Η επιστροφή Τουρκοκύπριων εθνικιστών

ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο δεν συνιστούν την καλύτερη δυνατή εξέλιξη στη διαδικασία επίλυσης του κυπριακού προβλήματος. Τα αποτελέσματα αυτά, όμως, επιτρέπουν τη συναγωγή ορισμένων χρήσιμων συμπερασμάτων για κάθε πλευρά. Όπως είναι γνωστό, στις βουλευτικές εκλογές το Κόμμα Εθνικιστικής Ενότητας (ΚΕΕ/UΒΡ) υπό τον Ντερβίς Έρογλου κατέλαβε την πλειονότητα ψήφων (44,1%) και εδρών (26 έδρες στις 50), ενώ το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα (ΡΤΚ/CΤΡ), από το οποίο προέρχεται ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, υπέστη δεινή ήττα (29,1% των ψήφων και 15 έδρες). Το Εθνικιστικό Κόμμα και ο ηγέτης του, Ντ. Έρογλου, τάσσονται ουσιαστικά ενάντια στη λύση της «διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας», που αποτελεί το βασικό πλαίσιο για τη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος. Ο Έρογλου υποστηρίζει τη λογική των δύο κρατών, δύο κυριαρχιών, δύο λαών, παρά τις πρόσφατες κάπως μετριοπαθείς δηλώσεις του. Το ενδιαφέρον όμως ερώτημα είναι γιατί οι εθνικιστικές δυνάμεις επανήλθαν με τόση ισχύ στη Βόρεια Κύπρο. Γιατί δηλαδή οι Τουρκοκύπριοι, που στην περίοδο 2002-2004 είχαν εγκαταλείψει τους εθνικιστές (και τον Ντενκτάς), και είχαν στηρίξει τον Ταλάτ, και διαδήλωναν υπέρ της επίλυσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), στράφηκαν τώρα στους εθνικιστές. Είναι προφανές ότι η απογοήτευση που ακολούθησε εξηγεί σε σημαντικό βαθμό το φαινόμενο. Παρά τις προσδοκίες, η επίλυση του προβλήματος δεν ήλθε. Δεν επήλθε, επίσης, προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση που θα προσέφερε ουσιαστικά οικονομικά οφέλη, κάτι που θα οδηγούσε σε μείωση της εξάρτησης των Τουρκοκυπρίων από την Άγκυρα (και ό,τι αυτή η εξάρτηση συνεπάγεται). Αλλά μήπως στο σημείο αυτό η ελληνοκυπριακή πλευρά διέπραξε κάποια λάθη, με το να δυσκολέψει τη βαθύτερη ενσωμάτωση των Τουρκοκυπρίων στην Ένωση;

Μήπως, δηλαδή, ουσιαστικά με τον τρόπο αυτό «συνέβαλε»- έστω έμμεσα- στην επάνοδο των εθνικιστών στην εξουσία και στη διατήρηση της στενής εξάρτησης των Τουρκοκυπρίων από την Άγκυρα; Σταθερή άποψή μου είναι ότι η Ε.Ε. συνιστά πλαίσιο, η ευρηματική αξιοποίηση του οποίου μπορεί να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος. Στη λογική αυτή, η βαθύτερη ενσωμάτωση των Τουρκοκυπρίων στην Ε.Ε. συνιστά θετική εξέλιξη.