Ο γράφων έχει πολλές φορές επισημάνει ότι υπάρχουν ζητήματα πολιτικής όπως π.χ. αυτά της τοπικής αυτοδιοίκησης, αρκετά πεδία εξωτερικής πολιτικής και άλλα όπου ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ θα μπορούσε να εμφανίζει, χωρίς κανένα κόμπλεξ, τη συμφωνία του και με το ΠΑΣΟΚ και να διερευνά και κοινή δράση. Μετά την κατά τα άλλα θετική συνάντηση μεταξύ των δύο ηγετών ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, η αμφίσημη εμφάνισή του Προέδρου του ΣΥΝ, που κατά πολλούς θα φαίνεται ότι συμπράττει με την αμφιλεγόμενη πρόταση του Γ. Παπανδρέου γιατί να γίνει;
Δεν έχουμε συμφωνήσει ότι ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ιδιαίτερα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής θα κερδίσει πόντους μόνο όταν εκπέμπει την πιο προωθημένη φιλειρηνική, αντιεθνικιστική, γραμμή του;
Αυξάνοντας κατά 0,25% τα επιτόκιά της, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φάνηκε να συμμερίζεται τις ανησυχίες των οικονομικών υπουργών της Ευρωζώνης για τις αρνητικές επιπτώσεις που θα είχε τυχόν πιο επιθετική κίνησή της. Μέχρι τη σύνοδο των κεντρικών τραπεζιτών στη Μαδρίτη την Πέμπτη 8 Ιουνίου, η εκδοχή μιας αύξησης του κεντρικού επιτοκίου του ευρώ κατά μισή μονάδα στο 3% ακόμα συζητούνταν, έστω και ως λιγότερο πιθανή.
Έγραφα από παλιά ότι άνοιξε η εποχή της λογοδοσίας των εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας. Μπορεί ο Πινοσέτ να γλύτωσε την ποινή -δεν γλύτωσε βέβαια την ατίμωση- αλλά η αντίστροφη μέτρηση για την ατιμωρησία που άρχισε με τη δική του υπόθεση, προχωράει.
Από τη συζήτηση που άνοιξε με το άρθρο του Προέδρου Στεφανόπουλου ("Καθημερινή", 28.5.06) μπορεί να πει κανείς ότι υπάρχει κατάληξη στο εξής σημείο, το οποίο ουδείς αμφισβητεί: ότι για να πάει η Ελλάδα τις ελληνοτουρκικές διαφορές στη Χάγη πρέπει να συμφωνήσει και η Τουρκία και να υπογράψει συνυποσχετικό.
Mια πραγματική μάχη βρίσκεται σε εξέλιξη στην Tουρκία. H μάχη διεξάγεται, κυρίως, στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Aλλά το διακύβευμά της είναι πολύ ευρύτερο
Αν είναι αλήθεια ότι η ανάπτυξη έχει συνδεθεί ιστορικά με την οικονομία της αγοράς, είναι εξίσου αλήθεια ότι ο πολιτισμός και η κοινωνική συνοχή συνδέονται κυρίως με το δημόσιο χώρο, την οικονομία της «μη αγοράς».
O θάνατος του Zαρκάουι ήρθε δίχως αμφιβολία την κατάλληλη στιγμή για να δώσει στον Mπους και τον Mπλερ την, σπάνια πλέον, δυνατότητα για μια εμφάνιση με τον αέρα του νικητή στον πόλεμο...
Η μαζικότητα των φοιτητικών συνελεύσεων και κινητοποιήσεων τις τελευταίες ημέρες έχει προκαλέσει έκπληξη σε πολλούς, ίσως και στους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Αποτελεί δε και την καλύτερη μαρτυρία για τον αντιδραστικό και αδιέξοδο χαρακτήρα των προωθούμενων μεταρρυθμίσεων στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Δεν θα ασχοληθώ σήμερα με το θέμα των ιδιωτικών, συγγνώμη, μη κρατικών, πανεπιστημίων. Έχουν ήδη γραφτεί πολλά για το θέμα αυτό. Θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις για μια από τις προτεινόμενες "μεταρρυθμίσεις", την πρόταση περιορισμού των ετών φοίτησης σε ν+2, ήτοι δύο επιπλέον έτη από τον προβλεπόμενο χρόνο ...
Η πρόσφατη πρόταση του Γ. Παπανδρέου για μονομερή επέκταση των χωρικών μας υδάτων κορυφώνει τις αντιφάσεις του ΠΑΣΟΚ στα ελληνοτουρκικά θέματα.
Είναι προφανές ότι σε μια λεπτή στιγμή στο Αιγαίο, όπου όλοι αγωνιζόμαστε για την αποκλιμάκωση της έντασης, η συγκεκριμένη πρόταση περιπλέκει τις εξελίξεις.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αντί να συμβάλει στην αλλαγή νοοτροπίας σε μεγάλες μερίδες του ελληνικού λαού που θεωρούν υποχωρητικές τις θέσεις όλων των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στους τουρκικούς χειρισμούς, προχωρά στη συνταγή «διάλογος με τσαμπουκά».
Η συνταγή αυτή δεν ωφελεί. Απαιτείται σταθερή προσήλωση στη γραμμή του διαλόγου, της αμοιβαίας μείωσης των εξοπλισμών, στον αδιάκοπο αγώνα για την ειρήνη στο Αιγαίο. Όποιος πατάει σε δυο βάρκες, στο τέλος πέφτει στη θάλασσα.
Σκηνικό εμφύλιας σύγκρουσης έχει διαμορφωθεί στα εδάφη που ελέγχει η Παλαιστινιακή Aρχή:
O πρόεδρος Mαχμούτ Aμπάς ρίχνει το χαρτί του δημοψηφίσματος, με τη βεβαιότητα ότι θα το κερδίσει. Δεν προσδοκά μόνο να πετύχει την επικύρωση της αναγνώρισης του Iσραήλ από τους ψηφοφόρους, αλλά να αφαιρέσει από τη Xαμάς την πρόσφατη λαϊκή νομιμοποίηση...
Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία, ότι το Ιράν επιθυμεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Η ουσία του προβλήματος, ωστόσο, έγκειται στη φιλοδοξία του ιρανικού καθεστώτος να αναδειχθεί ηγεμονική ισλαμική δύναμη στην περιοχή και να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο με τα ισχυρότερα κράτη του κόσμου.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
