Πραγματοποιήθηκε με πολύ μεγάλη συμμετοχή στο Χαλάνδρι η ιδρυτική Συνέλευση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.
Χαρακτηριστικό της συνέλευσης η συμμετοχή και η προσχώρηση στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ πολλών νέων συντρόφων –ισσών, ανένταχτων στο χώρο της Αριστεράς μέχρι σήμερα.
Στη συνέλευση μίλησε εκ μέρους της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΑ ο Σπύρος Λυκούδης, οποίος παρουσίασε τις απόψεις και τις προτάσεις της ΔΑ για την ανασυγκρότηση του πολιτικού τοπίου της χώρας, καθώς και τις θέσεις του κόμματος για την διατύπωση μιας ολοκληρωμένης εναλλακτικής πολιτικής προοπτικής.
Ακολούθησε πολύωρη γόνιμη συζήτηση για τις πολιτικές-προγραμματικές κατευθύνσεις της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και εκλέχθηκε Συντονιστική Πολιτική Επιτροπή Χαλανδρίου.
Συγκροτήθηκε και στη Δυτική Αττική η Δημοκρατική Αριστερά, μετά από μία ζωντανή συγκέντρωση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ελευσίνας. Τις θέσεις του κόμματος παρουσίασαν το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Γεράσιμος Γεωργάτος και ο Βουλευτής Αττικής Θανάσης Λεβέντης.
Η συμμετοχή των φίλων του κόμματος ήταν αθρόα, και ξεπέρασε τις προσδοκίες των διοργανωτών. Η συζήτηση που ακολούθησε εστιάστηκε στα ζητήματα της οικονομίας, των αυτοδιοικητικών εκλογών αλλά και στο ποιο οργανωτικό μοντέλο θα ακολουθήσει το νέο κόμμα. Η συζήτηση ήταν ιδιαίτερα ζωηρή, και οι απόψεις που εκφράστηκαν ευρηματικές αλλά και τεκμηριωμένες. Κοινή συνισταμένη τους ήταν η ανάγκη να απευθυνθεί η αριστερά σε όλον τον ελληνικό λαό, ενώ σχολιάστηκε θετικά η αποδοχή της μικτής οικονομίας και της επιχειρηματικότητας από την Δημοκρατική Αριστερά.
Η μέχρι τώρα πορεία μας σαν Δ.Α., και παρά τις γνωστές αντικειμενικές δυσκολίες, τις οποίες πάντα έχει ένα τέτοιο εγχείρημα και ειδικά στον χώρο της αριστεράς, εκτιμώ ότι είναι θετική όσον αφορά την δημόσια εικόνα και παραμένει ελπιδοφόρα, παρά τις εμφανείς αδυναμίες και ορισμένες αλλά σαφείς ενδείξεις διολίσθησης σε γνωστές «πρακτικές από τα παλιά».
Ο απεγκλωβισμός ενός στελεχιακού δυναμικού, το οποίο δεν είχε πλέον περιθώρια δημιουργικής λειτουργίας και παραγωγής πολιτικής μέσα στο ασφυκτικό κλίμα του μορφώματος ΣΥΝ , και του κατά την άποψή μου πολιτικού εκτρώματος, με την επωνυμία ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ , αυτός ο απεγκλωβισμός λειτούργησε όχι μόνο αναζωογονητικά αλλά και εξελικτικά θετικά για το δυναμικό αυτό.
Ο Φώτης Κουβέλης στην ΠΠΕ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-09-12
Σημεία ομιλίας του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη,στη συνεδρίαση της Πανελλαδικής Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος.
...Υπάρχουν δυνάμεις που καλούν σε συσπειρώσεις εναντίον του Μνημόνιου. Η θέση μας για το Μνημόνιο είναι ξεκάθαρη:δεν το θέλουμε, το αποκρούσαμε, αλλά η απόκρουσή του προϋποθέτει εναλλακτικές προτάσεις για την έξοδο από τις ασφυκτικές του ρυθμίσεις και όχι αφορισμούς, διότι οι αφορισμοί έχει αποδειχτεί ότι δεν αρκούν να μετατοπίσουν τα πράγματα προς ουσιαστικά προοδευτική κατεύθυνση και να οδηγήσουν σε απαλλαγή από τις ρυθμίσεις του Μνημονίου. Δεν υποτιμούμε καθόλου τον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα των εκλογών, για αυτό και αναδεικνύουμε τα αυτοδιοικητικά χαρακτηστικά των εκλογών, όμως είναι επίσης αναμφισβητητο ότι σε καθεστώς οικονομικής κρίσης με την παρουσία του ΔΝΤ και με δεδομένα τα δυσβάσταχτα βάρη οι πολίτες θα συνυπολογίσουν και το γεγονός αυτό. Δεν συμφωνούμε με συσπειρώσεις και μάλιστα ετερόκλητες από πολιτικής απόψεως που γίνονται στο όνομα της αντίθεσης στο Μνημόνιο.
Ανακοίνωση του τομέα Παιδείας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς
Δημοσιευμένο: 2010-09-12
H έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς βρίσκει τη χώρα σε βαθιά οικονομική και πολιτιστική κρίση. Η κατάσταση αυτή όμως δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για υπολειτουργία των σχολικών μονάδων και υποβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης γνώσης. Αντίθετα, μέσα στη δυσμενή συγκυρία, η εκπαίδευση μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο κοινωνικής ανασυγκρότησης, πολιτιστικής αναβάθμισης και οικονομικής ανάπτυξης. Συνεπώς, είναι ευθύνη όλων το σχολείο να μείνει ανοιχτό και σε κανονική λειτουργία, με όλους τους απαιτούμενους εκπαιδευτικούς στη θέση τους από την πρώτη μέρα, από την πρώτη ώρα.
Στην προηγούμενη φάση, επίκεντρο ήταν πρωτίστως ο δημόσιος τομέας και τα εισοδήματα των δημοσίων υπαλλήλων. Ο ένοχος ήταν δαχτυλοδεικτούμενος και καταδικαστέος για μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης: το αναποτελεσματικό και διογκωμένο κράτος, η «προνομιούχα» και παρασιτική δημοσιοϋπαλληλία. Τώρα η ύφεση γίνεται πιο αισθητή στον ιδιωτικό τομέα: οι τράπεζες πληρώνουν την κατάρρευση των κρατικών ομολόγων στις διεθνείς αγορές, ένας αυξανόμενος αριθμός (μικρο)επιχειρήσεων κλείνουν ή δοκιμάζονται, καθώς ήταν εξοπλισμένες για τον καλό μόνο καιρό και συνηθισμένες σε ένα καθεστώς φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής.
Αν σταθείς σ’ ένα φανάρι και χαζεύεις τ’ αυτοκίνητα θα διαπιστώσεις ότι ζώνη δεν φοράει ούτε ένας στους 10 οδηγούς. Πάνε 2-3 χρόνια που είχαν ανακοινωθεί τα νέα μέτρα υποχρεωτικής χρήσης ζώνης με απειλή αυστηρού προστίμου 700 ευρώ. Τα ΜΜΕ επικροτούσαν και μόνο ένας έρημος συγκοινωνιολόγος που, λυπάμαι, δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του, έλεγε ότι αυτό δεν είναι ένα μέτρο προστασίας αλλά περαιτέρω διαφθοράς.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-09-11
Ο Τομέας Παιδείας της Δημοκρατικής Αριστεράς είχε επισημάνει έγκαιρα (19/8) με ανακοίνωσή του την ανάγκη ενίσχυσης και γενίκευσης της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης (ΠΔΣ) και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας. Τονίζαμε ότι ιδιαίτερα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης η αναβάθμιση και επέκτασή τους μπορεί να αποτελέσει έμπρακτη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ν’ ανακουφίσει οικονομικά εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται περισσότερο από την κρίση, τα οποία εκτός των άλλων υπόκεινται σε κοινωνικούς και εθνοτικούς αποκλεισμούς.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡ. ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δημοσιευμένο: 2010-09-11
Το πρώτο σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ για την ομιλία του Πρωθυπουργού στα εγκαίνια της 75ης ΔΕΘ:
...Όσα αισιόδοξα μηνύματα και αν προσπάθησε να δώσει ο κ. Πρωθυπουργός για τον ένα χρόνο διακυβέρνησης της χώρας η πραγματικότητα είναι τόσο κραυγαλέα και επίμονη και οι επιπτώσεις της διακυβέρνησης τόσο χειροπιαστές και αρνητικές για τους Έλληνες πολίτες που δεν μπορούν να με κανένα τρόπο να εξωραϊστούν.
Τα συγκεκριμένα «βήματα» που απαρίθμησε είναι επανάληψη των ασφυκτικών ρυθμίσεων του Επικαιροποιημένου Μνημονίου.
Η Ελλάδα του «ΝΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ» δεν θα προκύψει με υποσχέσεις, με νοητικά άλματα προς τα μπρος του τύπου: «τώρα ανάπτυξη», όταν όλοι γνωρίζουν ότι το επείγον πρόβλημα είναι η μαύρη τρύπα του ελλείμματος που θα πρέπει να καλυφθεί έως το τέλος του 2010 και φτάνει τα 2,2 δις ευρώ!»
Ιστορικά ή Θεσσαλονίκη αναπτυσσόταν και ευημερούσε, όποτε, οι πολιτικές συνθήκες της επέτρεπαν να παίξει «συντακτικό» (κατά Μοσκώφ) ρόλο στην ευρύτερη βαλκανική ενδοχώρα. Μετά τον πόλεμο οι διεθνείς συνθήκες δεν επέτρεπαν κάτι τέτοιο. Τα βόρεια σύνορα της χώρας έγιναν σύνορα των «δύο κόσμων» και απέκοψαν τη Θεσσαλονίκη από το ζωτικό της χώρο.
ΕΔΩ ΚΑΙ σχεδόν δεκαετίες η Ελλάδα βρίσκεται µε τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε µια διαδικασία ανεύρεσης λύσεων στα προβλήµατα µε την Τουρκία. Στα χρόνια αυτά σηµειώθηκε πρόοδος στους τοµείς «χαµηλής πολιτικής» και στην ατµόσφαιρα που επικρατεί ανάµεσα στις δύο χώρες. Στα µεγάλα θέµατα όµως, τα θέµατα «υψηλής πολιτικής», δεν έχει σηµειωθεί αξιοσηµείωτη πρόοδος.
Είναι λιγοστοί οι πολίτες που προσβλέπουν σε μια καινούργια, δημοκρατική αριστερά οι περισσότεροι “αριστεροί” στην Ελλάδα επηρεάζονται από τα κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά κομουνιστικά κόμματα, από ένα είδος πρωτόγονου μαρξισμού που φύεται στην Ελλάδα μαζί με τη φαιδρά πορτοκαλέα. Οι περισσότεροι αυτοαποκαλούμενοι «αριστεροί» εμφορούνται από ταξικό μίσος, από υπεραπλουστευμένες ιδέες για το Καλό και το Κακό. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία, καθώς οι «αριστεροί» είναι απολύτως αστοιχείωτοι (όπως και οι περισσότεροι «δεξιοί»), επαναλαμβάνουν εδάφια των ιερών τους γραφών, συνθήματα και κοινοτοπίες μια γλώσσα και μια ιδεολογία προσκολλημένες σ’ ένα παρελθόν που ταυτίζεται με την ελληνική τραγωδία και την τραγωδία της διεθνούς επανάστασης.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
«Συναισθήματα», «άνθρωποι», «αφήγημα», «ενσυναίσθηση». Ηταν οι λέξεις που επέμενε να επαναλαμβάνει ο Χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, στη φορτισμένη ομιλία του την επομένη του εκλογικού θριάμβου τής –επιβεβαιωμένα από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος– ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις εκλογές του ανατολικογερμανικού κρατιδίου της Σαξονίας-Ανχαλτ με σχεδόν 44%.
Αν κάνετε μια βόλτα στο Μαγδεμβούργο, στις όχθες του Έλβα, η πιθανότητα να συναντήσετε μετανάστη είναι μάλλον μικρή. Το ποσοστό των ξένων που ζουν στην πόλη είναι κάτω από 10%. Και συνολικά η Σαξονία-Ανχαλτ, που πρωτεύουσά της είναι το Μαγδεμβούργο, είναι μια από τις περιοχές της Γερμανίας με το μικρότερο ποσοστό κατοίκων με μεταναστευτικό προφίλ
Για ποιο λόγο οι άνθρωποι καταφεύγουν σε «εναλλακτικές θεραπείες» και αμφιβόλου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σκευάσματα; Είναι τόσο αφελείς; Οχι. Κάποιοι είναι απελπισμένοι. Και κάποιοι άλλοι αναζητούν τη θεραπεία που είναι για λίγους και κάνει θαύματα…
Όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συμπληρώνει οκτώ χρόνια στην πρωθυπουργία. Όσα είχαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (1955-63), ο Ανδρέας Παπανδρέου (1981-89) και ο Κώστας Σημίτης (1996-2004) στο αντίστοιχο σημείο της πολιτικής τους διαδρομής. Θα έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ τους. Και θα επιδιώκει να το σπάσει. Να τους ξεπεράσει. Να κερδίσει το έπαθλο που σε κανέναν δεν έδωσε ποτέ το ελληνικό εκλογικό σώμα: Μια συνεχόμενη τρίτη τετραετία.
Η οικονομική κρίση δίδαξε στη χώρα, με τον πιο επώδυνο τρόπο, τη σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Στη δύσκολη περίοδο των μνημονίων πληρώσαμε όλοι πολιτικές που για χρόνια φόρτωναν με χρέη τις επόμενες γενιές. Μόνο που, δεκαπέντε χρόνια αργότερα, κινδυνεύουμε να περάσουμε στο άλλο άκρο. Από την πολιτική χωρίς λογαριασμό, στον λογαριασμό χωρίς πολιτική.
….Η Αθήνα με 100 εκ. ευρώ, θα μπορούσε να αποκτήσει ένα σχετικά αξιόπιστο σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας. Θα μπορούσε δηλαδή να διπλασιάσει το δίκτυο όμβριων υδάτων, που σήμερα καλύπτει μόλις το 20% των δρόμων της με συνέπεια αυτοί να μετατρέπονται σε ποτάμια όχι μόνο στις συνήθεις περιοχές όπως τα Σεπόλια και η Ριζούπολη αλλά και στο Κολωνάκι και η Βασ. Σοφίας.
Τα ανταμώματα του Αυγούστου προσφέρονται πέραν των άλλων και για την αξιολόγηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών συνθηκών. Για το κλίμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα. Φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι μαζί, ξανοίγονται, μιλούν, τοποθετούνται, θέλουν να πουν τον πόνο τους και τον καημό τους, να κρίνουν και να επικρίνουν...
Το όραμα του Μαρκ Κάρνεϊ, όπως το παρουσίασε ο ίδιος για πρώτη φορά στο Νταβός, ήταν εντυπωσιακό. Μια νέα συμμαχία των μεσαίων δυνάμεων απέναντι στις υπερδυνάμεις οι οποίες χρησιμοποιούν το εμπόριο, την τεχνολογία, τους πόρους και την ασφάλεια ως εργαλεία πίεσης. Η συμμαχία αυτή θα πρόσφερε οικονομική ανθεκτικότητα, συνεπώς και εθνική ασφάλεια, ταυτόχρονα όμως και μια νέα ανάγνωση του κόσμου.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
