Ο οίκος του μουσειακού πολυχώρου Ο οίκος των πολυτίμων λίθων και ο οίκος των χρυσωτών ορνίθων

Φώτης Προβατάς, Αυγή, 05/02/2010

Ο πολύχρονος αγώνας μας, μαζί με τους Αθηναίους πολίτες, για τη διάσωση του Βοτανικού Ελαιώνα και των Κουντουριώτικων, που κατέληξε με το Βατερλώ των Κακλαμάνη-Βωβού στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με την πλήρη δικαίωση των προσπαθειών μας και την έναρξη της νέας φάσης του αγώνα μας για την υλοποίηση της Διπλής Ανάπλασης των δυο αυτών περιοχών της Αθήνας, δεν επέτρεψε να αναδείξουμε και να δημοσιοποιήσουμε, μέχρι σήμερα, σε όλο τους το μεγαλείο, τις μεθόδους και τις πρακτικές διοίκησης και διαχείρισης του δημόσιου χρήματος από το «σύστημα Κακλαμάνη» στο Δήμο Αθηναίων. Δεσμευόμαστε, πλέον, να επανερχόμαστε τακτικά, όπως άλλωστε έχουμε κατά Νόμον υποχρέωση και καθήκον, μετά πολλών διαφωτιστικών και ηθοπλαστικών παραδειγμάτων, που προσφέρει άφθονα ο δημοτικός μπαξές.

Μια πρώτη, απόλυτα χαρακτηριστική περίπτωση, είναι η απίστευτη – και όμως αληθινή – πρόσφατη ιστορία της αγοράς κτηρίου 7 εκατομμυρίων ευρώ για την εγκατάσταση του Δημοτικού Μουσειακού Πολυχώρου με κονδύλια του Προγράμματος Θησέας του Υπουργείου Εσωτερικών.

Οι όροι του «διαγωνισμού» της αγοράς δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες 10 μέρες προτού(!) να εγκριθούν από το Δημοτικό Συμβούλιο και είναι απόλυτα φωτογραφικοί για συγκεκριμένο κτήριο που είχε προφανώς προεπιλεγεί, άγνωστο με ποιες – πάντως παράνομες – «διαδικασίες». Συγκεκριμένα, στους φωτογραφικούς όρους του «διαγωνισμού» αναφέρεται ότι το αναζητούμενο(!) κτήριο πρέπει να είναι διατηρητέο, να βρίσκεται επί των οδών Ερμού – Μητροπόλεως – Καραγιώργη Σερβίας, να έχει έκταση 850-950 τετρ.μ. και υπόγειο έως 200 τετρ.μ. Και πράγματι (ώ του θαύματος!), εμφανίστηκε ένας και μόνο προσφέρων που δήλωσε ότι έχει ένα κτήριο που διαθέτει όλα επακριβώς (και πάλιν, ώ της συμπτώσεως!) τα φωτογραφικά προσόντα των όρων του «διαγωνισμού», δηλαδή είναι διατηρητέο, βρίσκεται επί της οδού Μητροπόλεως, έχει έκταση 890 τετρ.μ. και το υπόγειό του είναι ακριβώς 208 τετρ.μ.

Μάλλιασε η γλώσσα μας στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά παρά τις έντονες διαμαρτυρίες σύσσωμης της Αντιπολίτευσης για τις κραυγαλέες παρανομίες, ο «διαγωνισμός» κατακυρώθηκε, σαν να μη συμβαίνει τίποτα με όλα αυτά τα θαύματα και τις συμπτώσεις, έναντι 7 εκατομμυρίων(!) ευρώ στον μοναδικό προσφέροντα, ήτοι στην Εταιρεία Ο ΟΙΚΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΛΙΘΩΝ ή άλλως THE HOUSE OF FINE GEMS ή άλλως THE HOUSE OF PEARLS, εκπροσωπούμενη από τον κ. Stavros P. Papadopoulos που κατοικεί στο Hong Kong!

Και, μετά από όλα αυτά τα εξωτικά και ευωδιαστά, ας προσθέσουμε τρεις ακόμη πολύτιμους λίθους που κοσμούν αυτόν τον απίθανο «διαγωνισμό» :

*Η επίσημη τεχνική έκθεση καταλληλότητας δεν αναφέρει απολύτως τίποτα για την στατική επάρκεια των αφανών φερόντων δομικών στοιχείων του κτηρίου, ενώ είναι γνωστό στον τεχνικό κόσμο και στην αγορά ακινήτων ότι σ΄αυτήν ακριβώς την περιοχή υπάρχουν πολλά παραδοσιακά κτήρια που έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από τους τελευταίους σεισμούς, γι’ αυτό απαιτείται πάντοτε ενδελεχής διερεύνηση της στατικής επάρκειας.

*Από την επίσημη έκθεση του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών προκύπτει ότι από το συνολικό τίμημα των 7 εκατομμυρίων ευρώ, τα περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν στο τίμημα του ισογείου καταστήματος με πατάρι του κτηρίου και μόνο τα περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν στο τίμημα των υπολοίπων Α, Β, Γ ορόφων και του υπογείου του κτηρίου. Δηλαδή, λες και δεν αναζητούσαμε να αγοράσουμε ένα οικονομικά συμφέρον κτήριο κατάλληλο για Μουσείο, αλλά ως να είχε ο Δήμος ανάγκη από ένα πανάκριβο κεντρικό ισόγειο μαγαζί αξίας 5 εκατομμυρίων ευρώ!

*Σύμφωνα με επίσημα συμβολαιογραφικά στοιχεία που έχουμε ήδη στα χέρια μας, το κτήριο αυτό αγοράστηκε πρόσφατα – πριν 4 περίπου χρόνια - από τον ΟΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΛΙΘΩΝ έναντι μόλις 2,9 εκατομμυρίων ευρώ και μάλιστα έχοντας επίσημη αντικειμενική αξία μόλις 1,9 εκατομμυρίων ευρώ(!). Σήμερα, σε περίοδο δεινής κρίσης και στην αγορά ακινήτων, το «σύστημα Κακλαμάνη» ξανααγοράζει το κτήριο από τον ΟΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΊΜΩΝ ΛΙΘΩΝ – πληρώνοντας κατιτίς παραπάνω είναι η αλήθεια! – έναντι 7 (!) εκατομμυρίων ευρώ.

Εδώ κάποιος αισθάνεται πια ζάλη και ασφυξία. Είναι από το στροβίλισμα των εκατομμυρίων; Είναι από τη μπόχα των εξωτικών αδαμάντων; Είναι από την κακοσμία του ΟΙΚΟΥ ΤΩΝ ΧΡΥΣΟΤΟΚΩΝ ΟΡΝΙΘΩΝ που στο παρελθόν αναφερόταν στα λεξικά και ως ΔΗΜΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ;;;

Ειλικρινά, για τον κ. Αντώνη Σαμαρά δεν ξέρω, τι γνωρίζει και τι αισθάνεται για όλα αυτά και για όλα τα άλλα του Δήμου και του Δημάρχου των Αθηναίων, αν σκέφτηκε ποτέ, να ξύσει το πανάκριβο καλογυαλισμένο επικοινωνιακό λούστρο, να εντρυφήσει στα εν ΟΙΚΩ και στα εν ΔΗΜΩ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΑΘΗΝΑΣ. Ούτε και πολυσκοτίζομαι, δικό του το πρόβλημα, εδώ που τα λέμε.

Αλλά εμείς, οι Άλλοι, οι καθημερινοί Αθηναίοι Πολίτες, που όλα αυτά τα βλέπουμε, τα γνωρίζουμε και τα διαισθανόμαστε, που εξοργιζόμαστε όταν στήνεται ξεδιάντροπα γύρω μας αυτός ο χορός των αχόρταγων (Λ)ΟΙΚΩΝ, εμείς που νοιαζόμαστε για τα του δικού μας οίκου, θα ανασκουμπωθούμε επιτέλους να πάρουμε την Αθήνα στα δικά μας χέρια, να φέρουμε επιτέλους μιαν ελπίδα, μιαν ανάσα καθαρή, στη δική μας Πόλη;

Φώτης Προβατάς

Δημοτικός Σύμβουλος με την Ανοιχτή Πόλη

Πρώην Αντιδήμαρχος Αθηναίων

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι