Η υπόθεση των κινητοποιήσεων των Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας δεν έχει μόνο τη βραχυπρόθεσμη βαρύτητα - σύγκρουση εν μέσω καλοκαιριού με πλήγμα στον τουρισμό, για την οποία ευθύνες έχει και η κυβέρνηση.

Έχει δύο άλλες πολύ σημαντικές πλευρές ουσίας που πρέπει να συζητηθούν, γιατί αφορούν όλη την κοινωνία. Η μία είναι η εφαρμογή των κανόνων ασφαλείας και η άλλη το κεντρικό αίτημα των κινητοποιήσεων.

Είναι εντυπωσιακή η σιωπή της κυβέρνησης όταν συνδικαλιστές και μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν ως μορφή απεργίας (“λευκής”) την τήρηση των κανόνων ασφαλείας.

Το κυπριακό πρόβλημα είναι ένα σύνθετο διακοινοτικό ζήτημα.

Με σαφείς διακρατικές διαστάσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία και ευνοϊκό πεδίο άσκησης διπλωματικής πολιτικής από τις μεγάλες δυνάμεις. Συνδέεται αναντίρρητα με τη ρύθμιση του Μεσανατολικού.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ πλευρά έχει σημαντική ευθύνη για την κατάσταση που δημιουργήθηκε στο κυπριακό κράτος μετά την ίδρυσή του το 1960. Η εμπλοκή μηχανισμών και η συνωμοτική δράση προσώπων απέδειξε ότι δεν εξυπηρέτησε καθόλου την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η νοµοθετική παρέµβαση του υπουργού Εργασίας µε σκοπό να ακυρωθούν πρόσφατες συλλογικές συµβάσεις εργασίας και διαιτητικές αποφάσεις, τροπολογία που τίθεται αύριο σε ψηφοφορία στη Βουλή, εξόργι σε συνδικαλιστές, πολιτικούς και νοµικούς, θα µπορούσε όµως να είναι η αφορµή για µιαν ευρύτερη συζήτηση γύρω από τους θεσµούς και τα όρια της πολιτικής. Αφορά συλλογικές συµβάσεις ύστερα από µεσολάβηση και διαιτητικές αποφάσεις του Οργανισµού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), καµιά δεκαριά όλες µαζί, µε τις οποίες είχαν χορηγηθεί φέτος κάποιες ελάχιστες αυξήσεις – µεταξύ 1,5% και 3% – στους µισθούς λιγοστών κατη γοριών εργαζοµένων.

Η συνέχιση της απεργίας των ιδιοκτητών φορτηγών δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην εξέλιξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής.

Η μη έκδοση νέων αδειών φορτηγών και βυτιοφόρων επί δεκαετίες οδηγεί σε αυξημένα κόμιστρα και σε μεγάλη δαπάνη κεφαλαίων για τις μεταβιβάσεις των αδειών.

Αυτή η πολιτική του πελατειακού κράτους, με αδικαιολογήτως κλειστά επαγγέλματα πρέπει να πάρει τέλος το συντομότερο δυνατό.

Η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι του κλάδου οφείλουν με διάλογο - και μόνο με αυτόν - να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα, διασφαλίζοντας όσους απέκτησαν άδειες πρόσφατα, πληρώνοντας υπέρογκα ποσά.

Είναι ανάγκη να αναζητηθούν άμεσα τρόποι συνεννόησης για να εξασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον και η καθημερινότητα των πολιτών.

Με αμείωτο ενδιαφέρον δύο Ομοσπονδίες της Ανώτατης Εκπαίδευσης παρακολουθούν όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα το πολύ σοβαρό θέμα των κολεγίων ή όποια άλλη μετονομασία τους έχει δοθεί πρόσφατα από το Υπουργείο Παιδείας. Μετά από πολύ περίσκεψη έχουμε καταλήξει στις ακόλουθες διαπιστώσεις:

Η είδηση ότι η Σέχτα Επαναστατών αναλαμβάνει την ευθύνη για την δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια αποδεικνύει ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η τρομοκρατία απειλεί ευθέως τους δημοκρατικούς μας κανόνες.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ με σταθερότητα καταδικάζει κάθε μορφή βίας γιατί αντιστρατεύεται της αξίας της Δημοκρατίας.

Καλούμε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, τα πολιτικά κόμματα και τους συνδικαλιστικούς φορείς να διαμορφώσουν ένα μαχητικό μέτωπο απέναντι στην τρομοκρατία, με πολιτικές πρωτοβουλίες και κοινωνικές δράσεις.

Η κοινωνία είναι απέναντι στην τρομοκρατία.

Την άρση του καμποτάζ επί της αρχής την ψηφίζουμε, γιατί ενώ το καμποτάζ λειτουργούσε υποτίθεται προστατευτικά για τα υπό ελληνική σημαία κρουαζιερόπλοια και τα δικαιώματα των εργαζομένων, είχε τελικά ως αποτέλεσμα σχεδόν την εξαφάνιση της ελληνικής δραστηριότητας έτσι ώστε εν τέλει να επωφελούνται η Ισπανία, η Ιταλία, η Τουρκία ή σημαίες ευκαιρίας.

Πρέπει όμως να τεθούν προϋποθέσεις και περιμένουμε τροποποιήσεις για να πάρουμε οριστική θέση στην ολομέλεια στις κατ΄ άρθρον συζητήσεις

...Είναι προφανές ότι οι Οικολόγοι ιστορικά είναι πάντα ανοιχτοί στη διαφορετικότητα. Ποτέ δεν πιστέψαμε ότι έχουμε το copyright θέσεων ή αρχών. Όταν μπήκαμε στο πολιτικό προσκήνιο μπήκαμε όχι για να πάρουμε κάποιο ποσοστό, αλλά για να αλλάξουμε την πολιτική ατζέντα. Που σημαίνει ότι μπορεί να θέτουμε ζητήματα, τα οποία άλλα κόμματα να τα θεωρούν και εκείνα σημαντικά και να δημιουργήσουμε συσχετισμούς κοινωνικούς και μέσα στη κοινωνία και στη Βουλή και σε αυτοδιοικητικά συμβούλια. Αυτό, άλλωστε, γίνεται και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Οι περισσότεροι στο ΠΑΣΟΚ ασχολούνται με τις δυσλειτουργίες της κυβέρνησης, το έλλειμμα συντονισμού, τις κόντρες μεταξύ υπουργών, τις εντάσεις στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας και αναζητούν τρόπους για να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

Για το κόμμα όμως ουδείς ενδιαφέρεται. Λες και δεν υπάρχει. Και όντως δεν υπάρχει.

Ο τελευταίος δικομματικός καβγάς στήθηκε γύρω από τις ευθύνες του γραφείου του Κ. Καραμανλή για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, επιβεβαιώνοντας ότι δεν βάζουν μυαλό. Σαν να μη γίνονται όλα εν μέσω κρίσης, ύφεσης μέτρων...

ΟΠΩΣ και στο παρελθόν, επανελήφθησαν τα ίδια χαρακτηριστικά: άρνηση της κοινής λογικής, το κομματικό συμφέρον είναι πάντα πάνω από το δημόσιο και την ισοπολιτεία, αποσιώπηση των μηχανισμών του σκανδάλου. Ο κ. Αγγέλου και το γραφείο Καραμανλή (δηλαδή ο ίδιος) κι από κοντά η Ν.Δ., που διαμαρτύρονται για τους βαρείς περιοριστικούς όρους, δεν έχουν τίποτα να πουν για την ουσία της υπόθεσης. Δεν ήξεραν... Δεν έχουν τίποτα να πουν για πώς στήθηκε το σκάνδαλο.

Ανθεκτικό σε υποθετικές δυσμενείς εξελίξεις ανέδειξε το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα η άσκηση προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων (stress test) στην οποία υπέβαλε 91 τράπεζες, που αντιπροσωπεύουν το 65% του κλάδου, η Ευρωπαϊκή Αρχή Εποπτείας Τραπεζών. Από τις 91 τράπεζες, επτά δεν ανταποκρίθηκαν στην άσκηση και θα χρειαστεί να αυξήσουν τα κεφάλαιά τους. Ήσαν, όπως ευρέως αναμενόταν: η ελληνική ATEbank, η προβληματική, υπό κρατικό έλεγχο ήδη, γερμανική Hypo Real Estate, καθώς και πέντε μικρότερες ισπανικές τράπεζες (από 19 συνολικά), ιδιαίτερα εκτεθειμένες στην οικοδομική κρίση που έχει πλήξει τη χώρα.

Μεγέθυνση μόλις 1% προβλέπει για την Ευρωζώνη φέτος το ΔΝΤ σε έκθεση που δημοσίευσε στις 21/7, και όχι πολύ παραπάνω, 1,25%, το 2011: αυξήσεις του ΑΕΠ πολύ μικρές για να αρχίσει να υποχωρεί η ανεργία. Στατιστικές και πρόδρομοι δείκτες εμφάνισαν αισθητή βελτίωση στη βιομηχανία και τις υπηρεσίες τους τελευταίους μήνες, στη Γερμανία το επιχειρηματικό κλίμα κατέγραψε προχθές υψηλό τριετίας. Ανησυχίες εκφράζονται όμως για το φθινόπωρο, στις περιφερειακές χώρες ιδίως - Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία - όταν η αναγκαστική λιτότητα θα “δαγκώνει” περισσότερο.