Θέμα: Πολυτεχνείο 73 - Σελίδα: 1

Ωδή σε μια γενιά που δεν υπήρξε

Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος, Τα Νέα, 19/11/2016

Τα πρώτα (πολλά) χρόνια της Μεταπολίτευσης η «γενιά του Πολυτεχνείου» αποθεωνόταν. Τη συνόδευε το φωτοστέφανο των αγώνων, του ηρωισμού και του σημαντικού ρόλου της στην πτώση της χούντας. Η αποχουντοποίηση στα πανεπιστήμια μετέτρεψε σχεδόν όλους τους φοιτητές σε ριζοσπάστες, το επαναστατικό κλίμα της εποχής που κυριάρχησε ως διά μαγείας εξαφάνισε τη στήριξη που απολάμβανε το καθεστώς από μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και εν μια νυκτί ουκ ολίγοι χουντικοί ξεπλύθηκαν. Και έτσι, ελλείψει αντιστασιακών την περίοδο της χούντας, έγιναν όλοι αντιστασιακοί στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

ΖΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ;

Γιάννης Μαγκριώτης, 18/11/2016

17 ΝΟΕΜΒΡΗ ’73, μια ημέρα που έγινε σύμβολο εξέγερσης και αγώνων.

Μια στιγμή στην ιστορία του τόπου, που άλλαξε την ροή των εξελίξεων και τους σχεδιασμούς της χούντας, για έναν ελεγχόμενο «εκδημοκρατισμό» του δικτατορικού καθεστώτος και την μεταμορφωση του σε «περιορισμένη δημοκρατία».

Ο νέος εξεγερμένος

43 χρόνια μετά

Δημήτρης Χατζησωκράτης, Τα Νέα, 18/11/2016

Δημήτρης Χατζησωκράτης
Δημήτρης Χατζησωκράτης

...Ο/η σημερινός/ή νέος/α, που αμφισβητεί, δεν μπορεί να είναι ο/η «κολλημένος/η» στα συνθήματα του 1973.

Ο νέος/α εξεγερμένος/η είναι αυτός/ή που μάχεται, αντιπαλεύει ανειρήνευτα κάθε είδους εμπόδιο. Αυτός/ή που στέκεται ενάντιος/α σε κάθε μορφής εξουσίας, που επιχειρεί να του/της στερήσει τις δυνατότητες να είναι δημιουργικός/ή, να αναζητεί τη γνώση, την έρευνα, τις αξίες της διαρκούς ανανέωσης και καινοτομίας, την πρόσβαση σε σταθερή και ποιοτική εργασία, την ποιότητα στη ζωή του, καθώς και το δικαίωμα στο όραμα για το μέλλον. Αυτός/ή που αμφισβητεί αλλά και παρεμβαίνει. Αυτός/ή που έχει σαφή προσανατολισμό για το νέο κόσμο της γνώσης και τη σύνδεσή του/της με την κοινωνία και την παραγωγή. Αυτός/ή που συμβάλλει ουσιαστικά και ταυτίζεται δημιουργικά και θετικά με το μέλλον του τόπου ως πρωταγωνιστής/τρια και όχι ως θεατής.

Το Πολυτεχνείο (δεν) ζει!

Γιάννης Μεϊμάρογλου, Έθνος, 17/11/2016

Οι φετινές εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο κλείνουν με συμβολικό και άδοξο τρόπο, τον κύκλο των μεταπολιτευτικών εορτασμών της μεγάλης επετείου. Κι αυτό όχι γιατί η ηρωική εκείνη εξέγερση έχασε κάτι από τη σημασία και τον ρόλο της στην ανατροπή της φασιστικής χούντας και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας, αλλά γιατί αποδείχτηκε με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι ο χαρακτήρας των εκδηλώσεων τις τελευταίες δεκαετίες δεν εξυπηρετούσε παρά δήθεν επαναστατικές «αριστερές» πολιτικές σκοπιμότητες.

43 χρόνια μετά

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

16/11/2016

43 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οι μνήμες και τα μηνύματα προβάλλουν πάντα επίκαιρα. Αποτελεί ορόσημο για τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Εξέφρασε την ανάγκη της νεολαίας να αγωνιστεί για τα αιτήματα ενός ολόκληρου λαού για αξιοπρέπεια, ελευθερία και δημοκρατία.

Σήμερα, που η χώρα και η κοινωνία βρίσκονται αντιμέτωπες με μια πρωτοφανή οικονομική και κοινωνική κρίση, το μήνυμα του αντιδικτατορικού αγώνα, πρέπει να σηματοδοτήσει την ενότητα του λαού για την υπεράσπιση των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων και την ενίσχυση των θεσμών της Δημοκρατίας. Με συλλογική δράση και εθνική συνεννόηση.

Ήμουν μέλος της πραγματικής 17 Νοέμβρη

Ανδρέας Μπελιμπασάκης, www.protagon.gr, 17/11/2015

Όταν η φωτογραφία του Σάββα Ξηρού, με τον απαραίτητο κραυγαλέο τίτλο, εμφανίσθηκε στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων για πρώτη φορά το 2002, ήμουν σχεδόν έτοιμος να ορκισθώ ότι τον γνώριζα. Τον είχα δει σε διαδήλωση; Ευτυχώς δεν το έκανα.

Όποιος «περπάτησε» στα στέκια των Εξαρχείων στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και τις αρχές του ’80, θα θυμάται αναρίθμητους αριστερούς όλων των τάσεων, με το ίδιο ύφος, με πανομοιότυπες ενδυματολογικές αναζητήσεις, έτοιμους στις συζητήσεις τους, να ξεκινήσουν πόλεμο για τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε κανείς να αποκωδικοποιεί τις σκέψεις του Μαρξ και του Λένιν.

42 χρόνια μετά. Ο νέος επαναστάτης

Δημήτρης Χατζησωκράτης, www.liberal.gr, 17/11/2015

Η «γενιά του Πολυτεχνείου» είχε ξεκάθαρα και σαφή μέτωπα. Η νεανική αμφισβήτηση υπερκαθορίζονταν από την αντίθεση και αντίσταση στη χούντα.
Μέσα από τον αντιδικτατορικό αγώνα βγήκαμε από το μοναχικό πλήθος, δοκιμάσαμε τις συγκινήσεις της συλλογικής δημιουργίας, της συντροφικότητας, της επικοινωνίας.
Η «ευκολία» αυτή σήμερα έχει εκλείψει. Ευτυχώς βέβαια...

Οι σημερινοί νέοι και νέες, που δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν ούτε πόλεμο, ούτε δικτατορία, ούτε υπαρκτό σοσιαλισμό, αλλά ζουν σε ένα κόσμο γεμάτο ανισότητες, διακρίσεις, αποκλεισμούς, περιθωριοποίηση, μεταναστευτικά ρεύματα, φανατισμούς και βία, έχουν όλο το χρόνο, αλλά και την ιστορική ευθύνη να ξαναπιάσουν στα χέρια τους το νήμα της ιστορίας από την αρχή.

Το στείρο σύμβολο

Δημοσθένης Κούρτοβικ, Τα Νέα, 22/11/2014

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι καμιάς εθνικής επετείου ο εορτασμός δεν έχει εκφυλιστεί τόσο πολύ όσο αυτός του Πολυτεχνείου. Κάτι με το ψυχόδραμα της τελετουργικής βίας των αντιεξουσιαστών, κάτι με τις λιτανείες που λέγονται πορείες και ψάλλουν το «Νίκας τοις ευσεβέσι» σε αριστερίστικη μετάφραση, κάτι με τις γλυκερές ρητορείες

Χούντα δεν γνωρίσαμε ούτε δημοκρατία: Επιστολή στη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ

Γιώργος Σιακαντάρης, Athens Voice, 18/11/2014

Αγαπητοί νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ «χούντα δεν γνωρίσαμε ούτε δημοκρατία», αναφέρετε σε μια ανακοίνωσή σας, με αφορμή την απόφαση των πρυτανικών αρχών του ΕΚΠΑ και της ΑΣΟΕΕ να ζητήσουν τη φύλαξη των χώρων τους από αστυνομικές δυνάμεις εν όψει της επετείου του Πολυτεχνείου. Επιτρέψτε μου να σας εκθέσω την άποψή μου γι’ αυτή τη θέση σας.
Στον ελληνικό δημόσιο διάλογο δεν γίνεται καθαρό τι είναι και τι εννοούμε με τον όρο Δημοκρατία, γι’ αυτό και βρίσκουν ανταπόκριση τέτοια συνθήματα όπως «η χούντα δεν τελείωσε το 73», «χούντα είναι θα περάσει», «χούντα δεν γνωρίσαμε ούτε δημοκρατία».

Αλίμονο στους νέους

Γιάννης Παπαθεοδώρου, dim/art, 17/11/2014

Εδώ και πολλά χρόνια, η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου συνοδεύεται από τις προβλέψιμες επικολυρικές εξάρσεις, που επιβάλλει η εύκολη πολιτική ρητορεία και η γνώριμη κομματική ιδιοτέλεια. Στα χρόνια της κρίσης, δίπλα σε αυτό το φαινόμενο προστέθηκε και η ανιστόρητη αντιμνημονιακή συνθηματολογία: «Ένα, δύο, τρία, πολλά Πολυτεχνεία. Η χούντα δεν τελείωσε το ‘73» φώναζαν προχτές οι φοιτητές που διαδήλωναν στο Σύνταγμα, χωρίς να μπορούν προφανώς να ξεχωρίσουν τις διαφορές ανάμεσα στην κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος από τους συνταγματάρχες και στη σημερινή κρίση μιας χρεοκοπημένης χώρας, που βρίσκεται στο καθεστώς μιας επίπονης επιτήρησης. Οι εν λόγω φοιτητές αγνοούσαν πάντως το σημαντικότεροα: πως πράγματι «η Χούντα δεν τελείωσε το ’73», γιατί, όπως όλοι ξέρουμε, τελείωσε το ’74, με το βαρύ κόστος, μάλιστα, της κυπριακής τραγωδίας.

Η επανάληψη ως φάρσα

Νίκος Μπίστης, Έθνος, 17/11/2014

Σαν σήμερα πριν από 41 χρόνια έγινε η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οσοι πήραμε μέρος σε αυτήν και στην κατάληψη της Νομικής, δικαιολογημένα τις θεωρούμε κορυφαίες στιγμές της ζωής μας και συμβολή μας όχι μόνο στην πτώση της Δικτατορίας αλλά και στην εγκαθίδρυση της καλύτερης ποιοτικά και μακροβιότερης Δημοκρατίας που γνώρισε το ελληνικό κράτος.
Σύνολο καταγραφών: 37

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι