Βελτρόνι εναντίον όλων

Μιχάλης Μητσός, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2008-02-13

Τo «yes, we can» (ναι, μπορούμε) μεταφράζεται στα ιταλικά «si, puo fare». Ο Βελτρόνι δανείζεται το σύνθημα του Ομπάμα. Και κερδίζει συνεχώς πόντους στις δημοσκοπήσεις.

Τον αποκαλούν Εl Solitario (Ο Μοναχικός) επειδή αποφάσισε να δώσει τέλος σε 15 χρόνια εκλογικών συμμαχιών και να κατεβεί στις εκλογές του Απριλίου μόνος του, βάζοντάς τα μ΄ έναν Σίλβιο Μπερλουσκόνι που θεωρείται το μεγάλο φαβορί και μ΄ έναν εκλογικό νόμο που ενισχύει πολύ το πρώτο κόμμα. «Πρόκειται για αυτοκτονία», λένε πολλοί από τους πρώην συμμάχους του. Αλλά εκείνος χαμογελά με τη σιγουριά του ανθρώπου που άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού. Και πείθει όλο και περισσότερο κόσμο. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσίευσε χθες η εφημερίδα Ρεπούμπλικα , το Δημοκρατικό Κόμμα του Βελτρόνι σπάει το φράγμα του 30%, έναντι 25% που είχε πριν από λίγες ημέρες. Βρίσκεται βέβαια ακόμη μακριά από το 37%-40% που παίρνει το κόμμα του Μπερλουσκόνι, με τον παραπλανητικό τίτλο ο «Λαός της Ελευθερίας». Αλλά κερδίζει έδαφος. Αν συμμαχήσει μαζί του το κεντρώο κόμμα του Ντι Πιέτρο, φτάνουν το 34%. Κι ακόμα έχουμε καιρό.

«Ο Βελτρόνι κατάφερε να διορθώσει το καταστροφικό κλίμα που είχε δημιουργήσει η πτώση της κυβέρνησης Πρόντι, να σπάσει τη συναίνεση στο στρατόπεδο της Δεξιάς και να αναγκάσει τον Μπερλουσκόνι να κινητοποιηθεί», λέει στον απεσταλμένο της Ελ Παΐς ο νομπελίστας λογοτεχνίας Ντάριο Φο. Παραμένει βέβαια το αουτσάιντερ αυτών των εκλογών. Αλλά δεν βιάζεται. Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένες εκτιμήσεις, δεν τον ενδιαφέρει και τόσο η νίκη αυτήν τη φορά. Ξέρει πως ο Μπερλουσκόνι, αν κερδίσει τον Απρίλιο, δεν θα κρατήσει πολύ. Και προτιμά να κυβερνήσει ύστερα από δύο ή τρία χρόνια, όταν θα έχει αλλάξει ο εκλογικός νόμος. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Αλμπέρτο Αζόρ Ρόζα, η υποψηφιότητά του έχει δύο στόχους. Έναν τακτικό: να μην ταυτιστεί με την Αριστερά, που θεωρείται ξεπερασμένη και ανίκανη να αλλάξει τη χώρα. Και ένα στρατηγικό: να αποτελέσει όχι τη νέα Αριστερά, αλλά το κέντρο.

Κι αν υπάρξει αδιέξοδο; Αν δεν καταστεί δυνατόν να σχηματιστεί μια βιώσιμη κυβέρνηση, υπάρχει περίπτωση να συμμαχήσουν οι δύο αντίπαλοι σε έναν Μεγάλο Συνασπισμό α λα ιταλικά; Ο φιλόσοφος Τζάνι Βάτιμο το θεωρεί πιθανό: «Αν ο Μπερλουσκόνι κερδίσει με μικρή διαφορά, μπορεί να δούμε μια ιταλική εκδοχή του σαρκοζισμού, όλοι μαζί για να σώσουμε την πατρίδα». Αλλά ο Ντάριο Φο το αποκλείει, και η στήλη συμφωνεί μαζί του. «Αν ο Βελτρόνι συμμαχήσει με τον Μπερλουσκόνι, θα βουλιάξει μαζί του». Σε κάθε περίπτωση, ξημερώνει μια νέα εποχή στην Ιταλία. Το ευρωπαϊκό μοντέλο δίνει τη θέση του στο αμερικάνικο, δεν είναι τυχαίο ότι ο Βελτρόνι αναφέρει όλο και συχνότερα στους λόγους του τον Ομπάμα.

Θέματα επικαιρότητας: Ευρωπαϊκή Αριστερά

Φίλιππος Σαχινίδης

Κρίσεις, οικονομικά παραδείγματα και οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές

Φίλιππος Σαχινίδης, 2022-06-26

Οι κρίσεις της τελευταίας δωδεκαετίας και οι αλλαγές στις...

Περισσότερα
Γιάννης Μπουρνούς

Καθόρισε τη γενιά μας, καθόρισε την ευρωπαϊκή και την ελληνική Αριστερά

Γιάννης Μπουρνούς, 2021-07-17

Οι διαδηλώσεις στη Γένοβα (19-21 Ιουλίου 2001), ενάντια στη σύνοδο...

Περισσότερα
Λουτσιάνα Καστελίνα

Η Ροσάντα μάς δίδαξε να αγωνιζόμαστε και να σκεφτόμαστε

Λουτσιάνα Καστελίνα, 2020-09-27

Η Ροσάντα δεν ήταν σε κανένα κόμμα, αλλά έμεινε ως το τέλος...

Περισσότερα
Θανάσης Γιαλκέτσης

Μια αιρετική και αμετανόητη κομμουνίστρια

Θανάσης Γιαλκέτσης, 2020-09-22

Η είδηση του θανάτου της Ροσάνα Ροσάντα (πέθανε προχθές...

Περισσότερα
Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου

Ενας άλλος δρόμος είναι αναγκαίος και εφικτός

Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, 2020-06-05

Την τελευταία δεκαετία, εξαιτίας της χρηματοπιστωτικής...

Περισσότερα

Πορτογάλοι και Ισπανοί δείχνουν τον δρόμο!

Τάσος Παππάς, 2019-12-03

Μετά τη συμφωνία της σοσιαλδημοκρατίας με τη ριζοσπαστική...

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Γιατί ζηλεύω την Πορτογαλία

Κώστας Καλλίτσης, 2019-05-19

«Αυτές οι μισθολογικές αυξήσεις δεν συνάδουν με τις δεσμεύσεις...

Περισσότερα
Γιάννης Παπαθεοδώρου

Κληρονομιές και διαθήκες

Γιάννης Παπαθεοδώρου, 2017-08-27

Ανάμεσα στα άλλα που επικαλέστηκε ο υπουργός κ. Σταύρος...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Η άθραυστη αλυσίδα των «αντιποίνων»

Παντελής Μπουκάλας, 2024-04-16

Στην επαληθευμένη από αμερόληπτες πηγές Ιστορία, το δόγμα...

Θόδωρος Τσίκας

Ιράν-Ισραήλ: Γόητρο, προσχήματα και ισορροπίες

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-14

Είναι γνωστό ότι το καθεστώς των φανατικών μουλάδων του...

Το δίλημμα της Τεχεράνης

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-08

H ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα άβολο...

Πώς απαντούν στην Ακροδεξιά τα άλλα κόμματα

Ξένια Κουναλάκη, 2024-04-04

Aπό την εποχή της ανόδου της Χρυσής Αυγής τα συστημικά κόμματα...

Η ατιμωρησία των ελίτ

Τάσος Παππάς, 2024-04-01

Αντιγράφω από τη στήλη «ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ» στις Νησίδες της «Εφημερίδας...

Το νέο τουρκικό παζλ

Βαγγέλης Αρεταίος, 2024-04-01

Η «έκπληξη του CHP», όπως λένε από χθες το βράδυ Τούρκοι αναλυτές,...

Θόδωρος Τσίκας

Τουρκία: διαμαρτυρία για οικονομία και φθορά εξουσίας

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-01

Ακόμα μια φορά, η οικονομία έπαιξε ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις....

Διονύσης Τεμπονέρας

Άνθρακες ο θησαυρός της αύξησης του κατώτατου μισθού

Διονύσης Τεμπονέρας, 2024-03-28

Ανακοινώνεται στο υπουργικό συμβούλιο η αύξηση του κατώτατου...

Κουράστηκαν να λιβανίζουν

Τάσος Παππάς, 2024-03-26

Οταν τα μέσα ενημέρωσης όλων των κατηγοριών είναι ιμάντες...

Κώστας Καλλίτσης

Η κυριαρχία της Ν.Δ

Κώστας Καλλίτσης, 2024-03-23

Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ; Μια πρόχειρη απάντηση θα ήταν...

Μερικές σκέψεις για τον «νέο κύκλο» του ΣΥΡΙΖΑ

Θανάσης Καρτερός, 2024-03-17

Για να πούμε την αλήθεια, δεν είναι εύκολο να συνηθίσει...

Πανηγυρίζοντας επί των ερειπίων του ΕΣΥ

Παντελής Μπουκάλας, 2024-03-17

Σημείο πρώτο: Με τις λέξεις μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε:...

×
×