"ΝΑΙ" στο διάλογο, "ΟΧΙ" σε ειλημμένες αποφάσεις

Ο φόβος των πολιτών και ιδιαίτερα των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων, των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα είναι πραγματικός. Η ανασφάλεια γιγαντώνεται γιατί την αποτυχία της υστέρησης των εσόδων, όλοι γνωρίζουν ότι αναπόδραστα, εφόσον διαρκεί το Μνημόνιο, θα την ακολουθήσει η γνωστή μέθοδος: δηλαδή η μείωση των δαπανών και η περιστολή των δαπανών σύμφωνα πάντα με την κυβερνητική πρακτική, δεν θα συνεπάγεται περιστολή της σπατάλης, αποφυγή δαπανών από δυσλειτουργίες από κακοδιαχείριση ή και έλλειψη ελέγχων, αλλά για μια ακόμη φορά, θα υπάρξει περαιτέρω μείωση του πραγματικού εισοδήματος, μια και αυτό ορίζεται με μονομερείς κυβερνητικές ενέργειες.

Η ανασφάλεια κυριαρχεί σταθερά σε εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους επαγγελματίες, βιοτέχνες, εμπόρους που καθημερινά αντιμετωπίζουν τη ραγδαία μείωση ως και τον εκμηδενισμό του κύκλου των εργασιών τους και ταυτόχρονα βιώνουν την άρνηση και την τεράστια δυσκολία δανεισμού, αλλά και χρηματοδότησής τους για κεφάλαια κίνησης, αποπληρωμής εισφορών ή πολύ περισσότερο και αναδιαρθρώσεων και όποιων σχεδίων αναδιάταξης και προώθησης των επιχειρήσεών τους.

Η απεμπλοκή από το μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όσο κι αν αποτελεί δίκαιο αίτημα της κοινωνίας -και είναι δίκαιο- προϋποθέτει μια εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την κρίση και αυτή, στη συνέχεια, προϋποθέτει την ύπαρξη συσχετισμών και ευρωπαϊκού χαρακτήρα, οι οποίοι δεν υπάρχουν και πρέπει να διαμορφωθούν.

Ρεαλιστικό είναι να διεκδικείς την απαλλαγή της χώρας από ασφυκτικές ρυθμίσεις του Μνημονίου, να αποκρούεις ρυθμίσεις που επιβάλλονται πέρα και από τις δεσμεύσεις του Μνημονίου και να προωθείς εναλλακτική πρόταση διεξόδου. Αυτό συνιστά υπεύθυνη πολιτική και υπεύθυνη διεκδίκηση και όχι η γενικόλογη αναφορά στο θέμα αυτό, χωρίς επί της ουσίας να συνοδεύεται με την εναλλακτική πολιτική πρόταση που πρέπει να διεκδικηθεί, για να προχωρήσει.

Η κάλυψη της δραματικής υστέρησης των δημοσίων εσόδων και η περαιτέρω αύξησή τους δεν πρέπει να γίνεται με τη λογική της πεπατημένης που έχει ακόμη για άλλη μια φορά αποδειχθεί αναποτελεσματική. Αυτή δηλαδή της μεγαλύτερης περικοπής δαπανών με την απειλή για το 2011 και νέων μειώσεων μισθών, καθώς και με την επιβολή νέων εμμέσων φόρων και της αύξησης του ΦΠΑ. Οι χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που οδηγούνται σε λουκέτο πρέπει να προκαλέσουν συναγερμό για να αποτραπεί τέτοια πολιτική.

H πελατειακή ανοχή απέναντι στη φοροδιαφυγή και την παραοικονομία πρέπει να σταματήσει στην πράξη και όχι στα λόγια. Κύριοι στόχοι πρέπει να είναι η εξασφάλιση πόρων για την τροφοδότηση των προγραμμάτων για τους ανέργους, για τις κοινωνικές πολιτικές που καταρρέουν και η επαναφορά στη ζωή του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων που έχει θυσιαστεί.

Οι δημόσιες επενδύσεις είναι σήμερα το μόνο άμεσο και αποτελεσματικό εργαλείο για την ανάπτυξη που θα συμβάλει αποφασιστικά στη συγκράτηση της ανεργίας.

Προτεραιότητα για μας αποτελεί η δραστική μείωση του πληθωρισμού που καλπάζει, καθώς η επιβάρυνση των έμμεσων φόρων πέρασε ολόκληρη στην κατανάλωση και έτσι αύξησε τα κέρδη της παραοικονομίας και έπληξε και συνεχίζει να πλήττει την κοινωνία και ιδιαίτερα τα οικονομικά ασθενέστερα τμήματα αυτού του τόπου.

Απαιτούνται τώρα δεσμεύσεις και παρεμβάσεις και όχι η ανοχή και η αδράνεια. Απαιτείται δίκαιη κατανομή των βαρών, αντιμετώπιση των δομικών προβλημάτων της ελληνικής διοίκησης, νέο αναπτυξιακό πρότυπο με διεύρυνση της παραγωγικής βάσης, οικολογική ανασυγκρότηση της οικονομίας.

Η Δημοκρατική Αριστερά είναι και θα είναι παρούσα σε όλες τις συζητήσεις για την πορεία και το μέλλον της χώρας. Είναι αναγκαίο, όμως, ο διάλογος να είναι ειλικρινής, ουσιαστικός και όχι προσχηματικός.

Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο και τη στόχευση των συναντήσεων του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Ο διάλογος πρέπει να αποσκοπεί στην εξεύρεση κοινού τόπου και όχι στην προσχώρηση σε ειλημμένες αποφάσεις και στη συγκεκριμένη πολιτική της κυβέρνησης, στο όνομα μια αόριστης συναίνεσης.

Είναι προφανές ότι η Δημοκρατική Αριστερά δεν μπορεί να συναινέσει στην πολιτική που καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις, μειώνει τους μισθούς και τις συντάξεις, οξύνει τις κοινωνικές αντιθέσεις, ενισχύει τους δείκτες της ανεργίας, διευρύνει τη φτώχεια, τροφοδοτεί την ύφεση, ανέχεται την παραοικονομία και τη φοροδιαφυγή.

Η Δημοκρατική Αριστερά θα καταθέσει ολοκληρωμένο πλαίσιο θέσεων για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Από την τοποθέτηση του πρωθυπουργού επί των συγκεκριμένων προτάσεων θα εξαρτηθεί και η περαιτέρω στάση μας.