Η κοντή μνήμη της Ν.Δ.
Δημήτρης Ψαρράς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2023-02-03
Ξεσπάθωσαν η ηγεσία και τα στελέχη της Ν.Δ. μετά την ανακοίνωση από τον Αλέξη Τσίπρα ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ζητά την άμεση διενέργεια εκλογών και ότι μέχρι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέχει από κάθε ψηφοφορία στη Βουλή, με εξαίρεση την αντιμετώπιση της προσπάθειας να επανέλθει στο προσκήνιο η εγκληματική συμμορία των νεοναζί.
Ακούστηκαν κάθε λογής επιχειρήματα, όχι μόνο από εκείνους που μετείχαν στην πλειοψηφία των 156 που απέρριψε την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης των υποκλοπών, αλλά και από άλλα πολιτικά στελέχη που αναζητούν διαύλους επικοινωνίας με τον κ. Μητσοτάκη. Εκείνους που μπορεί να υπερψήφισαν την πρόταση δυσπιστίας, αλλά δεν φαίνεται να θεωρούν και πολύ σημαντικό γεγονός την αποκάλυψη του παρακρατικού μηχανισμού στο μέγαρο Μαξίμου.
Αστεία πράγματα. Η απόφαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια απολύτως δικαιολογημένη κίνηση, μετά από όσα αποκαλύφθηκαν τις τελευταίες βδομάδες για την κατάφωρη παραβίαση των στοιχειωδών κανόνων λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Κι αν δεν πιστεύει εμάς ο κ. Μητσοτάκης, ας πληροφορηθεί με ποιον τρόπο είχε επιχειρήσει ο πατέρας του να αντιμετωπίσει στη Βουλή μια κορυφαία πολιτική κρίση, ανάλογη μ’ αυτήν που βιώνουμε σήμερα. Στα τέλη του 1988 είχε αποκαλυφθεί -και πάλι από δημοσιογραφικές έρευνες- το σκάνδαλο Κοσκωτά. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αρχηγός τότε της Ν.Δ., είχε αποσύρει από τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό το κόμμα του, ακολουθώντας μάλιστα τη θέση του ΚΚΕ που πρώτο είχε δηλώσει ότι θα απόσχει. Ο Κων. Μητσοτάκης είχε μιλήσει στη Βουλή στις 16.12.1988 δηλώνοντας ότι κανείς άλλος δεν πρόκειται να αγορεύσει και κάλεσε την κυβέρνηση να φέρει σε συζήτηση τον εκλογικό νόμο και μετά τις γιορτές να προκηρυχτούν εκλογές με υπηρεσιακή κυβέρνηση.
Τελικά ο προϋπολογισμός υπερψηφίστηκε από την πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ. Κατά σύμπτωση, μάλιστα, οι ψήφοι της πλειοψηφίας ήταν και τότε 156. Η Ν.Δ., αν και δεν μετείχε στη συζήτηση, επέστρεψε για την ψηφοφορία, ελπίζοντας σε κάποιες διαρροές.
Πάει πολύ, λοιπόν, να μιλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για «τραμπισμό α λα γκρέκα». Σε ποια παράταξη ανήκει ο Τραμπ το γνωρίζει καλά το μέγαρο Μαξίμου. Και είναι αστείο το επιχείρημα όταν εκπορεύεται από εκείνον που τον θεωρεί ο Βαλκάνιος «Τραμπ» Γιώργος Καρατζαφέρης ως τον «πιο άρτιο πολιτικό του αιώνα μας».
Ακούστηκαν κάθε λογής επιχειρήματα, όχι μόνο από εκείνους που μετείχαν στην πλειοψηφία των 156 που απέρριψε την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης των υποκλοπών, αλλά και από άλλα πολιτικά στελέχη που αναζητούν διαύλους επικοινωνίας με τον κ. Μητσοτάκη. Εκείνους που μπορεί να υπερψήφισαν την πρόταση δυσπιστίας, αλλά δεν φαίνεται να θεωρούν και πολύ σημαντικό γεγονός την αποκάλυψη του παρακρατικού μηχανισμού στο μέγαρο Μαξίμου.
Αστεία πράγματα. Η απόφαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια απολύτως δικαιολογημένη κίνηση, μετά από όσα αποκαλύφθηκαν τις τελευταίες βδομάδες για την κατάφωρη παραβίαση των στοιχειωδών κανόνων λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Κι αν δεν πιστεύει εμάς ο κ. Μητσοτάκης, ας πληροφορηθεί με ποιον τρόπο είχε επιχειρήσει ο πατέρας του να αντιμετωπίσει στη Βουλή μια κορυφαία πολιτική κρίση, ανάλογη μ’ αυτήν που βιώνουμε σήμερα. Στα τέλη του 1988 είχε αποκαλυφθεί -και πάλι από δημοσιογραφικές έρευνες- το σκάνδαλο Κοσκωτά. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αρχηγός τότε της Ν.Δ., είχε αποσύρει από τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό το κόμμα του, ακολουθώντας μάλιστα τη θέση του ΚΚΕ που πρώτο είχε δηλώσει ότι θα απόσχει. Ο Κων. Μητσοτάκης είχε μιλήσει στη Βουλή στις 16.12.1988 δηλώνοντας ότι κανείς άλλος δεν πρόκειται να αγορεύσει και κάλεσε την κυβέρνηση να φέρει σε συζήτηση τον εκλογικό νόμο και μετά τις γιορτές να προκηρυχτούν εκλογές με υπηρεσιακή κυβέρνηση.
Τελικά ο προϋπολογισμός υπερψηφίστηκε από την πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ. Κατά σύμπτωση, μάλιστα, οι ψήφοι της πλειοψηφίας ήταν και τότε 156. Η Ν.Δ., αν και δεν μετείχε στη συζήτηση, επέστρεψε για την ψηφοφορία, ελπίζοντας σε κάποιες διαρροές.
Πάει πολύ, λοιπόν, να μιλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για «τραμπισμό α λα γκρέκα». Σε ποια παράταξη ανήκει ο Τραμπ το γνωρίζει καλά το μέγαρο Μαξίμου. Και είναι αστείο το επιχείρημα όταν εκπορεύεται από εκείνον που τον θεωρεί ο Βαλκάνιος «Τραμπ» Γιώργος Καρατζαφέρης ως τον «πιο άρτιο πολιτικό του αιώνα μας».
