Στην τελευταία δημοσκόπηση της ΑLCO για την DEALnews(19/11/10)
Δημοσιευμένο: 2010-11-19
ΣΕ πανελλαδική δημοσκόπηση της ΑLCO για την DEALnews που δημοσιεύεται σήμερα(19/11/10) στην πρόθεση ψήφου το ΠΑΣΟΚ προηγείται με 24,3% και η ΝΔ έχει 19,3%. Ακολουθεί το KKE με 7,4%, έπεται το ΛΑΟΣ με 4,3% και εν συνεχεία ο ΣΥΡΙΖΑμε 2,1%, οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ με 1,5%, και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ με 1,7%. Την εικόνα συμπληρώνουν το ΑΛΛΟ 3%, ΛΕΥΚΟ 6,8%, ΑΠΟΧΗ 20%, και ΔΞ/ΔΑ 8,8%.
Ανακοίνωση του Τμήματος Παιδείας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-11-19
Η Δημοκρατική Αριστερά εκφράζει τον αποτροπιασμό της και την ανησυχία της για τα πρόσφατα φαινόμενα βίας στο ΑΠΘ με θύματα δύο διδάσκοντες. Τέτοιες πρακτικές βάλουν ενάντια στο δημόσιο πανεπιστήμιο, στο άσυλο και στη δημοκρατία. Η Δημοκρατική Αριστερά καλεί όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα να διαφυλάξει την εσωτερική δημοκρατία και να απομονώσει τα στοιχεία που ντροπιάζουν το ελληνική πανεπιστήμιο. Είναι αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας να διαφυλάξει τους χώρους του δημόσιου Πανεπιστημίου.
Στη σύνοδο του ΝΑΤΟ που πραγματοποιείται στη Λισαβόνα, 19 – 21 Νοεμβρίου, οι χώρες μέλη καλούνται να υιοθετήσουν «το νέο στρατηγικό δόγμα» της συμμαχίας που θα ισχύει μέχρι το 2020. Με τη νέο δόγμα το ΝΑΤΟ εγκαταλείπει τον «αμυντικό» ρόλο που επισήμως διαδραμάτιζε καθ` όλη την περίοδο του ψυχρού πολέμου, για να μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει επιχειρησιακά νέες απειλές, όπως η τρομοκρατία, ο έλεγχος των ενεργειακών πόρων και της ροής τους, τα πυρηνικά όπλα από χώρες εκτός συμμαχίας, την κυβερνοπειρατεία και το οργανωμένο έγκλημα.
Συνέντευξη στο Σωτήρη Σιδέρη, ΑΠΕ, Δημοσιευμένο: 2010-11-18
...Οι ενδοαριστερές αντιπαραθέσεις δεν μας αφορούν, όπως δεν αφορούν και την κοινωνία. Ο κατακερματισμός της Αριστεράς είναι πραγματικό πρόβλημα, από τη στιγμή που δεν υπάρχει η πολιτική βούληση, ούτε καν για κοινή δράση. Ωστόσο, ο κατακερματισμός της Αριστεράς είναι απόρροια των μεγάλων διαφορών που επικρατούν μεταξύ του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και της "Δημοκρατικής Αριστεράς".
Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ για το προσχέδιο του Προϋπολογισμού 2011
Δημοσιευμένο: 2010-11-18
Οι ακροβασίες με τις οποίες η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει το Σχέδιο Προϋπολογισμού 2011, σύμφωνα με τις επιταγές του Μνημονίου, δεν είναι δυνατόν να αλλάξουν την ουσία του. Πρόκειται για ένα δυσβάστακτο προϋπολογισμό, χωρίς αναπτυξιακή προοπτική, όπου και πάλι τα βάρη του, τα συνολικά μέτρα ύψους 14δις ευρώ, θα κληθούν να τα υποστούν τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα.
Η συνεχής πυροδότηση του ΦΠΑ για τα είδη διατροφής και τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, μαζί και η αύξηση των έμμεσων φόρων θα παροξύνουν την άνοδο του πληθωρισμού, θα συντελέσουν στην περαιτέρω αφαίμαξη των μισθωτών, συνταξιούχων και ανέργων και θα έχουν και άμεσες επιπτώσεις στο τζίρο των χειμαζόμενων μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Με το νέο αμυντικό δόγμα που καλούνται να υιοθετήσουν οι χώρες μέλη της συμμαχίας υπό την πίεση των ΗΠΑ, με τη διασυνδεδεμένη με τη Ρωσία νέα αντιπυραυλική ασπίδα και με τη συνεργασία με την Ινδία, την Κίνα, την Ιαπωνία και την Αυστραλία, το ΝΑΤΟ διευρύνει και αναβαθμίζει τον επιχειρησιακό του ρόλο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Οι προληπτικοί πόλεμοι και οι στρατιωτικές επεμβάσεις, όπως στο Αφγανιστάν, θα αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Με τον επιβαλλόμενο διαρκή εκσυγχρονισμό των οπλικών συστημάτων θα οξυνθούν οι ανταγωνισμοί και οι εντάσεις παντού στον κόσμο, και στα Βαλκάνια, και θα επιδεινωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μαζί με τη συνεπαγόμενη οικονομική αιμορραγία σε περίοδο κρίσης χρεών και ελλειμμάτων.
Συνόδεψα πρόσφατα έναν αγαπημένο φίλο στον τόπο καταγωγής του στη Λάπηθο, στην κατεχόμενη Κύπρο. Ηταν η πρώτη επίσκεψή του μετά την αναγκαστική προσφυγιά τού 1974. Στη θέα του σπιτιού, τη συγκίνηση κορύφωσε ο καλοσυνάτος χαιρετισμός της Τουρκοκύπριας γειτόνισσας. Πρόσφυγας κι αυτή, από το νότο, από την Πάφο, θύμα της ίδιας βαναυσότητας, του δισεπίλυτου Κυπριακού. Αντίθετες διαδρομές της δυστυχίας, πικρή εισφορά σε παμπάλαιες θυσίες των εθνικών αντιπαλοτήτων.
Η εικόνα των μουσουλμάνων που προσεύχονται στις πλατείες της Αθήνας χωράει πολλές αναγνώσεις. Υπάρχει ελευθερία, αφού τους αφήνουν. Άλλη οπτική: Δεν επιτρέπονται τεμένη και οι άνθρωποι καταφεύγουν στις πλατείες, άρα υπάρχουν εμπόδια στα θρησκευτικά δικαιώματά τους. Άλλη ανάγνωση: Μας κατέλαβαν τις πλατείες, ο εχθρός μπήκε μέσα. Γι’ αυτό τους εμποδίζουμε όπου μπορούμε. Κι ακόμη: Η προσευχή στις πλατείες είναι και μια μορφή διεκδίκησης, βρισκόμαστε μπροστά σε διεργασίες έντασης. Εκδηλώθηκε, βέβαια, και η προπαγάνδα: ότι τάχα έδωσε άδεια ο Καμίνης για την προσευχή στις πλατείες!
Πρώτα συμπεράσματα, με την ολοκλήρωση και του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών. Το πάρτι τσαγιού αλά ελληνικά, με μπόλικη αντιμνημονιακή δημαγωγία και με λαϊκισμό της χειρότερης δυνατής μορφής, απέτυχε. Ο κ. Σαμαράς, που φάνηκε προς στιγμήν να κοκορεύεται για το εύστοχο των επιλογών του (σε αντιπολιτευτική τακτική, αλλά και σε πρόσωπα), έχει ήδη καταπιεί σε μεγάλο βαθμό τη γλώσσα του.
Θεός παίζει περίεργα παιγνίδια, όπως εξηγεί και ο μακαρίτης ο Σαραμάγκου, ο οποίος, λίγο καιρό πριν αποδημήσει φρόντισε να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τα θεία. Ο Θεός, λοιπόν, σε συνεργασία με τον Σατανά έχει βαλθεί να κάνει τους ανθρώπους να τρελαίνονται. Προσοχή... Είναι ο Σαραμάγκου που τα λέει όλα αυτά στο «Κάιν», την έσχατη κατάθεσή του.
Αν στη Θεσσαλονίκη είχε αρχίσει πριν μερικά χρόνια, στην Αθήνα η ιστορία ξεκίνησε μόλις το καλοκαίρι. Πολίτες από τις κινήσεις για την Αθήνα, μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς, στελέχη του μεταρρυθμιστικού τμήματος του Πασόκ, των Οικολόγων Πράσινων, συζητούσαν προσπαθώντας να καταλήξουν σε μια θετική υποψηφιότητα που θα αντιμετώπιζε τα διογκωμένα προβλήματα της πόλης. Τέλος Αυγούστου, ο Φώτης Κουβέλης πρότεινε τον Συνήγορο του Πολίτη Γ. Καμίνη.
Μιλάμε στις μέρες μας εξαντλητικά για την ελληνική οικονομική χρεοκοπία και πολύ λιγότερο για την ελληνική πολιτική χρεοκοπία. Μιλάμε εξαντλητικά περί μνημονίου και ξεχνάμε τα πολιτικά και κοινωνικά αίτια που μας οδήγησαν εδώ, λες και αν εξαφανισθεί σήμερα το χρέος, δεν είμαστε ικανοί μέσα σε λίγα χρόνια να το ξαναδημιουργήσουμε.
Τα πραγματικά αίτια έχουν αναφερθεί τουλάχιστον από αυτόν τον χώρο: η κομματοκρατία, το πελατειακό κράτος, η αποδόμηση της έννοιας του δημόσιου συμφέροντος και η εξύψωση της ιδεολογίας του ατομικισμού.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
«Συναισθήματα», «άνθρωποι», «αφήγημα», «ενσυναίσθηση». Ηταν οι λέξεις που επέμενε να επαναλαμβάνει ο Χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, στη φορτισμένη ομιλία του την επομένη του εκλογικού θριάμβου τής –επιβεβαιωμένα από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος– ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις εκλογές του ανατολικογερμανικού κρατιδίου της Σαξονίας-Ανχαλτ με σχεδόν 44%.
Αν κάνετε μια βόλτα στο Μαγδεμβούργο, στις όχθες του Έλβα, η πιθανότητα να συναντήσετε μετανάστη είναι μάλλον μικρή. Το ποσοστό των ξένων που ζουν στην πόλη είναι κάτω από 10%. Και συνολικά η Σαξονία-Ανχαλτ, που πρωτεύουσά της είναι το Μαγδεμβούργο, είναι μια από τις περιοχές της Γερμανίας με το μικρότερο ποσοστό κατοίκων με μεταναστευτικό προφίλ
Για ποιο λόγο οι άνθρωποι καταφεύγουν σε «εναλλακτικές θεραπείες» και αμφιβόλου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σκευάσματα; Είναι τόσο αφελείς; Οχι. Κάποιοι είναι απελπισμένοι. Και κάποιοι άλλοι αναζητούν τη θεραπεία που είναι για λίγους και κάνει θαύματα…
Όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συμπληρώνει οκτώ χρόνια στην πρωθυπουργία. Όσα είχαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (1955-63), ο Ανδρέας Παπανδρέου (1981-89) και ο Κώστας Σημίτης (1996-2004) στο αντίστοιχο σημείο της πολιτικής τους διαδρομής. Θα έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ τους. Και θα επιδιώκει να το σπάσει. Να τους ξεπεράσει. Να κερδίσει το έπαθλο που σε κανέναν δεν έδωσε ποτέ το ελληνικό εκλογικό σώμα: Μια συνεχόμενη τρίτη τετραετία.
Η οικονομική κρίση δίδαξε στη χώρα, με τον πιο επώδυνο τρόπο, τη σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Στη δύσκολη περίοδο των μνημονίων πληρώσαμε όλοι πολιτικές που για χρόνια φόρτωναν με χρέη τις επόμενες γενιές. Μόνο που, δεκαπέντε χρόνια αργότερα, κινδυνεύουμε να περάσουμε στο άλλο άκρο. Από την πολιτική χωρίς λογαριασμό, στον λογαριασμό χωρίς πολιτική.
….Η Αθήνα με 100 εκ. ευρώ, θα μπορούσε να αποκτήσει ένα σχετικά αξιόπιστο σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας. Θα μπορούσε δηλαδή να διπλασιάσει το δίκτυο όμβριων υδάτων, που σήμερα καλύπτει μόλις το 20% των δρόμων της με συνέπεια αυτοί να μετατρέπονται σε ποτάμια όχι μόνο στις συνήθεις περιοχές όπως τα Σεπόλια και η Ριζούπολη αλλά και στο Κολωνάκι και η Βασ. Σοφίας.
Τα ανταμώματα του Αυγούστου προσφέρονται πέραν των άλλων και για την αξιολόγηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών συνθηκών. Για το κλίμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα. Φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι μαζί, ξανοίγονται, μιλούν, τοποθετούνται, θέλουν να πουν τον πόνο τους και τον καημό τους, να κρίνουν και να επικρίνουν...
Το όραμα του Μαρκ Κάρνεϊ, όπως το παρουσίασε ο ίδιος για πρώτη φορά στο Νταβός, ήταν εντυπωσιακό. Μια νέα συμμαχία των μεσαίων δυνάμεων απέναντι στις υπερδυνάμεις οι οποίες χρησιμοποιούν το εμπόριο, την τεχνολογία, τους πόρους και την ασφάλεια ως εργαλεία πίεσης. Η συμμαχία αυτή θα πρόσφερε οικονομική ανθεκτικότητα, συνεπώς και εθνική ασφάλεια, ταυτόχρονα όμως και μια νέα ανάγνωση του κόσμου.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
