Ανακοίνωση του τομέα Παιδείας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς
Δημοσιευμένο: 2010-09-12
H έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς βρίσκει τη χώρα σε βαθιά οικονομική και πολιτιστική κρίση. Η κατάσταση αυτή όμως δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για υπολειτουργία των σχολικών μονάδων και υποβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης γνώσης. Αντίθετα, μέσα στη δυσμενή συγκυρία, η εκπαίδευση μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο κοινωνικής ανασυγκρότησης, πολιτιστικής αναβάθμισης και οικονομικής ανάπτυξης. Συνεπώς, είναι ευθύνη όλων το σχολείο να μείνει ανοιχτό και σε κανονική λειτουργία, με όλους τους απαιτούμενους εκπαιδευτικούς στη θέση τους από την πρώτη μέρα, από την πρώτη ώρα.
Στην προηγούμενη φάση, επίκεντρο ήταν πρωτίστως ο δημόσιος τομέας και τα εισοδήματα των δημοσίων υπαλλήλων. Ο ένοχος ήταν δαχτυλοδεικτούμενος και καταδικαστέος για μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης: το αναποτελεσματικό και διογκωμένο κράτος, η «προνομιούχα» και παρασιτική δημοσιοϋπαλληλία. Τώρα η ύφεση γίνεται πιο αισθητή στον ιδιωτικό τομέα: οι τράπεζες πληρώνουν την κατάρρευση των κρατικών ομολόγων στις διεθνείς αγορές, ένας αυξανόμενος αριθμός (μικρο)επιχειρήσεων κλείνουν ή δοκιμάζονται, καθώς ήταν εξοπλισμένες για τον καλό μόνο καιρό και συνηθισμένες σε ένα καθεστώς φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής.
Αν σταθείς σ’ ένα φανάρι και χαζεύεις τ’ αυτοκίνητα θα διαπιστώσεις ότι ζώνη δεν φοράει ούτε ένας στους 10 οδηγούς. Πάνε 2-3 χρόνια που είχαν ανακοινωθεί τα νέα μέτρα υποχρεωτικής χρήσης ζώνης με απειλή αυστηρού προστίμου 700 ευρώ. Τα ΜΜΕ επικροτούσαν και μόνο ένας έρημος συγκοινωνιολόγος που, λυπάμαι, δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του, έλεγε ότι αυτό δεν είναι ένα μέτρο προστασίας αλλά περαιτέρω διαφθοράς.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-09-11
Ο Τομέας Παιδείας της Δημοκρατικής Αριστεράς είχε επισημάνει έγκαιρα (19/8) με ανακοίνωσή του την ανάγκη ενίσχυσης και γενίκευσης της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης (ΠΔΣ) και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας. Τονίζαμε ότι ιδιαίτερα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης η αναβάθμιση και επέκτασή τους μπορεί να αποτελέσει έμπρακτη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ν’ ανακουφίσει οικονομικά εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται περισσότερο από την κρίση, τα οποία εκτός των άλλων υπόκεινται σε κοινωνικούς και εθνοτικούς αποκλεισμούς.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡ. ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-09-11
Το πρώτο σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ για την ομιλία του Πρωθυπουργού στα εγκαίνια της 75ης ΔΕΘ:
...Όσα αισιόδοξα μηνύματα και αν προσπάθησε να δώσει ο κ. Πρωθυπουργός για τον ένα χρόνο διακυβέρνησης της χώρας η πραγματικότητα είναι τόσο κραυγαλέα και επίμονη και οι επιπτώσεις της διακυβέρνησης τόσο χειροπιαστές και αρνητικές για τους Έλληνες πολίτες που δεν μπορούν να με κανένα τρόπο να εξωραϊστούν.
Τα συγκεκριμένα «βήματα» που απαρίθμησε είναι επανάληψη των ασφυκτικών ρυθμίσεων του Επικαιροποιημένου Μνημονίου.
Η Ελλάδα του «ΝΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ» δεν θα προκύψει με υποσχέσεις, με νοητικά άλματα προς τα μπρος του τύπου: «τώρα ανάπτυξη», όταν όλοι γνωρίζουν ότι το επείγον πρόβλημα είναι η μαύρη τρύπα του ελλείμματος που θα πρέπει να καλυφθεί έως το τέλος του 2010 και φτάνει τα 2,2 δις ευρώ!»
Ιστορικά ή Θεσσαλονίκη αναπτυσσόταν και ευημερούσε, όποτε, οι πολιτικές συνθήκες της επέτρεπαν να παίξει «συντακτικό» (κατά Μοσκώφ) ρόλο στην ευρύτερη βαλκανική ενδοχώρα. Μετά τον πόλεμο οι διεθνείς συνθήκες δεν επέτρεπαν κάτι τέτοιο. Τα βόρεια σύνορα της χώρας έγιναν σύνορα των «δύο κόσμων» και απέκοψαν τη Θεσσαλονίκη από το ζωτικό της χώρο.
ΕΔΩ ΚΑΙ σχεδόν δεκαετίες η Ελλάδα βρίσκεται µε τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε µια διαδικασία ανεύρεσης λύσεων στα προβλήµατα µε την Τουρκία. Στα χρόνια αυτά σηµειώθηκε πρόοδος στους τοµείς «χαµηλής πολιτικής» και στην ατµόσφαιρα που επικρατεί ανάµεσα στις δύο χώρες. Στα µεγάλα θέµατα όµως, τα θέµατα «υψηλής πολιτικής», δεν έχει σηµειωθεί αξιοσηµείωτη πρόοδος.
Είναι λιγοστοί οι πολίτες που προσβλέπουν σε μια καινούργια, δημοκρατική αριστερά οι περισσότεροι “αριστεροί” στην Ελλάδα επηρεάζονται από τα κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά κομουνιστικά κόμματα, από ένα είδος πρωτόγονου μαρξισμού που φύεται στην Ελλάδα μαζί με τη φαιδρά πορτοκαλέα. Οι περισσότεροι αυτοαποκαλούμενοι «αριστεροί» εμφορούνται από ταξικό μίσος, από υπεραπλουστευμένες ιδέες για το Καλό και το Κακό. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία, καθώς οι «αριστεροί» είναι απολύτως αστοιχείωτοι (όπως και οι περισσότεροι «δεξιοί»), επαναλαμβάνουν εδάφια των ιερών τους γραφών, συνθήματα και κοινοτοπίες μια γλώσσα και μια ιδεολογία προσκολλημένες σ’ ένα παρελθόν που ταυτίζεται με την ελληνική τραγωδία και την τραγωδία της διεθνούς επανάστασης.
Την Πέμπτη(09/09/10), πραγματοποιήθηκε ανοικτή συνεδρίαση μελών και φίλων της Δημοκρατικής Αριστεράς του Πειραιά. Κατά την συνεδρίαση αποφασίστηκε η διεύρυνση του Συντονιστικού Συμβουλίου, το οποίο πλέον αποτελείται από τους : Σάββα Αλεξόγλου, Νότη Ανανιάδη, Χριστόφορο Λαζαρίδη, Κώστα Μπουριάζο, Δημήτρη Πιφέα, Σοφία Τσιάλτα και Κάτια Χρυσοφάκη. Κατά την συνεδρίαση έγινε μια πρώτη συζήτηση για την στάση της Δημοκρατικής Αριστεράς, εν όψει των δημοτικών εκλογών στον δήμο Πειραιά, χωρίς να ληφθούν αποφάσεις. Τις επόμενες ημέρες θα συνεδριάσουν εκ νέου τα μέλη και οι φίλοι της Δημοκρατικής Αριστεράς Πειραιά, για να εξετάσουν το ζήτημα των δημοτικών εκλογών στην πόλη.
Στο πλαίσιο των επαφών που έχει με τους κοινωνικούς εταίρου ενόψει και της επίσκεψης στη ΔΕΘ, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, συναντήθηκε με τον πρόεδρο και τα μέλη του Προεδρείου της ΑΔΕΔΥ. Αμέσως μετά τη συνάντηση ο Φώτης Κουβέλης δήλωσε:
«Είχαμε μια ιδιαίτερα εποικοδομητική συνάντηση με τον πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ της ΑΔΕΔΥ. Πέρα από τη θέση της Δημοκρατικής Αριστεράς για την απαλλαγή της χώρας από τις ασφυκτικές ρυθμίσεις του Μνημονίου, οι οποίες εκτός από τα άλλα καθηλώνουν την αμοιβή της εργασίας, είναι αναγκαίο να προχωρήσει η δημόσια διοίκηση σε μια αναδόμηση της λειτουργίας της, προκειμένου να αντιστοιχηθεί με τις πραγματικές ανάγκες της ανάπτυξης και της οικονομίας, αλλά και της εξυπηρέτησης του δημόσιου αγαθού και των πολιτών.
Η Δημοκρατική Αριστερά καλεί όλους να συμμετάσχουν στο Συλλαλητήριο της ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ, το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη, στο άγαλμα του Βενιζέλου, με αφορμή τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης.
Η εφαρμογή του μνημονίου έχει οδυνηρές συνέπειες για τον κόσμο της εργασίας. αποδυναμώνει και καθηλώνει τις αμοιβές, παράγει ανεργία, διευρύνει τη φτώχεια.
Τροφοδοτείται έτσι η παρατεταμένη ύφεση χωρίς προοπτική και ελπίδα.
Πενήντα και πλέον άτομα, φίλοι και μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς, πήραν μέρος σε συζήτηση – συγκέντρωση στο Δημαρχείο της Δραπετσώνας, την Τετάρτη 8/9 το βράδυ, που διοργάνωσε η Δ.Α. Κερατσινίου – Δραπετσώνας.
Μετά το άνοιγμα της συζήτησης από το Στέφανο Μπαγεώργο μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δ.Α., από τους περισσότερους παρευρεθέντες, τονίστηκε η αναγκαιότητα δημιουργίας της σύγχρονης Αριστεράς, η οποία, συν τοις άλλοις, οφείλει να συμβάλει και σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο, στη δημιουργία και ανάπτυξη ενός αυτοδιοικητικού ευρύτερου κινήματος
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
Η πρόσφατη συνέντευξη του επικεφαλής της Anthropic, αλλά και η συμμετοχή των τριών πολύ μεγάλων εταιρειών Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), εκτός της εταιρείας του Ιλον Μασκ, στη συνάντηση της G7, προσφέρονται για γενικότερα συμπεράσματα. Μας δείχνουν πόσο οι ηγέτες των επτά πιο αναπτυγμένων οικονομιών του πλανήτη, χωρίς την Κίνα και τη Ρωσία, αλλά και στελέχη από το εσωτερικό της πιο προηγμένης εταιρείας ΤΝ του πλανήτη, αντιλαμβάνονται ότι η ΤΝ δεν είναι πια ένα ακόμη ψηφιακό προϊόν. Είναι υποδομή ισχύος.
Νίκος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-06-25
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, συγκεκριμένα. Απάντηση στο «πού θα βρεθούν ο “χώρος” και τα χρήματα» υπάρχει. Και περιγράφεται ξεκάθαρα στον Κανονισμό (Ε.Ε.) 1263/2024. Είναι κάτι που έχει επιβεβαιώσει σε παλιότερες συζητήσεις μας στη Βουλή και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.
Οποιος ισχυρίζεται ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες απλώς απαγορεύουν δαπάνες πέρα από συγκεκριμένο ανελαστικό και απόλυτο όριο, ψεύδεται. Αν αυτό ίσχυε, θα ήταν παραλογισμός και το τέλος της πολιτικής πρωτοβουλίας στην οικονομική πολιτική.
Με την ιστορική υπ’ αριθμ. 06/2026 απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου κρίθηκε ότι το επιτόκιο των δόσεων που οφείλουν να καταβάλλουν οι δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου Κατσέλη πρέπει να υπολογίζεται αυτοτελώς επί της μηνιαίας δόσης που ορίστηκε από το δικαστήριο και όχι επί του συνολικού άληκτου κεφαλαίου της οφειλής τους.
Ο πιο αχρείαστος πόλεμος (και το διπλωματικό Βατερλώ με το οποίο τελειώνει – εάν τελειώνει) έχει προκαλέσει τραυματικές γεωπολιτικές συνέπειες (πέραν των οικονομικών) τόσο στους άμεσα εμπλεκόμενους (ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιράν) όσο και την ευρύτερη περιοχή του Κόλπου/Μέσης Ανατολής, στην Ευρώπη και το παγκόσμιο γεωπολιτικό σύστημα. Και βεβαίως στην Ελλάδα. Συνέπειες μεταξύ άλλων για τη θέση κρατών σε όρους ισχύος και επιρροής με θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Κάποιες χώρες εμφανίζονται να ενισχύονται και άλλες να εξασθενούν ως αποτέλεσμα του πολέμου.
Η επιχείρηση «Επική Οργή» δεν είχε ποτέ έναν καθαρά διατυπωμένο στόχο. Κατά καιρούς ο αμερικανός πρόεδρος έχει μιλήσει για ανατροπή του καθεστώτος, για πλήρη και άνευ όρων συνθηκολόγησή του και, οπωσδήποτε, για καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων του και έλεγχο των αποθεμάτων ουρανίου που διέθετε. Ο υπουργός εξωτερικών Ρούμπιο, πιο ρεαλιστικά, είχε θέσει ως στόχο «την καταστροφή των εκτοξευτήρων βαλλιστικών πυραύλων, την καταστροφή των εργοστασίων κατασκευής τους και την καταστροφή του ναυτικού τους, ώστε να μην μπορούν να κρύβονται πίσω από αυτά για να αναπτύξουν πυρηνικό όπλο».
Είναι κουραστικό πράγμα η δημοκρατία. Είναι κουραστική για τους πολίτες που δεν μπορούν να καταλάβουν το χασομέρι της, το οποίο, όπως γράφαμε, «δεν υπάρχει για να έχουμε να λέμε. Με τη διαβούλευση όσο το δυνατόν περισσότερων φορέων και πολιτών τα νομοθετήματα βελτιώνονται, αφού λαμβάνονται υπόψη περισσότεροι παράγοντες απ’ όσους μπορεί να φανταστεί ο πιο ευφάνταστος υπουργός ή γραφειοκράτης. Οσο μεγαλύτερη είναι η διαφάνεια τόσο λιγότερες είναι οι ευκαιρίες διαφθοράς. Συνεπώς, τα οφέλη της δημοκρατίας είναι πολλαπλάσια από το κόστος του χασομεριού» (20.5.2015).
