Ποντάροντας στον ΄αρχάγγελο΄ Γαβριήλ

Ένα θαύμα περίμεναν τα μέλη του γερμανικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) μετά την καταστροφική ήττα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και αίφνης πιστεύουν ότι ξεκίνησε. Όχι, δεν είδαν το μεγάλο «γύρισμα» στις δημοσκοπήσεις. Ούτε βρήκαν τη μαγική συνταγή για την έξοδο από την πολιτική τους κρίση. Αλλά βρήκαν έναν καινούργιο πρόεδρο, που σε πρώτη ανάγνωση μπορεί να τους εμπνεύσει. Στο συνέδριο του SPD στη Δρέσδη την περασμένη Κυριακή ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ συνεπήρε με την ομιλία του τους συνέδρους, τους έδωσε την ελπίδα ότι είναι εφικτή μια καινούργια αρχή και γιʼ αυτό επιβραβεύτηκε με το 94,2% των ψήφων. Τέτοιο ποσοστό είχε να πάρει υποψήφιος πρόεδρος στο SPD από το 1995- και ήταν ο Όσκαρ Λαφοντέν.

Ο Γκάμπριελ -που δεν έχει τίποτε το αγγελικό που να ταιριάζει στο επίθετό του- δεν είναι καινούργιο πρόσωπο στη γερμανική Σοσιαλδημοκρατία. Μέλος της νεολαίας από τα 16 του, στα 1975, πέρασε από όλα τα πολιτικά πόστα, άλλοτε με την αμέριστη στήριξη των στελεχών και της βάσης, άλλοτε ως το αποπαίδι, που κατάφερνε να θυμώσεις τους πάντες. Τηρουμένων των αναλογιών ο Γκάμπριελ μοιάζει με τον Θεόδωρο Πάγκαλο στα νιάτα του. Ηγετικός τύπος, που δεν νοιάζεται να τα έχει καλά με όλους, προσιτός και αλαζονικός ταυτόχρονα. Πολιτικός μαθητής του Γκέρχαρντ Σρέντερ, ενίοτε προκλητικός στη διατύπωση των απόψεών του, αλλά και ικανός να αλλάζει τοποθέτηση- κάτι που τον καθιστούσε μάλλον αναξιόπιστο στα μάτια των συντρόφων του. Μπακάλικα θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο Γκάμπριελ ανήκει στη δεξιά πτέρυγα της Σοσιαλδημοκρατίας, αν και τα τελευταία χρόνια ως υπουργός Περιβάλλοντος της κυβέρνησης του μεγάλου συνασπισμού της Άγγελα Μέρκελ εμφάνισε ένα μαχητικό πρόσωπο, που άρεσε στους λιγότερο εκδικητικούς της αριστερής πτέρυγας -η οποία επί χρόνια τον μισούσε.

Ο 50χρονος πολιτικός που διαδέχθηκε τον Σρέντερ στην πρωθυπουργία του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας, όταν αυτός έγινε προ 11ετίας καγκελάριος ξέρει να δίνει μάχες -και στην πολιτική και στην κομματική σκηνή. Κατά την προεκλογική περίοδο που οδήγησε στην ήττα του 23%, ο Γκάμπριελ ήταν από τα ελάχιστα σοσιαλδημοκρατικά στελέχη που όργωσαν τη Γερμανία -και εκτιμάται ότι συνέβαλαν στην αποτροπή μιας ακόμη πιο συντριπτικής ήττας. Στο συνέδριο της Δρέσδης, πάλι, κατάφερε με μια ομιλία δύο ωρών να διπλασιάσει τις ψήφους του -κυρίως επειδή απευθύνθηκε σε εκείνους τους συνέδρους που ξεκάθαρα είπαν πριν από την ψηφοφορία για ποιο λόγο δεν τον εμπιστεύονται. Ο Γκάμπριελ δεν είχε καμία διάθεση να συμβιβαστεί με ένα «αξιοπρεπές» ποσοστό. Χρειαζόταν έναν θρίαμβο, μια χορταστική προκαταβολή εμπιστοσύνης. Και την πήρε, ξεκαθαρίζοντας στους συνέδρους ότι το στοίχημα είναι να βρει πάλι το κόμμα την... περπατησιά του, να μάθει ξανά να μαλώνει ανοιχτά και να καταλήγει σε συνθέσεις. Ο Γκάμπριελ θυμάται πολύ καλά ότι το SPD του «αιώνιου» ηγέτη Βίλι Μπραντ -23 χρόνια επανεκλεγόταν πρόεδρος- έχει αλλάξει δέκα προέδρους τα τελευταία 22 χρόνια. Και θέλει να σπάσει αυτή την παράδοση. «Θα κάνω λάθη», ξεκαθάρισε από το βήμα του συνεδρίου, αλλά εδώ είμαστε για να τα διορθώνουμε. Θα μαλώνουμε και η άποψη της πλειοψηφίας θα γίνεται στο τέλος σεβαστή. Έτσι δέχθηκε αμέσως την πρόταση των συνέδρων για τη φορολόγηση της μεγάλης περιουσίας -πριν σχεδιαστεί η νέα συνολική πρόταση για τη φορολογική πολιτική του SPD- αν και ο ίδιος προτιμούσε να πάνε πακέτο.

Γενική γραμματέας του κόμματος -και άρα στενότερη συνεργάτιδα του Γκάμπριελ- ψηφίστηκε από το συνέδριο η εκπρόσωπος της αριστερής πτέρυγας Αντρέα Νάλες. Με εντυπωσιακά χαμηλότερο ποσοστό, 69%. Ο νέος πρόεδρος είναι τώρα υποχρεωμένος να την στηρίξει. Αυτές θα είναι και οι πρώτες εσωκομματικές εξετάσεις που θα δώσει.