβέλης εγγυάται τη σταθερότητα
Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος, Τα Νέα, 28/08/2014

Aς αρχίσουμε από ένα απλό ερώτημα: η χώρα χρειάζεται εκλογές; Οχι. Ετσι απαντά η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών στις έρευνες της κοινής γνώμης, που σημαίνει ότι η κοινωνία, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, κρατά στάση αναμονής. Είναι ενδεικτικό ότι η συμμετοχή σε όλες τις διαδηλώσεις ήταν πολύ μικρή, ενώ και οι λεγόμενοι Αγανακτισμένοι έχουν εξαφανιστεί.

Κατά συνέπεια, όσοι συμμερίζονται την παραπάνω εκτίμηση οφείλουν να βρουν τη φόρμουλα εκείνη που θα αποτρέψει τις εκλογές, αναζητώντας το πρόσωπο εκείνο που πληροί τις προϋποθέσεις για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

 
Παύλος Παπαδόπουλος, 28/08/2014

Η Αναλυτική λογιστική `η Λογιστική του Κόστους στο πλαίσιο του Ελληνικού Λογιστικού Σχεδίου (Διπλογραφικό) προσδιορίζει το κόστος των λειτουργιών των προϊόντων και υπηρεσιών μιας οικονομικής μονάδος είτε του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα, καθώς και τα αναλυτικά αποτελέσματα των τμημάτων, προϊόντων, και υπηρεσιών.
Η Επιστημονική Κοστολόγηση βασικός σπόνδυλος του οικονομικού λογισμού, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο και την απόδοση του συνόλου των δραστηριοτήτων ενός οργανισμού, εξασφαλίζοντας τις πληροφορίες για την λήψη αποφάσεων και για την άσκηση της συμφεροτερότερης διαδικασίας παραγωγής . Κυρίως όμως, η επιστημονική κοστολόγηση εντοπίζει το σημείο στο οποίο επιτυγχάνεται το ευνοϊκότερο κόστος με τον ορθολογικότερο συνδυασμό των συντελεστών της παραγωγής .Η οικονομική και κοστολογική αναδιοργάνωση των νοσοκομείων σήμερα είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, 27/08/2014

Μία από τις θερμές ημέρες του Αυγούστου, ο Ηλίας Κανέλλης έγραψε στα «ΝΕΑ» για το φαινόμενο της ηχορρύπανσης στα ανά την επικράτεια παραθεριστικά μέρη. Εγραψε για την «κοινωνία της αγένειας», την οποία εντόπισε σε τρεις διαφορετικές διαστάσεις της. Η μία αφορά την ολονύκτια ηχορρύπανση στα λεγόμενα παραδοσιακά πανηγύρια (ο Θεός της Ελλάδας να τα κάνει παραδοσιακά, γιατί πανηγύρια είναι). Η δεύτερη είναι η ηχορρύπανση που προκαλούν στις κατασκηνώσεις τους οι διάφοροι ψαγμένοι εκπρόσωποι των εναλλακτικών μορφών ζωής (ο Θορό να τις κάνει εναλλακτικές, γιατί ούτε μορφές ζωής είναι ούτε οι εκφραστές τους είναι ψαγμένοι).

 
Παναγιώτης Παναγιώτου, Έθνος, 27/08/2014

Σήμερα όποιος μπορεί να συγκεντρώσει 180 ψήφους βουλευτών όχι μόνο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται, αλλά ανακηρύσσεται και… άγιος! Σύμφωνα με διαρροές από το Μαξίμου, η επιλογή του Σαμαρά για την Προεδρία είναι ο Κουβέλης! Μετά τα… αναθέματα, αναγνωρίζονται τα προτερήματά του. Οπως «το αγώι κάνει τον αγωγιάτη», έτσι και στην πολιτική -ως γνωστόν- οι «ανάγκες» καθορίζουν εν πολλοίς τις επιλογές.

 
Αντώνης Ρουπακιώτης, Αυγή της Κυριακής, 24/08/2014

1. Είναι γνωστό ότι η προώθηση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου που καταρτίστηκε κατά την περίοδο της λεγομένης τρικομματικής κυβέρνησης, αν και πέρασε τα σαράντα κύματα τελικώς ανακόπηκε. Οι υπαίτιοι γνωστοί, οι λόγοι πιο γνωστοί, αποκαλύφθηκαν όμως εκείνοι που από σκοπιμότητα αδιαφόρησαν, αν δεν παρενέβαλαν εμπόδια, για την προώθησή του στη Βουλή μετά την αποχώρηση της ΔΗΜ.ΑΡ. από την κυβέρνηση. Απλά από καιρού εις καιρόν το επικαλούνταν.

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Συνέντευξη στον Βασ. Μπακόπουλο, Ελευθερία Καλαμάτας, 23/08/2014

Όλες οι πολιτικές δυνάμεις ανταποκρίθηκαν θετικά στην πρόσκληση διαλόγου που απευθύναμε, γεγονός το οποίο αποτέλεσε ιδιαίτερα θετική εξέλιξη. Εκτός μόνο μίας δύναμης, του Ποταμιού. Η στάση του δεν βοηθάει στον διάλογο και στη λύση των προβλημάτων της χώρας. Δεν είναι δυνατόν να χωρίζουμε τουςανθρώπους σε παλιούς και νέους, να λέμε ότι όλοι οι παλιοί πρέπει να συνταξιοδοτηθούν, να χαρακτηρίζονται κόμματα τεσσάρων ετών, όπως η ΔΗΜΑΡ, παλιά. Είναι δυνατόν η μοναδική διάκριση να είναι παλαιό – νέο βάσει της χρονολογικής εμφάνισης ενός κόμματος; Με αυτό το σκεπτικό, το Ποτάμι σε 4 χρόνια θα είναι ένα παλαιό κόμμα. Η μισή δε επιστολή του επικεφαλής του Ποταμιού δεν αναφέρεται στο κόμμα μας, αλλά στο ΠΑΣΟΚ με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς.

 
Δημήτρης Κυρτάτας, www.propaganda.gr, 19/08/2014

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης ήταν ένας πολιτικός με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Δεν γαλουχήθηκε σε κόμματα και δεν διέθετε μέντορες ή προστάτες. Διαμορφώθηκε μόνος του μέσα από τις επιστημονικές του μελέτες και την ευρωπαϊκή του εμπειρία. Επέλεξε να αφοσιωθεί στην πολιτική επειδή πίστεψε ότι είχε κάτι χρήσιμο να προσφέρει και όχι επειδή τον προσέλκυε το επάγγελμα. Την αντιμετώπιζε έτσι ως κλάδο της επιστήμης και της έρευνας. Στις συζητήσεις προσερχόταν πάντα με επιχειρήματα και ιδέες, συγκεκριμένες πληροφορίες και προτάσεις. Η στάση του αυτή περιόριζε το ακροατήριό του, εφόσον δεν διέθετε έτοιμα συνθήματα, ούτε κωδικοποιημένες θέσεις. Προκαλούσε ωστόσο πάντα το ενδιαφέρον όσων ήθελαν να μάθουν κάτι καινούριο.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 19/08/2014

Συμπληρώνονται αυτήν την εβδομάδα 46 χρόνια από την 21η Αυγούστου του 1968, όταν τα σοβιετικά τανκς κατέλυαν την προτελευταία απόπειρα για τη δημιουργία ενός σοσιαλισμού με δημοκρατικό πρόσωπο. Η τελευταία ήταν αυτή του Γκορμπατσόφ.
Είναι η μοναδική επέτειος για την οποία αισθάνομαι δεσμευμένος να γράφω κάτι κάθε χρόνο. Βεβαίως υπάρχουν πολλές επέτειοι οι οποίες αξίζουν κάθε χρόνο να αναδεικνύονται, η καταστολή όμως της Ανοιξης της Πράγας έχει μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για όσους σε κάποια στιγμή της ζωής τους ασπάστηκαν τη φράση του έλληνα θεωρητικού της πολιτικής κοινωνιολογίας Νίκου Πουλαντζά: «Ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει».

 
Παναγιώτης Παναγιώτου, Έθνος, 08/08/2014

Η πραγματική εικόνα της ελληνικής οικονομίας είναι τελικά πολύ πιο σύνθετη και περίπλοκη, τόσο από τα σενάρια αισιοδοξίας της κυβέρνησης, όσο και από τις καταστροφικές προσεγγίσεις ενός τμήματος της αντιπολίτευσης. Είναι σαφές ότι έχουμε μια αποκλιμάκωση της ύφεσης και σύμφωνα με τις οικονομικές αναλύσεις των περισσότερων εκθέσεων και τις εκτιμήσεις, αναμένουμε στο τέλος του 2014 μια μικρή ανάκαμψη, που θα κυμαίνεται γύρω από μια αύξηση της τάξης του 0,5% του ΑΕΠ. Δηλαδή αναμένουμε μια ασθενή ανάκαμψη, ύστερα από πέντε χρόνια πολύ μεγάλης ύφεσης. Είναι μια θετική πρόβλεψη, που κάθε άλλο παρά για «πέταμα» είναι... Βέβαια, χρειαζόμαστε υψηλότερους ρυθμούς μεγέθυνσης, για να αντιμετωπιστεί η ανεργία που «τρώει τα σωθικά της κοινωνίας». Μια μείωση της ανεργίας μίας περίπου μονάδας, που σημαίνει σταθεροποίηση με μικρή αναστροφή, όσο θετική και να είναι, δεν δημιουργεί νέο περιβάλλον.

 
Οι δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, ανάχωμα στον δικομματισμό
Γιάννης Παπαθεοδώρου, Τα Νέα, 08/08/2014

στη μνήμη του Κώστα Κάρη

Οπως όλα δείχνουν, στο σκηνικό του φθινοπώρου, θα αναμετρηθούν δύο σενάρια για το μέλλον: η «μεταμνημονιακή κανονικότητα» της ΝΔ και η «προμνημονιακή νοσταλγία» του ΣΥΡΙΖΑ. Η «κανονικότητα» της ΝΔ είναι μια κατάσταση που προϋποθέτει τις διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, τον κύκλο της ύφεσης, τον εφιάλτη της ανεργίας, καθώς και μια διαρκή έκπτωση των δημοκρατικών θεσμών. Η «νοσταλγία» του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια εκδοχή εικονικής αντίστασης, που «σκίζει Μνημόνια» και εφαρμοστικούς νόμους για να διαγράψει, με έναν μαγικό τρόπο, το «μεγαλύτερο μέρος» του χρέους.


 
Νίκος Χριστουδουλάκης, ΤΟ ΒΗΜΑ, 03/08/2014

Το πιο ενδιαφέρον με τις πρόσφατες εξελίξεις στην Αργεντινή δεν είναι η χρεοκοπία, γιατί κάτι τέτοιο δεν έγινε, αφού η χώρα δεν απειλείται ούτε με δημοσιονομική κατάρρευση ούτε με υπέρογκα εξωτερικά ελλείμματα. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι θα υποστεί αρκετές συνέπειες σαν να είχε αυτά τα προβλήματα εξαιτίας της δικαιολογημένης απόφασης να μην καταβάλει 1,5 δισ. δολάρια σε ένα κερδοσκοπικό κεφάλαιο που είχε προσφύγει σε αμερικανικά δικαστήρια. Μετά την υποβάθμιση που έγινε θα πληρώνει υψηλότερα επιτόκια δανεισμού, οι ξένοι θα είναι απρόθυμοι να επενδύσουν και η χώρα θα καταστεί κερδοσκοπικός στόχος για κάποιο διάστημα. Το κόστος για την Αργεντινή θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το ποσό που αρνήθηκε να πληρώσει και το ερώτημα είναι γιατί επέλεξε αυτή τη στάση.

 
Στέφανος Μανίκας, badiera.gr, 01/08/2014

1) Η υποχώρηση του ” συλλογικού” και η κυριαρχία του ιδιωτικού. Η κρίση στην κοινωνική της απόληξη, ιδιωτικοποιείται, εξατομικεύεται.
2) Το έλλειμμα ηγεσίας. Οι υπάρχουσες ηγεσίες αδυνατούν και αρνούνται να σχεδιάσουν μακροπρόθεσμα, να δράσουν τακτικά, να υπερβού…ν τις εμφανείς η λανθάνουσες ματαιοδοξίες τους.
3) Η απουσία επεξεργασμένης ,εναλλακτικής και εφαρμόσιμης στρατηγικής εξόδου από την κρίση.
4) Η αυταπάτη αρκετών στελεχών της να αυτό-προσδιορίζονται ως προοδευτικοί, ενώ συνειδητά η ασυνείδητα θητεύουν στο νεοφιλελευθερισμό.
5) Η αυταπάτη αρκετών στελεχών της να υπερβούν τις μύχιες τριτοδιεθνιστικές τους εμμονές.


 
Ο Πούτιν, ο σοβιετικός εθνικισμός και η αντιδυτική κουλτούρα
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 01/08/2014

Διαβάζοντας για τη συγκίνηση που προκάλεσαν στον διοικητικό διευθυντή της ΑΕΚ Δημήτρη Μελισσανίδη οι αναμνήσεις από τον αγώνα συμπαράστασης προς τον αδελφό σερβικό λαό που έδωσε η ΑΕΚ με την Παρτιζάν Βελιγραδίου το 1999, σκέφτηκα, πάλι καλά που σήμερα, λόγω και της κρίσης, δεν φαίνεται πιθανό κάποια ελληνική ομάδα να τρέξει στο Ντονέτσκ για να παίξει κανέναν αγώνα με την τοπική ομάδα προς υποστήριξη των αγωνιζόμενων κατά του «ουκρανικού φασισμού» αυτονομιστών.

 
Κώστας Αρχοντάκης, 30/07/2014

...Για να επιστρέψει η Δημάρ στην ιδρυτική της ρότα έχει ανάγκη ρυμουλκού που δεν θα είναι άλλο από 1.την πολιτική εμπιστοσύνης στις δυνάμεις της, που θα προέλθει από τους βουλευτές, τα στελέχη και μέλη που έμειναν μακριά από τις αμφισημίες. 2. Την απόκτηση εμπιστοσύνης από τον αριστερό, προοδευτικό και οικολογικό χώρο μέσα από σαφής πολιτικές τοποθετήσεις π.χ. τη μη στήριξη νέου προέδρου στη παρούσα βουλή 3. την αναζήτηση πολυεπίπεδης στήριξης από τους μελλοντικούς πολιτικούς της συμμάχους ως αντίβαρο της κυβερνητικής περιφρούρησης στην οποία είναι εμπλεγμένη.

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Συνέντευξη στον Φ. Πεταλίδη, Αγγελιοφόρος της Κυριακής, 27/07/2014

Μετά την εκλογική συντριβή της ΔΗΜΑΡ στις Ευρωεκλογές πιστεύετε ότι υπάρχει περίπτωση ανάκαμψης του κόμματος και με ποιες προϋποθέσεις;

Η Δημοκρατική Αριστερά θα παλέψει και θα πετύχει γιατί η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα χρειάζονται έναν χώρο όπως ο δικός μας, που θα ανασυγκροτήσει το προοδευτικό τόξο και θα δοκιμάσει να μειώσει τις αποστάσεις που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ της κεντροαριστεράς και της αριστεράς. Το εγχείρημα της Δημοκρατικής Αριστεράς οφείλει και πρέπει να συνεχιστεί ως μία πολιτική δύναμη που θέλει και μπορεί να συμβάλλει στη συνεργασία των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων της χώρας σε μία εναλλακτική κατεύθυνση, απέναντι στις συντηρητικές πολιτικές.

 
Θόδωρος Γεωργίου, Εφημερίδα των Συντακτών, 27/07/2014

Τον Ιούλιο του 1974 δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με την «πτώση της χούντας» ούτε με την «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Οι ιδέες αυτές και τα ερμηνευτικά αυτά σχήματα επικράτησαν στις ανοιχτές διαβουλεύσεις της δημόσιας πολιτικής σφαίρας, αλλά δεν απέκτησαν ποτέ τη θεωρητική δυναμική της ριζικής ερμηνείας του ίδιου του πράγματος, που είναι η πολιτική συγκρότηση της ελληνικής κοινωνίας μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 
Σπύρος Λυκούδης, Συνέντευξη στον Δ. Κουκλουμπέρη, Εφημερίδα των Συντακτών, 26/07/2014

- Κατ’ αρχήν συμφωνώ απολύτως με την δήλωση του Φ. Κουβέλη ότι το θέμα πρέπει να κριθεί στον κατάλληλο χρόνο. Να μην παίζουμε με την Προεδρική εκλογή πολιτικά παιχνίδια. Έχω υποστηρίξει και το επαναλαμβάνω ότι η παρούσα Βουλή πρέπει να εκλέξει με ευρύτερες συναινέσεις, Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Επίσης έχω δηλώσει ότι ο Φ. Κουβέλης μπορεί να είναι το πρόσωπο που θα συγκεντρώσει τις απαιτούμενες συναινέσεις. Αρα είναι σαφές τι θέλω να ψηφίσω. Σε κάθε περίπτωση θα κινηθώ σε συνεννόηση και με τους συναδέλφους μου βουλευτές της ΔΗΜΑΡ.

 
Βασίλης Τραϊφόρος, 25/07/2014

Αυτό που συμβαίνει στη ΔΗΜΑΡ είναι πρωτόγνωρο για την αριστερά. Κάθε μεγαλόβαθμο στέλεχος νομίζει πως είναι ο στρατηγός Κουτούζωφ και δίδει την μάχη της Μόσχας. Και γι αυτό σε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις η μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων, έχει την προσωπική άποψη ,την προσωπική γνώμη, και όχι τις συλλογικές αποφάσεις. Μερικά ζητήματα μπαίνουν στη σφαίρα του ανεξήγητου. Πως να αιτιολογήσεις συμπεριφορές καθόλα αγαπητών συντρόφων, που ενώ επιζητούν το διάλογο με άλλα κόμματα ,οι ίδιοι επιλέγουν την αποχή από το εσωκομματικό διάλογο; Και άλλοι αμετροεπείς που το μεγάλωμα της σκιάς το πέρασαν για μπόι;

 
Σάκης Παπαθανασίου, www.badiera.gr, 25/07/2014

Το εκλογικό αποτέλεσμα οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Μια ορθή ανάλυσή του προϋποθέτει : νηφαλιότητα, εξέταση όλων των πτυχών και σωστή στάθμιση της επίδρασης κάθε παράγοντα. Βασική επιδίωξη πρέπει να είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων που δε θα έχουν εκ προοιμίου σκοπό να επιβεβαιώσουν τη μια ή την άλλη άποψη.

Πολλοί θεωρούν ως μια βασική αιτία της ήττας είτε την είσοδο είτε την έξοδο από την κυβέρνηση και εξαντλούν την κριτική τους στα δύο αυτά κομβικά σημεία.

Σειρά άρθρων(5) του Σ.Π.

 
Παναγιώτης Παναγιώτου, Έθνος, 24/07/2014

Εδώ και χρόνια είναι γνωστό ότι τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγούνται σε εκρηκτικό αδιέξοδο. Παρ’ όλα τα «μικρομπαλώματα» που επιχειρήθηκαν κατά καιρούς, με βαρύγδουπες εξαγγελίες «περί τομών» και «ασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων», τα πράγματα χειροτέρεψαν...

Οι λόγοι πολλοί. Η μεγάλη σπατάλη των πόρων των Ταμείων. Η καταλήστευση των αποθεματικών τους (ομόλογα, «κουρέματα» κ.λπ.). Το ανορθολογικό σύστημα των παροχών σε σχέση με τα έσοδα. Η εισφοροδιαφυγή. Η μαύρη εργασία. Η μεγάλη κρίση που εκτίναξε την ανεργία στα ύψη. Αλλά και η απερισκεψία των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και της ώθησης πολλών υπαλλήλων στη σύνταξη, για να επιτευχθούν άλλοι στόχοι, όπως η μείωση των δημοσίων υπαλλήλων κ.λπ. Οι ετεροκαθορισμοί από πλευράς εσόδων (φόροι υπέρ τρίτων) ή δαπανών (κοινωνική πολιτική) μέσω των ασφαλιστικών ταμείων ήταν μια πολιτική μη ορθολογική, που ανταποκρινόταν σε μια άλλη εποχή, με άλλα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα.

 
Γιώργος Λακόπουλος, Τα Νέα, 24/07/2014

Aν η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία ήταν ηθοποιός σήμερα θα ήταν η Ρένα Βλαχόπουλου ως «μια τρελή τρελή σαραντάρα». Ωστόσο, παρά τα όσα «τρελά» της καταλογίζουν, το νεότερο ελληνικό κράτος ουδέποτε γνώριζε αντίστοιχη περίοδο δημοκρατίας και πολιτικής σταθερότητας. Αυτά τα «σαράντα χρόνια φαγούρας», οι εναλλαγές κυβερνήσεων είναι ομαλές, ακόμη και όταν οι δραστηριότητες των κυβερνήσεων δεν είναι.

 
Γιώργος Βεργόπουλος, badiera.gr, 23/07/2014

Η εμφάνιση στην Ελλάδα ενός κόμματος, του Ποταμιού, που κάνει σημαία του τον μεταμοντερνισμό δεν ήταν απρόβλεπτη εξέλιξη. Οι βασικές ιδέες του postmodern έχουν μπολιάσει επί δεκαετίες την κοινωνία μας, έχουν προβληθεί κατά κόρον από τα ΜΜΕ, έχουν διαμορφώσει συνειδήσεις στις νεότερες ηλικίες. Το ακροατήριο ήταν έτοιμο λοιπόν από καιρό.

Για να είμαστε βέβαια ακριβείς, ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν αξιοποιεί το σύνολο των απόψεων του μεταμοντερνισμού στο πολιτικό του εγχείρημα. Με τον εκλεκτικισμό που συνηθίζεται στην πολιτική, διαλέγει μια – δυο βασικές και εύπεπτες έννοιες και πάνω σ’ αυτές χτίζει το πολιτικό και κυρίως επικοινωνιακό οικοδόμημα του.

Οι έννοιες αυτές είναι η αποδόμηση των συλλογικών εννοιών και ταυτοτήτων και η άρνηση των βασικών αντιθέσεων. Με αυτές σαν εργαλεία, το Ποτάμι προβάλλει έναν απλό, κατανοητό ως και φαινομενικά αυτονόητο πολιτικό λόγο, ιδιαίτερα ελκτικό στους νέους.

Ποιο είναι το μεμπτό από την οπτική γωνία της αριστεράς ( η οποία κατά δήλωση του δεν ενδιαφέρει καθόλου τον κ. Θεοδωράκη, αλλά εξακολουθεί να ενδιαφέρει τον υπογράφοντα και άλλους ξεροκέφαλους σ’ αυτή τη χώρα) ;

 
Αντώνης Ρουπακιώτης, Εφημερίδα των Συντακτών, 22/07/2014

1 Ως κόμμα της λεγόμενης τρικομματικής κυβέρνησης η ΔΗΜΑΡ προώθησε σημαντικές, όπως πιστεύω, νομοθετικές ρυθμίσεις ή άφησε έτοιμα νομοσχέδια για τον επόμενο υπουργό και γενικότερα εφάρμοσε μια άλλη αντίληψη στην άσκηση εξουσίας.
Παράλληλα, η ΔΗΜΑΡ αντέκρουσε σχέδια νόμων ή ΠΝΠ (π.χ. ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΑΔΜΗΕ) ή ρυθμίσεις που γύριζαν την κοινωνία στο δικαιοπολιτικό περιβάλλον της δεκαετίας 1950.
Αυτά παρά την ιστορικά εξηγήσιμη ενοχικότητα που συνόδευσε συγκεκριμένες επιλογές της, κυρίως όμως παρά τις αντιδράσεις από παράγοντες του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, που αρνούνταν ή υπονόμευαν την προώθηση νομοθετικών ή άλλων πρωτοβουλιών.
Οι σχετικές παρεμβάσεις του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φ. Κουβέλη, ήταν αλλεπάλληλες, η κουλτούρα όμως συνεργασίας νομίζω ότι ηττήθηκε από τον επεκτατικό–συντηρητικό παλαιοκομματισμό.

 
Τι καινούργιο έχουν να παρουσιάσουν Το Ποτάμι και οι «Πρωταγωνιστές» του;
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 22/07/2014

Η επιστολή - απάντηση του επικεφαλής του Ποταμιού κυρίου Σταύρου Θεοδωράκη στην πρόσκληση για διάλογο του προέδρου της ΔΗΜΑΡ κυρίου Φώτη Κουβέλη δείχνει πόσο κοντά είναι η (νέα) πολιτική με την αλαζονεία.

Ο κύριος Θεοδωράκης αρνείται να συζητήσει με πρόσωπα «και πολιτικούς που μετέχουν σήμερα στην κυβέρνηση». Δεν θέλει να συζητά με ανθρώπους που έχουν «αντικειμενική πολιτική ευθύνη (και ορισμένοι από αυτούς και προσωπική ευθύνη) για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα». Ναι, είναι ο ίδιος που προεκλογικά υποστήριζε ότι μόνο κυβερνήσεις του 51% θα έχουν τη νομιμοποίηση για να προχωρήσουν σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Τώρα πώς μπορεί να προκύψει μια τόσο μεγάλη πλειοψηφία όταν χαράσσεις μια κόκκινη γραμμή μεταξύ των «νέων» και όσων έχουν κυβερνήσει κατά τη Μεταπολίτευση, μόνο η υπερβατολογική «διαλεκτική» μπορεί να γνωρίζει.

 
Γιάννης Σακιώτης, Μεταρρύθμιση, 21/07/2014

Μέρες που είναι (40 χρόνια από την Μεταπολίτευση), δύο γενιές (του 114 και του Πολυτεχνείου), γεμάτες ενοχές για τα συντρίμια που παραδίδουν στις επόμενες γενιές, κάθονται στον καναπέ του δημόσιου ψυχαναλυτή και πασχίζουν σε κάτι έστω να αυτοδικαιωθούν... Έτσι, ο Κώστας Σημίτης μας λέει από την Καθημερινή ότι «το επίτευγμα της Μεταπολίτευσης είναι ότι μετέτρεψε μια χώρα αυταρχισμού και μισαλλοδοξίας σε μια λειτουργούσα δημοκρατία με ελευθερίες που ποτέ άλλοτε δεν είχαν υπάρξει σ’ αυτόν τον τόπο» και ότι ​«η οικονομική κρίση δεν ήταν αναπόφευκτο προϊόν της μεταπολίτευσης. Ήταν αποτέλεσμα των πολιτικών χειρισμών μετά το 2004». Δυστυχώς, δεν είναι έτσι. Δεν υπάρχει η ʼμπάραʼ της καταστροφής του 2004 που επικαλείται ο πρώην πρωθυπουργός. Η καταστροφή της χώρας ξεκίνησε από το 1981, σταδιακά και σε πολλά επεισόδια σαπουνόπερας.

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 21/07/2014

Μέρες που είναι, το μυαλό τριγυρίζει στο Κυπριακό∙ βαρύ τίμημα της χούντας των συνταγματαρχών. Πάνε σαράντα χρόνια τώρα που η λύση παραμένει σε διαρκή εκκρεμότητα, ενώ στο μεταξύ διάφορες ενδιάμεσες προτάσεις από διεθνείς οργανισμούς έχουν ναυαγήσει, στο όνομα πάντα μιας καλύτερης μελλοντικής λύσης, που, όμως, ολοένα και περισσότερο, αργεί να φανεί. Εντωμεταξύ οι μαξιμαλισμοί, οι μαχητικές κορώνες και οι αμοιβαίες καχυποψίες καλά κρατούν, τρέφοντας το τέρας το εθνικισμού και στις δύο ζώνες του νησιού. Με τον καιρό, η Κύπρος έγινε κομμάτι της «δικής μας» μεταπολίτευσης. Από κάποιους χρησιμοποιήθηκε εργαλειακά σαν να ήταν το τελευταίο ναυάγιο της νεοελληνική Μεγάλης Ιδέας ∙ από κάποιους άλλους χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο μιας ιμπεριαλιστικής συνωμοσίας ∙ άρα, και εύκολου αντιαμερικανισμού. Λίγοι, πολλοί λίγοι, θέλησαν να κοιτάξουν το πρόσωπό της Ελλάδας στον καθρέφτη της Κύπρου.

 
Νίκος Δελφάκης, 21/07/2014

I. <<`Αρθρον 41 του Συντάγματος του 1975.

1. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δύναται να διαλύση την Βουλήν μετά γνώμην του Συμβουλίου της Δημοκρατίας, εάν αύτη ευρίσκεται εν προφανεί δυσαρμονία προς το λαϊκόν αίσθημα ή εάν η σύνθεσις αυτής δεν εξασφαλίζη κυβερνητικήν σταθερότητα.

΄Αρθρο 41 του ισχύοντος Συντάγματος.

1. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να διαλύσει τη Βουλή, αν έχουν παραιτηθεί ή και καταψηφιστεί από αυτή δύο Κυβερνήσεις και η σύνθεσή της δεν εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα>>.

Η διαφορά των δύο διατυπώσεων σαφής. Στο Σύνταγμα του 1975 προβλεπόταν η δυνατότητα του ΠτΔ να διαλύει τη Βουλή λόγω δυσαρμονίας με το λαϊκό αίσθημα. Η διάταξη είχε δεχτεί τότε σφοδρή κριτική από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Με τις αναθεωρήσεις του Σ. που ακολούθησαν η δυνατότητα αυτή εξαλείφτηκε.

Με το ισχύον Σ. δυνατότητα διάλυσης της Βουλής προβλέπεται μόνο στο άρθρο 41 του Σ. όπου αναφέρεται κατά λέξη: « Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαλύει τη Βουλή με πρόταση της Κυβέρνησης που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας ….».

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 20/07/2014

Συζητείται πάλι (παραδόξως, και στο ΤΧΣ...) η δημιουργία μιας κεντρικής bad bank, ενός δημόσιου φορέα που θα απαλλάξει τις τράπεζες από τα «κόκκινα» δάνεια. Σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, bad bank δημιουργείται μόνο εφόσον οι τράπεζες τελούν υπό κατάρρευση, όταν είναι τόσο βεβαρημένες ώστε αδυνατούν να αντλήσουν νέα κεφάλαια, και συνοδεύεται από προσωρινές κρατικοποιήσεις και αλλαγές διοικήσεων. Αυτό το μοντέλο δεν ίσχυσε για τις ελληνικές τράπεζες, που έχουν ενισχυθεί με 40 δισ. ευρώ ζεστό χρήμα των φορολογουμένων και, επιπλέον, άντλησαν κεφάλαια μέσω αυξήσεων κεφαλαίου (8,3 δισ. ευρώ το τελευταίο δίμηνο).

 
Διοικητική Μεταρρύθμιση – τι κάναμε
Αντώνης Μανιτάκης,

•Η αξιολόγηση των δομών όλων των υπουργείων, ένα τεράστιο έργο, έχει ολοκληρωθεί και έχει εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης.

•Τα νέα οργανογράμματα και τα προεδρικά διατάγματα είναι έτοιμα. Για πρώτη φορά η ελληνική δημόσια διοίκηση θα έχει μια σταθερή και ορθολογική δομή, σύμφωνη με τις δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας, που δεν θα τροποποιείται αυθαίρετα και με βάση την πελατειακή λογική.

.•Για πρώτη φορά επίσης γίνονται περιγράμματα θέσεων εργασίας, ώστε κάθε δημόσιος υπάλληλος να ξέρει ακριβώς ποια καθήκοντα καλείται να επιτελέσει, με ποια προσόντα, σε ποια θέση

 
Δικαιοσύνη- Τι κάναμε
Αντώνης Ρουπακιώτης,

-ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

-ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΟ-ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ — ΕΣΠΑ

-Ι. Νόμοι
-ΙΙ. Σχέδια Νόμων

-ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΥΔΔΑΔ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΙΟΥΛΙΟΣ 2012 - ΙΟΥΝΙΟΣ 2013

 
Υφυπουργός ΠΑΙΘΠΑ -Τι κάναμε
Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, 25/07/2013


Ενισχυτική διδασκαλία στα Γυμνάσια όλης της χώρας Τριετούς διάρκειας (2013-2015) μέσω ΕΣΠΑ ύψους 70 εκ. € (ήδη έχει δρομολογηθεί για την επόμενη χρονιά)

-7000 Αναπληρωτές Καθηγητές επιλεγμένοι αξιοκρατικά σε αντίθεση με πρακτικές παρελθόντων ετών σύμφωνα με τα μόρια από τον πίνακα αναπληρωτών.

-Δράση κοινωνικής συνοχής, μείωσης της σχολικής διαρροής και εξομάλυνσης κοινωνικών ανισοτήτων.

-511 Κέντρα Ενισχυτικής Διδασκαλίας σε όλη τη χώρα

-45.000 μαθητές σε όλη την Ελλάδα και 70.000 για την επόμενη χρονιά

 
Υφυπουργός Υγείας- Τι κάναμε
Φωτεινή Σκοπούλη,

Οι υποκειμενικοί όροι συμμετοχής μου.

Ανέλαβα την ευθύνη της Υφυπουργού θεωρώντας ότι:

• κάτω από τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της χώρας, οι πολιτικές δυνάμεις που συγκροτούσαν την τρικομματική κυβέρνηση θα είχαν ως διττό στόχο α) τον εξορθολογισμό των δαπανών στην Υγεία και β) την απόδοση των εξοικονομούμενων πόρων σε τομείς που δεν ήταν αναπτυγμένοι ή που χρειάζονταν ιδιαίτερη ενίσχυση.

 
Γενική Γραμματέας του ΕΚΔΔΑ-Τι κάναμε
Άννα Αναγνωστοπούλου,

Το έργο που αναφέρεται παρακάτω, έγινε την χρονική περίοδο Οκτωβρίου 2012 – Ιουνίου 2013, κατά την οποία ήμουν Γενική Γραμματέας του ΕΚΔΔΑ, ύστερα από πρόταση της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ) προς την Τρικομματική Κυβέρνηση. Αρμόδιος Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, στον οποίο υπάγεται το ΕΚΔΔΑ, ήταν ο Αντώνης Μανιτάκης. Πίστευα και πιστεύω στην καθιέρωση μόνιμου Γενικού Γραμματέα ως ανώτατη ιεραρχία της Διοίκησης, ή έστω με θητεία 5ετή ως αρχή. Αυτό άλλωστε απαιτεί, πέραν οποιασδήποτε νομοθετικής αλλαγής και άλλες διαδικασίες επιλογής. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει, κατά συνέπεια με την αλλαγή της Κυβέρνησης, υπέβαλα την παραίτησή μου από τη θέση αυτή.

 
Γενική Γραμματέας Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής,- Τι κάναμε
Μάρω Ευαγγελίδου,

Με την ευκαιρία υποβολής του παρόντος απολογιστικού σημειώματος των εργασιών της Γενικής Γραμματείας Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, τόσο η Γενική Γραμματέας όσο και η Ομάδα των συνεργατών της, εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας προς τον Υπουργό ΠΕΚΑ κο Ευ. Λιβιεράτο -με τον οποίο συνεργαστήκαμε κυρίως σε θέματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης και περιβαλλοντικής αδειοδότησης- και τον Αν Υπουργό κο Στ. Καλαφάτη -με τον οποίο είχαμε ευρύτερη συνεργασία σε θέματα απορριμμάτων, βιοποικιλότητας και προστατευόμενων περιοχών, σύνδεσης περιβάλλοντος / χωροταξίας και περιβαλλοντική αδειοδότηση κρίσιμων τομέων όπως οι εξορύξεις και οι τουριστικές υποδομές- για το κλίμα εμπιστοσύνης που οικοδομήθηκε, σ΄ αυτήν την πρότυπη για το ελληνικό πολιτικό σύστημα συνεργασία

 
Ειδικής Γραμματείας Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων- Τι κάναμε
Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος,

Η ΠΟΡΕΙΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ 2007-2013ΚΑΙ Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2014-2020

Οι προτεραιότητες της Ειδικής Γραμματείας Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα ήταν, αφενός, η επιτάχυνση της υλοποίησης του τρέχοντος Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) -με αποδοτικότητα, ποιότητα και διαφάνεια- και, αφετέρου, η έγκαιρη προετοιμασία για τη νέα Προγραμματική Περίοδο 2014-2020.

 
Ειδικός Γραμματέας Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας - Τι κάναμε
Μιχάλης Κανδαράκης,

Η ανάληψη καθηκόντων στο ΣΕΠΕ, έγινε στα μέσα Οκτωβρίου 2012 και ενώ το Σώμα είχε μείνει "ακέφαλο" πάνω από δύο μήνες. Όπως ήταν αναμενόμενο, είχε συσωρευτει μεγάλος όγκος διαδικαστικών υπηρεσιακών θεμάτων, τα οποία έπρεπε να αντιμετωπιστούν άμεσα.

Επιπλέον, το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας βρισκόταν μπροστά σε μια διαδικασία ριζικής εσωτερικής του αναδιοργάνωσης και ανασχεδιασμού των διαδικασιών του. Το μεν πρώτο σχετίζεται με τη διαδικασία διοικητικής μεταρρύθμισης του ΥΔΙΜΗΔ, ενώ το δεύτερο, με την διεξαγωγή ανεξάρτητης αξιολόγησης αναγκών από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, η οποία επισήμανε τα προβλήματα, αλλά και τις προοπτικές του συστήματος Επιθεώρησης Εργασίας στην Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψη τη διεθνή εμπειρία και τις εγχώριες ιδιομορφίες.

 
Ειδικός Γραμματέας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΥΠΕΚΑ- Tι κάναμε
Σάκης Κουρουζίδης,

Η βασική λειτουργία της Ειδικής Γραμματείας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας περιορίζεται στις επιθεωρήσεις στο περιβάλλον (σε κάθε δραστηριότητα, δημόσια ή ιδιωτική, για τη λειτουργία της οποίας απαιτείται –και- περιβαλλοντική αδειοδότηση), την ενέργεια (μόνον στον έλεγχο του θεσμού των Πιστοποιητικών Ενεργειακής Απόδοσης των κτηρίων), στη δόμηση (εποπτεία του θεσμού των ελεγκτών δόμησης) και στα αυθαίρετα (σε συνεργασία με τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις).

Η γενική αντίληψη πάνω στην οποία στηρίχθηκε η δουλειά μου ξεκινούσε με την παραδοχή ότι οι έλεγχοι αποτελούν εργαλείο προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά, ταυτόχρονα, είναι και αναπτυξιακό εργαλείο.

 
Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας- Τι κάναμε
Βασίλης Μάγκλαρης,

Σημαντικότερα Πεπραγμένα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας για την περίοδο: Αύγουστος 2012 – Ιούνιος 2013

•Σχεδιασμός και Κατάρτιση του Αναπτυξιακού Προγραμματισμού 2014-2020.Προετοιμασία της Στρατηγικής για την Έρευνα και Καινοτομία – Διαμόρφωση κατευθύνσεων Αναπτυξιακού Προγραμματισμού για την Νέα Προγραμματική Περίοδο.Διαβούλευση με τις περιφέρειες για την Ανάπτυξη Στρατηγικής για την Έξυπνη Εξειδίκευση (RIS3), συμμετοχή στα Αναπτυξιακά Συνέδρια των Περιφερειών, επιτόπιες επισκέψεις και συζητήσεις με τις Περιφερειακές Αρχές. Διαβούλευση με Υπουργεία και εκπροσώπους του παραγωγικού Τομέα.

 
Γενικός Γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΓΓΑΙΝΠ)- Τι κάναμε
Ιωάννης Σπιλάνης,

Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση για πρώτη φορά στη χώρα ολοκληρωμένης στρατηγικής και αναπτυξιακής πολιτικής που να καλύπτει το σύνολο της νησιωτικής Ελλάδας με βάση τη συνταγματική επιταγή (άρθρα 101 και 106) ήταν ο βασικός στόχος που ανέλαβε να υλοποιήσει η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΓΓΑΙΝΠ) στη περίοδο από τον Αύγουστο 2012 μέχρι σήμερα. Αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος ύπαρξης της σήμερα μετά τη σταδιακή ενίσχυση των περιφερειακών δομών της χώρας και ιδιαίτερα με πρόσφατη διοικητική διάρθρωση της χώρας με αιρετές Περιφέρειες, ισχυρούς Δήμους και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση.

 
Σημεία Σύγκλισης

Η κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης που θα δημιουργηθεί με τη στήριξη των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) θα έχει πλήρεις αρμοδιότητες και χρονικό ορίζοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα.Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της Ανάπτυξης και να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου), χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ούτε την παραμονή της στο ευρώ. Και, ασφαλώς, χωρίς να αμφισβητήσει τους αυτονόητους στόχους μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, ελέγχου του χρέους και εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

Γιώργος Παγουλάτος
Η Καθημερινή της Κυριακής, 31/08/2014
Η ​​ αντιμετώπιση της ευρωκρίσης στηρίχθηκε σε μισά μέτρα – γι’ αυτό η κρίση συνεχίζεται. Ο διάλογος στην Ευρωζώνη διεξάγεται με μισές αλήθειες – γι’ αυτό δυσχεραίνονται οι συναινέσεις για την υπέρβαση της κρίσης.

Η μισή αλήθεια της κυβέρνησης Μέρκελ είναι ότι η ανάπτυξη, ιδίως στις χώρες του Νότου, θα έρθει με εθνικές μεταρρυθμίσεις. Πράγματι, χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές, η οικονομική μεγέθυνση δεν θα ήταν διατηρήσιμη. Στην Ελλάδα, μια τόνωση απλώς της καταναλωτικής ζήτησης, χωρίς να έχει αποκτήσει η οικονομία μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και εξωστρέφεια, θα επέφερε αύξηση των εισαγωγών και διεύρυνση του εξωτερικού ελλείμματος.
 
Κωνσταντίνος Φίλης
Η Καθημερινή της Κυριακής, 31/08/2014
Ε​​ν μέσω εντατικών διαβουλεύσεων Ρωσίας - Ουκρανίας - Δύσης, άνευ ουσιαστικού αντικρίσματος προς το παρόν, μία εκ των κυριότερων προκλήσεων που αναδύεται είναι η ενεργειακή. Με νωπές τις μνήμες από τις κρίσεις 2006 και 2009, η Γηραιά Ηπειρος παρακολουθεί με αγωνία την πορεία των διαπραγματεύσεων, ευελπιστώντας ότι δεν θα καταστεί εκ νέου όμηρος των επιδεινούμενων σχέσεων Μόσχας - Κιέβου.
 
Ηλίας Μαγκλίνης
Η Καθημερινή της Κυριακής, 31/08/2014
«Οι λέξεις είναι τα πάντα», έγραψε ο Ναπολέων στο κλασικό «Εγχειρίδιο πολέμου». Πράγματι· ειδικά σε εποχές κρίσης και πόλωσης, όπως είναι η δική μας, οι λέξεις, όταν μάλιστα αναφερόμαστε στο παρελθόν, σε μια συνθήκη δηλαδή ολοκληρωμένη υποτίθεται, παγιωμένη, και όμως, την ίδια στιγμή, ρευστή και ευάλωτη σε διαφορετικές ερμηνείες, κατέχουν ειδικό βάρος. Παράδειγμα: λέξεις όπως «διωγμός», «σφαγή», «θηριωδία» βαραίνουν με έναν ειδικό τρόπο στη συλλογική μνήμη εθνών και στις προσωπικές μνήμες των ανθρώπων.
 
Π. Κ. Ιωακειμίδης
Τα Νέα, 29/08/2014

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης σαράντα χρόνων από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, ο ρόλος και η συμβολή του δημιουργού του, Ανδρέα Παπανδρέου, ξαναβρίσκεται στο μικροσκόπιο. Αναμφίβολα, ήταν μεγάλος ηγέτης, δεινός communicator, χαρισματική προσωπικότητα αλλά και με μεγάλες αδυναμίες, οι περισσότερες γνησίως ελληνικές. Η συμβολή του, ωστόσο, στη διαμόρφωση της μεταπολιτευτικής πολιτικής πραγματικότητας παραμένει σημείο αμφιλεγόμενο. Ορισμένοι (ορθώς νομίζω) θεωρούν ότι, ως πρωθυπουργός, έκλεισε το τεράστιο χάσμα που άνοιξε ο Εμφύλιος.

 
Κώστας Αργυρός
Μεταρρύθμιση, 27/08/2014

Την ώρα που εμείς ασχολούμαστε, με το αν θα πρέπει να επιλέξουμε πρόεδρο της Δημοκρατίας “κατεψυγμένο ή νωπό” στην αυγουστιάτικη Ευρώπη, συνεχίζουν να τρέχουν εξελίξεις που θα μπορούσαν να μας φέρουν μπροστά σε ένα φθινοπωρινό τοπίο, πολύ διαφορετικό από εκείνο που είχαμε στη φαντασία μας. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ρίχνει κάποιες μπηχτές για την ανάγκη ενός μεγάλου σχεδίου επενδύσεων στην Ευρώπη και εξαγριώνει το Βερολίνο, που βλέπει πίσω από αυτό τις γαλλο-ιταλικές επιθυμίες για χαλάρωση της πολιτικής λιτότητας.

 
Κώστας Καρακώτιας
Μεταρρύθμιση, 25/08/2014
Η πρόσφατη επίσκεψη του κ. Τσίπρα στο Αγιον Ορος επανέφερε στο προσκήνιο τις σχέσεις της επίσημης Αριστεράς με την Εκκλησία και την επικρατούσα θρησκεία γενικότερα. Η επίσημη Αριστερά έχει, διακηρυκτικά τουλάχιστον, τη θέση του πλήρους χωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος. Αρκετοί βουλευτές της δε απέχουν από τον θρησκευτικό όρκο στη Βουλή. Σε συγκεκριμένα ζητήματα όμως, όπως η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, τηρούνται εξαιρετικά χαμηλοί τόνοι.
 
Αντώνης Λιάκος
Το Βήμα της Κυριακής, 18/08/2014
To τέλος του σύντομου 20ού αιώνα συνοδεύτηκε με προσδοκίες ενός κόσμου ειρηνικού, μιας νέας τάξης πραγμάτων βασισμένης στη φιλελεύθερη δημοκρατία, τη χωρίς σύνορα και περιορισμούς αγορά και το βορειοατλαντικό σύστημα ασφαλείας. Η δεκαετία του ʼ90 φαινόταν ως το απόγειο του δυτικού πολιτισμού. Ηταν όμως η στιγμή που Ευρώπη και Αμερική άρχισαν να χάνουν την πρωτοκαθεδρία τους.
 
Ελένη Πορτάλιου
http://enosy.blogspot.gr/, 16/08/2014

...O πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να επισκεφτεί μέρες Δεκαπενταύγουστου το Άγιον Όρος. Η Αυγή αντιμετώπισε το θέμα ειδησεογραφικά με σύντομες ενημερώσεις, από τις οποίες προκύπτει ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι συνοδοί του (Ν. Παππάς, Γ. Αμανατίδης, Μ. Λυκόπουλος) δεν συζήτησαν τίποτα ουσιώδες από τα επίδικα των σχέσεων κυβερνώσας Αριστεράς και Εκκλησίας.

 
Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα
ΤΟ ΒΗΜΑ, 03/08/2014
Αρχαίος και σύγχρονος πολιτισμός

Οταν ομιλούμε για πολιτισμό, εννοούμε συνήθως το λεγόμενο «εποικοδόμημα», την καλλιτεχνική δημιουργία, τα έργα τέχνης, υλικά και άυλα, του παρελθόντος και του παρόντος. Ιδιαίτερα στη χώρα μας, με την πολύτιμη κληρονομιά της Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, το βάρος του ενδιαφέροντος επικεντρώνεται στην προστασία, στη διαχείριση και στην προβολή αυτής της παρακαταθήκης.
 
Νίκος Μπακουνάκης
ΤΟ ΒΗΜΑ, 03/08/2014
Ο πολιτισμός στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται σήμερα από ένα μεγάλο παράδοξο: από τη μια, ποτέ δεν είχαμε τόσο πολλά και τόσο μεγάλης έκτασης εργοτάξια πολιτισμού και, από την άλλη, ποτέ δεν ήταν τόσο κραυγαλέα η απουσία πολιτικής πολιτισμού, η απουσία ενός «οδικού χάρτη» - για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση της υπουργικής μόδας - με τους κύριους άξονες της πολιτιστικής πολιτικής.
 
Γιώργος Λακόπουλος
Τα Νέα, 02/08/2014

Τι προκύπτει από τον πρώτο κύκλο των επαφών που προκάλεσε η πρωτοβουλία του Φώτη Κουβέλη για την αναζήτηση κοινών τόπων στον ευρύτερο χώρο που η παλαιά πολιτική ορολογία ονόμαζε «δημοκρατικές δυνάμεις»; Κατ’ αρχήν, ότι ως πολιτική κίνηση του βγαίνει - δεν έμεινε στα χαρτιά. Από μια άποψη, μάλιστα, εξελίσσεται και σε κάτι απίθανο ώς τώρα: σε εκ του σύνεγγυς επικοινωνία του ΠαΣοΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ! Η απευθείας επαφή μεταξύ των δύο κομμάτων θεωρείται εκατέρωθεν έγκλημα καθοσιώσεως. Αλλά εφόσον η ΔΗΜΑΡ συζητά με τις αντιπροσωπείες τους με την ίδια ατζέντα, κάτι αλλάζει.

 
Μιχάλης Μητσός
Τα Νέα, 02/08/2014
Κι έτσι καταφέραμε να χωριστούμε σε δύο στρατόπεδα ΚΑΙ για την Αργεντινή. Αφορμή μια δήλωση που, εν τη ρύμη του λόγου του, έκανε πριν από δύο χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν ψύχραιμα να αντλήσουμε μερικά μαθήματα από αυτή την «επιλεκτική χρεοκοπία». Κι έτσι καταφέραμε να χωριστούμε σε δύο στρατόπεδα ΚΑΙ για την Αργεντινή.
 
Μιχάλης Μητσός
Τα Νέα, 02/08/2014
Αντισιωνισμός, αντισημιτισμός, ιουδαιοφοβία: οι όροι αυτοί, μαζί με τις παρεξηγήσεις που δημιουργούν, επανήλθαν στο προσκήνιο μετά τις επιθέσεις εναντίον εβραϊκών στόχων που συνόδευσαν μερικές διαδηλώσεις κατά του πολέμου της Γάζας. Και το ερώτημα είναι: μπορείς να είσαι αριστερός, αντίθετος στην πολιτική του Ισραήλ και να μη θεωρηθείς αντισημίτης;
 
Γιώργος Λακόπουλος
Τα Νέα, 01/08/2014

Ο δημόσιος λόγος ενός πολιτικού χωρίζεται σε αυτά που λέει, σε αυτά που αποφεύγει να πει και σε αυτά που προτείνει. Ας αξιολογήσουμε με αυτή τη μέθοδο την τελευταία ομιλία του προέδρου το ΠαΣοΚ Βαγγέλη Βενιζέλου - σε κομματικό ακροατήριο την Τετάρτη.Είπε τα συνήθη: δεν προβλέπονται νέο Μνημόνιο και νέα μέτρα - εμείς κρατάμε ζωντανή τη χώρα και τη Δημοκρατική Παράταξη - το χρέος είναι βιώσιμο. Δεν είπε τίποτε για τη Γάζα, παρότι είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός και αρχηγός κόμματος με παραδοσιακά στενές σχέσεις με τους Παλαιστίνιους που σφαγιάζονται εκεί. Και από τις προτάσεις ξεχώριζε μια επανάληψη: «Εμείς μιλάμε και πάλι για την ανάγκη μιας εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης»

 
Π.Κ. Ιωακειμίδης
Τα Νέα, 01/08/2014
Η συμπλήρωση 40 χρόνων από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, το 1974, έδωσε την ευκαιρία να γραφτούν πολλά για τη Μεταπολίτευση, τα επιτεύγματα, τις αδυναμίες, τις παθογένειές της. Γενικά συμμερίζομαι την εκτίμηση του Κ. Σημίτη ότι «το επίτευγμα της Μεταπολίτευσης είναι ότι μετέτρεψε μια χώρα αυταρχισμού και μισαλλοδοξίας σε μια λειτουργούσα δημοκρατία με ελευθερίες που ποτέ άλλοτε δεν είχαν υπάρξει σε αυτόν τον τόπο».
 
Δρ. Κυριάκος Τζιαμπάζης
Μεταρρύθμιση, 01/08/2014
Το κείμενο που δημοσίευσαν βουλευτές του Σύριζα και αρκετά άλλα επώνυμα μέλη του δεν είναι δυνατόν να αιωρούνται στην πολιτική ατμόσφαιρα, να μένουν αναπάντητα και να χρησιμοποιούνται ως πολιτικό όπλο εκείνες οι δυνάμεις που απορρίπτουν την ομοσπονδιακή ρύθμιση, επιμένουν επιστροφή στο παρελθόν, όπου η ελληνοκυπριακή κοινότητα διαχειριζόταν το κυπριακό κράτος και η τουρκοκυπριακή κοινότητα αποτελούσε αντικείμενο Δικαίου.
 
Παντελής Καψής
Έθνος, 30/07/2014

Στις ευρωεκλογές η ΔΗΜΑΡ ήταν ασφαλώς η μεγάλη ηττημένη. Παραδόξως όχι ο αρχηγός της κ. Φώτης Κουβέλης. Ο οποίος, για λίγους μήνες ακόμα, θα είναι σε θέση να διαπραγματεύεται από θέση ισχύος τις (εικαζόμενες) ψήφους του κόμματός του για την προεδρική εκλογή - πιθανότατα με τον ίδιο ως υποψήφιο. Μπορεί να ψηφίσει πολιτική σταθερότητα ελπίζοντας σε 180 ψήφους από τη σημερινή Βουλή ή να επιλέξει αλλαγή με «προοδευτικό πρόσημο» ελπίζοντας σε 151 ψήφους μετά από εκλογές - αν φυσικά βγει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και αν προκύψει τέτοια πλειοψηφία.

 
ppol.gr, 29/07/2014

Ήταν Αύγουστος του 2005, όταν ο Ισραηλινός συγγραφέας δημοσίευσε αυτό το κείμενο

ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΠΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ και της Δυτικής Όχθης έχουν ένα όραμα για το μέλλον του Ισραήλ. Έχω όμως κι εγώ ένα όραμα για το μέλλον του Ισραήλ. Το δικό τους όραμα είναι ο δικός μου εφιάλτης, ενώ τα δικά μου όνειρα τους μοιάζουν δηλητηριώδη.

 
Νίκος Μπίστης
Έθνος, 28/07/2014
Πιθανώς όταν θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές να έχει πετύχει ο Τζoν Κέρι την πολυπόθητη εκεχειρία. Ισως όχι. Ομως η κατάληξη είναι γνωστή. Οπως και η έναρξη του έργου «Ραντεβού με τη βία», που κάθε δυο χρόνια παίζεται στη Μέση Ανατολή με αμέτρητα πραγματικά θύματα. Την πρώτη αιματηρή κίνηση την κάνουν πάντα ισλαμιστές, ή της Χαμάς ή της Χεζμπολάχ.
 
ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ
Design, Developed & Powered by 2easy Web Applications
Επισκέπτες | Σήμερα: 1680 | Σύνολο από 20/02/2004: 10,539,454 | Μοναδικά IP: 455,229