Η συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο ΜΕΓΚΑ ανέδειξε ότι ο πρωθυπουργός… τρέχει ακόμη το μίλι του για την έξοδο από την πανδημία, ενώ ταυτόχρονα επιμένει να «τρέχει» τους πολίτες της χώρας εφαρμόζοντας πολιτικές και πρακτικές που ανοίγουν διαρκώς βαθιές πληγές στο σώμα της κοινωνίας.

Για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, όμως, οι όποιες προσπάθειες παρουσίασης ενός αφηγήματος επιτυχίας για μια κυβερνητική θητεία 28 μηνών εξακολουθούν να προσκρούουν σε μια ζοφερή πραγματικότητα και στην καθημερινότητα.

1.Ας δούμε τη μεγάλη εικόνα της σημερινής πολιτικής συγκυρίας. Οι πολίτες έχουν στην ουσία δύο επιλογές: ʼΗ τη συνέχιση των πολιτικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη που απροκάλυπτα πλέον υπηρετεί τις συστημικές δυνάμεις. Ή την προοδευτική διακυβέρνηση που διεκδικεί την αλλαγή του παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου. Με στήριξη της εγχώριας παραγωγικής βάσης και των συντελεστών που τη διαμορφώνουν. Με άρση των κοινωνικών και γεωγραφικών ανισοτήτων, για την πρόσβαση όλων στα κοινωνικά αγαθά, την πράσινη μετάβαση και τις νέες τεχνολογίες.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι, το έλλειμμα προετοιμασίας και η εξάντληση των αντοχών του ΕΣΥ είναι αδιαμφισβήτητα , το «βάλτωμα» του εμβολιαστικού προγράμματος είναι επίσημα ομολογημένο.

Βιώνουμε τις τελευταίες μέρες μια ραγδαία επιδείνωση των επιδημιολογικών δεικτών στη χώρα και μια ανεξέλεγκτη διασπορά του ιού στο γενικό πληθυσμό. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι, το έλλειμμα προετοιμασίας και η εξάντληση των αντοχών του ΕΣΥ είναι αδιαμφισβήτητα , το «βάλτωμα» του εμβολιαστικού προγράμματος είναι επίσημα ομολογημένο.

To Facebook άλλαξε όνομα σε ΜΕΤΑ, το μείζον όμως θέμα που αφορά στη λειτουργία του παραμένει: θα υπάρχουν κανόνες για τη ρύθμιση τού τι επιτρέπεται και τι όχι να «ανεβαίνει», ή υποχρεωτικά να «κατεβαίνει» στην πλατφόρμα του; Ποιος θα θέτει τους κανόνες αυτούς; Και, εξίσου σημαντικό, ποιο όργανο θα φροντίζει για την εφαρμογή τους;

Την ώρα που όλος ο κόσμος είχε τα μάτια του στραμμένα στο περιεχόμενο της συνάντησης των ηγετών από τις 20 χώρες με τις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη μας, τα περισσότερα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης ασχολούνταν με το αν -στο περιθώριο της συνάντησης- θα γινόταν η συνάντηση του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, με τον Αμερικανό πρόεδρο, Τζο Μπάϊντεν.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνέντευξη που μόλις έδωσε τόνισε ότι "δεν θεωρεί ότι έχει ξεφύγει η πανδημία", ότι λόγω "αδυναμίας ελέγχου εφαρμογής" δεν βάζει τα ίδια μέτρα στις εκκλησίες με τους υπόλοιπους κλειστούς χώρους και σε μια προφανή αντιστροφή της πραγματικότητας κατηγορεί την αξιωματική αντιπολίτευση για άγρα ψήφων επειδή ζητάει το αυτονόητο, να μην εξαιρούνται οι εκκλησίες από τα μέτρα. Είναι φανερό ότι έχει αρχίσει να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα.

Τα καμπανάκια των επιστημόνων έχουν γίνει ηχηρές καμπάνες, η ηχώ των οποίων φτάνει ήδη εκκωφαντικά στις ακτές μας

Από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Η Γκρέτα είναι η μικρή που βροντοφώναξε ήδη στους ισχυρούς του κόσμου τούτου πως όσα λένε (και, κυρίως, όσα κάνουν) για το κλίμα δεν είναι παρά ένα ατελείωτο μπλα μπλα μπλα.

«Είμαστε σε τροχιά αύξησης της θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου έως το τέλος του αιώνα, κάτι που θα είναι τεράστια καταστροφή»

Η“τελευταία καλή ευκαιρία για την ανθρωπότητα” ξεκινά σήμερα. Στη Γλασκώβη διοργανώνεται η παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ COP26 για την κλιματική κρίση και το ερώτημα που απασχολεί τον πλανήτη είναι αν θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις αυξημένες προσδοκίες, την ώρα που, όπως προειδοποιεί ο γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, η κλεψύδρα αδειάζει επικίνδυνα.

Μπορεί κανείς να προσποιείται ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο, τις καλύτερες ημέρες. Αλλά, ο εφησυχασμός δεν θα βγει σε καλό. Μπορεί, παράδειγμα, να επαναπαύεται ότι το οικονομικό πρόβλημα οσονούπω θα λυθεί, γιατί στα λίγα επόμενα χρόνια θα μπουν στο ελληνικό τραπέζι περίπου 110 δισ. ευρώ, από το Ταμείο Ανάκαμψης (Τ.Α.), το ΕΣΠΑ, την Κοινή Αγροτική Πολιτική και τη σχετική ιδιωτική συμμετοχή.

Το κεντρικό θέμα της επίσκεψης Μέρκελ στην Αθήνα ήταν, σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο, οι αντιπαραθέσεις Ελλάδας και Τουρκίας

Πέρα από τα ταρατατζούμ της αποχαιρετιστήριας επίσκεψης Μέρκελ στην Αθήνα, τον απολογισμό του ρόλου της στην ελληνική κρίση, τον οποίο αποτόλμησε ο Μητσοτάκης, και το δικό της “ξέρω ότι σας πόνεσα, αλλά ήταν για το καλό τού ευρώ”, αυτό που είχε πραγματική σημασία στη συνάντηση της απερχόμενης καγκελαρίου με τον πρωθυπουργό ήταν οι παραινέσεις της για διάλογο με την Τουρκία.

Ο κλιματικός νόμος πρέπει να αποφύγει γενικόλογες και ασαφείς δεσμεύσεις και να περιγράφει τη μετάβαση σε ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο

Η Ελλάδα οφείλει να κάνει πολλά για να προσεγγίσει τον στόχο της κλιματικής ουδετερότητας και της «πράσινης ενέργειας».Πρώτο θεσμικό βήμα που καθυστερεί είναι ο εθνικός κλιματικός νόμος, ο οποίος θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί πριν από τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP26) στη Γλασκώβη.

Ίσως να είναι πρόωρος ο τίτλος αυτού του άρθρου που προοιωνίζεται το τέλος της εποχής του τούρκου προέδρου, αλλά, πάντως, οι ενδείξεις αυτό αφήνουν να διαφανεί. Φαίνεται πως ο σκληροτράχηλος και μαχητικός αυτός πολιτικός έχει διαβεί πλέον τον Ρουβίκωνα και πως η πορεία που ακολουθεί θα τον οδηγήσει στην καταστροφή. Αυτή η αλαζονεία της πολιτικής του, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στη διεθνή πολιτική δεν μπορεί παρά να είναι το κύκνειο άσμα μιας λαμπρής και πολλά υποσχόμενης διαδρομής, η οποία ξεκίνησε στις αρχές του αιώνα, κάτω από τελείως διαφορετικές συνθήκες και προοπτικές