Η Ημέρα του Περιβάλλοντος μάς θύμισε τα κορυφαία προβλήματα της ίδιας της καθημερινής μας ζωής. Την ίδια ώρα, η απεργία πείνας του δήμαρχου Ελληνικού έθεσε στην πολιτική ατζέντα της χώρας τα προβλήματα της παραλίας, δηλαδή του περιβάλλοντος.
Η Αριστερά και ειδικά ο ΣΥΝ έχουν όχι μόνο ευαισθησίες αλλά σημαντικές πολιτικές θέσεις σχετικές με τα προτάγματα της Οικολογίας.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-06-10
Ο πενιχρός συμβιβασμός του G8 στο Χάιλιγκενταμ περισσότερο συνιστούσε άσκηση δημοσίων σχέσεων παρά ανάληψη πραγματικών δεσμεύσεων εκ μέρους των πλουσιότερων και ισχυρότερων κρατών της Γης. Δεν είναι χωρίς σημασία η συνυπογραφή του Μπους, ο οποίος δυστροπούσε ώς την τελευταία στιγμή, στην απόφαση να συμφωνηθεί στα πλαίσια των Ηνωμένων Εθνών η συνέχεια του Πρωτοκόλλου του Κιότο (που ουδέποτε κύρωσαν οι ΗΠΑ), ώστε να περιορισθούν δραστικά οι ανθρώπινες δραστηριότητες που απειλούν το κλίμα.
Ενισχυμένη σταθερά η Ανανεωτική Πτέρυγα (42% ψηφισάντων)
Δημοσιευμένο: 2007-06-10
Έληξαν το απόγευμα της Κυριακής(10/06/07) οι εργασίες της Νομαρχιακής Συνδιάσκεψης της Α΄ Αθήνας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.
Η διαμορφούμενη ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ με τη δυναμική της συγκρότησής της κατέγραψε ισχυρό ποσοστό στις λίστες της.
Έλαβε 58 ψήφους και εξέλεξε 11 μέλη στη Νομαρχιακή Επιτροπή(ποσοστό 42%). 12 μέλη και 62 ψήφους(ποσοστό 44,9%) κατέγραψε το Αριστερό Ρεύμα, 1 μέλος και 8 ψήφους κατέγραψε το Κοκινοπράσινο και 1 μέλος και 5 ψήφους η Κομμουνιστική Επανίδρυση. Τέλος 4 ψηφοδέλτια ήταν χωρίς σταυρό προτίμησης και 1 άκυρο.
«Δεν μου αρέσουν οι αυτοβιογραφίες», ξεκινά ο Λεωνίδας Κύρκος το βιβλίο του «Στιγμές», που σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει από το «Βιβλιοπωλείον της Εστίας». Και, για να δικαιολογήσει την αποστροφή του, δανείζεται μια φράση του ποιητή Γιάννη Δάλλα: οι περισσότερες είναι, λέει, «απολογίες αζήτητες», «τα γνωστά και δηλωμένα».
Γνωστά και δηλωμένα είναι, όμως, και τα περισσότερα από όσα διαλέγει να μας διηγηθεί από την τόσο πλούσια και σημαντική για τον τόπο μας πορεία του. Και είναι από τις λίγες φορές που τα «γνωστά και δηλωμένα» διαβάζονται σαν πρωτόγνωρες αλήθειες και βάλσαμο ξεχασμένο.
Ο ΣΥΝ αποφάσισε στο πρόσφατο διαρκές συνέδριό του, με καθαρή πλειοψηφία, την κάθοδο του στις εκλογές με το σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ. Πρυτάνευσε, σύμφωνα με την πλειοψηφία, η ανάγκη έκφρασης της κοινής δράσης με τις συλλογικότητες και τα πρόσωπα – κυρίως της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς – που συναντηθήκαμε στα κινήματα, το Κοινωνικό Φόρουμ, τους εκπαιδευτικούς αγώνες.
Από τον καιρό που ο άνθρωπος έπαψε να ζει μόνος, σαν θηρίο, και εισήλθε στην εποχή της συμβίωσης με άλλους ανθρώπους, η συμβίωση αυτή είχε ανάγκη από κανόνες. Οι κανόνες συμβίωσης δεν ήταν άλλοι από τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ανθρώπων μεταξύ τους.
Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε ένας άνθρωπος καθ’ όλα κανονικός. Ωσπου ξύπνησε ένα πρωί και διαπίστωσε ότι είχε χάσει το φως του. Οπως ήταν φυσικό, στενοχωρήθηκε πολύ και παρακαλούσε το Θεό να τον γιατρέψει, ενώ θυμόταν συνεχώς τον παλιό καλό καιρό, τότε που μπορούσε να βλέπει.
Η εικόνα της Ευρώπης σήμερα είναι αντιφατική: από τη μια είναι μία ήπειρος ειρήνης, δημοκρατίας και κράτους δικαίου. Είναι επίσης μία ήπειρος ευημερίας: η οικονομία της είναι ανταγωνιστική, το νόμισμά της ισχυρό, ο πληθωρισμός χαμηλός και το επίπεδο ζωής των κατοίκων της είναι από τα καλύτερα στον κόσμο.
Το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών έχει θέσει σε δημόσια διαβούλευση το «προσχέδιο» νόμου για την διαχείριση των προγραμμάτων της Δ’ προγραμματικής περιόδου. Αυτό το «εν δυνάμει» Σχέδιο Νόμου πρόκειται να αντικαταστήσει τον Ν.2860/2000 ο οποίος καθόριζε τον τρόπο διαχείρισης και ελέγχου του ΙΙΙ ΚΠΣ.
Αν εδώ και δέκα χρόνια μου είχατε πει πως θα είχα αφιερώσει ένα σημαντικό τμήμα της πρωθυπουργίας μου στην εξωτερική πολιτική, θα είχα εκπλαγεί, λιγάκι σοκαριστεί και -πολιτικά μιλώντας- θα είχα κάπως ανησυχήσει.
Εχει συμπληρωθεί ενάμιση μήνας από τη στιγμή που ο Συνασπισμός απηύθυνε πρόταση εκλογικής συνεργασίας στους Οικολόγους Πράσινους, οι οποίοι φιλοδοξούν να εκφραστούν στη νέα Βουλή.
Μια νέα αύξηση του κεντρικού επιτοκίου του ευρώ στο 4% αναμένεται να επιβληθεί σήμερα. Τη σχετική απόφασή της έχει προαναγγείλει έμμεσα αλλά πολύ σαφώς εδώ και έναν μήνα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) με την καθιερωμένη συνθηματική διατύπωση της «ισχυρής επαγρύπνησης» με την οποία διαμηνύει κάθε επικείμενη αύξηση.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
