Φώτης Κουβέλης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-06-17
H κοινωνία των πολιτών αποτελεί συνιστώσα στη διαμόρφωση της κοινωνικής αυτονομίας, μέσω της άσκησης των συλλογικών δικαιωμάτων. Στο μέτρο που οι οργανώσεις που απαρτίζουν την κοινωνία των πολιτών δεν μεταπίπτουν είτε σε γραφειοκρατικά υποκατάστατα του κράτους, είτε σε δούρειο ίππο της αγοράς, είτε σε νέες "ιδιωτικές εξουσίες", πρέπει να υποβοηθηθούν με κάθε πρόσφορο θεσμικό μέσο, προκειμένου να αναπτύξουν τις δράσεις και τις αντιστάσεις τους, διατηρώντας όμως, παράλληλα, την αυτονομία τους σε σχέση τόσο με το κράτος όσο και με την αγορά.
"Τα βασανιστήρια είναι απαραίτητα για την προστασία του πολιτισμού μας" δήλωνε σε δικηγόρο της Διεθνούς Αμνηστίας ένας από τους ηγέτες της χούντας, η οποία, σύμφωνα με στρατηγό του αμερικάνικου Πεντάγωνου, "ήταν, που να πάρει ο διάολος, η καλύτερη κυβέρνηση μετά τον Περικλή"!
Η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ πραγματοποίησε χθες την Πανελλαδική της Συνδιάσκεψη.
Μπροστά στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές τη μάχη της απολύτως αναγκαίας συσπείρωσης των κομματικών δυνάμεων και πολύ περισσότερο ενός σημαντικού τμήματος του κοινωνικού ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, που εμφανίζει το τελευταίο διάστημα μια έκδηλη αμηχανία, με σαφείς τάσεις απομάκρυνσης, θα την δώσουμε και από τη δική μας πλευρά.
Αργά το απόγευμα του Σαββάτου(16/06/07), με τη συμμετοχή 400 εκπροσώπων, έληξαν οι εργασίες της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.
Την Εισήγηση εκ μέρους του Συντονιστικού της Αν. Πτέρυγας έκανε ο Στέφανος Μπαγεώργος(βλέπε το πλήρες κείμενο παρακάτω).
Παρεμβάσεις έκαναν μεταξύ άλλων οι Κουβέλης Φώτης, Λυκούδης Σπύρος, Μαργαρίτης Θόδωρος, Μπαλάφας Γιάννης, Παναρέτου Σούλα, Παπαγιαννάκης Μιχάλης, Παπαδημούλης Δημήτρης, Σαμπατακάκης Μιχάλης, Χατζησωκράτης Δημήτρης.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Συνδιάσκεψης, αποτελούσε η αθρόα συμμετοχή εκπροσώπων από την περιφέρεια, από όλες σχεδόν της Νομαρχιακές Επιτροπές του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ καθώς και οι παρεμβάσεις τους.
Κυρίαρχα στοιχεία των παρεμβάσεων αποτελούσαν:
- η αγωνία για το μέλλον και την φυσιογνωμία του κόμματος
- η αποφασιστική συμβολή για την συγκρότηση και παρουσία εντός και εκτός του κόμματος της ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ
- η περαιτέρω επεξεργασία, ενίσχυση και προώθηση των ανανεωτικών προγραμματικών προτάσεων και των φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών που συγκροτούν και συνθέτουν ένα ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ανανεωτικό, οικολογικό, ευρωπαϊστικό.
- η στράτευση όλων για την μεγαλύτερη δυνατή εκλογική επιτυχία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και την εκλογή Κοινοβουλευτικής Ομάδας που να εμπνέεται από ένα τέτοιο πολιτικό σχέδιο
Το Πλήρες κείμενο των Πολιτικών - Προγραμματικών κατευθύνσεων για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη
Το Πλήρες κείμενο της Εισήγηση του Στέφανου Μπαγεώργου
Για τον Συνασπισμό υπάρχουν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για ένα καλό αποτέλεσμα στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές. Ομως το θετικό «κλίμα» δεν εκφράζεται αυτόματα στην κάλπη. Δύο είναι τα βασικά ζητήματα για τον Συνασπισμό σ αυτή τη φάση.
Αν η φαιά πανούκλα του φασισμού ξανασηκώνει κεφάλι σήμερα, ο χειρότερος τρόπος να την αντιμετωπίσει κανείς είναι να παίρνει απολογητική στάση απέναντι στο σταλινισμό. Αυτό αποτελεί το καλύτερο άλλοθι για τους νεοναζί.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος κατηγορούμενος καταδικάζεται για ληστεία. Θα μπορούσε στην περίπτωσή του να είναι εξίσου σωστό να επιβληθεί μια ποινή κάθειρξης είκοσι ετών και εξίσου σωστό να του επιβληθούν πέντε χρόνια;
Ο Μπερλοσκούνι ζήτησε από την κυβέρνηση Πρόντι δράση, συγκεκριμένες πράξεις, "όλα τα υπόλοιπα -υποστήριξε- είναι... ποίηση". Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, ο κινηματογραφικός δημιουργός της "Στρατηγικής της αράχνης", του "1900", του "Τελευταίου ταγκό στο Παρίσι" ανέλαβε να απαντήσει στην μπερλοσκουνική ύβρι από τις στήλες της "Ρεπούμπλικα".
Κινδυνεύει η ανεξαρτησία του Τύπου; Το ερώτημα τίθεται σε Ευρώπη και Αμερική ολοένα πιο ανησυχητικά τον τελευταίο καιρό. Μεγάλες, ιστορικές εφημερίδες που διακρίνονται στη δημοσιογραφική έρευνα, στην εις βάθος πολύπλευρη ενημέρωση και στη διαμόρφωση γνώμης, αντιμετωπίζουν αυξανόμενες οικονομικές δυσκολίες.
Η διείσδυση του Γ. Καρατζαφέρη σε ένα τμήμα των ψηφοφόρων του ΚΚΕ προκαλεί ήδη την έντονη αντίδραση της ηγεσίας του. Η κόντρα αναμφίβολα θα συνεχιστεί όσο πλησιάζουμε στις εκλογές. Πώς όμως γίνεται να υπάρχει κοινή εκλογική βάση μεταξύ δύο κομμάτων εντελώς διαφορετικών από ιδεολογική και φυσιογνωμική άποψη;
Η πρόθεση της κυβέρνησης να καταβάλει στα ασφαλιστικά ταμεία τη διαφορά των τόκων που έχασαν, επειδή κάποιες «ανίκανες διοικήσεις» δεν είχαν καταλάβει το μέγεθος της εξαπάτησής τους από «άπληστους χρηματιστές», διαψεύδει έμπρακτα όσους αμφισβητούσαν τη συνέπεια των λόγων που εκφράστηκαν στον συμπαθητικό Μπαϊρακτάρη, κάποτε το 2004.
Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Συνέντευξη στον Βασίλη Σκουρη, Ημερησία, Δημοσιευμένο: 2007-06-10
Κάτω από διαφορετικές πολιτικές συγκυρίες και κάτω από την πίεση των συσχετισμών, κοινωνικών όπως και κοινοβουλευτικών, μπορεί να ανακύψουν και συγκλίσεις και πειστικά εγχειρήματα...
Αντί να μιλάμε γενικώς και αορίστως περί μη αυτοδυναμίας, χρήσιμο είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι με τα σημερινά δεδομένα η μη αυτοδυναμία έχει μια απειροελάχιστη πιθανότητα να συμβεί. Αν μολαταύτα συνέβαινε θα αφορούσε φυσικά το πρώτο κόμμα στη Βουλή και τις πρωτοβουλίες που αυτό θα έπαιρνε για να κυβερνήσει, με συνεργασίες ή με κοινοβουλευτική ανοχή, ή για να επιδιώξει νέες εκλογές.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
Αργά το απόγευμα του Σαββάτου(16/06/07), με τη συμμετοχή 400 εκπροσώπων, έληξαν οι εργασίες της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Συνδιάσκεψης, αποτελούσε η αθρόα συμμετοχή εκπροσώπων από την περιφέρεια, από όλες σχεδόν της Νομαρχιακές Επιτροπές του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ καθώς και οι παρεμβάσεις τους.