Εμείς οι δημοσιογράφοι υπερηφανευόμαστε ότι δεν ανήκουμε στις άλλες, τις κοινές συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά σε ένα «πνευματικό σωματείο». Το αποδείξαμε, μάλιστα, την περασμένη Τρίτη κατά τη διάρκεια της πορείας που κάναμε διαμαρτυρόμενοι για τις απολύσεις και τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Κάποιοι -που δεν γνωρίζουμε αν ήταν δημοσιογράφοι- πέταξαν καφέδες και νερά στον παριστάμενο πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, κ. Πάνο Σόμπολο.
Όποτε φτάνω στη Θεσσαλονίκη μαγεύομαι, ό,τι βλέπω γύρω μου είναι γεμάτο ένταση, μια πόλη νεανική, ζωντανή, πάλλεται έτοιμη να εκραγεί. Οι ντόπιοι φίλοι μου σχολιάζουν ειρωνικά τη ματιά του τουρίστα, που δεν μπορεί να διακρίνει τη βαριά σκιά της καθυστέρησης, την εσωστρέφεια, τον επαρχιωτισμό. Μια φορά γυρνώντας έγραψα σ’ αυτή τη σελίδα: «Η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται να γίνει η Μητρόπολη των Βαλκανίων.
Με τη σταδιακή αποκάλυψη τόσων χιλιάδων μικρών και μεγάλων μυστικών της αμερικανικής διπλωματίας _ και κυρίως των μεθόδων της _ θα έχουμε να λέμε και να γράφουμε για καιρό. Για την ώρα, ο απίστευτος όγκος ντοκουμέντων βρίσκεται στα χέρια ειδικευμένων δημοσιογράφων μερικών μεγάλων εφημερίδων, οι οποίοι, σε συνεννόηση με το ιστολόγιο που τα βρήκε χάρη σε έναν απόστρατο νεαρό ειδικό στρατιωτικών πληροφοριών και τα διαχειρίζεται, θα τα παραδώσουν στο κοινό «τακτοποιημένα».
Οι δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΒ με πρόσχημα την αναγκαία άρση των εμποδίων στην επιχειρηματική δραστηριότητα, προκάλεσαν καταιγίδα αντιδράσεων, ακόμη και από το συνάδελφο ΕΒΕΑ. Ο πρόεδρός του ΕΒΕΑ, είπε ότι «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες» και έθεσε ερωτήματα σε σχέση με την “σκοπιμότητα της προτεινόμενης απαξίωσης του επιμελητηριακού θεσμού με ιστορία 90 χρόνων”, “την χρησιμότητα φραγής του δικαιώματος για εργασία σε πολύτεκνους και άτομα με αναπηρία “ την “χρησιμότητα της κατάργησης των ανώτερων τιμών πώλησης σε χώρους που δεν μπορεί να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός”.
3 του Δεκέμβρη τα άτομα με αναπηρία στην εποχή του μνημονίου Η φετινή 3η του Δεκέμβρη βρίσκει τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειες τους στην δίνη της πιο βαθιάς οικονομικής κρίσης στην ιστορία της χώρας μας. Κρίση που πλέον προσλαμβάνει έντονα χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης με αποτέλεσμα την...
περιθωριοποίηση και σύνθλιψη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων όπως τα άτομα με αναπηρία. Η έλευση της τρόϊκα και του μνημονίου με την ταυτόχρονη δημοσιονομική κατάρρευση ενός διεφθαρμένου και πελατειακού κράτους έχει άμεσο αποτέλεσμα την εφαρμογή της πιο άγριας νεοφιλελεύθερης πολιτικής σε βάρος των φτωχών και αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων.
ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΣΟΥΚΑΛΗ. ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ
Δημοσιευμένο: 2010-12-01
Επανακατατέθηκε και συζητήθηκε χθες στη βουλή, επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Αχαΐας της Δημοκρατικής Αριστεράς Νίκου Τσούκαλη σχετικά με την τύχη της επιχορήγησης ύψους 7,6 εκ € της εταιρίας Atmel Hellas AE, την οποία η εταιρία οφείλει να επιστρέψει στο ελληνικό δημόσιο, αφού δεν τήρησε τις συμβατικές της υποχρεώσεις.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο Υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κ. Παναγιώτης Ρήγας, διαβεβαίωσε πως δεν έχει απολεσθεί ούτε ένα ευρώ ούτε έχει παραγραφεί το δικαίωμα του δημοσίου για την επιστροφή της επιδότησης
Η δικαιοσύνη στην χώρα μας "είναι ο μεγάλος ασθενής" παραδέχονται όλοι. Όταν όμως κάποιος προσπαθεί να αγγίξει πραγματικά το ζήτημα εισπράττει την "ενόχληση" όλων των εμπλεκομένων. Τελευταία ενόχληση του κλάδου επειδή υπήρξε δισέλιδο δημοσίευμα στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» με το τίτλο: "Ελλάδα- Η ασθένεια της ατιμωρησίας" και με υπότιτλο "Η Δικαιοσύνη αρνείται να κινήσει ποινική δίωξη σε υποθέσεις διαφθοράς". Στην 26η τακτική Γενική Συνέλευση των μελών της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, ζητήθηκαν μέτρα εκσυγχρονισμού της δικαιοσύνης και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
Όσοι διατηρούν την ψυχραιμία τους και θέλουν να βλέπουν πίσω από τις ρητορείες διερωτώνται ακόμη ποιοι ήταν οι λόγοι της επίθεσης κατά του Φώτη Κουβέλη από τη διεύθυνση της "Αυγής" πρώτα, και στη συνέχεια από τον Αλ. Τσίπρα, δύο φορές, στη συνεδρίαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Ότι κατάφωρα και προκλητικά διαστρεβλώθηκε η θέση του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς έναντι του Μνημονίου όλοι - και όσοι δεν το γνώριζαν - το κατάλαβαν. Γιατί, όμως, χρειάζονταν η παραποίηση, αν ειλικρινής στόχος της ηγεσίας του ΣΥΝ ήταν η δημιουργία αντιμνημονιακού μετώπου, στο οποίο - υποτίθεται - προσκαλείται και ο Φώτης Κουβέλης;
...Απάντηση προοδευτική δεν είναι η γενική πανευρωπαική συμπίεση της αμοιβής της εργασίας και η υπονόμευση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αλλά η αναίρεση της θεσμικής πολιτικής υπανάπτυξης και της ασυμμετρίας στην οικοδόμηση της ΕΕ. Με κοινή δημοσιονομική πολιτική, μείωση των ανισορροπιών, σύγχρονη οικολογική ανάπτυξη για όλες τις χώρες και περιφέρειες στη κατεύθυνση της κοινής οικονομικής διεύθυνσης και του κοινού προυπολογισμού. Ο αγώνας μας στην Ελλάδα πρέπει να είναι συντονισμένος με τη κινητοποίηση δυνάμεων και συμμαχίες σε Ευρωπαικό επίπεδο για να υιοθετηθούν επειγόντως πολιτικές συνεργασίας, αλληλεγγύης και σύγκλισης και να απομονωθεί η εκβιαστική πολιτική της Μέρκελ που απειλεί πλέον τη συνοχή της ευρωζώνης.
Δεν γινεται να είσαι ολίγον έγκυος είπε ο Αλέξης Τσίπρας προχθές µιλώντας στα µέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόµµατός του αναφερόµενος σε κυβερνητικές πρακτικές. Πολύ σωστά. Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι µεσοβέζικες λύσεις και µη ξεκάθαρες πολιτικές δηµιουργούν ένα εκρηκτικό µείγµα, που κάποια στιγµή σκάει στα χέρια όσων τις υπηρετούν. Το ερώτηµα όµως είναι: Μπορείς να είσαι ολίγον ΣΥΡΙΖΑ;
Πέραν της κρίσης στρατηγικής, ιδεολογίας, πολιτικής, της κρίσης εμπιστοσύνης και αντιπροσωπευτικότητας που διατρέχει όλο το σκηνικό, διαπιστώνουμε εσχάτως και κρίση (στοιχειώδους) λογικής σε συνδυασμό με ηθική ακρισία των εξουσι-αστών. * Αυτοί λένε: αποτύχαμε αλλά θα μείνουμε γιατί δεν βρίσκετε καλύτερους (ή λιγότερο κακούς). * Εμείς λέμε: μόνον αν φύγετε θα ξεμυτίσουν οι καλοί (των οποίων άλλωστε «κλείνετε» συχνά-πυκνά το δρόμο προς τη δημόσια ζωή). * Αυτοί λένε: η λευκή ψήφος και η αποχή μάς έδωσαν το μήνυμα να συνεχίσουμε, κάτι σαν λευκή επιταγή με ξεθωριασμένο αστερίσκο. * Εμείς λέμε: ο λαός «απουσιάζει» όταν το όλον σύστημα «μπάζει» και θέλει να τον καταστήσει συνένοχο στα παιχνίδια του. Δεν ελευκάνθησαν διά του λευκού. Μάλλον ακυρώθηκαν διά του άκυρου και κόντυναν διά της αποχής.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-11-28
Στην πιο κρίσιμη φάση αφότου ξεκίνησε πριν από έξι δεκαετίες μπαίνει η ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Η λειψή, χωρίς δημοσιονομικό σκέλος, νομισματική ένωση κλυδωνίζεται από ένα ντόμινο υπερβολικών απαιτήσεων των αγορών σε τόκους για να χρηματοδοτήσουν τα μεγάλα δημόσια ελλείμματα της μιας χώρας μετά την άλλη, αχρηστεύοντας τα έως τώρα πυροσβεστικά μέτρα. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν συμφωνήσει σε μια αποτελεσματική κοινή αντιμετώπιση, ενώ αμφιταλάντευση και αντιφάσεις βλέπουμε πια στην ίδια τη Γερμανία. Μαζί με το ευρώ παίζεται το μέλλον της Ευρώπης.
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.
«Συναισθήματα», «άνθρωποι», «αφήγημα», «ενσυναίσθηση». Ηταν οι λέξεις που επέμενε να επαναλαμβάνει ο Χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, στη φορτισμένη ομιλία του την επομένη του εκλογικού θριάμβου τής –επιβεβαιωμένα από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος– ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις εκλογές του ανατολικογερμανικού κρατιδίου της Σαξονίας-Ανχαλτ με σχεδόν 44%.
Αν κάνετε μια βόλτα στο Μαγδεμβούργο, στις όχθες του Έλβα, η πιθανότητα να συναντήσετε μετανάστη είναι μάλλον μικρή. Το ποσοστό των ξένων που ζουν στην πόλη είναι κάτω από 10%. Και συνολικά η Σαξονία-Ανχαλτ, που πρωτεύουσά της είναι το Μαγδεμβούργο, είναι μια από τις περιοχές της Γερμανίας με το μικρότερο ποσοστό κατοίκων με μεταναστευτικό προφίλ
Για ποιο λόγο οι άνθρωποι καταφεύγουν σε «εναλλακτικές θεραπείες» και αμφιβόλου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σκευάσματα; Είναι τόσο αφελείς; Οχι. Κάποιοι είναι απελπισμένοι. Και κάποιοι άλλοι αναζητούν τη θεραπεία που είναι για λίγους και κάνει θαύματα…
Όταν έρθει η ώρα της κάλπης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συμπληρώνει οκτώ χρόνια στην πρωθυπουργία. Όσα είχαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (1955-63), ο Ανδρέας Παπανδρέου (1981-89) και ο Κώστας Σημίτης (1996-2004) στο αντίστοιχο σημείο της πολιτικής τους διαδρομής. Θα έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ τους. Και θα επιδιώκει να το σπάσει. Να τους ξεπεράσει. Να κερδίσει το έπαθλο που σε κανέναν δεν έδωσε ποτέ το ελληνικό εκλογικό σώμα: Μια συνεχόμενη τρίτη τετραετία.
Η οικονομική κρίση δίδαξε στη χώρα, με τον πιο επώδυνο τρόπο, τη σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Στη δύσκολη περίοδο των μνημονίων πληρώσαμε όλοι πολιτικές που για χρόνια φόρτωναν με χρέη τις επόμενες γενιές. Μόνο που, δεκαπέντε χρόνια αργότερα, κινδυνεύουμε να περάσουμε στο άλλο άκρο. Από την πολιτική χωρίς λογαριασμό, στον λογαριασμό χωρίς πολιτική.
….Η Αθήνα με 100 εκ. ευρώ, θα μπορούσε να αποκτήσει ένα σχετικά αξιόπιστο σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας. Θα μπορούσε δηλαδή να διπλασιάσει το δίκτυο όμβριων υδάτων, που σήμερα καλύπτει μόλις το 20% των δρόμων της με συνέπεια αυτοί να μετατρέπονται σε ποτάμια όχι μόνο στις συνήθεις περιοχές όπως τα Σεπόλια και η Ριζούπολη αλλά και στο Κολωνάκι και η Βασ. Σοφίας.
Τα ανταμώματα του Αυγούστου προσφέρονται πέραν των άλλων και για την αξιολόγηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών συνθηκών. Για το κλίμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα. Φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι μαζί, ξανοίγονται, μιλούν, τοποθετούνται, θέλουν να πουν τον πόνο τους και τον καημό τους, να κρίνουν και να επικρίνουν...
Το όραμα του Μαρκ Κάρνεϊ, όπως το παρουσίασε ο ίδιος για πρώτη φορά στο Νταβός, ήταν εντυπωσιακό. Μια νέα συμμαχία των μεσαίων δυνάμεων απέναντι στις υπερδυνάμεις οι οποίες χρησιμοποιούν το εμπόριο, την τεχνολογία, τους πόρους και την ασφάλεια ως εργαλεία πίεσης. Η συμμαχία αυτή θα πρόσφερε οικονομική ανθεκτικότητα, συνεπώς και εθνική ασφάλεια, ταυτόχρονα όμως και μια νέα ανάγνωση του κόσμου.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
