Το αντισυνταγματικό κυβερνητικό σχέδιο ΠΔ είναι πολλαπλή επίθεση στην εργασία. Καταργεί επί της ουσίας το συνταγματικό δικαίωμα των εργαζομένων να συνάπτουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ελεύθερες διαπραγματεύσεις, διευκολύνει ακραία τις απολύσεις και ανάλγητα συμπιέζει την αμοιβή των νέων κάτω από τα 600 ευρώ. Η κυβέρνηση στο πλαίσιο της πολιτικής του “Μνημονίου” στέλνει μήνυμα υπέρ των μαζικών απολύσεων και υπέρ της μείωσης της αμοιβής της εργασίας.
Athens Pride * Φέτος, λόγω υποχρεώσεων, δεν είχα τη δυνατότητα να παρευρεθώ. Νόμιζα ότι θα ενημερωνόμουν από τον τύπο. Όπως π.χ. γίνεται στη Γερμανία, όπου η γερμανική κρατική τηλεόραση έχει live coverage του Pride του Βερολίνου σχεδόν όλη μέρα. Επλανήθην πλάνην οικτράν. Στην ανάδελφη χώρα μας, το Pride αγνοήθηκε επιδεικτικά από ΟΛΑ τα κανάλια και τις περισσότερες εφημερίδες. Ούτε 10 δευτερόλεπτα δεν του αφιέρωσαν οι γενικά τόσο φλύαρες τηλεοπτικές ειδήσεις.
Εβλεπα πάλι προχθές μια τηλεοπτική συζήτηση, απ’ αυτές που κυριάρχησαν στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια. Το μέγεθος της κρίσης και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει πλέον η χώρα καθιστά αυτές τις συζητήσεις απλά... αφόρητες. Παλαιότερα διασκεδάζαμε με τα περίφημα πάνελς, ψάχναμε όλοι να βρούμε ποιος είναι ο πιο γραφικός, αυθάδης, ανόητος καλεσμένος.
Η αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας από τον ΣΥΝ αποτελεί θετικό γεγονός.
Ο ΣΥΝ, εγκλωβισμένος στον ΣΥΡΙΖΑ, είχε χάσει πλέον τα χαρακτηριστικά κόμματος της Ανανεωτικής Αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αριστερίστικο σχήμα, αντιευρωπαϊκό, που δεν πιστεύει στον αριστερό μεταρρυθμισμό, που επενδύει στη συνολική ρήξη με το σύστημα, που δεν παίζει με τους κανόνες της Δημοκρατίας, που δεν παίρνει σαφείς αποστάσεις από τη βία.
Το Γραφείο Τύπου της Ανανεωτικής Πτέρυγας εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση απαντώντας στην απόφαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ :
Για τελευταία φορά υπενθυμίζουμε ότι χιλιάδες πολίτες τον Οκτώβριο του 2009 επέλεξαν να στείλουν στη Βουλή τους ανανεωτικούς βουλευτές με την εντολή και τη δημοκρατική δέσμευση να εκφράζουν, να προβάλλουν τις ανανεωτικές αριστερές ιδέες και όχι τον αριστερισμό. Αυτή τη δέσμευση τήρησαν οι ανανεωτικοί βουλευτές μας αποδεσμευόμενοι από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ανανεωτικός χώρος έχει ήδη ξεκινήσει την πορεία συγκρότησής του, αφήνοντας πίσω την πολιτική μιζέρια του ΣΥΡΙΖΑ. _
Η συμφωνία κυβέρνησης - προμηθευτών των νοσοκομείων για την αποπληρωμή των χρεών δεν θα κριθεί μόνον από το αν θα πετύχει την αποκατάσταση της ροής υλικών στο ΕΣΥ. Θα κριθεί κυρίως από το αν είναι συμβιβασμός για τη διατήρηση του σημερινού διεφθαρμένου καθεστώτος των υπερτιμολογήσεων.
Μέσα στον ορυμαγδό των ανακοινώσεων-δηλώσεων για το θέμα μόνον ο βουλευτής -και γιατρός- Θ. Λεβέντης της Ανανεωτικής Πτέρυγας είπε τα πράγματα με το όνομά τους και απέφυγε την “ουδετερότητα”.
Διόλου παράξενο που είδα τον Μπάμπη όνειρο, ούτε στη διάλεξή του στο αμφιθέατρο του Μορφέα. Απολύτως εξηγήσιμα από τις εξελίξεις στον ΣΥΝ και από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Κι ας κοντεύουν 30 χρόνια από τότε που κάναμε μαζί φαντάροι σ’ εκείνο τον μαγικό τόπο, στο έρημο μοναστήρι που ο Στρατός είχε μετατρέψει σε φυλάκιο. Πέντε τυφεκιοφόροι, ευτυχείς εξόριστοι στον προηγούμενο αιώνα, χωρίς ηλεκτρικό, μέσα σε μια υπέροχη φύση, παρατηρούσαμε ατέλειωτες ώρες τυχόν ύποπτες κινήσεις στα πελάγη. Ατέλειωτος κι ο ελεύθερος χρόνος, όπως και οι επί παντός του επιστητού συζητήσεις.
Ο Φώτης Κουβέλης με αφορμή τις κινητοποιήσεις των εγραζομένων και τις συνεχιζόμενες επιθέσεις των κερδοσκοπικών οίκων έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Ο ενωτικές μαζικές κινητοποιήσεις εκφράζουν την αγωνία της κοινωνίας για το μέλλον που προδιαγράφει το “Μνημόνιο” και την προσδοκία για προοδευτική εναλλακτική πολιτική απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.
Είναι απαράδεκτο η κυβέρνηση να διαπραγματεύεται και να συμφωνεί με την Κομισιόν και την τρόικα βαριά μέτρα για το ασφαλιστικό και να μην ενημερώνεται ο λαός. Αξιώνουμε τώρα πλήρη ενημέρωση από την κυβέρνηση.
Οι νέες κερδοσκοπικές επιθέσεις πλήττουν ακόμη περισσότερο την οικονομία μας και έχουν ευρύτερη στόχευση. Ο πρωθυπουργός έχει υποχρέωση να προειδοποιήσει τους ευρωπαίους εταίρους ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της την επίθεση κατά του ευρώ με μοχλό τους λεγόμενους “αξιόπιστους” οίκους αξιολόγησης, χωρίς την έμπρακτη στήριξη από τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και ειδικά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η παντοδυναμία των κερδοσκοπικών οίκων πρέπει να πάρει τέλος.
Με την ολοκλήρωση των πρυτανικών εκλογών σε αρκετά πανεπιστήµια της χώρας αναδείχθηκαν ανάγλυ φα ορισµένα ζητήµατα.
Πρώτον, φάνηκε ότι η επιµονή στη συµµετοχή των φοιτητών στην εκλογή των δι οικήσεων των πανεπιστηµίων δεν είναι παρά ένα απολίθωµα άλλων εποχών. Ελάχιστοι ήρθαν να ψηφίσουν (στο Πανεπιστήµιο Αθηνών περίπου 5,5% και στο ΑΠΘ περίπου 7,5%), κι αυτοί ήταν κυρίως µέλη παρατάξεων (ΔΑΠ και ΠΑΣΠ και λιγότερο ΠΣΚ). Η συντριπτική πλειονότητα έδειξε πλήρη αδιαφορία.
Η απόφαση της Ανανεωτικής Πτέρυγας να αποχωρήσει από το Συνέδριο του ΣΥΝ είναι μια εξέλιξη που την κατέστησαν αναπόφευκτη και επιβεβλημένη η εμμονή της «πλειοψηφίας» τόσο στο υβρίδιο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όσο και σε μια πολιτική πλατφόρμα που μετατρέπει την συνασπισμένη αριστερά σε αντίγραφο του ΚΚΕ. Γι’ αυτό ακριβώς είναι μια ελπιδοφόρα εξέλιξη.
Η διαδικασία για την ανασυγκρότηση της ανανεωτικής Αριστεράς και για τη δημιουργία ενός νέου, σύγχρονου, δημοκρατικού και ριζοσπαστικού κόμματος της Αριστεράς –του κόμματος που απαιτούν οι καιροί και έχει επειγόντως ανάγκη ο τόπος μας– επιτέλους ξεκίνησε.
Η διάσπαση του ΣΥΝ καθυστέρησε περίπου μια δεκαετία, τότε που τέθηκαν τα θεμέλια της «αριστερής στροφής», δηλαδή της στροφής προς το λαϊκισμό, την ανευθυνότητα και τις δυναμικές μορφές διαμαρτυρίας. Όμως, η ηγεσία των ανανεωτικών αντί να αποχωρήσει από τον ΣΥΝ, συνέβαλε και αυτή τότε στη δημιουργία του σχήματος ΣΥΡΙΖΑ.
Την τελευταία φορά που έγιναν εκλογές στο Βέλγιο, χρειάστηκαν 282 ημέρες για να σχηματισθεί κυβέρνηση συνασπισμού. Ο σχηματισμός του νέου κυβερνώντος συνασπισμού, μετά τις εκλογές της 13ης Ιουνίου, ίσως είναι πολύ δυσκολότερος.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
«Συναισθήματα», «άνθρωποι», «αφήγημα», «ενσυναίσθηση». Ηταν οι λέξεις που επέμενε να επαναλαμβάνει ο Χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, στη φορτισμένη ομιλία του την επομένη του εκλογικού θριάμβου τής –επιβεβαιωμένα από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος– ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις εκλογές του ανατολικογερμανικού κρατιδίου της Σαξονίας-Ανχαλτ με σχεδόν 44%.
Αν κάνετε μια βόλτα στο Μαγδεμβούργο, στις όχθες του Έλβα, η πιθανότητα να συναντήσετε μετανάστη είναι μάλλον μικρή. Το ποσοστό των ξένων που ζουν στην πόλη είναι κάτω από 10%. Και συνολικά η Σαξονία-Ανχαλτ, που πρωτεύουσά της είναι το Μαγδεμβούργο, είναι μια από τις περιοχές της Γερμανίας με το μικρότερο ποσοστό κατοίκων με μεταναστευτικό προφίλ
Για ποιο λόγο οι άνθρωποι καταφεύγουν σε «εναλλακτικές θεραπείες» και αμφιβόλου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σκευάσματα; Είναι τόσο αφελείς; Οχι. Κάποιοι είναι απελπισμένοι. Και κάποιοι άλλοι αναζητούν τη θεραπεία που είναι για λίγους και κάνει θαύματα…
Όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συμπληρώνει οκτώ χρόνια στην πρωθυπουργία. Όσα είχαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (1955-63), ο Ανδρέας Παπανδρέου (1981-89) και ο Κώστας Σημίτης (1996-2004) στο αντίστοιχο σημείο της πολιτικής τους διαδρομής. Θα έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ τους. Και θα επιδιώκει να το σπάσει. Να τους ξεπεράσει. Να κερδίσει το έπαθλο που σε κανέναν δεν έδωσε ποτέ το ελληνικό εκλογικό σώμα: Μια συνεχόμενη τρίτη τετραετία.
Η οικονομική κρίση δίδαξε στη χώρα, με τον πιο επώδυνο τρόπο, τη σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Στη δύσκολη περίοδο των μνημονίων πληρώσαμε όλοι πολιτικές που για χρόνια φόρτωναν με χρέη τις επόμενες γενιές. Μόνο που, δεκαπέντε χρόνια αργότερα, κινδυνεύουμε να περάσουμε στο άλλο άκρο. Από την πολιτική χωρίς λογαριασμό, στον λογαριασμό χωρίς πολιτική.
….Η Αθήνα με 100 εκ. ευρώ, θα μπορούσε να αποκτήσει ένα σχετικά αξιόπιστο σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας. Θα μπορούσε δηλαδή να διπλασιάσει το δίκτυο όμβριων υδάτων, που σήμερα καλύπτει μόλις το 20% των δρόμων της με συνέπεια αυτοί να μετατρέπονται σε ποτάμια όχι μόνο στις συνήθεις περιοχές όπως τα Σεπόλια και η Ριζούπολη αλλά και στο Κολωνάκι και η Βασ. Σοφίας.
Τα ανταμώματα του Αυγούστου προσφέρονται πέραν των άλλων και για την αξιολόγηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών συνθηκών. Για το κλίμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα. Φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι μαζί, ξανοίγονται, μιλούν, τοποθετούνται, θέλουν να πουν τον πόνο τους και τον καημό τους, να κρίνουν και να επικρίνουν...
Το όραμα του Μαρκ Κάρνεϊ, όπως το παρουσίασε ο ίδιος για πρώτη φορά στο Νταβός, ήταν εντυπωσιακό. Μια νέα συμμαχία των μεσαίων δυνάμεων απέναντι στις υπερδυνάμεις οι οποίες χρησιμοποιούν το εμπόριο, την τεχνολογία, τους πόρους και την ασφάλεια ως εργαλεία πίεσης. Η συμμαχία αυτή θα πρόσφερε οικονομική ανθεκτικότητα, συνεπώς και εθνική ασφάλεια, ταυτόχρονα όμως και μια νέα ανάγνωση του κόσμου.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
