Oι νέοι για το αύριο…

Λησμονήσαμε τα λόγια του Henry de Jouvenel ότι : «Μια κοινωνία προβάτων θα βγάλει, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, μια κυβέρνηση λύκων».

Την ώρα που η Ελλάδα ζει στον αστερισμό των σκληρών πολιτικών πιέσεων, στο πλαίσιο της πολιτικής μας εξέλιξης και αυτοκριτικής, διερωτώμαι αν η σημερινή κοινωνία, χρειάζεται μια δυναμική πολιτική παράταξη νέων και αν ναι με ποια μορφή. Αυτό είναι ένα ερώτημα που θα πρέπει να μας απασχολεί διαχρονικά ώστε να συμπορευτούμε, να οργανώσουμε και να συντονίζουμε τις σκέψεις μας, και τις δράσεις με κάθε νέο και νέα ανεξάρτητου πολιτικής απόχρωσης.

Το ξέρω πια καλά, από μικρό παιδί εδώ και πολλές δεκαετίες, «μεγαλώσαμε-μας μεγάλωσαν» δυστυχώς και με κάποιες έννοιες και λέξεις, όπως ατομικισμός, ρουφιανιά και πονηριά, αδιαφορώντας για το συνάνθρωπο, για την κοινωνία και την εθνική μας ύπαρξη, κοιτάζοντας μόνο τον εαυτό μας και το προσωπικό συμφέρον που στις περισσότερες φορές ήταν και είναι επιζήμιο για τον συμπολίτη μας… Και πώς να μην έχουν δίκιο οι νέοι που εγκαταλείπουν την χώρα μας για ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό, από την στιγμή που η Ελλάδα αυτοκαταστρέφεται… οικονομικά από την έλλειψη του τρίπτυχου έρευνα– ανάπτυξη- τεχνολογία, λόγω της «ανεξέλεγκτης» πολιτικής χρεωκοπίας. Είναι περίεργο αλλά δυστυχώς αναπτύσσεται μεγάλο κύμα φυγής ίδιο με της δεκαετίας του 50 και του 60…

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά των νέων σήμερα είναι η παραίτηση και η απουσία τους από τα κοινά. Η σημερινή νεολαία θεωρείται απολίτικη και δεν πείθεται πλέον ότι με την ψήφο της μπορεί να αλλάξει «τα πράγματα» και είτε παραιτείται λέγοντας ότι «όλοι ίδιοι είναι», είτε περνά σε πιο βίαιες μορφές πάλης, με αποτέλεσμα να διαχέεται, εγκληματικά, η λανθασμένη αίσθηση ότι: «δεν αλλάζουμε αλλά βουλιάζουμε»!

Σήμερα, εμείς οι νέοι, σε βάση αμοιβαίας εμπιστοσύνης, οφείλουμε να οικοδομήσουμε μια προοδευτική και ανανεωτική σχέση, σε μια εξελισσόμενη πολιτική, με μοναδικό και σταθερό στόχο, την αναθέρμανση της ελπίδας για την παραγωγή ουσιαστικής πολιτικής, βασισμένη σε ρεαλιστικές προοπτικές και προτάσεις για την κοινωνία και την Ελλάδα. Στόχος ο οποίος θα παραμένει πάντα στο χώρο του Ευρωπαϊκού σοσιαλισμού αλλά όχι στην υποταγή των ευρωπαϊκών πολιτικών εξελίξεων.

Η Ελλάδα χρειάζεται άλλους συσχετισμούς, άλλη πολιτική και άλλο δρόμο. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία της χώρας χρειάζονται κουράγιο, δύναμη, αλληλεγγύη. Πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να κάνουν αυτό που δεν κάνουν οι οικονομικές ελίτ της χώρας. Οι νέοι της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ είναι παρόντες στη σημερινή κοινωνία με συγκεκριμένες, συστηματικές και επίμονες προσπάθειες, προτάσεις και διεκδικήσεις ώστε να προωθήσουμε όλοι μαζί αυτές τις πολιτικές, που θα στηρίξουν την Ελληνική κοινωνία. Επιτέλους να ενεργοποιηθούν εκείνες οι διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε πορεία εξόδου την πατρίδα μας από τα σημερινά αδιέξοδά.

Πρωταρχική ανάγκη και μέλημα προτεραιότητας είναι να μην αποδεχθούμε το ρόλο που μας επιφυλάσσει το σύστημα αλλά να παλέψουμε για ένα νέο μοντέλο παραγωγής, διοίκησης και ανθρώπινης κοινωνικής συμβίωσης της χώρας. Είναι εθνικό μας καθήκον να «μείνουμε» και να δώσουμε την μάχη της προόδου για το ΑΥΡΙΟ…

Οι νέοι και νέες της ΔΗΜΑΡ πιστεύουν ότι στο κίνημα κανείς δεν περισσεύει. Πιστεύουν ότι η κινηματική δράση διεξάγεται και στο δρόμο με τα πανό και στο δωμάτιο με το πληκτρολόγιο και τα multimedia. Και με την αφίσα και με την πένα. Και με μουσική και με συνθήματα. Και με τη δράση στο δρόμο, στο πανεπιστήμιο, στο χώρο εργασίας και με την αρθρογραφία, την κουβέντα, τη συνδιαλλαγή. Η ΔΗΜΑΡ ανανεώνεται και ανοίγει τις πόρτες της στη σύγχρονη νεολαία του 21ου αιώνα.