Ο κύβος ερρίφθη. Οι εκλογές θα γίνουν στις 21 Μαΐου. Τη Μεγάλη Εβδομάδα αναμένεται να κλείσει η Βουλή - και κατά πάσα πιθανότητα να γλιτώσει η κυβέρνηση και από τη σύγκληση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας που ζητάει η αντιπολίτευση για τα Τέμπη.

Είναι τουλάχιστον ρομαντικός όποιος πιστεύει ότι κατά τη διάρκεια αυτής της προεκλογικής περιόδου η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνει εδώ και τέσσερα χρόνια. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Θα αποφύγουν κάθε διάλογο ουσίας πάνω σε προγραμματικά και πολιτικά ζητήματα.

Οι εκλογές που εξαγγέλθηκαν είναι πρόωρες.

Σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 1 του συντάγματος, «Οι βουλευτές εκλέγονται για τέσσερα συνεχή έτη που αρχίζουν από την ημέρα των γενικών εκλογών». Σύμφωνα με το άρθρο 41 παρ. 2 του συντάγματος, «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαλύει τη Βουλή με πρόταση της κυβέρνησης που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας».

Θέλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεύτερες εκλογές; Σαν τρελός. Αφού με το ΠΑΣΟΚ τα πράγματα δεν πάνε καλά, αφού με την Ελληνική Λύση του κ. Βελόπουλου δεν υπάρχει προοπτική συνεργασίας (μέχρι νεωτέρας), δεν του μένει τίποτα άλλο από το να προκαλέσει δεύτερες εκλογές, γιατί όχι και τρίτες, μέχρι το κόμμα του, εφόσον τερματίσει πρώτο (δεν είναι σίγουρο), να επιστρέψει χωρίς συνεταίρους στη διακυβέρνηση της χώρας.

Επιτέλους. Επειτα από αναμονή εβδομάδων, και αφού χρειάστηκε να ανεβοκατεβεί όρη και βουνά αυτοσυσκεπτόμενος, ο πρωθυπουργός εδέησε να ανακοινώσει ότι φέτος η κινητή εορτή της Αγίας Κάλπης συμπίπτει με την ακίνητη εορτή Κωνσταντίνου και Ελένης. Σωστή επιλογή. Το όνομα Κωνσταντίνος συνδέεται αχώριστα με τη μοίρα της Ελλάδας από τον καιρό της Ψωροκώσταινας. Ενας Κωνσταντίνος (Μαυρομιχάλης, αδερφός του Πετρόμπεη) δολοφόνησε τον Ιωάννη Καποδίστρια. Κωνσταντίνος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Ελλάδας.

Στις 24 Μαΐου 2008 δημοσιεύεται στα ΝΕΑ συνέντευξη του Ρομπέρτο Σαβιάνο στον Γκάζι Καπλάνι. Γνωστός σε όλο τον κόσμο από το βιβλίο του «Γόμμορα» για τη μαφία, τις οικογένειες και τις δράσεις τους στη Νάπολη, ο Σαβιάνο ζει εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες σε καθεστώς πολύπλευρης αστυνομικής προστασίας.

Πληροφορεί τον δημοσιογράφο ότι εκείνες τις μέρες γινόταν δικαστική έρευνα στην Ιταλία για τον νονό Ραφαέλε Αμπινάντε για τη διακίνηση κοκαΐνης και «έκσταση» σε Ισπανία και Ελλάδα. Του λέει επίσης πως είναι γνωστό ότι στη Μύκονο η κοκαΐνη διοχετεύεται από την οικογένεια Μαρανέζι από τις πιο γνωστές της Καμόρα. «Αυτό που θα έχει ενδιαφέρον, είπε ο Σαβιάνο, είναι να ακολουθηθούν οι διαδρομές μαύρου χρήματος που ξεπλένονται εκεί από την Καμόρα», εδώ.

Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε την Ιστορία σχετίζεται άμεσα με την εκάστοτε συγκυρία και τα ερωτήματα που θέτει στο παρελθόν. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο πως ο τρόπος θέασης του ’21, αυτής της θεμελιώδους στιγμής για την ύπαρξη της σύγχρονης Ελλάδας, τείνει να αλλάζει χαρακτηριστικά και να μεταμορφώνεται ανάλογα με την ιστορική στιγμή. Περάσαμε από μια ηρωικού τύπου θέαση, καθαρά εστιασμένη στα ανδραγαθήματα των αγωνιστών και σε ιδρυτικούς μύθους, σε μια απομαγευμένη θέαση που ήθελε την Επανάσταση του ’21 να είναι η απαρχή μιας αλυσίδας από κακοδαιμονίες, όπως οι εμφύλιοι σπαραγμοί, τα επώδυνα δάνεια-προάγγελοι μελλοντικών χρεοκοπιών και η ξενοκρατία.

Οι σταθεροί από το 2020 φορολογικοί συντελεστές υπονομεύουν τις όποιες αυξήσεις των αμοιβών

Aπό τις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Οικονομικών προκύπτει καθαρά ότι η δημοσιονομική διαχείριση στους δύο πρώτους μήνες του 2023 αποδίδει εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στο πρώτο δίμηνο του τρέχοντος έτους ο προϋπολογισμός εμφανίζει πλεόνασμα 2.308 εκατ. ευρώ έναντι στόχου μόλις 37 εκατ. ευρώ.

Συζητείται ήδη στη Βουλή ο νέος Κώδικας Μετανάστευσης. Υπήρξε κάποια ανάγκη για μια εκ νέου νομοθέτηση των κανόνων που αφορούν τη μετανάστευση; Καταρχήν όχι. Τα μόνα επίκαιρα ζητήματα που είχαν τεθεί και έχρηζαν αντιμετώπισης ήταν το ζήτημα της έλλειψης εργατικού δυναμικού στους τομείς της γεωργίας και του τουρισμού-επισιτισμού, καθώς και το ζήτημα των ανηλίκων που ενηλικιώνονταν και βρίσκονταν σε κενό προστασίας μετά από τυχόν απόρριψη αιτήματος ασύλου.

Καμία κυβέρνηση δεν αγάπησε τόσο πολύ τον εαυτό της όσο η σημερινή, παρατήρησε προσφάτως ένας από τους πιο διεισδυτικούς παρατηρητές των ελληνικών πολιτικών πραγμάτων. Δεν θα μπορούσε να είναι κανείς πιο εύστοχος.

Πράγματι, στα χρόνια που πα-ρακολουθώ την ελληνική πολιτική ζωή –και δεν είναι λίγα δυστυχώς– δεν θυμάμαι άλλη κυβέρνηση να έχει επιδείξει τόσο ισχυρή ροπή στην αυταρέσκεια και την αυτοπροβολή.

Ο Γιώργος Χουλιαράκης υπήρξε το μέλος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που ίσως είχε τη μεγαλύτερη αποδοχή μεταξύ των Ευρωπαίων συνομιλητών του. Ηταν από τους ελάχιστους που ασχολούνταν με τους πραγματικούς αριθμούς και τα ρεαλιστικά δεδομένα. Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ) αρχικά, επικεφαλής της τεχνικής διαπραγμάτευσης του τρίτου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 2015, ανέλαβε στη συνέχεια αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών. Σήμερα έχει τον διττό ρόλο του οικονομικού συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και του οικονομικού συμβούλου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα.

Κερδίζεις τις εκλογές, κερδίζεις το κράτος -αυτός είναι ο κανόνας. Το κράτος είναι το έπαθλο του νικητή. Από εδώ και η λατρεία των (ελέω εκλογικών νόμων) αυτοδύναμων κυβερνήσεων και η απέχθεια προς τις κυβερνήσεις συνεργασίας: Ώστε ο νικητής να μην μοιράζεται το λάφυρο και να νέμεται ανενόχλητος τα οφέλη που προκύπτουν από την κατοχή του.

Στις Βρυξέλλες κυκλοφορούν δύο παράλληλες αναγνώσεις γύρω από τις επαφές (22-23/3) που έκανε ο νέος πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης με τους επικεφαλής των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η πρώτη ανάγνωση είναι αυτή της Λευκωσίας, όπως διαχέεται στα εγχώρια ΜΜΕ. Ο νέος πρόεδρος προωθεί την πρότασή του για «μεγαλύτερη εμπλοκή της Ε.Ε. στις συνομιλίες για την επίλυση του Κυπριακού...» και συζητεί «τα χαρακτηριστικά μιας προσωπικότητας» που θα αναλάβει ως απεσταλμένος της Ε.Ε. στο Κυπριακό.