Στους ανίκανους, το θεσμικό πλαίσιο φταίει
Πάσχος Μανδραβέλης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2009-07-07
Eίναι μεγάλη επιτυχία των διωκτικών αρχών η εξάρθρωση της συμμορίας των απαγωγέων του εφοπλιστή κ. Παναγόπουλου. Τους αξίζουν συγχαρητήρια διότι απ’ όσο δείχνουν οι πρώτες πληροφορίες, δεν είχαν να κάνουν με το συνηθισμένο έγκλημα. Εξάρθρωσαν μια καλά οργανωμένη ομάδα, που συντόνιζε τις ενέργειές της εντός κι εκτός των φυλακών και δραστηριοποιείτο σε κάθε τομέα ανομίας. Από πληρωμένα συμβόλαια θανάτου, μέχρι βομβιστικές επιθέσεις και ληστείες και απαγωγές.
Η μεγάλη αυτή επιτυχία προσφέρεται για συμπεράσματα, χρήσιμα για τις άλλες ανεξιχνίαστες υποθέσεις που έχει μπροστά της η ΕΛ.ΑΣ. Το πρώτο είναι ηλίου φαεινότερον: όταν οι κατάλληλοι άνθρωποι βρίσκονται στις κατάλληλες θέσεις -δεν γίνεται, δηλαδή, το σύνηθες όργιο της ρουσφετολογίας- οι δημόσιες αρχές έχουν αποτελέσματα. Μεγάλα, θεαματικά και χρήσιμα για την κοινωνία.
Το δεύτερο είναι ότι οι προκλήσεις που έχουν οι διωκτικές αρχές είναι μεγάλες και χρειάζεται η συνεργασία όλων, ακόμη και της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Αυτή πρέπει να υπάρχει με ταυτόχρονη προστασία των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών, δηλαδή οι ενέργειές της να βρίσκονται κάτω από δικαστική εποπτεία, κάτι που έγινε στην εν λόγω επιχείρηση.
Το τρίτο είναι αρνητικό. Από τον Φεβρουάριο που απέδρασαν με ελικόπτερο οι δύο έγκλειστοι του Κορυδαλλού η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ότι θα εγκαταστήσει στις φυλακές εκείνες τις ειδικές συσκευές που απενεργοποιούν τα κινητά τηλέφωνα εντός των φυλακών. Εξι μήνες μετά -κι ενώ η ίδια κυβέρνηση νομοθετεί μια καθολική έκπτωση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών- στις φυλακές δεν έγινε το παραμικρό. Τα κινητά κυκλοφορούν χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς και οι κακοποιοί μπορούν να συντονίζουν ανενόχλητοι τις επιχειρήσεις των.
Η εξάρθρωση όμως της πολυπλόκαμης αυτής εγκληματικής οργάνωσης έγινε πριν ταλαιπωρηθούν εκατομμύρια Ελληνες για να «ονομαστικοποιήσουν» τα καρτοκινητά τους. Εξ αυτού συνάγεται ότι όταν οι διωκτικές αρχές κάνουν καλά τη δουλειά τους, δεν χρειάζονται αντιδημοκρατικά μέτρα. Χρειάζονται απλώς ικανοί αξιωματικοί που θα σέβονται το πνεύμα και το γράμμα του νόμου και θα έχουν αποτελέσματα.
Οι καθολικές απαγορεύσεις και η συνακόλουθη γραφειοκρατία είναι αίτημα των ανίκανων να κάνουν καλά τη δουλειά τους και δικαιολογία των τεμπέληδων. Για κάθε αποτυχία τους κάτι φταίει: πότε το θεσμικό πλαίσιο, άλλοτε οι εγγυήσεις του νόμου για τα δικαιώματα των πολιτών, πότε η κοινωνία και συχνότερα όλα μαζί. Η μεγάλη όμως αυτή επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ. αποδεικνύει ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι διωκτικές αρχές μπορούν να φτάσουν σε θαυμαστά αποτελέσματα, με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, τις συγκεκριμένες εγγυήσεις του νόμου και σ’ αυτή την κοινωνία που ζούμε, αρκεί να κάνουν μεθοδικά αυτό για το οποίο πληρώνονται.
Αντιθέτως, η θεσμοθέτηση μέτρων που πλήττουν τα δικαιώματα όλων των πολιτών είναι ένα σήμα προς τους ανίκανους και τεμπέληδες του κρατικού μηχανισμού να συνεχίσουν ως έχουν. Τους λέει «μη δουλεύετε παραπάνω, μη χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας, εμείς είμαστε εδώ να κάνουμε πιο εύκολη τη δουλειά σας. Τι στην ευχή! Σε μια επιτηρούμενη κοινωνία ακόμη και οι ανίκανοι, ακόμη και οι τεμπέληδες θα έχουν αποτελέσματα...».
Η μεγάλη αυτή επιτυχία προσφέρεται για συμπεράσματα, χρήσιμα για τις άλλες ανεξιχνίαστες υποθέσεις που έχει μπροστά της η ΕΛ.ΑΣ. Το πρώτο είναι ηλίου φαεινότερον: όταν οι κατάλληλοι άνθρωποι βρίσκονται στις κατάλληλες θέσεις -δεν γίνεται, δηλαδή, το σύνηθες όργιο της ρουσφετολογίας- οι δημόσιες αρχές έχουν αποτελέσματα. Μεγάλα, θεαματικά και χρήσιμα για την κοινωνία.
Το δεύτερο είναι ότι οι προκλήσεις που έχουν οι διωκτικές αρχές είναι μεγάλες και χρειάζεται η συνεργασία όλων, ακόμη και της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Αυτή πρέπει να υπάρχει με ταυτόχρονη προστασία των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών, δηλαδή οι ενέργειές της να βρίσκονται κάτω από δικαστική εποπτεία, κάτι που έγινε στην εν λόγω επιχείρηση.
Το τρίτο είναι αρνητικό. Από τον Φεβρουάριο που απέδρασαν με ελικόπτερο οι δύο έγκλειστοι του Κορυδαλλού η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ότι θα εγκαταστήσει στις φυλακές εκείνες τις ειδικές συσκευές που απενεργοποιούν τα κινητά τηλέφωνα εντός των φυλακών. Εξι μήνες μετά -κι ενώ η ίδια κυβέρνηση νομοθετεί μια καθολική έκπτωση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών- στις φυλακές δεν έγινε το παραμικρό. Τα κινητά κυκλοφορούν χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς και οι κακοποιοί μπορούν να συντονίζουν ανενόχλητοι τις επιχειρήσεις των.
Η εξάρθρωση όμως της πολυπλόκαμης αυτής εγκληματικής οργάνωσης έγινε πριν ταλαιπωρηθούν εκατομμύρια Ελληνες για να «ονομαστικοποιήσουν» τα καρτοκινητά τους. Εξ αυτού συνάγεται ότι όταν οι διωκτικές αρχές κάνουν καλά τη δουλειά τους, δεν χρειάζονται αντιδημοκρατικά μέτρα. Χρειάζονται απλώς ικανοί αξιωματικοί που θα σέβονται το πνεύμα και το γράμμα του νόμου και θα έχουν αποτελέσματα.
Οι καθολικές απαγορεύσεις και η συνακόλουθη γραφειοκρατία είναι αίτημα των ανίκανων να κάνουν καλά τη δουλειά τους και δικαιολογία των τεμπέληδων. Για κάθε αποτυχία τους κάτι φταίει: πότε το θεσμικό πλαίσιο, άλλοτε οι εγγυήσεις του νόμου για τα δικαιώματα των πολιτών, πότε η κοινωνία και συχνότερα όλα μαζί. Η μεγάλη όμως αυτή επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ. αποδεικνύει ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι διωκτικές αρχές μπορούν να φτάσουν σε θαυμαστά αποτελέσματα, με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, τις συγκεκριμένες εγγυήσεις του νόμου και σ’ αυτή την κοινωνία που ζούμε, αρκεί να κάνουν μεθοδικά αυτό για το οποίο πληρώνονται.
Αντιθέτως, η θεσμοθέτηση μέτρων που πλήττουν τα δικαιώματα όλων των πολιτών είναι ένα σήμα προς τους ανίκανους και τεμπέληδες του κρατικού μηχανισμού να συνεχίσουν ως έχουν. Τους λέει «μη δουλεύετε παραπάνω, μη χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας, εμείς είμαστε εδώ να κάνουμε πιο εύκολη τη δουλειά σας. Τι στην ευχή! Σε μια επιτηρούμενη κοινωνία ακόμη και οι ανίκανοι, ακόμη και οι τεμπέληδες θα έχουν αποτελέσματα...».
