Μεγάλη σαφήνεια γύρω από τα δημοσιονομικά δεδομένα και τις πολιτικές φόρων και δαπανών που προτείνει κάθε κόμμα πουθενά δεν συνηθίζεται σε προεκλογικές περιόδους- αν και εμείς στην Ελλάδα μάλλον τους ξεπερνάμε όλους. Οι φόροι όμως προσφέρονται ως θέμα προεκλογικής αντιπαράθεσης: Είτε με υποσχέσεις ότι θα μειωθούν δραστικά, που στη Γερμανία φαίνεται να ωφέλησαν τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, αλλά και την Άνγκελα Μέρκελ όταν αργότερα τους ακολούθησε, μετριοπαθέστερα έστω.
Να ‘μαστε πάλι σε εκλογές, δύο χρόνια ακριβώς, μετά τις αμέσως προηγούμενες. Σε τραγική επανάληψη το όλο σκηνικό, με την οικονομία και πάλι, ως «εθνικό θέμα», τις πυρκαγιές και την οικολογική καταστροφή της χώρας, ως «φόντο». Τραγικά επίκαιρα ακόμη, όσα απασχολούσαν την προεκλογική αντιπαράθεση δύο χρόνια πριν. Οι μόνες υπαρκτές εξελίξεις είναι αυτές προς το χειρότερο : στην οικονομία, στο περιβάλλον, στην παιδεία, στη διοίκηση, στη δικαιοσύνη, στην υγεία…
Προχωράμε προς τις εκλογές στις 4 Οκτωβρίου μέσα σε ένα κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που χαρακτηρίζεται, βασικά, από την γενικευμένη κρίση. Κρίση, πρωτίστως, οικονομική και κρίση ηθική. Ζούμε τις επώδυνες επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης που βασανίζουν χιλιάδες συνανθρώπους μας και υφιστάμεθα καθημερινά τη διάχυτη ηθική ανομία που διαβρώνει βασικούς αρμούς της κοινωνίας μας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μία εξαιρετικά αποτελεσματική κοινοβουλευτική ομάδα. Έκανε καλή αντιπολίτευση και ανέδειξε πάρα πολλά θέματα, προτείνοντας ταυτόχρονα λύσεις (πχ το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που έρχονται με καθυστέρηση να το υιοθετήσουν πολλοί). Καλύπτει έναν ευρύτατο χώρο, από τις παρυφές του κέντρου μέχρι τα νέα αριστερά κινήματα.
Η Γερμανία αλλάζει και αυτό επηρεάζει τις ευρωπαικές εξελίξεις. Η κυρία Μέρκελ πρέπει να μεταμορφωθεί από «μαμά του έθνους» σε νεοφιλελεύθερη «σιδηρά κυρία», για να ικανοποιήσει τους Φιλελεύθερους με τους οποίους θα κυβερνήσει. Για τους Σοσιαλδημοκράτες που κατατροπώθηκαν, το Αριστερό Κόμμα και τους Πράσινους που ξεπέρασαν το 10%, τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες είναι πολλά και χρειάζεται να υπάρξουν εναλλακτικές φωνές μέσα και έξω από τη Βουλή, που θα μπορούν να παλέψουν για τα στοιχειώδη, διότι, δυστυχώς, φτάσαμε πλέον να μιλάμε για τα στοιχειώδη: για το δικαίωμα στην εργασία, για την υποχρέωση να συμβάλουν και οι ισχυροί στην ανάκαμψη από την οικονομική κρίση και όχι μόνο οι αδύνατοι, για το ίδιο το δικαίωμα στα «ανθρώπινα δικαιώματα», τα οποία σήμερα θυσιάζονται εύκολα στο βωμό του δικαιώματος στην ασφάλεια...
Φώτης Κουβέλης, Συνέντευξη στη Βούλα Κεχαγιά, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2009-09-28
Ανήκω στην πολιτική συλλογικότητα του κόμματός μου. Από τις γραμμές του μάχομαι πολιτικά, με απόψεις, ιδέες και θέσεις, οι οποίες πιστεύω ότι στηρίζουν και υπηρετούν τη δυναμική παρουσία της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς στην κοινωνία. Όσο λάθος, όμως, είναι να θεωρούμε ότι ο αριστερός μεταρρυθμισμός εξαντλείται στον στόχο της συμμετοχής στην άσκηση της εξουσίας, δηλαδή σ΄ έναν άμετρο κυβερνητισμό, άλλο τόσο λάθος είναι, ερμηνεύοντας την κρίση με φθαρμένα ερμηνευτικά εργαλεία, να θεωρούμε «αριστερή» την εκτόπισή μας από τις κεντρικές πολιτικές διαδικασίες.
ΜΕ τόσες εφημερίδες, εκπομπές, μηνύματα, συνθήματα, καταχωρίσεις, ομιλίες, δεν είναι πλέον νοητό να δηλώνει κανείς πριν από τις εκλογές αδαής και ανυποψίαστος και μετά τις εκλογές «κοψοχέρης». Ολοι γνωρίζουν, πολλοί «παίζουν», μερικοί ελπίζουν. Κατά βάθος όμως, ο Ελληνας ψηφοφόρος πρώτα επιλέγει (με τα όποια δικά του κριτήρια) ποιο κόμμα θα ψηφίσει και μετά τάχα αξιολογεί προγράμματα.
Είναι πανθομολογούμενο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου μας έχει πρήξει με την πράσινη ανάπτυξη. Προσπαθεί συστηματικά να μας πείσει ότι η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα σέβεται το περιβάλλον και ότι η αναπτυξιακή της πολιτική θα κινείται στη σφαίρα της βιωσιμότητας και της αειφορείας!
Πράσινη ανάπτυξη δεν ειναι απλά να μην κολλάς γιγαντιαίες αφίσες με το πρόσωπο σου σε όλη την χώρα 15 μέρες πριν τις εκλογές και να διατυπώνεις γενικότητες περί αναδιάρθρώσης της παραγωγικής διαδικασίας ...
Μπορεί ο Κ. Καραμανλής να πετυχαίνει αύξηση της συσπείρωσης και επομένως να ανεβαίνουν τα χαμηλά ποσοστά της απερχόμενης Ν.Δ. Δεν αποτρέπει όμως την αναμενόμενη ήττα. Είναι αλήθεια ότι ο πρωθυπουργός στην τηλεοπτική αντιπαράθεση με τον Γ. Παπανδρέου κατάφερε να αναδείξει ασάφειες και γενικότητες στις προεκλογικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Ήταν ένας στόχος σχετικά εύκολος για τα δεδομένα της ελληνικής πολιτικής ζωής. Αλλά η επίτευξή του δεν φτάνει για να φέρει εκλογική νίκη.
Κωνσταντίνος Καμάρας, Συνέντευξη στη Δάφνη Σφέτσα, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2009-09-27
Το πρόγραμμά μας έχει ήδη αναδειχθεί ως το βασικό μας συγκριτικό πλεονέκτημα σε αυτήν την εκλογική μάχη" τονίζει ο υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας Γ. Μπαλάφας. Εκτιμώντας πως το ΠΑΣΟΚ θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, σημειώνει πως σε κάθε περίπτωση ως ΣΥΡΙΖΑ "προσβλέπουμε σε ένα ρόλο αριστερής αντιπολίτευσης πάνω σε ένα συγκεκριμένο προγραμματικό πλαίσιο.
Φώτης Κουβέλης, Συνέντευξη στον Ανδρέα Παπαδόπουλο, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2009-09-27
Οι πολίτες αναζητούν αλλαγή πολιτικής και όχι δικομματική εναλλαγή, υπογραμμίζει ο Φώτης Κουβέλης, υποψήφιος στην Β’ Αθηνών. Στο πλαίσιο αυτό, "η δυναμική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη Βουλή και στους κοινωνικούς αγώνες είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της κοινωνίας, την απόκρουση της συντηρητικής πολιτικής, τη διεκδίκηση διεξόδου από την ασφυκτική κατάσταση για τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού".
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πρόεδρος της Βραζιλίας, Αντόνιο Κόστα, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου, Ουίλιαμ Ρούτο, πρόεδρος, Μαρκ Κάρνεϊ, πρωθυπουργός του Καναδά
KReport, 2026-09-22
Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.
Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.
