Είναι γνωστό και αποδεκτό πλέον ότι η αλλαγή «καθεστώτος» της ελληνικής πολιτικής στα μειονοτικά της Θράκης έρχεται με την είσοδο της δεκαετίας του ’90.
Στην αφετηρία αυτής της αλλαγής εντοπίζεται ο ιδεολογικός συμβολισμός αλλά και το πραγματικό πολιτικό κεφάλαιο που κομίζει το σύνθημα «ισονομία και ισοπολιτεία» στη μειονότητα.
Η δικαστική οδός (Χάγη, Διαιτητικό Δικαστήριο, κ.ά.) είναι μία από τις μορφές ειρηνικής επίλυσης για περιπτώσεις όπως αυτές του Αιγαίου. Η προσφυέστερη άλλη μέθοδος είναι οι διαπραγματεύσεις (όπως έγινε με την υφαλοκρηπίδα μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας).
Το ίδιο έργο. Το ίδιο στρυφνό έργο. Οι ήρωες; Αποστεωμένες πολιτικές ηγεσίες, είτε της μειονότητας είτε της πλειονότητας. Προξενεία και πράκτορες. Ιντριγκες και πολιτικές της εικόνας. Μεγάλοι τηλεοπτικοί αστέρες των κεντρικών ΜΜΕ προσπαθούν να «σώσουν» τη Θράκη. Από ποιον άραγε;
Στις 23 Μαΐου παρουσιάστηκαν στον Ιανό τα τρία πρώτα βιβλία της σειράς «Αντιρρήσεις», των εκδόσεων Gutenberg –Τυπωθήτω Πρόκειται για τα βιβλία «Ασκήσεις ελευθερίας» του Νίκου Δήμου, «Απέναντι στα εργαστήρια του ρατσισμού» του Γιώργου Τσιάκαλου και «Σημειώσεις για το τρεμάμενο σώμα» του Θανάση Τριαρίδη.
Η κριτική προς τις κοινωφελείς επιχειρήσεις είναι χρήσιμη, όταν εστιάζεται κυρίως στην ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών. Εφόσον δεν έχουν ως βασική επιδίωξη το κέρδος, η προτεραιότητα ανήκει στη σωστή εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου.
H συνάντηση των Mπους- Mπλερ στην Oυάσιγκτον την περασμένη βδομάδα δεν έδειξε μόνο την αμηχανία των δύο ηγετών απέναντι στις εξελίξεις στο Iράκ. Kατέγραψε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο τα όρια, αν όχι το τέλος, της ειδικής σχέσης HΠA-Bρετανίας.
Ας μιλήσουμε και λίγο για τη διαδικασία της αναθεώρησης και ας αφήσουμε κατά μέρος, προς στιγμήν, το περιεχόμενό της. Διότι, το περιεχόμενο της αναθεώρησης εξαρτάται τελικά από τη διαδικασία, από το ποιος, πώς και πότε αποφασίζει.
Και μαζί με τη διαδικασία, ας σταθούμε και πάλι λίγο στην αξιοπιστία των φορέων της αναθεωρητικής διαδικασίας, αυτών που έχουν ή είχαν την πρωτοβουλία και αυτών που θα καθορίσουν το περιεχόμενό της.
Σπύρος Λυκούδης, Συνέντευξη στον Ανδρέα ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2006-05-28
"Θα πέφτουμε συνεχώς μπροστά του" δηλώνει με περηφάνια ο Σπύρος Λυκούδης, απευθυνόμενος σε όποιον αναζητήσει τα πρακτικά των συνεδριάσεων της διευρυμένης νομαρχίας Αθηνών-Πειραιώς. Μιλώντας στην "Κ.Α.", ο υποψήφιος νομάρχης Αθηνών παρουσιάζοντας το έργο των "Ενεργών Πολιτών" αναφέρει μεταξύ άλλων τον αγώνα για να μην τσιμεντοποιηθούν και τα υπόλοιπα Τουρκοβούνια, την υπεράσπιση του Άλσους Ριζάρη, του Θων, του Πάρκου Αγ. Αθανασίου στην Κυψέλη, τη σύγκρουση με τα Τουριστικά Ακίνητα για την υπεράσπιση της Παραλίας, τον αγώνα για διαφάνεια και ενημέρωση γύρω από τα ολυμπιακά έργα κ.ά. δεσμευόμενος ότι οι "Ενεργοί Πολίτες" θα συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο.
Η έντονα, και από πολλές πλευρές, αμφισβητούμενη πρωτοβουλία της Εθνικής Τράπεζας να εξαγοράσει την τουρκική Finansbank εγείρει δύο κατηγορίες ζητημάτων: Η πρώτη αφορά στους συγκεκριμένους όρους της συμφωνίας και στην αξιολόγηση του κινδύνου που αναλαμβάνει η Εθνική επενδύοντας με αυτόν τον τρόπο στην Τουρκία.
Σήμερα μπορώ, περισσότερο από κάθε άλλη περίσταση, λόγω της τραγικής απώλειας του σμηναγού μας, να υπενθυμίσω το αδιέξοδο, στο οποίο από καιρό ευρίσκονται οι ελληνο-τουρκικές σχέσεις, αλλά και τη δυνατότητα της χώρας μας να επιδιώξει τη ρύθμιση των διαφόρων θεμάτων με άλλη πολιτική, απ’ αυτή που ακολουθεί. Tούτο υποστηρίζω από μακρού χρόνου.
Τρεις εβδομάδες συμπληρώνει το «σίριαλ» Καρά Χασάν και κάθε βράδυ τα δελτία των 8 «αποκαλύπτουν» κι ένα νέο «εύρημα» για τη μουσουλμάνα πρωταγωνίστρια. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και κάθε λογής σχολιαστές φωνασκούν σαν να ανακάλυψαν ξαφνικά την ευαίσθητη πραγματικότητα της μειονότητας στη Θράκη.
Η Δύση φοβάται. Αναλυτές και διπλωμάτες φοβούνται την άνοδο της Κίνας, οι επιχειρηματίες τις απρόσμενες και ίσως παράλογες μεταβολές στην οικονομία, οι πνευματικές ελίτ το νέο τοπίο αφήγησης του πραγματικού (social media, κυριαρχία της εικόνας κ.λπ.), οι πολιτικοί τα ξεσπάσματα του λαού.
Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών.
ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ «ΤΑΡΑΧΕΣ» (emeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
