Αρχείο κειμένων: Κείμενα της εβδομάδας 5, (27-2), Ιανουάριος 2020 - Σελίδα: 1

Τι πρότυπο επιχείρησης χρειαζόμαστε;

Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 02/02/2020

Αν ο σκοπός μιας επιχείρησης είναι να παράγει αξία, τι εννοούμε ως αξία; Τη διανομή κερδών για τους μετόχους της ή την παραγωγή οφέλους για τους συμμέτοχους της – κοινωνία, περιβάλλον, πελάτες, προμηθευτές, μισθωτούς; Ο αρχισυντάκτης των Financial Times (F.T.) L. Barber, άρχιζε την ομιλία του γι’ αυτό το θέμα στη Βρετανική Ακαδημία, στις 26 Νοεμβρίου, προσφεύγοντας στα ακόλουθα λόγια ενός σπουδαίου κοινωνιολόγου: Η επιχείρηση που κερδίζει επειδή πληρώνει την εργασία με λιγότερα από όσα απαιτούνται προς το ζην, δεν είναι καν επιχείρηση, γιατί το μέρισμά της το αντλεί εις βάρος του ζωτικού κεφαλαίου της, εις βάρος της ζωής, της υγείας και της ευτυχίας των μισθωτών της.

Ο λόγος στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ – Να αποφασίσει με κάλπη για τον τίτλο του κόμματος και τα πολιτικά επίδικα

συνέντευξη στο Βασίλη Σκουρή

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, www.News247.gr, 29/01/2020

Ο επικεφαλής της ΔΗΜΑΡ ζητάει «τόλμη, ανανέωση και άνοιγμα συμμετοχής για το Big Bang της Αριστεράς και της Προοδευτικής Παράταξης. Ανοιχτό κόμμα για μία νέα προοδευτική και κοινωνική πλειοψηφία», ενώ τονίζει πως «Αλέξης Τσίπρας και εσωστρέφεια δεν πάνε μαζί» και πως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ «ήρθε η ώρα να πάρει και νέες πρωτοβουλίες» για μια «εξωστρεφή διαδικασία μετασχηματισμού σε ένα σύγχρονο και ανοιχτό κόμμα της αριστερής προοδευτικής παράταξης».

Νέα συνδικάτα εναντίον νέας οικονομίας

Μπέιθαν Στέιτον, Αυγή, 27/01/2020

Τα νεοσύστατα σωματεία αποτελούν αντανάκλαση ισχυρών τάσεων που διαμορφώνονται σε σύγχρονες οικονομίες. Όσο οι επισφαλείς και προσωρινές δουλειές κερδίζουν έδαφος, ιδίως ανάμεσα στους μετανάστες και τους νέους, προκύπτουν νέες ομάδες για να αντιμετωπίσουν τη ζήτηση για εργασιακούς χώρους με λιγότερα μέτρα προστασίας. Και αναγκάζουν τα καθιερωμένα συνδικάτα να αγωνίζονται να προστατεύσουν την επικράτειά τους.

Χρειάζεται ακόμη πολύς χρόνος για να εγγραφεί οριστικά η μνήμη της Shoah στη συλλογική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας

Οντέτ Βαρόν-Βασάρ, Συνέντευξη στην Ελ.Τσερεζόλε, Αυγή, 27/01/2020

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στη φάση οικοδόμησης της θεσμικής μνήμης της Γενοκτονίας των Εβραίων της Ευρώπης, τονίζει μεταξύ άλλων η ιστορικός και μεταφράστρια, Οντέτ Βαρών - Βασάρ, που μίλησε στην “Αυγή” της Κυριακής, με αφορμή την αυριανή Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

“Το σημαντικό είναι ότι η λειτουργία της Ημέρας Μνήμης πλέον πυροδοτεί πάρα πολλές εκδηλώσεις στην Αθήνα”, λέει, προσθέτοντας: “Φυσικά χρειάζεται ακόμη πολύς χρόνος, πολλή δουλειά και καλή θέληση, για να μπορέσουμε να πούμε ότι η μνήμη της Shoah έχει εγγραφεί οριστικά πια στη συλλογική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας”.

Πάμε όλοι μαζί μπροστά

Πέτρος Κόκκαλης, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 27/01/2020

Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι σε ολόκληρο τον κόσμο διαδηλώνουν μαζικά στους δρόμους για την κλιματική κρίση. Απαιτούν από τους πολιτικούς των χωρών τους να εισακούσουν τις βροντερές προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας και να λάβουν άμεσα μέτρα. Πρέπει να καταλάβουμε πως η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, που, όπως συναινούν όλοι οι επιστήμονες, σχετίζεται με τη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, δεν αφορά τόσο τον ίδιο τον πλανήτη όσο τη δυνατότητα του ανθρώπινου είδους να μπορεί να ζει πάνω σε αυτόν. Εν ολίγοις, ο πλανήτης θα συνεχίσει να υπάρχει -εμείς πάλι και κυρίως οι αμέσως επόμενες γενιές θα είμαστε οι μεγάλοι χαμένοι.

Διδαχές και έπεα πτερόεντα

Γιώργος Κακλίκης, Τα Νέα, 27/01/2020

Με τη γνωστή τουρκική αντίληψη ότι «όλοι έχουν άδικο εκτός από εμένα», η Αγκυρα νουθέτησε, μέσω του υπουργού της των Εξωτερικών, την Ευρωπαϊκή Ενωση «να ενεργεί ως έντιμος μεσολαβητής στο θέμα της οριοθέτησης των ΑΟΖ στη Μεσόγειο».

Προσπαθεί ο κ. Τσαβούσογλου να προσθέσει στοιχεία στην κατʼ αυτόν «επιχειρηματολογία» περί αδικούμενης Τουρκίας. Απτόητη η τουρκική διοίκηση ως προς τις διεκδικήσεις της έναντι όλων σχεδόν των γειτόνων της ρίχνει το βάρος και στην Ανατολική Μεσόγειο επιχειρώντας να αποκτήσει μια σειρά σημείων στήριξης στον χώρο που καλύπτει το ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Ενα κατασκεύασμα που είναι προφανές ότι δεν στοιχειοθετήθηκε για ενίσχυση των σύμφωνων με το διεθνές δίκαιο δικαιωμάτων της Τουρκίας αλλά για την εξασφάλιση των επεκτατικών προθέσεών της πολύ πιο πέρα από τα όρια που της παρέχουν οι διεθνείς κανόνες και πρακτική.

Υπόκωφα

Μιχάλης Μητσός, Τα Νέα, 27/01/2020

Στην τελευταία έρευνα του οργανισμού ΔιαΝΕΟσις, που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2018, μια από τις ερωτήσεις που τέθηκαν στους πολίτες ήταν αν οι Εβραίοι είναι «κάτι καλό» ή «κάτι κακό». Τα ποσοστά ήταν παρεμφερή: 38,9% και 37,4% αντιστοίχως. Σε σχέση μάλιστα με την έρευνα της προηγούμενης χρονιάς, το πρώτο ποσοστό ήταν κατά πολύ μειωμένο (τότε έφτανε το 44,4%) και το δεύτερο σχεδόν αναλλοίωτο (ήταν 37,9%).

Δύο προφανή ερωτήματα προκύπτουν. Τι έκαναν οι Εβραίοι το 2017 και έπαψαν να είναι «κάτι καλό» για το 5,5% των Ελλήνων; Και γιατί, διάβολε, στον 21ο αιώνα σχεδόν τέσσερις στους δέκα Ελληνες θεωρούν τους Εβραίους «κάτι κακό»;

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι