Υπό άλλες συνθήκες και σε άλλους τόπους το βιβλίο του Κώστα Σημίτη θα αποτελούσε κίνητρο για το άνοιγμα μιας συζήτησης σχετικά με τα όρια της δημοκρατίας, του πολιτικού και κομματικού συστήματος, το εύρος της πολιτικής παρέμβασης, τον ρόλο του πολιτικού προσωπικού, τις εναλλακτικές μορφές πολιτικής και κοινωνικής παρέμβασης,
Η διάσκεψη κορυφής των ηγετών των κρατών- μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο), που έχει προγραμματισθεί να ολοκληρώσει σήμερα τις εργασίες της στις Βρυξέλλες, μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερης σημασίας.
Ως πού θα πάει η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Δεν το ξέρουμε. Ομως ξέρουμε πού έχει πάει το σχέδιο για την πολιτική ένωσή της σχεδόν κατά διαβόλου.
Πενιχρές διατηρούνται πολλά χρόνια τώρα οι επιδόσεις της Ελλάδας στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων για τη δημιουργία νέων παραγωγικών μονάδων. Στη σχετική κατάταξη 140 χωρών των Ηνωμένων Εθνών, βρισκόμαστε σταθερά στην τελευταία εικοσάδα. Και οι εγχώριες επενδύσεις άλλωστε πολύ περισσότερο στρέφονται στον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των υφισταμένων οργανωμένων μονάδων, που δεν είναι και τόσο πολλές, παρά στην επέκταση ή τον πολλαπλασιασμό τους.
ΣΑΣ ΤΟ ΛΕΩ να το ξέρετε: η Ελλάδα είναι σουρεαλιστική χώρα. Είναι το πρώτο αναρχικό, σουρεαλιστικό κράτος στον κόσμο. Παράδειγμα: χρειάζονται γιατροί στα νοσοκομεία, χημικοί και βιολόγοι στα εργαστήρια, μηχανικοί στις Πολεοδομίες; Ε, η κυβέρνηση ξαναϊδρύει την Αγροφυλακή και διορίζει αγροφύλακες.
Μετά τις γαλλικές εκλογές έχουμε μπροστά μας τον πρόεδρο Σαρκοζί, ο οποίος είναι υπέρ της φιλίας και των σταθερά καλών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Είναι γνωστό ότι την ίδια στάση έχει και η Ανγκελα Μέρκελ. Αυτοί οι δύο ηγέτες θα θελήσουν να αναθερμάνουν τον γαλλογερμανικό άξονα;
Αποτελεί πλέον κοινή διαπίστωση ότι έχει μειωθεί επικίνδυνα το κύρος της δικαστικής εξουσίας. Ως αιτία της φθοράς της δεν υπονοώ το φαινόμενο διάχυσης της διαφθοράς στο χώρο της, που έχει περάσει στην κοινωνία με την εύπεπτη ονομασία «κύκλωμα», πρόβλημα διαχρονικό εξάλλου, με παραλλάσσουσες μόνον την έκταση και τις μορφές του, αλλά αναφέρομαι στη μείωση της λειτουργικής αποτελεσματικότητάς της και κυρίως της δικαιοδοτικής αξιοπιστίας της.
Η δημοκρατική ευαισθησία μιας κυβέρνησης δεν κρίνεται από το θλιβερό συμβάν στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας. Δεν κρίνεται καν από το βαρύτερο περιστατικό της Θεσσαλονίκης, όπου μια χούντα νταήδων της ΕΛ.Α.Σ έδερναν έναν ανυπεράσπιστο φοιτητή.
Εδώ και χρόνια είναι δεδομένο ότι πολλοί αστυνομικοί παρεκτρέπονται ατομικά και συλλογικά αλλά δεν εξασφαλίζεται όσο θα έπρεπε η ασφάλεια των πολιτών. Για το «Αμπού Γκράμπι» της Ομόνοιας (υπερβολική ασφαλώς η έκφραση αλλά όχι και άδικη) είχε στα παλιά τα χρόνια ερευνήσει ο ίδιος ο Συνήγορος του Πολίτη και είχε συστήσει κυρώσεις και αλλαγές: τι απόγιναν ;
Μαρία Ρεπούση, Συνέντευξη στη Δήμητρα Κρουστάλλη, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-06-17
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας και Ιστορικής Εκπαίδευσης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο εξηγεί τις μεταβολές που έγιναν στο περιεχόμενο του επίμαχου εγχειριδίου
Τι θα λέει το νέο, διορθωμένο, βιβλίο Ιστορίας της Στ´ Δημοτικού για τη Μικρασιατική Καταστροφή ή για το κρυφό σχολειό; Θα καθησυχάσει τις ανησυχίες όσων αντιδρούν στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει σημαντικά ιστορικά γεγονότα ή θα οξύνει τα πνεύματα;
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-06-17
Ομοβροντία συστάσεων δέχεται το τελευταίο διάστημα η Ελλάδα, να σχεδιάσει σε μακροχρόνιο ορίζοντα τα δημόσια οικονομικά της και να μεταρρυθμίσει "επειγόντως" το σύστημα των συντάξεων, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει το διογκούμενο κόστος από τη γήρανση του πληθυσμού που απειλεί βιοτικό επίπεδο, απασχόληση και ανάπτυξη τις επόμενες δεκαετίες.
Ένα είναι το κριτήριο που προτάσσει η γερμανική προεδρία στις διαβουλεύσεις της με τους εταίρους, ενόψει της συνόδου Κορυφής της ερχόμενης βδομάδας - όποια πρόταση οδηγεί τη διαδικασία επικύρωσης στη διενέργεια δημοψηφίσματος εκ προοιμίου απορρίπτεται.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
