Φώτης Κουβέλης, Συνέντευξη στον Δ. Χρυσικόπουλο, Freesunday, Δημοσιευμένο: 2010-11-21
Η υπέρ-κομματικοποίηση των εκλογών δεν απέδωσε κάτι περισσότερο από την περιορισμένη συσπείρωση στους κομματικούς συνδυασμούς των δύο μεγάλων κομμάτων. Τα εκατέρωθεν διλήμματα του δικομματισμού δεν εμπόδισαν τη μεγάλη διαρροή ψηφοφόρων προς συνδυασμούς πολιτικής διαφωνίας ή την αποχή. Ούτε έδωσαν οι κάλπες πολιτική εξουσιοδότηση στην κυβερνητική πολιτική και τα άδικα μέτρα του μνημονίου, όπως αυθαίρετα ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Ούτε όμως και ευνόησαν με καθοριστικό τρόπο την τακτική της ΝΔ.
Φώτης Κουβέλης, Συνέντευξη στον Δ. Κουκλουμπέρη, Το ΑΡΘΡΟ, Δημοσιευμένο: 2010-11-21
Το θέμα των πρόωρων εκλογών είναι πάντα υπαρκτό. Τα νέα οικονομικά μέτρα που φαίνεται ότι θα πάρει η κυβέρνηση, θα φέρουν ξανά κοντά τις εκλογές. Εκτιμώ ότι το 2011 θα είναι εκλογική χρονιά. Στην εκτίμηση για τις πρόωρες ή μη εκλογές πρέπει να συνυπολογίζεται και η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σήμερα δοκιμάζεται από τον γερμανικό οικονομικό ηγεμονισμό και τη διασπασμένη, επί της ουσίας, πολιτική της.
Συνέντευξη στην Παν. Μπίτσικα, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-11-21
Oταν έμαθε ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς πρότεινε για υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων τον κ. Γ. Καμίνη εξεπλάγη, όπως λέει, αλλά μπόρεσε να ερμηνεύσει την πρόταση γνωρίζοντας και τον κ. Κουβέλη και τον κ. Καμίνη. Γνωριμία «εκ γενετής» η μία, αφού ο κ. Φ.Κουβέλης είναι πατέρας της· γνωριμία «θεσμικού χαρακτήρα» η άλλη, αφού είχε γνωρίσει τον κ. Καμίνη στο πλαίσιο της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου όπου η ίδια είναι τακτικό μέλος και ο Συνήγορος του Πολίτη εκπροσωπείται σε αυτό το όργανο.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-11-21
Πολύ πιο σκληρός από όσο σχεδιαζόταν αρχικά είναι ο προϋπολογισμός που κατέθεσε την Πέμπτη στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Τετραπλάσια από όση είχε προβλεφθεί στο Μνημόνιο για το 2011 είναι η «δημοσιονομική προσαρμογή», δηλαδή η μείωση του ελλείμματος, που επιδιώκεται τώρα: 2% του ΑΕΠ αντί 0,5%, 5 δισ. ευρώ αντί 1,5 δισ.. Και αυτό με την προϋπόθεση ότι θα επαληθευθεί η κυβερνητική εκτίμηση για το φετεινό έλλειμμα στο 9,4% του ΑΕΠ.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-11-21
Στο Δουβλίνο βρίσκονται από προχθές πολυμελείς αντιπροσωπείες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το απόγευμα της Παρασκευής πια ο πρωθυπουργός της χώρας Μπράιαν Κόουαν παραδέχθηκε ότι οι συζητήσεις για τη διάσωση της ιρλανδικής οικονομίας έχουν ξεκινήσει «εποικοδομητικά».
Με την έναρξη των διαπραγματεύσεων Ιρλανδίας - τρόικας έκλεισε άλλο ένα κεφάλαιο της κρίσης στην Ευρωζώνη - το ευρώ ανατιμήθηκε ξανά, τα spreads σταθεροποιούνταν, η Πορτογαλία που βαλλόταν από τις αγορές έδειχνε ανακουφισμένη - ώσπου να ανοίξει το επόμενο.
Κώστας Κάρης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-11-21
Όλα τα δεδομένα μάς δείχνουν ότι η ενίσχυση της απόρριψης, της ρευστότητας, της κινητικότητας, της αναζήτησης νέων δρόμων είναι τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά των αντιφατικών πολιτικών διεργασιών της Ελλάδας της δημοσιονομικής κρίσης. Τα ανέδειξαν οι αυτοδιοικητικές εκλογές. Η αποτυχία του σχεδίου Σαμαρά για κοινό αντιμνημονιακό μέτωπο συνυπάρχει με τη μεγάλη υποχώρηση της επιρροής του ΠΑΣΟΚ, που είδε κεντρικές του επιλογές να απορρίπτονται - στην Πάτρα, στον Πειραιά.
...Οφείλουμε να αφουγκραστούμε την κοινωνία, πρωταρχικά τις κινήσεις πολιτών και όσα κινήματα πόλεων αναπτύσσονται, να γνωρίσουμε τις ανάγκες τους και να μπολιάσουμε τη σκέψη και δράση μας με ιδέες, προτάσεις αλλά και πρακτικές τους. Εμείς ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, νοιώθουμε την ανάγκη και την υποχρέωση για ένα άνοιγμα ενός πολύπλευρου και συστηματικού διαλόγου με τους πολίτες που επέλεξαν ή επιλέγουν το λευκό το άκυρο ή την αποχή.
Σοβαρές διεργασίες εξελίσσονται στο ευρωπαϊκό και διεθνές πεδίο που προκαλούν όλο και πιο μεγάλη πίεση στη Γερμανίδα καγκελάριο να εγκαταλείψει την εκβιαστική πολιτική της σε βάρος των χρεωμένων χωρών. Πιο αποφασιστικός ο Στρος Καν (ναι, του ΔΝΤ) κάλεσε θες την Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετήσει "μια στρατηγική κοινής ανάπτυξης" και να "σπάσει τις αλυσίδες της αδύναμης ανάπτυξης". Είπε τη μεγάλη αλήθεια ότι "ένα ενιαίο ευρωπαϊκό όραμα απουσιάζει στην πράξη σε ό,τι αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, τις εσωτερικές ανισορροπίες και την αγορά εργασίας".
Οι εκλογές τελείωσαν και μάλλον ως παρένθεση φαντάζουν . Η χώρα επέστρεψε στις μεγάλες της δυσκολίες σε ένα εφιαλτικό ευρωπαϊκό περιβάλλον. Και ταυτόχρονα το παρελθόν της είναι εδώ.
Όσοι περάσαμε έξω από το πολυτεχνείο το καθιερωμένο τριήμερο βομβαρδιστήκαμε και πάλι με τον ξύλινο λόγο του ΚΚΕ στο διαπασών. Του ΚΚΕ που ως κόμμα, ας σημειωθεί η ιστορική αλήθεια, ήταν τότε εχθρικό στην εξέγερση του Νοέμβρη.
Το διαχρονικό πλέον άσμα του Δ. Σαββόπουλου για τον χειμώνα ετούτο που άμα τον πηδήξουμε θα καθαρίσουμε για άλλα 10 χρόνια συνοψίζει με τον πιο δραματικό τρόπο την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και αυτή που μας περιμένει, όπως αποτυπώθηκε και στον προϋπολογισμό που κατατέθηκε στη Βουλή. Οσοι λοιπόν είχαν την ψευδαίσθηση ότι η κρίση μπορεί να ξεπεραστεί με τη συνηθισμένη δόση σφιξίματος και μερικά μπαλώματα στον ξεχαρβαλωμένο κρατικό μηχανισμό, καλό θα είναι να προσαρμοστούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην οδυνηρή πραγματικότητα που θα βιώσουμε...
Στα χρόνια της νεοδηµοκρατικής διακυβέρνησης, υπολογίζεται ότι προστέθηκαν στον ήδη υπεράριθµο δηµόσιο τοµέα της χώραςπερίπου 100.000 εργαζόµενοι.Υπολογίζεται, επίσης, ότι στη διάρκεια αυτήςτης χρυσής πενταετίας το ετήσιο κόστος του Eλληνικού Δηµοσίου (µισθολογικό κυρίως) σχεδόν διπλασιάστηκε. Και µια προσεκτικότερη µατιά στα στοιχεία ορισµένων ΔΕΚΟ, όπως ο ΟΣΕ, αποκαλύπτει ότι ακόµη και εκεί όπου ο αριθµός των εργαζοµένων µειώθηκε, το µισθολογικό κόστος διπλασιάστηκε.
Ο Γιώργος Καμίνης πέτυχε το αδιανόητο. Αυτό, που ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι φίλοι του δεν επέτρεπαν στον εαυτό τους να ελπίσει. Και το πέτυχε, γιατί το διεκδίκησε με τον μόνο τρόπο που μπορούσε να το πετύχει: μίλησε ως πολίτης σε πολίτες και μίλησε πολιτικά. Τόσο απλά.
Είχε κάτι το δονκιχωτικό αυτή η ιστορία. Πριν από 9½ εβδομάδες, ο μέχρι πρότινος Συνήγορος του Πολίτη, με αναγνωρισιμότητα που μόλις υπερέβαινε το 10%, αμήχανος στο κοστούμι του υποψηφίου, ξεκινούσε από το τίποτε. Δεν είχε κοντά του παρά μια ολιγάριθμη παρέα παλαιών και νεότερων φίλων, που περιφερόταν νομαδικά από γραφείο σε γραφείο.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
«Συναισθήματα», «άνθρωποι», «αφήγημα», «ενσυναίσθηση». Ηταν οι λέξεις που επέμενε να επαναλαμβάνει ο Χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, στη φορτισμένη ομιλία του την επομένη του εκλογικού θριάμβου τής –επιβεβαιωμένα από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος– ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις εκλογές του ανατολικογερμανικού κρατιδίου της Σαξονίας-Ανχαλτ με σχεδόν 44%.
Αν κάνετε μια βόλτα στο Μαγδεμβούργο, στις όχθες του Έλβα, η πιθανότητα να συναντήσετε μετανάστη είναι μάλλον μικρή. Το ποσοστό των ξένων που ζουν στην πόλη είναι κάτω από 10%. Και συνολικά η Σαξονία-Ανχαλτ, που πρωτεύουσά της είναι το Μαγδεμβούργο, είναι μια από τις περιοχές της Γερμανίας με το μικρότερο ποσοστό κατοίκων με μεταναστευτικό προφίλ
Για ποιο λόγο οι άνθρωποι καταφεύγουν σε «εναλλακτικές θεραπείες» και αμφιβόλου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σκευάσματα; Είναι τόσο αφελείς; Οχι. Κάποιοι είναι απελπισμένοι. Και κάποιοι άλλοι αναζητούν τη θεραπεία που είναι για λίγους και κάνει θαύματα…
Όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συμπληρώνει οκτώ χρόνια στην πρωθυπουργία. Όσα είχαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (1955-63), ο Ανδρέας Παπανδρέου (1981-89) και ο Κώστας Σημίτης (1996-2004) στο αντίστοιχο σημείο της πολιτικής τους διαδρομής. Θα έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ τους. Και θα επιδιώκει να το σπάσει. Να τους ξεπεράσει. Να κερδίσει το έπαθλο που σε κανέναν δεν έδωσε ποτέ το ελληνικό εκλογικό σώμα: Μια συνεχόμενη τρίτη τετραετία.
Η οικονομική κρίση δίδαξε στη χώρα, με τον πιο επώδυνο τρόπο, τη σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Στη δύσκολη περίοδο των μνημονίων πληρώσαμε όλοι πολιτικές που για χρόνια φόρτωναν με χρέη τις επόμενες γενιές. Μόνο που, δεκαπέντε χρόνια αργότερα, κινδυνεύουμε να περάσουμε στο άλλο άκρο. Από την πολιτική χωρίς λογαριασμό, στον λογαριασμό χωρίς πολιτική.
….Η Αθήνα με 100 εκ. ευρώ, θα μπορούσε να αποκτήσει ένα σχετικά αξιόπιστο σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας. Θα μπορούσε δηλαδή να διπλασιάσει το δίκτυο όμβριων υδάτων, που σήμερα καλύπτει μόλις το 20% των δρόμων της με συνέπεια αυτοί να μετατρέπονται σε ποτάμια όχι μόνο στις συνήθεις περιοχές όπως τα Σεπόλια και η Ριζούπολη αλλά και στο Κολωνάκι και η Βασ. Σοφίας.
Τα ανταμώματα του Αυγούστου προσφέρονται πέραν των άλλων και για την αξιολόγηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών συνθηκών. Για το κλίμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα. Φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι μαζί, ξανοίγονται, μιλούν, τοποθετούνται, θέλουν να πουν τον πόνο τους και τον καημό τους, να κρίνουν και να επικρίνουν...
Το όραμα του Μαρκ Κάρνεϊ, όπως το παρουσίασε ο ίδιος για πρώτη φορά στο Νταβός, ήταν εντυπωσιακό. Μια νέα συμμαχία των μεσαίων δυνάμεων απέναντι στις υπερδυνάμεις οι οποίες χρησιμοποιούν το εμπόριο, την τεχνολογία, τους πόρους και την ασφάλεια ως εργαλεία πίεσης. Η συμμαχία αυτή θα πρόσφερε οικονομική ανθεκτικότητα, συνεπώς και εθνική ασφάλεια, ταυτόχρονα όμως και μια νέα ανάγνωση του κόσμου.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
