Χρήστος Μαχαίρας, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 23/04/2015

Τι είναι πολιτική; Μήπως δεν είναι ο οργανωμένος τρόπος να επιδράσεις στα πράγματα και να επηρεάσεις τις εξελίξεις; Και αριστερή πολιτική; Μα, τι άλλο από το να επηρεάσεις τις εξελίξεις σε αριστερή και προοδευτική κατεύθυνση. Αντιρρήσεις πάντα θα υπάρχουν… Αν συμϕωνήσουμε, ωστόσο, ότι η πολιτική ήταν και παραμένει ένα εγχείρημα που κινείται μεταξύ επιθυμιών και πραγματισμού, δεν μπορεί παρά να εκϕράζει μια διαρκή άσκηση ισορροπίας πάνω στο τεντωμένο σχοινί της πραγματικότητας. Μια αέναη μάχη ανάμεσα στο εϕικτό και στο αναγκαίο, από την έκβαση της οποίας κρίνεται αν η πολιτική είναι συνώνυμη του ρεαλισμού ή συγγενής ϕαντασιώσεων.

 
Θόδωρος Παπαθεοδώρου, Μεταρρύθμιση, 22/04/2015

Φαίνεται ότι το «νέο» στην Παιδεία φτιάχνεται πλέον με τα πιο φτηνά υλικά, με παλιά υλικά κατεδάφισης. Εικόνες «αρχαίας σκουριάς» αναβιώνουν μέσα από τις διατάξεις αυτού που είναι γνωστό σήμερα ως πολυνομοσχέδιο για την εκπαίδευση, το οποίο προωθεί το Υπουργείο Παιδείας προς συζήτηση και ψήφιση. Ελλείψει οράματος, σχεδίου και πολιτικής για τη μεταρρύθμιση ή έστω για τη βελτίωση των υφιστάμενων παθογενειών του εκπαιδευτικού συστήματος, η καταφυγή στα παλιά υλικά παρουσιάζεται ως υλοποίηση των προγραμματικών δεσμεύσεων.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, www.tanea.gr, 21/04/2015

Τα ψέματα τελείωσαν, ο καβγάς όμως δεν είναι για το πάπλωμα αλλά για την παραμονή μας στην Ευρώπη, και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί υποστηρίζοντας «κριτικά» την κυβέρνηση για πράγματα που δεν κάνει και σφυρίζοντας αδιάφορα για όσα καταστροφικά πράττει. Οι καθαρές αλήθειες κάνουν και τους καθαρούς φίλους και συντρόφους. Και αυτό σημαίνει ότι, για να έχουμε τον σοσιαλδημοκρατικό πόλο, χρειάζεται πρώτα να έχουμε την κριτική υποστήριξη στον φιλοευρωπαϊκό πόλο, απαλλαγμένο βεβαίως από τους ηγέτες της προηγούμενης διακυβέρνησης. Ευρωπαϊσμός ή έξοδος από την Ευρώπη και όχι μνημόνιο ή αντιμνημόνιο είναι το πραγματικό δίλημμα. Η πραγματικότητα συνήθως είναι περίπλοκη, αλλά σήμερα η ελληνική πραγματικότητα είναι απλούστατη. Ευελπιστώ ότι η χώρα θα σωθεί για να ξαναγίνει η πραγματικότητά της περίπλοκη.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Το Βήμα της Κυριακής, 20/04/2015

Πολλές φορές στον ελληνικό δημόσιο διάλογο ακούμε κάποιους να ισχυρίζονται ότι υποστηρίζουν την αριστερή και όχι τη δεξιά σοσιαλδημοκρατία. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν τη ριζοσπαστική. Εναντι ποιας; Της μετριοπαθούς και μεταρρυθμιστικής υποθέτω. Πάλι καλά που δεν ακούμε ότι είναι με την καλή και όχι με την κακή, με την τίμια και όχι τη διεφθαρμένη. Θυμίζει τη ρήση «προτιμώ να είμαι πλούσιος και όμορφος από το να είμαι φτωχός και άσχημος».
Φυσικά πουθενά κανείς δεν θα βρει κάποιους να υποστηρίζουν ότι είναι με τη δεξιά ή με την αριστερή χριστιανοδημοκρατία. Θα γελοιοποιείτο όποιος έλεγε κάτι τέτοιο.

 
Σταμάτης Μαλέλης, www.protothema.gr, 20/04/2015

...Υπάρχει και ο άλλος δρόμος. Αυτός που μέχρι τώρα δεν έχει σχηματοποιηθεί , μετά την κρίση των τελευταίων δεκαετιών και αναζητεί την ταυτότητα του. Ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας, όπως και να τον θέλουν να τον ονομάσουν πολλοί. Αριστερή σοσιαλδημοκρατία, απλώς σοσιαλδημοκρατία, φιλελεύθερος σοσιαλισμός, δημοκρατική παράταξη κ.α.
Ένας μεγάλος χώρος με μικρή έκφραση. Κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα δεν μπορεί να εκφράσει στο όλον του αυτό τον μεγάλο χώρο.
Τον εκφραστή , το υποκείμενο ,όμως αυτού του χώρου τον έχει ανάγκη ο τόπος.
Ο χώρος αυτός θα είναι πολυδιάστατος .

 
Φώτης Κουβέλης, Συνέντευξη στο Δημ. Κουκλουμπέρη, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 20/04/2015

Από 22 έως 24 Μαΐου πραγματοποιούμε το συνέδριό μας. Δεν θα είμαι υποψήφιος για την ηγεσία. Παραμένω στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και της συλλογικής πολιτικής δράσης της ΔΗΜΑΡ προς όφελος της κοινωνίας και της χώρας.
Ομως με το ΠΑΣΟΚ, το ΚΙΔΗΣΟ, το ΠΟΤΑΜΙ έχουμε διαφορές που δεν μας επιτρέπουν να μιλάμε για ενιαίο χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, πολύ δε περισσότερο για δημιουργία ενιαίου φορέα. Αλλωστε, στον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού αναφέρεται και ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν βεβαίως περιθώρια κοινών δράσεων ή και συνεργασιών, όμως αυτό συναρτάται με τον βαθμό που αυτές οι δυνάμεις θα διαφοροποιηθούν από τις προηγούμενες συντηρητικές πολιτικές, θα αντιπαρατεθούν στον νεοφιλελευθερισμό και θα τάσσονται υπέρ των ουσιαστικών προοδευτικών αλλαγών.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 19/04/2015

Ακούω κάποιους υπουργούς σε ρητορικό οίστρο, απειλητικά να εκτινάσσουν (εν είδει σπάθας...) προς τους συνομιλητές τους το «αμείλικτο» ερώτημα: Υπάρχει, μήπως, κάποιος που τολμά να εισηγηθεί στην κυβέρνηση να υποχωρήσει σε ζητήματα όπως οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι αλλαγές στο ασφαλιστικό, οι αυξήσεις του ΦΠΑ, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των εταίρων μας; Ε, υπάρχει;...
Καταρχήν, ουδείς θέτει θέμα μείωσης μισθών στη διαπραγμάτευση – εξ ου ο πρωθυπουργός, κ. Αλ. Τσίπρας, μιλώντας προχθές στο Reuters, δεν περιέλαβε τέτοιο θέμα στα τέσσερα σημεία διαφωνίας με τους εταίρους.

 
Γιώργος Καμίνης, www.huffngtonpost.gr, 18/04/2015

Οι πρόσφατες και άκρως ανησυχητικές εξελίξεις δείχνουν – για μια ακόμη φορά αλλά με επείγοντα, τώρα, τρόπο – την απόλυτη ανάγκη να εφαρμοστεί στη χώρα μας, μια συγκροτημένη μεταναστευτική πολιτική. Ούτε αποσπασματικές λύσεις έχουν πλέον νόημα, ούτε βεβαίως επιλογές που δεν θα είναι ευρωπαϊκές. Η κυβέρνηση επιτέλους μοιάζει να αντιλαμβάνεται ότι η πραγματικότητα ακυρώνει τα ιδεολογήματα. Συνεπώς, πρέπει να υπάρξουν μέτρα. Να λειτουργήσουν Κέντρα Υποδοχής και προσωρινής Φιλοξενίας με ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Να επιταχυνθούν, παράλληλα, και οι διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων για χορήγηση ασύλου.

 
Η πάντα επίκαιρη «ΠΑΡΑΓΚΑ» του Σαββόπουλου, οι «μπαχαλάκηδες» που μας ακολουθούν, ο Γιάννης Πανούσης και οι φωτιές που άναψε στο ΣΥΡΙΖΑ
Παναγιώτης Χατζηγεωργίου, www.badiera.gr, 17/04/2015
(Αντί προλόγου: Με την μικρή κάποτε κόρη μου είχαμε εξαντλήσει όλα τα γνωστά παραμύθια. Συνήθιζα τότε να της διηγούμαι νέους φανταστικούς μύθους. Τους έδινα περίεργους μακροσκελείς τίτλους. Ανακάτευα πρόσωπα και γεγονότα, για να καταστούν «τα παραμύθια μου» εξωτικά και περισσότερο ελκυστικά. Εξάπτονταν η φαντασία της. Πολλαπλασιάζονταν οι απορίες της. Την τακτική αυτή ακολουθώ συχνά και τώρα στην αρθρογραφία μου, προσπαθώντας να εξηγήσω όσα περίεργα συμβαίνουν γύρω μας)
 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, 17/04/2015

Τα δεδομένα είναι γνωστά. Όλες οι προηγούμενες συζητήσεις, ιδέες, κινήσεις και πρωτοβουλίες για την περίφημη «κεντροαριστερά» ναυάγησαν. Μαζί τους, ναυάγησαν και τα κόμματα που προσπάθησαν να εκφράσουν τις διαφορετικές εκδοχές της. Η ΔΗΜΑΡ, κουβαλώντας το συμβολικό φορτίο της Ανανεωτικής Αριστεράς, επέλεξε την πολιτική της αυτοκτονία, ζαλισμένη από τα πολλά «σλάλομ». Το ΠΑΣΟΚ, που κάποτε εξέφρασε το ιστορικό προοδευτικό κέντρο, οδηγήθηκε στην συρρίκνωση της κοινωνικής του βάσης και, συνακόλουθα, στην εκλογική του απαξίωση, εγκαταλείποντας την ηγεμονική συμμαχία του με τη μεσαία τάξη.

 
Αντώνης Μιχαλάκης, Left Reformistas, 16/04/2015

Για την σοσιαλδημοκρατία πολλά έχουν γραφτεί και πολλά έχουν λεχθεί και αναλυθεί, γιατί σ” αυτήν ακόμη αναφέρονται πολλοί πολίτες της χώρας μας αλλά και της Ευρώπης. Ένα ακόμη κείμενο με αναφορά σε αυτό το μεγάλο ιδεολογικό και πολιτικό ρεύμα είναι σταγόνα στον ωκεανό. Εντούτοις, υπάρχει πάντα η ανάγκη να εκφραστούν σκέψεις και διαθέσεις, χωρίς κανένα ίχνος καθοδήγησης ή μηδενισμού της ιστορικής διαδρομής.

 
Θωμάς Τσάτσης, www.protagon.gr, 16/04/2015

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ήταν στο ησυχαστήριό του στη Βοιωτία, εκεί που ηρεμεί μετά από τις ημέρες του Πάσχα ή άλλων γιορτών, όταν πληροφορήθηκε το περιεχόμενο της επιστολής του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα προς τον ίδιο, με αφορμή μια ατάκα που εκστόμισε ο Μακαριότατος στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά, το περασμένο Σάββατο, για την εκκλησιαστική περιουσία. Επίσημα ο Ιερώνυμος δεν είχε λάβει την επιστολή μέχρι το μεσημέρι της Πέμπτης. «Την πληροφορήθηκε μέσω συνεργατών του από ιστότοπο της Αριστεράς», έλεγαν κληρικοί που βρίσκονται κοντά του.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Μεταρρύθμιση, 14/04/2015

Ο Πρωθυπουργός επανέλαβε στον Ρώσο Πρόεδρο ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας είναι ευρωπαϊκό. Δεν υποστήριξε ότι το πρόβλημα είναι πρωτίστως ευρωπαϊκό και δευτερευόντως ελληνικό. Λάθος αλλά με κάποια λογική. Το πρόβλημα- ισχυρίστηκε- είναι μόνο ευρωπαϊκό. Τεράστιο λογικό- και όχι μόνο- χάσμα. Αν είναι μόνο ευρωπαϊκό, τότε γιατί δεν έχουν πρόβλημα δανεισμού όχι η Γερμανία ή Ολλανδία, αλλά ούτε καν το Βέλγιο ή ακόμη και η Ιταλία ή η Πορτογαλία για παράδειγμα; Βεβαίως αναφέρομαι σε πρόβλημα δανεισμού και όχι σε πρόβλημα ανάπτυξης και διεύρυνσης των ανισοτήτων, γιατί τέτοιο υπάρχει σ’ ολόκληρη την Ευρώπη

 
Μαρία Γιαννακάκη, badiera.gr, 14/04/2015

Η βαθύτατη κρίση των τελευταίων ετών διαχέεται, με διαφορετικές εκφάνσεις, στο σύνολο της Ευρώπης. Η γραμμική σύνδεση της οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής έκφρασής της απολήγει σε τυπική αλλά και ουσιαστική αμφισβήτηση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, του θεμελιώδους συστατικού χαρακτηριστικού των νεωτερικών κρατών.
Είναι μια εξελικτική πορεία αποσύνθεσης, η οποία αφορά στο σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών. Μια διαδικασία αμφίδρομης δράσης που, αυξανόμενη γεωμετρικά, διαλύει τους αρμούς συνοχής των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Είναι η πρώτη φορά μετά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο, που αμφισβητείται μαζικά ο πυρήνας των ιδεών και της ηθικής του Διαφωτισμού από δυνάμεις με διαφορετική κοινωνική, οικονομική και πολιτική ισχύ.

 
Γαβρίλης Λαμπάτος, 13/04/2015

Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της αδυναμίας του πολιτικού προσωπικού να χαράξει μια ολοκληρωμένη μεταρρυθμιστική πολιτική, ενώ κυριαρχούσε η προώθηση συντεχνιακών ρυθμίσεων που στρέφονταν σε βάρος των νεότερων ηλικιών.
Δημιουργήθηκαν ΑΕΙ και ΤΕΙ στην περιφέρεια με στόχο την ικανοποίηση των τοπικών κοινωνιών χωρίς κανέναν σχεδιασμό. Όταν η κρίση δημιούργησε ανυπέρβλητες δυσκολίες στα νοικοκυριά να στείλουν να σπουδάσουν τα παιδιά τους στις περιοχές αυτές ψηφίστηκε ένα νομοθετικό πλαίσιο για τις μεταγραφές που οδηγούσε στη διάλυση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Κυριακάτικη KONTRANEWS, 11/04/2015

Η ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα πρέπει να αποτελέσει βασικό μοχλό της αναπτυξιακής διαδικασίας. Στις σημερινές συνθήκες αποτελεί επιτακτική ανάγκη η χάραξη μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής για τον αγροτικό τομέα. Μία στρατηγική που θα κινείται στο τετράπτυχο: αγροτική ανάπτυξη – αειφορία - αποτελεσματικότητα – κοινωνική συνοχή. Από σήμερα έως και το 2020 θα εισρεύσουν στην χώρα μας κοινοτικοί πόροι περίπου 19 δις ευρώ για τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αγροτική ανάπτυξη. Δεν πρέπει αυτοί οι πόροι να πάνε πάλι σε λάθος χέρια. Είναι απαραίτητος ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός ώστε οι πόροι να κατευθυνθούν μεταξύ άλλων σε παραγωγικές επενδύσεις, στη μείωση της ανεργίας, στις αναγκαίες συμβουλευτικές υπηρεσίες και στα έργα αγροτικών υποδομών.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 10/04/2015

Οταν έμαθα ότι ο Π. Καμμένος και ο Ν. Κοτζιάς, επικαλούμενοι τον ισχύοντα νόμο περί Τύπου, έχουν κινήσει αγωγές κατά των Α. Πετρουλάκη και Μ. Βασιλάκη, του Protagon και της Athens Review of Books, αντίστοιχα, έκανα μια βόλτα στο Διαδίκτυο, όπου διαπίστωσα ότι τέτοιου είδους ενέργειες δεν είναι τίποτα το καινούργιο. Αν κρίνει κανείς από τις ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΑ, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ εδώ και χρόνια μιλούν για «τυποκτόνο τρομονόμο» που τους δένει τα χέρια επειδή δεν τους επιτρέπει να ασκήσουν κριτική στους ισχυρούς και να καυτηριάσουν τα κακώς κείμενα.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, 08/04/2015

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται για το ταξίδι του στη Ρωσία του Πούτιν. Στη χώρα που, 26 χρόνια μετά την κατάρρευση του υπαρκτού ολοκληρωτισμού της Σοβιετικής Ένωσης, τη θέση του έχει καταλάβει ένα καθεστώς που καμία σχέση δεν έχει με την αστική φιλελεύθερη δημοκρατία. Μάλλον η μόνη σχέση του με τη δημοκρατία είναι πως, κουτσά στραβά, εκεί γίνονται εκλογές. Όλα όμως τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της δημοκρατίας (ελευθερία του λόγου, κράτος δικαίου, ασφάλεια των πολιτών έναντι της κρατικής αυθαιρεσίας, εγγύηση της ατομικής ελευθερίας και της ζωής) δεν έχουν καμία θέση στο καθεστώς Πούτιν.

 
Γιώργος Θεοτοκάς, www.iefimerida.gr, 07/04/2015

Υστερα και από την πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού οικονομικών στην έδρα του Δ.Ν.Τ. προκειμένου να καθησυχάσει τις ανησυχίες που δημιούργησαν οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών για καθυστέρηση πληρωμής των δόσεων του Απριλίου, μπορούμε να πούμε ότι η πρόθεση ή μάλλον η διαφαινόμενη απόφαση της κυβέρνησης είναι (ευτυχώς) να ακολουθήσει την οδό της συνδιαλλαγής και όχι της ρήξης.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 05/04/2015

Αν θέλεις να βρεις την αλήθεια, δεν περιορίζεσαι να την αναζητείς στο στενό πεδίο που προκαθορίζουν οι κυβερνητικές συνεργασίες σου. Δεν θα τη βρεις. Για τον ίδιο λόγο που δεν βρίσκει τα κλειδιά του ο μεθυσμένος που τα ψάχνει μόνο εκεί που φωτίζει η λάμπα. Γιατί η αλήθεια (όπως και τα κλειδιά...) βρίσκεται παραπέρα, στον χώρο που μένει (αφήνεις) στο σκοτάδι. Αν, λοιπόν, δεν αντέχεις να ψάξεις στο σκοτάδι της 5ετίας, προκρίνοντας να μείνει χαρούμενος ο κυβερνητικός εταίρος σου, τουλάχιστον άφησε αυτόν να κάνει την πρόταση της δήθεν διερεύνησης. Ετσι ή αλλιώς, η πρόταση, καμένο μυρίζει...

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 04/04/2015

Από τότε που άρχισε η κρίση έχουμε ακούσει από τους πάντες τα πάντα. Τι συμβαίνει ή δεν συμβαίνει, τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνουμε, πώς διακρίνουμε τους αθώους από τους ενόχους, πώς φτάσαμε στα σημερινά χάλια, πού πάμε από εδώ και πέρα κ.ο.κ. Αν βάλουμε κατά μέρος το ποιες από όλες αυτές τις εκτιμήσεις κρίνουμε σωστές και ποιες λανθασμένες, νομίζω ότι μερικές έχουν μεγαλύτερη σημασία από άλλες επειδή λειτουργούν ως θεμελιώδεις υποθέσεις, πάνω στις οποίες στηρίζονται οι υπόλοιπες. Και μια τέτοια είναι η απάντηση στο εξής ερώτημα: οι εταίροι/δανειστές μας θέλουν και μπορούν να μας διώξουν;

 
Γιάννης Τσαμουργκέλης, Έθνος, 03/04/2015

Στην αρχή ήταν τα perpetual. Μετά οι φοιτητές που θα καταγράφουν τους φοροδιαφεύγοντες, ο φόρος στο σουβλάκι και τα συνήθη για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στα καύσιμα, στους πλούσιους κ.λπ. Ηρθαν και οι ρυθμίσεις σε όλους ανεξαιρέτως τους κακοπληρωτές του Δημοσίου, όπου η κυβέρνηση επιχαίρει για εισροές 100 εκατ., δίχως ωστόσο να ξέρουμε σε ποιους μεγαλοοφειλέτες αφορούν αλλά και πόσες λογιστικοποιημένες απαιτήσεις διαγράφουν, αυξάνοντας, τελικά, το δημοσιονομικό έλλειμμα.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 02/04/2015

Την προηγούμενη εβδομάδα συνέβη ένα πολιτικό γεγονός, το οποίο δεν πέρασε απαρατήρητο. Είναι γνωστή η δήλωση του Υπουργού Επικρατείας κ. Φλαμπουράρη στον ραδιοφωνικό σταθμό Σκάι σ’ εκπομπή του κ. Τσίμα πως κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπέφεραν όλοι, «εκτός των Αυστριακών και των Πολωνών που ήταν σύμμαχοι». Αυτή η δήλωση προκάλεσε την αντίδραση 130 πολιτών. Πολωνών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, αλλά και Ελλήνων. Είχαμε μια τεράστια γκάμα πολιτών να αντιδρά.

 
Ευγενία Μπουρνοβα, Η Καθημερινή, 02/04/2015

Τα Προπύλαια αποτελούν προφανώς εμβληματικό κτίριο της πρωτεύουσας. Ως τέτοιο, οι κατά καιρούς διαφορετικές ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς το «καταλάμβαναν» υψώνοντας και το σχετικό ασπρόμαυρο πανό με τις διεκδικήσεις τους. Κάποιες φορές, αυτό συνέβαινε σε περιόδους κινητοποιήσεων με εκπαιδευτικά αιτήματα και επομένως, υπήρχε η ανάλογη ανοχή, αφού οι πρυτανικές αρχές προσπαθούσαν να διαχειριστούν τις καταλήψεις με το λιγότερο δυνατό κόστος. Η διαχείριση αυτή στόχευε στην αποφυγή πιθανής ανθρώπινης απώλειας από την επέμβαση της αστυνομίας.

 
Θεόδωρος Γεωργίου, Εφημερίδα των Συντακτών, 01/04/2015

Στη δημόσια πολιτική σφαίρα η νοηματική απήχηση της πρότασης «πρώτη φορά Αριστερά» δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι και η αναφορά της, δηλαδή το πραγματικό συμβάν, ότι η Αριστερά σχημάτισε κυβέρνηση για πρώτη φορά ύστερα από εβδομήντα χρόνια. Με την παρέλευση δύο και πλέον μηνών παρέχεται σε κάθε πολίτη η δυνατότητα να αναλύσει την πολιτική κατάσταση με άξονα αυτή τη διαπίστωση.
Θα αναπτύξω από τη σκοπιά της πολιτικής φιλοσοφίας μερικές σκέψεις που αναφέρονται σε τρία σημεία: πρώτον, στον δομικό και πραγματολογικό μετασχηματισμό που υφίσταται ο ΣΥΡΙΖΑ ως αριστερό κόμμα που έχει σχηματίσει κυβέρνηση και ασκεί πολιτική εξουσία

 
Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 30/03/2015

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μετά το τέλος της παρέλασης της 25ης Μαρτίου, ένας πολίτης πλησίασε τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Πάνο Καμμένο και τον ρώτησε με ειλικρινή αγωνία: «τι θα κάνετε με τους ψεκασμούς στο Πεντάγωνο την άλλη Κυριακή;» [1] Το περιστατικό είναι ενδεικτικό για ένα ευρύτερο φαινόμενο. Όλο και περισσότερο, τον τελευταίο καιρό φαίνεται πως το πρόβλημα της χώρας δεν είναι μόνο το χρέος ούτε η περίφημη «επιθετική διαπραγμάτευση» αλλά η ίδια η περιγραφή και η ερμηνεία της πραγματικότητας.

 
Τον Καμμένο η κυβέρνηση θα τον πληρώσει. Να μην την "πληρώσει" η χώρα.
Δημήτρης Χατζησωκράτης, 30/03/2015

...Η λογική που διαφαίνεται από τον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τις ακριτομυθίες στελεχών του του είδους: «άσε τον Καμμένο να ασχολείται με τα εθνικά του, το στράτευμα και τα γεωστρατηγικά και να μας αφήνει ήσυχους για όλα τα άλλα…Οικονομικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά, μεταναστευτικό, προστασία του πολίτη, αντιεξουσιαστικό χώρο», φαίνεται καθαρά πως έχει κοντά ποδάρια.

Πριν αρχίσει να καθίσταται όλως διόλου επικίνδυνη για τη χώρα απαιτείται εγρήγορση και προφανώς άμεσος κυβερνητικός επανασχεδιασμός.

Τον Καμμένο η κυβέρνηση θα τον πληρώσει. Να μην την "πληρώσει" η χώρα.

 
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 29/03/2015
Τα success stories ήταν ιστορίες της πλάκας. Ολοι πλην (ολίγων) Μεσσηνίων το γνωρίζαμε. Οταν ανέλαβε καθήκοντα η κυβέρνηση, η χώρα ήταν παγιδευμένη λόγω του βραχύτατου της παράτασης που είχε επιδιωχθεί, η οικονομία σε διαδικασία αποεπένδυσης, το πρωτογενές πλεόνασμα εν πολλοίς λογιστικό και φθίνον, ενώ το κράτος ήταν σε αποσύνθεση, οι διεθνείς αγορές κλειδωμένες, η αδυναμία πληρωμής μιας δόσης στους πιστωτές ή μισθών και συντάξεων στους δικαιούχους ήταν ο άμεσος κίνδυνος. Η σύναψη συμφωνίας με τους εταίρους ήταν επιτακτικά αναγκαία. Βεβαίως, η διαπραγμάτευση θα γινόταν με μια ευρωπαϊκή ηγεσία που ζει στην εποχή του νεοσυντηρητικού παγετώνα.
 
Μαρία Ρεπούση, Εφημερίδα των Συντακτών, 27/03/2015

Με ρωτούν συχνά αν είμαι ΔΗΜΑΡ. Δεν είμαι απαντώ. Η ΔΗΜΑΡ, κατά τη γνώμη μου, εξάντλησε όλο το πολιτικό της κεφάλαιο που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο και για την Αριστερά και για τη χώρα. Σήμερα είναι μια ομάδα ανθρώπων που παραμένουν βασικά στην Αγίου Κωνσταντίνου για διάφορους λόγους, όχι αναγκαία πολιτικούς. Οι περισσότεροι μου είναι συμπαθείς και σε κάθε περίπτωση αξιόλογοι.

Σε ό,τι με αφορά, παρέμεινα βουλευτής της ΔΗΜΑΡ μέχρι τέλους για λόγους πολιτικής ηθικής παρότι διαφωνούσα σε πολλά και ταυτόχρονα έβλεπα ότι οδηγείται στην εξαΰλωσή της. Μετά τις ευρωεκλογές του 2014 βεβαιώθηκα ότι δεν πρόκειται να ανακάμψει.

 
Γιώργος Σιακαντάρης, Τα Νέα, 27/03/2015

Πριν μερικές μέρες έγινε μια εκδήλωση με θέμα "Η Ελλάδα στην κρίση και η ανάγκη για ένα σύγχρονο Σοσιαλδημοκρατικό Φορέα". Εκεί συζητήθηκαν οι λόγοι για τους οποίους στην Ελλάδα οι δυνάμεις της κατακερματισμένης «κεντροαριστεράς» κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Την ίδια μέρα κυκλοφόρησε μια μελέτη με τίτλο «Αλληλεγγύη και προσαρμογή στην Ελλάδα της κρίσης», που υπογράφουν οι καθηγητές Τάσος Γιαννίτσης και Σταύρος Ζωγραφάκης, στην οποία μεταξύ των πολλών φορολογικών ανισοτήτων, οι ερευνητές κατέδειξαν ότι το 10% των φτωχότερων νοικοκυριών είχε την πενταετία της κρίσης απώλεια εισοδήματος της τάξεως του 86%, την ίδια στι

 
Θανάσης Θεοχαρόπουλος, www.tovima.gr, 25/03/2015

Πριν από περίπου ένα μήνα επιτεύχθηκε μία τετράμηνη μεταβατική συμφωνία με τους εταίρους, μία συμφωνία σε θετική κατεύθυνση που εμπεριέχει πολλά από τα στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνει μία πολιτική σε μία χώρα με έντονα προβλήματα ρευστότητας, ανεργίας και φτωχοποίησης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού.

Στην πολιτική όμως το timing είναι παράμετρος αποφασιστικής σημασίας. Σήμερα, όχι αύριο, πρέπει να παρουσιασθεί και να εφαρμοσθεί στην χώρα μας ένα ευρύ πλέγμα δομικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς που θα αλλάξει τη χώρα.

 
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 24/03/2015

Έχει ειπωθεί ότι η κορύφωση της δημοκρατίας είναι η στιγμή που ο πολίτης, μόνος του, ελεύθερος και πίσω από το παραβάν, διαλέγει ένα ψηφοδέλτιο, το βάζει στον φάκελο και ρίχνει όσα περίσσεψαν στη σακούλα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υποχρεούται, όταν δεν βρίσκεται μπροστά στην κάλπη, να επαναλάβει την ίδια κίνηση, δηλαδή να πει ένα ολοκάθαρο «ναι» ή «όχι», γιατί στο μακρύ διάστημα μεταξύ εκλογών έχει τη δυνατότητα να αποτιμήσει τις διαφορετικές απόψεις με τρόπους λιγότερο απόλυτους, όπως π.χ. να εγκρίνει μερικές συγκεκριμένες θέσεις ενός κόμματος απορρίπτοντας τις υπόλοιπες.

 
Γιώργος Λακόπουλος, THE TOC, 23/03/2015

Ας κάνουμε έναν σύντομο λογαριασμό: δεν υπάρχουν λεφτά για τους μισθούς τις συντάξεις και τα δάνεια, το εμπορικό ισοζύγιο επιδεινώθηκε, η βιομηχανική παραγωγή καταποντίζεται, το πρωτογενές πλεόνασμα δεν βγαίνει, το χρέος μεγαλώνει… Στοπ, αυτά αρκούν.
Δεν υπάρχει χρεία άλλων στοιχείων για να ερμηνευθεί η κυβερνητική στροφή προς το ρεαλισμό .Ούτε είναι δύσκολη η πρόβλεψη για την πορεία εφεξής. Η κατάσταση των πραγμάτων υποχρεώνει την κυβέρνηση σε ολική επαναφορά. Το θέμα είναι να το κάνει σωστά αυτή τη φορά.

 
Σημεία Σύγκλισης

Η κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης που θα δημιουργηθεί με τη στήριξη των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) θα έχει πλήρεις αρμοδιότητες και χρονικό ορίζοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα.Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της Ανάπτυξης και να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου), χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ούτε την παραμονή της στο ευρώ. Και, ασφαλώς, χωρίς να αμφισβητήσει τους αυτονόητους στόχους μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, ελέγχου του χρέους και εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

Μανώλης Γλέζος
http://kinisienergoipolites.blogspot.gr, 18/04/2015

...Πώς έχουν, επιτέλους, στο μυαλό τους αυτό το περίφημο Αυτοδιοίκητο;
Θα μπορούσα να μιλήσω και για την ευθύνη των ίδιων των φοιτητών, που επίσης υπερασπίζονται (και καλά κάνουν) το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων, αλλά θεωρώ ότι η ευθύνη των καθηγητών τους είναι σαφώς μεγαλύτερη.
Τέλος, υπάρχουν ευθύνες και στην, πολυπληθή πλέον, κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, για να μην πω και την κυβέρνηση την ίδια.
Πολλοί οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι ανάμεσά τους. Γιατί όλοι αυτοί, που άλλοτε κατήγγελλαν κάθε απόπειρα κατάλυσης του πανεπιστημιακού ασύλου, σήμερα σιωπούν και ως χτες αδρανούσαν, περιοριζόμενοι στο ρόλο θεατών;

 
Χάρης Ιωάννου
εφημεριδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 23/04/2015
Η βασική κριτική που ασκείται σήμερα στην κυβέρνηση είναι ότι αρνείται να πάρει αποφάσεις και να προχωρήσει σε συμφωνία με τους εταίρους, οδηγώντας τη χώρα είτε στα βράχια είτε σε νέο Μνημόνιο. Υπάρχει όμως και μια πιο επικίνδυνη διάσταση: αυτή της συστηματικής και με ανυπολόγιστες συνέπειες καλλιέργειας ενός πρωτοφανούς αντιευρωπαϊκού μένους στην ελληνική κοινή γνώμη.
 
Μπενουά Κερέ
Συνέντευξη στον Αλ. Παπαχελά, Η Καθημερινή, 22/04/2015

Η ευθύνη για την επίτευξη συμφωνίας με τους δανειστές και περαιτέρω για τη διασφάλιση της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη ανήκει αποκλειστικά στην Αθήνα διαμηνύει το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,

 
Αγγελική Σπανού
Μεταρρύθμιση, 21/04/2015
“Η Ευρώπη είναι συλλογικά ένοχη επειδή αφήνει εκατοντάδες μετανάστες να πεθαίνουν στη Μεσόγειο. Είναι ντροπή μας” δήλωσε ο ιδρυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» Μπερνάρ Κουσνέρ. Εχει δίκιο και είναι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, όχι ένας ξένος ούτε ένας αντίπαλος των ευρωπαϊκών ελίτ.Αυτό είναι στοιχείο του ευρωπαϊκού μεγαλείου, ότι εδώ δεν βρίσκεται μόνο το πρόβλημα αλλά επίσης η λύση ή η ουτοπία
 
Σήφης Πολυμίλης
ΤΟ ΒΗΜΑ, 20/04/2015
Είναι παλιά και κλασική μέθοδος της Αριστεράς να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, ώστε να την προσαρμόζει στα μέτρα και στις ανάγκες της. Εξίσου κλασική είναι και η αντίληψη ότι η Αριστερά έχει πάντα το δίκιο με το μέρος της, άρα ουδεμία ευθύνη φέρει για όσα συμβαίνουν σήμερα ή θα συμβούν αύριο στην ταλαίπωρη χώρα μας.
 
Γιάννης Βούλγαρης
Τα Νέα, 18/04/2015
Στο άρθρο αυτό δεν θα βρείτε καμία «έκκληση» στον κ. Τσίπρα «να παρέμβει επιτέλους», «να αποφασίσει επιτέλους» ποιον δρόμο κρίνει ότι η χώρα πρέπει να τραβήξει. Οσο αυξάνει η βουβή απόγνωση για την αβεβαιότητα και την προϊούσα οικονομική καταστροφή της χώρας τόσο αυξάνουν και οι «εκκλήσεις». Η εξέλιξη δείχνει ότι ο κ. Τσίπρας ούτε μπορεί ούτε θέλει ούτε ξέρει να λύσει τα θανάσιμα προβλήματα που συσσωρεύονται.
 
Παντελής Μπουκάλας
Η Καθημερινή, 18/04/2015
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κληροδότησε στην ανθρωπότητα μιαν απαράγραπτη υποχρέωση: να σκέφτεται. Και να ξανασκέφτεται. Τις λέξεις και τις πράξεις της. Να σκέφτεται αν μετά το Άουσβιτς και το Νταχάου είναι ποτέ δυνατόν να γίνουμε όπως πριν, τάχα αθώοι. Αν μετά το Αουσβιτς υπάρχει Θεός, ερώτημα που δεν το νομιμοποίησε μόνο η θλιβερή στάση του Βατικανού στον πόλεμο.
 
Π.Κ. Ιωακειμίδης
Τα Νέα, 15/04/2015
Ενώ η Ελλάδα αγωνία η Ευρώπη φαίνεται ότι μπήκε σε διαδικασία θετικών προοπτικών ανάπτυξης. Τα τελευταία οικονομικά στοιχεία είναι ενθαρρυντικά.. Ο αποπληθωρισμός συρρικνούται, η ανεργία μειώνεται, η οικονομική μεγέθυνση ισχυροποιείται.
 
Σήφης Πολυμίλης
Το Βήμα της Κυριακής, 11/04/2015

Επί δυόμισι μήνες παρακολουθούμε τα κυβερνητικά στελέχη να κάνουν διαλέξεις τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη για να σωθεί... Το τι πρέπει όμως να κάνουν οι ίδιοι, ως υπεύθυνοι διαχειριστές της εξουσίας πλέον, το αποφεύγουν όπως ο Διάβολος το λιβάνι. Με πρώτο φυσικά τον ειδήμονα περί παντός του επιστητού, πλην των άμεσων αρμοδιοτήτων του, κ. Βαρουφάκη που προχθές στο συνέδριο που διοργάνωσε ο κ. Σόρος ανέπεμψε και τον... επικήδειο της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι μια ασύμμετρη ένωση και σε κάποιο σημείο οι ασύμμετρες ενώσεις τελικά θα συντριβούν»...

 
Γιάννης Πρετεντέρης
Τα Νέα, 06/04/2015
Με μεγάλη επιτυχία (αν κρίνω από την προσέλευση υπουργών που δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν σαββατιάτικα) ξεκίνησε τις εργασίες της η «Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους».

Πρόκειται για μια Επιτροπή που θα κάνει τον λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους και η οποία ιδρύθηκε από την Πρόεδρο της Βουλής, με απόφαση της Προέδρου της Βουλής και προεδρεύεται από την Πρόεδρο της Βουλής - μαζί με πεντέξι ακόμη επιτροπές της Βουλής.
 
Μπάμπης Παπαδημητρίου
Η Καθημερινή της Κυριακής, 05/04/2015
Νομίζω ότι ακόμη και όσοι καλοπροαίρετα πιστεύουν πως θα είναι καλύτερα να επιστρέψουμε στη δραχμή αντί του μνημονιακού καθαρτηρίου, θα είναι ευχαριστημένοι αν, τελικά, αποφύγουμε αυτή την περιπέτεια. Εξάλλου, ο πραγματικός και άμεσος κίνδυνος δεν είναι να βγούμε από τη Ζώνη, αλλά να βουλιάξουμε στη μιζέρια της απόλυτης στασιμότητας εντός ευρώ.
 
Μπάμπης Παπαδημητρίου
Η Καθημερινή, 02/04/2015
​Είναι προφανές ότι τίποτε το χρήσιμο για την πατρίδα και τους πολίτες δεν πρόκειται να προσφέρει η εξεταστική επιτροπή την οποία θέλει να συγκροτήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ποιοι θα εξετάσουν; Οι βουλευτές! Οι μεν θα ψηφίσουν υπέρ της μιας άποψης, οι άλλοι υπέρ της διαφορετικής.
 
Μιχάλης Κυριακίδης
31/03/2015
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε έκτακτη σύγκληση της Βουλής για να ενημερώσει σχετικά με την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.

Όσοι όμως παρακολουθήσαμε τη συζήτηση, δεν γίναμε σοφότεροι για τα όσα η κυβέρνησή μας διαπραγματεύεται με τους εταίρους, αλλά αντιθέτως ακούσαμε γενικόλογες κορώνες και ασάφειες…
 
Π.Κ. Ιωακειμίδης
Τα Νέα, 30/03/2015
Η «ρήξη» (rupture) είναι μια από τις απαγορευμένες λέξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Όποιος τη χρησιμοποιεί συνήθως το πληρώνει ακριβά. Παρά ταύτα, κυβερνητικά στελέχη με ιδιαίτερη άνεση χρησιμοποιούν αναφορές σε «ρήξη» στις διαπραγματεύσεις με τους Θεσμούς.
 
Δημήτρης Χριστόπουλος
Χρόνος, 30/03/2015

Η ιστορία της ιδιότητας του έλληνα πολίτη
από τα Επαναστατικά Συντάγματα ώς τις αρχές του 21ου αιώνα


*«Tο Ελληνικόν Έθνος, το υπό την φρικώδη Οθωμανικήν δυναστείαν, μη δυνάμενον να φέρη τον βαρύτατον και απαραδειγμάτιστο ζυγόν της τυρρανίας, και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας, κηρύττει σήμερον διά των νομίμων Παραστατών του, […] την Πολιτικήν αυτού Ύπαρξιν και Ανεξαρτησίαν».

 
Άγγελος Βολιώτης
www.badiera.gr, 30/03/2015
Δεν ξέρω πόσο απασχολεί τους πολίτες , πόσο σύνθετο και σημαντικό κρίνεται το ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής και της διπλωματικής συμπεριφοράς της κυβέρνησης, με ό,τι βέβαια αυτές αντανακλούν και έχουν ως συνέπεια στη γεωπολιτική θέση της χώρας και στη πολύπαθη όσο και δεινή οικονομική μας κατάσταση.
 
Παύλος Τσίμας
huffingtonpost, 29/03/2015
Εκτός εξωφρενικών προσδοκιών, πάντως, η επίσκεψη Τσίπρα στο Βερολίνο ήταν, κατά γενική ομολογία, επιτυχής. Η επιτυχία ήταν, εν πολλοίς, αναμενόμενη και προεξοφλημένη. Η πρόσκληση δεν θα ερχόταν καν, αν και οι δύο πλευρές δεν είχαν προσυμφωνήσει ότι έχουν την πρόθεση να συμφωνήσουν. Αλλά, ίσως, η επιτυχία να ήταν λίγο μεγαλύτερη του αναμενομένου.
 
Ανδρέας Πετρουλάκης
www.protagon.gr, 27/03/2015

Για το κείμενο αυτό (protagon.gr 17/03/15), ο Π. Καμένος έκανε αγωγή 1.000.000ευρώ,   ναι ενός εκατομμυρίου ευρώ,  στον συγγραφέα!!!!!!!!!! Εκφοβισμός είπατε;

.... Τα φλογερά εθνικιστικά και αντιευρωπαϊκά παραληρήματα του κ. Καμμένου αντανακλούν και χρεώνονται σε όλη την Κυβέρνηση- αυτός δεν κάθεται στα αυγά του σαν τον κ. Καρατζαφέρη. Άνοιξε βεντέτα με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έδωσε τον τόνο στην κήρυξη του ψυχρού πολέμου εναντίον της Γερμανίας- μια χαρά στρώνουμε το έδαφος για να πάμε να ζητήσουμε λεφτά, τη στιγμή που εκείνος απτόητος απολαμβάνει τον ρόλο του παίζοντας πόλεμο στο Αιγαίο με Απάτσι και φρεγάτες. Μέχρι και η τέως προστατευόμενή του κ. Ραχήλ Μακρή αναρωτήθηκε αν κάνει τίποτα άλλο εκτός από το να ξοδεύει τα λεφτά μας σε οπερέτες. Δυστυχώς κάνει. Την κυβέρνηση σαν τα μούτρα του.

 
Νικηφόρος Αντωνόπουλος
Μεταρρύθμιση, 27/03/2015
Να ‘ναι καλά ο άνθρωπος! Για τον Τσίπρα λέω, που αξιώθηκα να τον δω να βαδίζει στο κόκκινα χαλί, έξω από την καγκελαρία, αγέρωχος – λίγο μαδημένος μου φάνηκε, αλλά πρωθυπουργός είναι, ας μη του το χαλάσω … – πλάι πλάι με την «μαντάμ Μέρκελ» και να επιθεωρεί τα γερμανικά στρατά…
 
Π.Κ. Ιωακειμίδης
Τα Νέα, 26/03/2015
Μετα τις πρόσφατες εξελίξεις και ιδιαίτερα την πολλαπλών συμβολισμών συναντηση του Πρωθυπουργού με την Γερμανίδα καγκελάριο, η βαθύτατα ζημιογόνος αντιπαράθεση μνημονιακών – αντιμνημονιακών φθάνει στο οριστικό τέλος της. Η αντιπαράθεση γίνεται πολιτική.
 
Δημήτρης Φύσσας
The Insider, 24/03/2015
Διαβάστε μια οποιαδήποτε ιστορία της Επανάστασης, ακόμα και μία από τις θεωρούμενες «συντηρητικές» (Τρικούπης, Κόκκινος, Εκδοτική Αθηνών κ.λπ.) ή ανατρέξτε σε απομνημονεύματα αγωνιστών. Θα δείτε πολύ εύκολα ότι:
 
Νίκος Μπογιόπουλος
www.enikos.gr, 23/03/2015
Ο αγώνας για τα δίκαια του λαού, εφόσον είναι τέτοιος, η αφιέρωση των ικανοτήτων (επαγγελματικών, νομικών, επιστημονικών, τεχνικών κλπ), των δυνατοτήτων και των γνώσεων του καθενός σε αυτόν τον πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού, δεν μπορεί να γίνεται και να διεξάγεται με ιδιωτικά συμφωνητικά για παρακράτηση 12% επί των δικαιωμάτων του λαού…
 
Θανάσης Μαυρίδης
www.capital.gr, 23/03/2015
Η Ευρώπη ζητάει από τον κ. Τσίπρα την λίστα με τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνει η κυβέρνησή του. Είτε το κάνουν επίτηδες είτε δεν έχουν ακόμη καταλάβει ποιος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Να το πούμε κι αλλιώς! Το να ζητάμε από τον κ. Τσίπρα να εφαρμόσει μία αμιγώς φιλελεύθερη πολιτική είναι σαν να ζητάει κανείς από έναν χριστιανό να πει απέξω το Κοράνι.
 
ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ
Design, Developed & Powered by 2easy Web Applications
Επισκέπτες | Σήμερα: 886 | Σύνολο από 20/02/2004: 12,240,123 | Μοναδικά IP: 470,394