ΑΝΑΝΕΩΣΗ στη δράση
ΤΟΛΜΗ στην πολιτική
ΕΥΘΥΝΗ για την κοινωνία και τη χώρα
ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ομιλία του (4.12.2013) ο Μπ. Ομπάμα χαρακτήρισε την ανισότητα ως «το πρωταρχικό ζήτημα της εποχής μας». Μια βδομάδα νωρίτερα (26.11.2013), ο Πάπας Φραγκίσκος σε βαρυσήμαντο κείμενό του επετέθη στην οικονομία του αποκλεισμού και της ανισότητας και, εμμέσως πλην σαφώς, χλεύασε τις νεοφιλελεύθερες απόψεις περί διανομής των εισοδημάτων και του πλούτου. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ. Το χάσμα στα εισοδήματα δεν παύει να διευρύνεται μέρα με τη μέρα.
Η κυβέρνηση μοχθεί και τις άγιες ημέρες. Ετσι, τα Χριστούγεννα, τρεις υπουργοί έδωσαν συνέντευξη με θέμα τη θέρμανση και την αιθαλομίχλη. Από μια συνέντευξη χωρίς ουσία, αναμενόμενο ήταν ότι θα έμενε μόνο κάποια «εξυπνάδα» της στιγμής – το πετρέλαιο ως θερμαντικό της πισίνας. Το πλέον ενδιαφέρον ήταν ότι η ίδια κυβέρνηση που είχε εισηγηθεί στην τρόικα να μειωθεί ο ειδικός φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης, διά τριών υπουργών, εξήγησε πως αν η εισήγησή της είχε γίνει δεκτή, θα είχε ενισχυθεί το λαθρεμπόριο καυσίμων!
.jpg)
Τα πρώτα, τα μεγάλα θύματα της παρατεταμένης ύφεσης στη χώρα είναι οι άνεργοι. Αν το δεχόμαστε, και δεν το λέμε για να το λέμε, είναι, πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα. Πρώτο μέλημα και του κράτους και της κοινωνίας, και των τραπεζών και των επιχειρήσεων.
Από το 2008 όσο μειώθηκε το ΑΕΠ -πλησιάζει το 25%- τόσο περίπου αυξήθηκε η ανεργία - πάνω από 20%. Το υπερβολικό αυτό φορτίο οφείλεται και στα χαρακτηριστικά της απασχόλησης την περίοδο των παχιών αγελάδων -αυτή είναι η βάση- αλλά και στο πώς αντιμετωπίστηκε η κρίση. Σε ποιους δηλαδή φορτώθηκε περισσότερο το βάρος της κρίσης. Όχι μόνον στους νέους, αλλά πρωτίστως στους νέους, χαμηλής και μέσης μόρφωσης.
το Συνέδριο της ΔΗΜΑΡ τελείωσε, έχοντας ψηφίσει με πολύ μεγάλη πλειοψηφία τις Θέσεις, δηλαδή την πολιτική γραμμή πλεύσης για τα επόμενα τρία χρόνια, έχοντας επανεκλέξει τον Φ. Κουβέλη ως πρόεδρο καθώς και τη νέα Κεντρική Επιτροπή. Δεν υπάρχουν δύο ομάδες. Υπάρχει ένα ενιαίο δημοκρατικό κόμμα, που βγαίνει μετά από το Συνέδριό του, μετά από ένα έντονο διάλογο, με πλειοψηφία και μειοψηφία. Δεν πρόκειται για διχασμό. Η κουλτούρα του χώρου της δημοκρατικής αριστεράς μας καθιστά βέβαιους ότι στις επερχόμενες ευρωβουλευτικές εκλογές που θα κατέβει η ΔΗΜΑΡ με τους συμμάχους της, κινήσεις και προσωπικότητες, όλοι και όλες θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους.
Η φωτογραφία, από τα ευρήματα των ερευνών για τη δράση της Χρυσής Αυγής, με το μικρό παιδί να χαιρετά ναζιστικά, κάνει τον γύρο του Διαδικτύου και προκαλεί τουλάχιστον αποτροπιασμό και ανησυχία. Προφανώς και δεν υπάρχουν παιδιά ναζί. Οι πάντες υποθέτουν ότι ο χαιρετισμός ήταν καθ’ υπαγόρευση και η φωτογραφία στημένη, όπως τόσες άλλες μικρόνοες και άρρωστες εμπνεύσεις μελών του νεοναζιστικού συνονθυλεύματος. Προφανώς και πάλι όμως ο αποτροπιασμός και η ανησυχία δεν επαρκούν ως διαπιστωτική στάση ή και ως αυθόρμητη αντίδραση για να εξηγήσουν και να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο.
Το παράρτημα περιλαμβάνει 36 προγραμματικές θέσεις σε συγκεκριμένα θέματα.
Οι θέσεις αυτές εκπονήθηκαν σε συνεργασία με τους τομείς του κόμματος.
...Εμείς δεν έχουμε «αγκυλώσεις» για εκ των προτέρων αποκλεισμούς και δεν θεωρούμε πως η δυνατότητα σχηματισμού συμμαχικής κυβέρνησης είναι μόνο με το συντηρητικό κόμμα! Εμείς ως κόμμα της δημοκρατικής αριστεράς θέλουμε να υπάρχουν οι όροι και προϋποθέσεις, προγραμματικοί και πολιτικοί, για κυβερνήσεις προοδευτικής κατεύθυνσης, που, δυστυχώς, αν γίνονταν αύριο οι εκλογές δεν υπάρχουν. Σε κάθε περίπτωση όταν θα προκηρυχθούν οι εκλογές τότε εμείς ως αριστερά της ευθύνης θα εκδιπλώσουμε και την άποψή μας για το «ποιά κυβέρνηση για τον τόπο»
...Η άλλη Ευρώπη δεν θα προκύψει νομοτελειακά, αλλά με αγώνα. Κρίσιμος είναι εδώ ο ρόλος της αριστεράς. Η σοσιαλδημοκρατία, κορμός της ευρωπαϊκής αριστεράς, παρʼ όλο που εκλογικά και από άποψη κυβερνητικών συμμετοχών βρίσκεται μάλλον σε άνοδο, δεν έχει ακόμη συνέλθει από την περίοδο όπου ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός της μετατράπηκε σε άκριτη υιοθέτηση πολιτικών της δεξιάς. Σήμερα, τα προγράμματα και οι προβληματισμοί της τείνουν να αποστασιοποιούνται από την μπλαιρική εκτροπή, αλλά η κυβερνητική πρακτική, βοηθούσης και της κρίσης, παραμένει συχνά δεξιά και απονευρωμένη. Η επεξεργασία και υιοθέτηση στην πράξη ρεαλιστικών αλλά αριστερών πολιτικών, διακριτών από αυτές της δεξιάς, αποτελεί όρο για την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής αριστεράς, προς όφελος και της Ευρώπης.
Στις ευρωεκλογές θα συμμετέχουμε ως ΔΗΜΑΡ μαζί με τη συμμαχία που θα έχουμε συγκροτήσει στο πλαίσιο του προοδευτικού πόλου. Θα αναδείξουμε τη σύνδεση της έκβασης του ελληνικού ζητήματος με το μέλλον της Ευρώπης.
Θα αντιπαρατεθούμε με τον αντιευρωπαϊσμό και τον ευρωσκεπτικισμό με σταθερή προσήλωση στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Ταυτόχρονα θα αναδείξουμε την πολιτική μας πρόταση για την αλλαγή των πολιτικών σε Ελλάδα και Ευρώπη για την αντιμετώπιση της κρίσης. Υπό το πρίσμα μιας σταθερής ευρωπαϊστικής αφετηρίας, διεκδικούμε έναν ευρωπαϊσμό που να δίνει λύσεις στην κρίση.
Η συνεισφορά της ΔΗΜΑΡ στη χώρα θα είναι η συγκρότηση του προοδευτικού πόλου που θα λειτουργήσει σταθεροποιητικά και θα ωθήσει τις πολιτικές εξελίξεις στην κατεύθυνση της αλλαγής πολιτικών για την έξοδο από την κρίση με ανάπτυξη, απασχόληση και κοινωνική συνοχή. Χωρίς όμως λαϊκιστικές παροχολογίες και σταθερά μέσα στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Όσο πιο ισχυρή είναι αυτή η πολιτική συμπαράταξη τόσο θα μπορεί να επηρεάζει για λύσεις προοδευτικές και ταυτόχρονα ρεαλιστικές.
Έχουμε πει ότι παραμένουμε κυβερνώσα Αριστερά και μέρος της προσπάθειας εξόδου από την κρίση.
...Η αποχώρησή μας από την κυβέρνηση δεν μεταβάλλει τη στάση ευθύνης που έχουμε απέναντι στα προβλήματα της χώρας, ούτε ισοδυναμεί με αποχώρηση από την προσπάθεια υπέρβασης τη κρίσης. Αυτό αποδεικνύεται εμπράκτως με τη θετική ψήφο μας σε σειρά νομοσχεδίων που εκτιμήσαμε ότι ήταν σε σωστή κατεύθυνση. Αυτό αποδεικνύεται και από το ότι καταθέτουμε δικές μας εναλλακτικές προτάσεις. Στόχος μας είναι η διέξοδος από την κρίση με τη μετακίνηση του άξονα των λύσεων σε προοδευτική κατεύθυνση.
Ολόκληρο το κείμενο
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.
Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.
Στην περίοδο της πανδημίας, τα τιμώμενα πρόσωπα ήταν οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων, οι ντελιβεράδες, οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες που μας έφερναν πακέτα στο σπίτι. Ολοι τούς επαινούσαμε, με πρώτες τις κυβερνήσεις, που εξήραν την εργατικότητα και την αυτοθυσία τους. «Ηρωες της πρώτης γραμμής» αποκαλούσαν τους γιατρούς οι υπουργοί Υγείας, καλώντας μάλιστα μια εποχή τους πολίτες να βγαίνουν στα μπαλκόνια και να τους χειροκροτούν.