Για την ατομική και συλλογική μας ευθύνη απέναντι στην κοινωνία Από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής στο σήμερα ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ Είναι επείγουσα ανάγκη να υπερασπιστούμε την Συμφωνία των Πρεσπών

Ο Ομπάμα επιμένει στη ρήξη με το παρελθόν

Jean-Marie Colombani, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-05-30

O Μπαράκ Ομπάμα επιμένει να δείχνει, για όποιον το έχει ξεχάσει, ότι δεν είναι ο Τζορτζ Μπους. Υστερα από ενάμιση χρόνο στην εξουσία, φροντίζει πάντα να ενσαρκώνει τη ρήξη με τον προκάτοχό του. Απόδειξη η δημοσιοποίηση ενός εγγράφου 52 σελίδων αφιερωμένου στο νέο δόγμα ασφαλείας των ΗΠΑ.

Τέλος μιας εποχής;

Άννα Φραγκουδάκη, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2010-05-29

Από τον Δεκέμβριο1968 που έγινε η διάσπαση του ΚΚΕ έχει περάσει πολύ νερό «κάτω από το γεφύρι της Ιστορίας». Ο αποκλεισμός του Φώτη Κουβέλη από το συνέδριο του κόμματος μοιάζει σαν συμβολικό τέλος μιας πορείας 40 χρόνων με στόχο να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα Αριστερά, ευρωπαϊκή, ανεξάρτητη από την ασφυκτική σοβιετική κηδεμονία και ικανή να ανταποκριθεί στα προβλήματα της εποχής.

Η ατέλειωτη μεταπολίτευση

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2010-05-29

Πάνε περίπου είκοσι χρόνια τώρα που κάθε τόσο κάποιος (και ο υπογράφων κάποτε) αναγγέλλει το «τέλος της μεταπολίτευσης». Κάθε νέα αναγγελία του «τέλους» αποδεικνύει ότι η προηγούμενη απλώς διαψεύστηκε. Και αυτή η χιλιοτραγουδισμένη μεταπολίτευση αποδεικνύεται εφτάψυχη.

Ρower to the Ρeople

Μιχάλης Μητσός, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2010-05-29

Η δημοτικότητα των περισσότερων πολιτικών κομμάτων στην Ευρώπη μειώνεται διαρκώς. Φταίει βέβαια και η οικονομική κρίση, οι λόγοι όμως είναι γενικότεροι και βαθύτεροι. Για να μη χάσουν λοιπόν τη δουλειά τους, οι πολιτικοί βρήκαν τη λύση: περισσότερη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, μεγαλύτερη παρέμβαση στη λήψη αποφάσεων.

Η τιμή, τιμή δεν έχει...

Σήφης Πολυμίλης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2010-05-28

Το φανταζόμασταν, το υποψιαζόμασταν, το εμπεδώσαμε σε μεγάλο βαθμό με τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις για τον οχετό των «μαύρων» ταμείων της Siemens, αλλά η ομολογία Μαντέλη ήρθε να επιβεβαιώσει με τον πιο προκλητικό τρόπο ότι η διαφθορά στο πολιτικό μας σύστημα είναι καθεστώς...

Πόσο κινδυνεύει το ευρώ;

Π.Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2010-05-28

ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΤΟ ευρώ και πόσο;

Δέκα χρόνια σχεδόν µετά τη δηµιουργία του, το ευρώ - το ενιαίο νόµισµα των δεκαέξι χωρών - µελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ε.Ε.) σήµερα - αντιµετωπίζει κίνδυνο ύπαρξης. Με αιχµή τα προβλήµατα χρέους στην Ελλάδα και άλλες µεσογειακές χώρες (Πορτογαλία, Ισπανία), κορυφώθηκε µια κρίση δυσπιστίας προς το ενιαίο νόµισµα και την Οικονοµική και Νοµισµατική Ενωση (ΟΝΕ) γενικότερα.

Ένας χρόνος απουσίας

Ανδρέας Πετρουλάκης, www.protagon.gr, Δημοσιευμένο: 2010-05-27

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης έγινε πολιτικό oν βίαια και πρώιμα- την εποχή που άρχισε να καταλαβαίνει τον κόσμο υποδέχθηκε τον πατέρα του νεκρό από σφαίρες Γερμανών. Και λες ότι τότε δημιουργήθηκαν οι όροι συμμετοχής του στα κοινά που νομίζω συνοψίζονται στην ταπεινή λέξη «ουσιώδης». Πίσω της κρύβει μια τεράστια πολύπλευρη μόρφωση, ένα ρεαλιστικό αριστερό σχέδιο, μια αιρετική ριζοσπαστική ματιά, μια ακατάβλητη μαχητικότητα, αλλά ταυτοχρόνως και απόλυτη συνειδητοποίηση ότι σε αυτόν τον κόσμο δεν είχε μόνο εκείνος ιδέες.

Ορατότης λίγο πάνω του μηδενός…

Πολύβιος Κατσάνης, Δημοσιευμένο: 2010-05-27

katsanos
Ο αποκλεισμός του Φώτη Κουβέλη από το επικείμενο συνέδριο συνοδεύτηκε από πληθώρα κρίσεων και κριτικών. Ξεπερνώντας τις ακραίες και αχρείαστες- κατ’ εμέ- προσωπικού χαρακτήρα κριτικές στους εμπνευστές και εκτελεστές αυτού του σχεδίου, οι υπόλοιπες περιγράφουν την κατάσταση, την ποιότητα των χειρισμών και πιο γενικά το κλίμα στην πορεία προς το συνέδριο.

Για την αριστερά της δημιουργικής συμμετοχής

Δημήτρης Χασαπλαδάκης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2010-05-27

Σήμερα που η κοινωνία δεινοπαθεί εξαιτίας των βάρβαρων μέτρων της κυβέρνησης, εμείς ασχολούμαστε με το Συνέδριο και άρα βιώνουμε μια πλήρη εσωστρέφεια, δεδομένο που μας κάνει ακόμα πιο αναξιόπιστους στους πολίτες.
Ο πολίτης θέλει μια αριστερά που θα κινητοποιείται, που θα παρεμβαίνει τόσο στα κέντρα λήψης των αποφάσεων όσο και στην κοινωνία, με στόχο την προστασία των εργασιακών, των πολιτικών και κοινωνικών του δικαιωμάτων.
Σήμερα που αυτά τα δικαιώματα πλήττονται, εμείς ασχολούμαστε με το πώς θα αποκλείσουμε το σύντροφο Φ. Κουβέλη από το Συνέδριο και πώς θα συρρικνώσουμε τη δύναμη και τις ιδέες της Ανανεωτικής Πτέρυγας.

Ενας χρόνος χωρίς τον Παπαγιαννάκη

Ηλίας Κανέλης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2010-05-26

ΟΤΑΝ, τις καλές εποχές, ρωτούσαν τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη, γέννημα-θρέμμα του Διαφωτισμού και, εκ τούτου ακριβώς, της δημοκρατικής Αριστεράς, αν θα συνεχίσει με τον Συνασπισμό, που όσο περνούσε ο καιρός όλο και απομακρυνόταν από την κουλτούρα της ανανέωσης, χαμογελούσε λίγο πικρά και έδινε πάντα την ίδια απάντηση: «Θα είμαι ο τελευταίος που θα κλείσει την πόρτα».

Ερχονται νέες αδικίες

Και παλιές διατηρούνται στο προσχέδιο του Ασφαλιστικού

Ελίζα Παπαδάκη, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2010-05-26

Υστερα από δύο δεκαετίες αποτυχηµένες απόπειρες να σχεδιάσουµε ένα σύστηµα συντάξεων βιώσιµο, καθολικό και δίκαιο, δύο δεκαετίες που τις περάσαµε µπαλώνοντας και αναβάλλοντας, βρεθήκαµε να πρέπει να το φτιάξουµε τώρα, επειγόντως, µε µηδαµινά περιθώρια για συζητήσεις και διαπραγµατεύσεις και χωρίς διόλου πόρους για πρόσθετη χρηµατοδότηση. Ακριβώς στις τωρινές, αφόρητα πιεστικές συνθήκες, προσφέρθηκε ωστόσο µια πραγµατική ευκαιρία να λύσουµε το Ασφαλιστικό.

Μότσαρτ, Μιχάλης, Ποιότητα

Αντώνης Ανηψητάκης, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2010-05-26

Εν αρχή το περιστατικό. Οδός Σαρρή, γραφεία ΣΥΝ, συνεδρίαση ανανεωτικών· θα ʼχουν περάσει 4-5 χρόνια. Κάποια στιγμή υπερβαίνω τα ειωθότα και φιλοσοφώ: “Χρειάζεται να ξαναδιαβάσουμε τον Μαρξ, αλλά και τον Φρόιντ, γιατί πολλά απʼ τα λάθη οφείλονται στα πάθη”. Ήμουν μάλλον εκτός κλίματος και σχεδόν βέβαιος ότι το σχόλιο θα περνούσε απαρατήρητο. Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης όμως το πρόσεξε: “Θα συμφωνήσω, Αντώνη, αν προσθέσεις και τον Μότσαρτ”. Ευχάριστη αμηχανία, σαν να πήρα δουλειά για το σπίτι, μια άσκηση σε ένα μάθημα που μʼ αρέσει.

Σύνολο αποτελεσμάτων αναζήτησης: 11919

Απόψεις

Η Τουρκία, μετά τη Σύνοδο Κορυφής

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-07-11

Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.

Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.

Δεν υπάρχει εναλλακτική

Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-07-10

Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.

Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.

Πού είναι ο απολογισμός και ποια η αξιολόγηση;

Κώστας Χλωμούδης, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-07-08

Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.

Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.

Η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει τον κόσμο μόνη της

Joschka Fischer, Τα Νέα, 2026-07-08

Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.

Οπαδική βία και παράνοια

Μαρία Κατσουνάκη, Η Καθημερινή, 2026-07-04

Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.

Τέλος εποχής ...

Αγγέλα Καστρινάκη, Τα Νέα, 2026-07-04

Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν πρέπει να αφεθεί στις δυνάμεις της αγοράς

Θόδωρος Καρούνος, Τα Νέα, 2026-06-26

Η πρόσφατη συνέντευξη του επικεφαλής της Anthropic, αλλά και η συμμετοχή των τριών πολύ μεγάλων εταιρειών Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), εκτός της εταιρείας του Ιλον Μασκ, στη συνάντηση της G7, προσφέρονται για γενικότερα συμπεράσματα. Μας δείχνουν πόσο οι ηγέτες των επτά πιο αναπτυγμένων οικονομιών του πλανήτη, χωρίς την Κίνα και τη Ρωσία, αλλά και στελέχη από το εσωτερικό της πιο προηγμένης εταιρείας ΤΝ του πλανήτη, αντιλαμβάνονται ότι η ΤΝ δεν είναι πια ένα ακόμη ψηφιακό προϊόν. Είναι υποδομή ισχύος.

Επιχείρημα βαρετό, επαναλαμβανόμενο και ψευδές

Νίκος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-06-25

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, συγκεκριμένα. Απάντηση στο «πού θα βρεθούν ο “χώρος” και τα χρήματα» υπάρχει. Και περιγράφεται ξεκάθαρα στον Κανονισμό (Ε.Ε.) 1263/2024. Είναι κάτι που έχει επιβεβαιώσει σε παλιότερες συζητήσεις μας στη Βουλή και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Οποιος ισχυρίζεται ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες απλώς απαγορεύουν δαπάνες πέρα από συγκεκριμένο ανελαστικό και απόλυτο όριο, ψεύδεται. Αν αυτό ίσχυε, θα ήταν παραλογισμός και το τέλος της πολιτικής πρωτοβουλίας στην οικονομική πολιτική.

Δικαστικό ορόσημο που δικαιώνει τους δανειολήπτες και δεν αμφισβητείται

Δέσποινα Θεοδώρου, Η Αυγή, 2026-06-22

Με την ιστορική υπ’ αριθμ. 06/2026 απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου κρίθηκε ότι το επιτόκιο των δόσεων που οφείλουν να καταβάλλουν οι δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου Κατσέλη πρέπει να υπολογίζεται αυτοτελώς επί της μηνιαίας δόσης που ορίστηκε από το δικαστήριο και όχι επί του συνολικού άληκτου κεφαλαίου της οφειλής τους. 

Ελλάδα: Tι μας αφήνει ο πόλεμος….

Π.Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 2026-06-21

Ο πιο αχρείαστος πόλεμος (και το διπλωματικό Βατερλώ με το οποίο τελειώνει – εάν τελειώνει) έχει προκαλέσει τραυματικές γεωπολιτικές συνέπειες (πέραν των οικονομικών) τόσο στους άμεσα εμπλεκόμενους (ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιράν) όσο και την ευρύτερη περιοχή του Κόλπου/Μέσης Ανατολής, στην Ευρώπη και το παγκόσμιο γεωπολιτικό σύστημα. Και βεβαίως στην Ελλάδα. Συνέπειες μεταξύ άλλων για τη θέση κρατών σε όρους ισχύος και επιρροής με θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Κάποιες χώρες εμφανίζονται να ενισχύονται και άλλες να εξασθενούν ως αποτέλεσμα του πολέμου. 

Τα όρια της ισχύος

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-06-20

Η επιχείρηση «Επική Οργή» δεν είχε ποτέ έναν καθαρά διατυπωμένο στόχο. Κατά καιρούς ο αμερικανός πρόεδρος έχει μιλήσει για ανατροπή του καθεστώτος, για πλήρη και άνευ όρων συνθηκολόγησή του και, οπωσδήποτε, για καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων του και έλεγχο των αποθεμάτων ουρανίου που διέθετε. Ο υπουργός εξωτερικών Ρούμπιο, πιο ρεαλιστικά, είχε θέσει ως στόχο «την καταστροφή των εκτοξευτήρων βαλλιστικών πυραύλων, την καταστροφή των εργοστασίων κατασκευής τους και την καταστροφή του ναυτικού τους, ώστε να μην μπορούν να κρύβονται πίσω από αυτά για να αναπτύξουν πυρηνικό όπλο».

Η δημοκρατία της κούρασης

Πάσχος Μανδραβέλης, Η Καθημερινή, 2026-06-19

Είναι κουραστικό πράγμα η δημοκρατία. Είναι κουραστική για τους πολίτες που δεν μπορούν να καταλάβουν το χασομέρι της, το οποίο, όπως γράφαμε, «δεν υπάρχει για να έχουμε να λέμε. Με τη διαβούλευση όσο το δυνατόν περισσότερων φορέων και πολιτών τα νομοθετήματα βελτιώνονται, αφού λαμβάνονται υπόψη περισσότεροι παράγοντες απ’ όσους μπορεί να φανταστεί ο πιο ευφάνταστος υπουργός ή γραφειοκράτης. Οσο μεγαλύτερη είναι η διαφάνεια τόσο λιγότερες είναι οι ευκαιρίες διαφθοράς. Συνεπώς, τα οφέλη της δημοκρατίας είναι πολλαπλάσια από το κόστος του χασομεριού» (20.5.2015).

×
×