Η (ελληνική) νεύρωση με το Ισλάμ

Τάκης Καμπύλης, Η Καθημερινή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-05-31

Ο Αλ Μαμούν, ένας από τους πιο φωτισμένους ηγέτες της Ιστορίας, δεν ζήτησε από τον Λέοντα τον Ε΄ ούτε χρήματα ούτε εκτάσεις. Αλλά την άδεια να αποκτήσει μια συλλογή από επιστημονικά συγγράμματα που ήταν αποθησαυρισμένα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Η γοητεία του αιρετικού

Χρήστος Μαχαίρας, Ελεύθερος Τύπος, Δημοσιευμένο: 2009-05-31

Το πιο άχαρο δημοσιογραφικό είδος είναι οι νεκρολογίες. Οχι μόνο γιατί συνήθως γράφονται στη βάση της ανάγκης να δικαιωθούν ούτως ή άλλως οι αποθανόντες, αλλά γιατί πολλές φορές αποδίδουν σ’ αυτούς που έφυγαν ιδιότητες που ούτε είχαν ούτε θα ήθελαν να έχουν.

Ανανέωση, Ευρώπη, Οικολογία

Θόδωρος Μαργαρίτης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-05-31

«Εγώ ανήκω στους λοιπούς δημοκράτες…», έλεγε με τον συνήθη αιρετικό και δηκτικό λόγο του ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης όταν μιλούσε σε συνεδριάσεις κομματικών οργάνων. Ήταν μια από τις αγαπημένες φραστικές προκλήσεις του, απέναντι στην αλαζονεία των στελεχών της αριστεράς, που συνήθως, ως κάτοχοι της μοναδικής αλήθειας, αντιμετώπιζαν με περισσή υπεροψία κάθε άλλη προοδευτική προσέγγιση για τα πράγματα.

Μια προσφορά που δεν δικαιώθηκε

Χριστίνα Αγριαντώνη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-05-31

Ο θάνατος του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στερεί το ερημικό πολιτικό τοπίο της χώρας μας από μια όαση ορθολογισμού, παιδείας, δημοκρατικού ήθους και κριτικής σκέψης. Απέναντι στον κυρίαρχο λόγο της δημαγωγίας, της παραπλάνησης και της απόκρυψης, λόγο βαθύτατα περιφρονητικό εντέλει και για τους πολίτες και για τη δημοκρατία, ήταν για μας η ζωτική ανάσα, ακόμα περισσότερο αναγκαία σήμερα που ο ανορθολογισμός, οι ποικίλοι φονταμενταλισμοί αλλά και οι ιδιοτέλειες φαίνεται να κερδίζουν σε όλα τα μέτωπα.

Εξέφρασε πολλές γενιές και εποχές

Θανάσης Καλαφάτης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-05-31

O Μιχάλης Παπαγιαννάκης είναι εκφραστής όχι μόνο μιας γενιάς και εποχής, αλλά, αέναα νέος και ανήσυχος, με την συνεχή συμμετοχή του στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας έγινε εκφραστής πολλαπλών γενεών και εποχών και προσέφερε θετικό και ανεκτίμητο έργο στην χώρα και την ελληνική αριστερά.

Τρία πλεονεκτήματα και ένα... μειονέκτημα

Δημήτρης Κυρτάτας, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-05-31

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης δεν είχε δασκάλους στην πολιτική και είναι πολύ αμφίβολο αν θα αφήσει μαθητές. Το είδος του πολιτικού που επέλεξε να γίνει το διέπλασε μόνος του, με τα χέρια και τα πόδια του. Για να το πετύχει διέθετε τρία βασικά προσόντα και ένα μειονέκτημα.

Τι είδους αριστερός ήταν ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης;

Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-05-31

Πολλά γράφτηκαν και πολλά ειπώθηκαν για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη -όλα θετικά και, είμαι βέβαιος γιʼ αυτό όλα ειλικρινά. Ο αυστηρός χαρακτήρας, οι καμιά φορά απότομες αντιδράσεις του, δεν αναφέρθηκαν από κανένα, και νομίζω δικαιολογημένα:

Προεκλογικές σημειώσεις 2009

Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2009-05-30

«H καλυτερη δημοσκοπηση ειναι η καλπη» λεει μια τρεχουσα ξυλινη κοινοτοπια. Αυτη τη φορα μπορει ομως να ισχυει το αντιθετο. Η αποχη ενδεχεται να «αλλοιωσει» τοσο τα αποτελεσματα, ωστε οι τρεχουσες δημοσκοπησεις να αποτυπωνουν πιστοτερα τις διαθεσεις και τις τασεις απο το αποτελεσμα καθαυτο. Με κινδυνο λοιπον να πεσουμε εξω μαζι με τις δημοσκοπησεις, ας κρατησουμε μερικες προεκλογικες σημειωσεις

για μετεκλογικη χρηση.

Ο Μιχάλης δεν ήταν «ίδιος» με τους άλλους...

Ο αποχαιρετισμός στον Μιχάλη είναι εγκώμιο μειοψηφίας. Μιας μειοψηφίας με αυτογνωσία που δεν μπορούν να την ακολουθήσουν οι πολλοί, γιατί δεν είναι έτοιμοι

Δημήτρης Παπαδημούλης, Ημερησία, Δημοσιευμένο: 2009-05-30

Hταν μια μεγάλη απώλεια, παρότι το περιμέναμε. O Mιχάλης Παπαγιαννάκης έδωσε με αξιοπρέπεια και απίστευτη δύναμη μια μάχη δύο χρόνων, προσπαθώντας να ζήσει με την ίδια δύναμη και αισιοδοξία που έζησε όλη του τη ζωή απέναντι στον καρκίνο. O Mιχάλης ήταν μια μορφή που συμβόλιζε πολλά πράγματα. Hταν για μένα, εκτός από πολύ καλός σύντροφος, και φίλος και δάσκαλος.

Ο αντιευρωπαϊσμός είναι επικίνδυνος

Άννα Φραγκουδάκη, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2009-05-29

ΕΝΑ ΑΠΟ τα πιο αντιευρωπαϊκά κόμματα στην Ελλάδα είναι το ΚΚΕ, στο όνομα «του λαού». Θα μπορούσε να γράψει κανείς μακρύ κατάλογο υποθέσεων για το τι θα συνέβαινε στον λαό αν δεν ανήκαμε στην ευρωζώνη.

Η αιώνια λιακάδα του Μιχάλη Παπαγιαννάκη

Ηλίας Μαγκλίνης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2009-05-29

Θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι μετά το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάσει κάμποσους ψηφοφόρους, όχι πολλούς, πάντως κάποιους θα τους χάσει. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ψήφιζαν Συνασπισμό για να «σταυρώσουν» τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη.

Αποχαιρετισμός σε δύο Πολίτες

Ριχάρδος Σωμερίτης, ΤΟ ΒΗΜΑ, Δημοσιευμένο: 2009-05-28

Υπάρχουν ημέρες δύσκολες. Οπως οι τόσο άδοξες τωρινές. Που πρέπει να λέμε επιπλέον ότι δύο υπέροχοι Πολίτες, δύο άνθρωποι σαν τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη και τον Αλέκο Αργυρίου δεν είναι πια μαζί μας. Είχα την τύχη να τους γνωρίσω.
Σύνολο αποτελεσμάτων αναζήτησης: 96

Απόψεις

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός: Η ελληνική εξωτερική πολιτική στη σκιά του τραμπισμού

Κώστας Χλωμούδης, chlomoudisopinion.blogspot.com, 2026-10-12

Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.

Ο Τραμπ με χιτώνα

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-10-10

Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...

Κλεισμένη στο γυάλινο πύργο

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, news247.gr, 2026-10-06

Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ

Μέσος όρος, διάμεσος, affordability και άλλες ιστορίες

Μπορείς λοιπόν να πηγαίνεις καλά, καλύτερα – πλην να μην μπορείς να αντιμετωπίσεις το κόστος ζωής

Αντώνης Παπαγιαννίδης, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 2026-10-06

Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».

Σταθερότητα- αλλά πώς;

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-10-03

Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.

Η αλκοόλη της εξουσίας

Παντελής Μπουκάλας, 2026-09-29

Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.

Πώς και γιατί υπάρχουν λεφτά για να… ζεσταθούμε

Ζώης Τσόλης, protagon.gr, 2026-09-29

Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει

«Κλείνει» το Κυπριακό, ανοίγει η προεκλογική

Κυριάκος Πιερίδης, Πολίτης, Κύπρος, 2026-09-26

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.

Το κενό

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-09-26

...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.

Γιατί δεν έχουμε μπαταρίες;

Θανάσης Μαυρίδης, liberal.gr, 2026-09-23

… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…

Η πολυμερής συνεργασία δεν είναι ιδεαλισμός, είναι αναγκαιότητα

Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πρόεδρος της Βραζιλίας, Αντόνιο Κόστα, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου, Ουίλιαμ Ρούτο, πρόεδρος, Μαρκ Κάρνεϊ, πρωθυπουργός του Καναδά

KReport, 2026-09-22

Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.

Ανήλικη και ενήλικη βία

Παντελής Μπουκάλας, 2026-09-22

Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.

▲
×
×