Τελειώνει η παντοδυναμία Παπαδόπουλου
Μακάριος Δρουσιώτης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2007-07-09
Χθες το εκλογικό συνέδριο του ΑΚΕΛ επικύρωσε την υποψηφιότητα του Δημήτρη Χριστόφια για τις προεδρικές εκλογές του 2008. Η βασική επιχειρηματολογία του Δ. Χριστόφια -κάπως συγκαλυμμένα στο ανοιχτό μέρος του συνεδρίου και πιο έντονα στο κλειστό- ήταν το αδιέξοδο στο Κυπριακό.
Η θέση του Χριστόφια είναι πως ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν έχει ακροατήριο στη διεθνή κοινότητα ούτε αποδοχή στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και συνεπώς δεν μπορεί να υπηρετήσει το στόχο της επανένωσης της Κύπρου. Ο Δ. Χριστόφιας εκτίμησε πως εάν επικρατήσει ο Ερντογάν θα αναλάβει πρωτοβουλίες στο Κυπριακό και πρέπει η ελληνοκυπριακή πλευρά να είναι έτοιμη να τις αντιμετωπίσει. «Δεν μπορεί να εξαντλείται η πολιτική μας στο Κυπριακό με τη θέση ότι με το όχι σώσαμε την Κυπριακή Δημοκρατία», είπε. Ο Χριστόφιας έκλεισε την ομιλία του με το σύνθημα «να δώσουμε ξανά φτερά στην ελπίδα». Ανάλογες είναι και οι θέσεις του άλλου υποψηφίου για την προεδρία της Δημοκρατίας Γ. Κασουλίδη. Η βασική γραμμή του υποψηφίου του ΔΗΣΥ είναι πως ο Τάσσος Παπαδόπουλος εξαντλείται στο «όχι» του δημοψηφίσματος, ακολουθεί παθητική πολιτική και επέτρεψε στην Τουρκία να συνεχίζει ανενόχλητα την πορεία της προς την Ευρώπη, χωρίς καμιά επίπτωση για την κατοχή της Κύπρου. Βέβαια ο ΔΗΣΥ εκφράζει αυτές τις θέσεις από το 2004, ενώ το ΑΚΕΛ δημόσια και με επιμονή στήριζε την πολιτική του Τ. Παπαδόπουλου. Με τη διαφοροποίηση του ΑΚΕΛ, ο πρόεδρος Παπαδόπουλος χάνει το σημαντικότερο στήριγμά του. Οι θέσεις του στο Κυπριακό, που ήταν πλειοψηφικό ρεύμα, αμφισβητούνται πλέον από τα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία εκφράζουν το 65% του εκλογικού σώματος. Η αμφισβήτηση αυτή, σε συνδυασμό με μια σειρά από αρνητικές εξελίξεις (αναβάθμιση «ΤΔΒΚ», περιουσιακό, απομόνωση στην Ε.Ε. κ.λπ.) έχουν κλονίσει συθέμελα την εθναρχική υπόσταση του Τ. Παπαδόπουλου. Ο πρόεδρος έχει πια ανάγκη να πείσει ότι δεν είναι αυτό που του καταλογίζουν, πως νοιάζεται για τη λύση του Κυπριακού και δεν έχει κρυφή ατζέντα τη διχοτόμηση, όπως του καταλογίζουν οι αντίπαλοί του. Ηδη, προτού καν το ΑΚΕΛ οριστικοποιήσει τη διαφωνία του, έστειλε επιστολή στον Ταλάτ και ζητεί ενεργοποίηση των τεχνικών επιτροπών και συνάντηση μαζί του σε διάστημα δέκα ημερών, κάτι που μέχρι πρόσφατα απέρριπτε πεισματικά. Κοντολογίς, η εποχή της απόλυτης υπεροχής του Τάσσου Παπαδόπουλου στο εσωτερικό, που του έδινε τη δυνατότητα να ορίζει την ατζέντα στο Κυπριακό, έχει παρέλθει. Η διαφοροποίηση του ΑΚΕΛ, που ήταν ο βασικός πυλώνας της πολιτικής του, εξανάγκασε τον Παπαδόπουλο σε αμυντική διάταξη. Στον Τύπο που πρόσκειται στον Τ. Παπαδόπουλο δημοσιεύονται σενάρια περί πρωτοβουλίας στο Κυπριακό, κάτι που οι αντίπαλοί του ερμηνεύουν σαν σημάδια αδυναμίας και πανικού.
Η θέση του Χριστόφια είναι πως ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν έχει ακροατήριο στη διεθνή κοινότητα ούτε αποδοχή στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και συνεπώς δεν μπορεί να υπηρετήσει το στόχο της επανένωσης της Κύπρου. Ο Δ. Χριστόφιας εκτίμησε πως εάν επικρατήσει ο Ερντογάν θα αναλάβει πρωτοβουλίες στο Κυπριακό και πρέπει η ελληνοκυπριακή πλευρά να είναι έτοιμη να τις αντιμετωπίσει. «Δεν μπορεί να εξαντλείται η πολιτική μας στο Κυπριακό με τη θέση ότι με το όχι σώσαμε την Κυπριακή Δημοκρατία», είπε. Ο Χριστόφιας έκλεισε την ομιλία του με το σύνθημα «να δώσουμε ξανά φτερά στην ελπίδα». Ανάλογες είναι και οι θέσεις του άλλου υποψηφίου για την προεδρία της Δημοκρατίας Γ. Κασουλίδη. Η βασική γραμμή του υποψηφίου του ΔΗΣΥ είναι πως ο Τάσσος Παπαδόπουλος εξαντλείται στο «όχι» του δημοψηφίσματος, ακολουθεί παθητική πολιτική και επέτρεψε στην Τουρκία να συνεχίζει ανενόχλητα την πορεία της προς την Ευρώπη, χωρίς καμιά επίπτωση για την κατοχή της Κύπρου. Βέβαια ο ΔΗΣΥ εκφράζει αυτές τις θέσεις από το 2004, ενώ το ΑΚΕΛ δημόσια και με επιμονή στήριζε την πολιτική του Τ. Παπαδόπουλου. Με τη διαφοροποίηση του ΑΚΕΛ, ο πρόεδρος Παπαδόπουλος χάνει το σημαντικότερο στήριγμά του. Οι θέσεις του στο Κυπριακό, που ήταν πλειοψηφικό ρεύμα, αμφισβητούνται πλέον από τα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία εκφράζουν το 65% του εκλογικού σώματος. Η αμφισβήτηση αυτή, σε συνδυασμό με μια σειρά από αρνητικές εξελίξεις (αναβάθμιση «ΤΔΒΚ», περιουσιακό, απομόνωση στην Ε.Ε. κ.λπ.) έχουν κλονίσει συθέμελα την εθναρχική υπόσταση του Τ. Παπαδόπουλου. Ο πρόεδρος έχει πια ανάγκη να πείσει ότι δεν είναι αυτό που του καταλογίζουν, πως νοιάζεται για τη λύση του Κυπριακού και δεν έχει κρυφή ατζέντα τη διχοτόμηση, όπως του καταλογίζουν οι αντίπαλοί του. Ηδη, προτού καν το ΑΚΕΛ οριστικοποιήσει τη διαφωνία του, έστειλε επιστολή στον Ταλάτ και ζητεί ενεργοποίηση των τεχνικών επιτροπών και συνάντηση μαζί του σε διάστημα δέκα ημερών, κάτι που μέχρι πρόσφατα απέρριπτε πεισματικά. Κοντολογίς, η εποχή της απόλυτης υπεροχής του Τάσσου Παπαδόπουλου στο εσωτερικό, που του έδινε τη δυνατότητα να ορίζει την ατζέντα στο Κυπριακό, έχει παρέλθει. Η διαφοροποίηση του ΑΚΕΛ, που ήταν ο βασικός πυλώνας της πολιτικής του, εξανάγκασε τον Παπαδόπουλο σε αμυντική διάταξη. Στον Τύπο που πρόσκειται στον Τ. Παπαδόπουλο δημοσιεύονται σενάρια περί πρωτοβουλίας στο Κυπριακό, κάτι που οι αντίπαλοί του ερμηνεύουν σαν σημάδια αδυναμίας και πανικού.
